We komen misschien al een beetje in de stemming van deze dagen rond Kerst en oud & nieuw. Ik verwijs je hierbij graag naar een cadeautje van het Gene Keys-team: The 12 Wild and Holy Nights – Seeding your dreams in the soil of the year to come… Een contemplatieve reis die ieder voor zich kan maken, vanaf 24 december aanstaande (zie onder voor de link om gratis mee te doen).
Wat betekent heiligheid eigenlijk voor jou?
Krijg je al kriebels bij het woord alleen? Waar associeer je het mee?
Mag je jezelf heilig noemen, of voelt die lading te zwaar?
Holy en Whole
Heilig en heel zijn woorden van dezelfde afkomst. In het Engels zien we dat ook terug: holy en whole. Ze verwijzen naar ons heel-zijn, dat de heiligheid al in zich draagt. Zo bezien zijn we inderdaad allemaal heilig, wanneer we ons onze heelheid weer herinneren.
De wereld is hard op weg om, na millennia waarin de splitsing tussen het masculine en het feminiene werd verkend en uitvergroot, het feminiene weer haar plek te geven. Niet door het masculine te verdringen, maar door of-of te laten plaatsmaken voor en-en: integratie, omarming en transformatie. Samen op weg naar iets nieuws.

Afbeelding van Thomas Mühl via Pixabay
We zijn heel
Ja, we zíjn heel. We dragen beide polen in ons en dat wat daaruit wil ontstaan. Zoals twee partners samen een derde leven vormen, zo schept bewustzijn voortdurend nieuwe vormen. Bewustzijn in vorm splijt zich, ervaart, ontdekt en omarmt uiteindelijk de heelheid die nooit echt weg was. Dat is ieders reis: van mier tot mammoet, van zandkorrel tot ster. Een wonder van heelheid.
In het experiment van dualiteit hebben we ons tot het uiterste uitgerekt. Het elastiek staat strak met als resultaat een wereld waarin materie en verstand zijn gaan domineren, waar top-down structuren, oorlog en onderdrukking konden zegevieren. Vanuit het experiment gezien was dit optimaal. Alles is verkend. En nu is de rek eruit. Verdergaan op deze weg betekent zelfvernietiging. Dat besef dringt, ondanks alles wat we zien, steeds sneller door, zelfs in bolwerken die hun langste tijd hebben gehad.
En dus…?
We legen onze rugzakken. We kijken onze donkerte aan. We hervinden de balans tussen doen en laten, tussen opstaan en overgave, tussen het mannelijke en het vrouwelijke in onszelf.
Laat de heelheid weer toe
We ruiken onze heelheid, ergens diep in ons systeem.
En we durven de heiligheid van het leven weer toe te laten, in eerbied voor mensen, dieren, planten, de aarde en alles wat daarmee verbonden is.
Heilig en heel.
Eerbied voor alles.
Scheppend vanuit een open hart.
Dat dit weer ‘gewoon’ mag zijn. Dat het mag landen in iedere cel van ons lichaam. We zijn welkom in de nieuwe wereld die haar opgang wil maken.
Liefs, en heelrijk weekend N

Laat een reactie achter