We hebben tegenwoordig toegang tot ontelbaar veel leringen, systemen, profielen en de wijsheid van eeuwenoude tradities. Soms voelt het als een kind in een snoepwinkel: je wilt van alles wat eten, maar door de overvloed weet je uiteindelijk niet meer wat je eigenlijk proeft. En voor je het weet, zie je door de bomen het bos niet meer. Waarom bestudeerde ik dit ook alweer?
Stel je eens voor dat er een stroomstoring komt van een week. Los van alle ongemakken waar we in allerlei noodscenario’s al voor gewaarschuwd worden, betekent dat voor de meesten van ons ook: geen internet. Geen toegang tot al die externe bronnen van kennis, inspiratie en wijsheid. Alleen dat wat je nog in fysieke vorm in huis hebt.
Je verstilt
Na het eerste geworstel met de situatie geef je je misschien gewonnen en kan er iets bijzonders gebeuren. Je verstilt.
Afbeelding via Pixabay
Er valt buiten je niet zoveel meer te halen. Misschien zelfs letterlijk niet, als winkels leeg raken of sluiten. En zo word je langzaam teruggeworpen op je innerlijke wijsheid, je eigen stem, je eigen kracht. We zijn dat niet echt gewend.
Zeker, meditatie helpt, een retreat ook. En een wandeling in de natuur absoluut. Maar ergens weten we dan ook hoe tijdelijk dat is. Met één druk op de knop staat de buitenwereld weer voor ons klaar.
Geduld en moed
Wat we óók weten is dat de grootste winst niet ligt in alles wat we de afgelopen jaren hebben verzameld aan kennis en inzichten. De ware winst vind je in de verstilling. In de ontmoeting met dat oeroude wezen in jezelf, dat al die tijd je aandacht probeert te vangen. Dat vraagt geduld. En moed.
Want wie ben je wanneer alles in je leven wordt teruggebracht tot niks? Wat blijft er dan over?
Misschien is dat precies waarom de weg naar buiten zo geliefd blijft. Maar wanneer je die beweging weerstaat, de poortwachter die angst heet recht aankijkt en daarin aanwezig blijft, opent zich iets: een metaforische poort naar jouw eigen niks. Naar dat wat niet gemaakt hoeft te worden, niet verdiend hoeft te worden en nooit verdwenen is. En na enig wennen voelt het verrassend vertrouwd: jouw niks-heid.
Eenvoudig en helder
Dan voel je de blijheid om heel simpel, ieder moment opnieuw, uitdrukking te geven aan wat het Leven door jou heen wil tonen: eenvoudig, puur, helder en rakend.
Ahh… misschien zijn we ‘as we speak’ wel onderweg om elkaar daar weer te ontmoeten.
Liefs Nynke
(soultouching.nu/contact – ga met me in gesprek en hervind jouw pure eenvoud, die rust brengt en helderheid.)


Laat een reactie achter