Het idee dat we op het punt staan naar het paradijs te verhuizen, zoals je veel hoort in spirituele kringen, kan aantrekkelijk klinken. Maar voelt het niet ook een beetje ontkrachtend? Alsof iets of iemand het dirigentenstokje van je overneemt en je, ploep, naar een andere werkelijkheid schiet. Een werkelijkheid die je ontslaat van je natuurlijke ontwikkeling als ziel in een mensenlichaam.
En was het leven dan niet juist dáárom begonnen?
Natuurlijk vindt er van alles in en om ons heen plaats wat we niet hoeven, of zelfs niet kúnnen aansturen. Controle is misschien wel één van de grootste verlangens van de mens. Macht, controle en bezit… een cocktail die ons al veel narigheid heeft gebracht.
Het paradijs ervaren
Maar het paradijs ervaren is voor mij geen bestemming waar we naartoe reizen. Het is een perspectief dat zich in ons ontwikkelt. In ieder van ons, ieder op zijn of haar eigen manier en tempo.
Los van elke definitie van wat het paradijs precies is, bewegen we uiteindelijk terug naar het ervaren éénzijn. Totdat ook het besef van een afgescheiden ‘ik’ die ervaart, oplost in het grotere geheel.
Tot die tijd groeit in ons dit bewustzijn. Door alles wat we doen én laten. Door wat we toestaan én wat we afwijzen. Door mee te bewegen met het leven én soms juist tegen de stroom in te zwemmen.
Dat groeiende bewustzijn maakt dat we steeds meer van het paradijs gaan ervaren.
Image by Adina Voicu from Pixabay
Hoe meer ruimte er ontstaat voor bewustzijn en hoe zachter onze behoefte aan controle wordt, hoe meer dat paradijselijke doorklinkt in ons dagelijks leven.
Niet omdat de wereld ineens verandert. Niet omdat moeilijke gebeurtenissen verdwijnen. Maar omdat wij anders kijken, vanuit een andere staat van zijn.
Dus… waar kom je vandaan?
Waar rust jouw gewaarzijn, ieder moment opnieuw?
Van waaruit geef jij betekenis aan wat je ervaart?
En hoe krijgt die betekenis vorm in jouw handelen?
Maar probeer ook dit proces niet te beheersen. Wees eerlijk. Wees oprecht. Laat je gewaarzijn tot je spreken en neem die stille feedback serieus. Het opent je hart, echt waar!
En is dat zich openende hart niet juist de poort naar het paradijs? Zo dichtbij. Of, wanneer het gesloten is… zo onvoorstelbaar ver weg.
Liefs, Nynke
(soultouching.nu/contact – laten we samen kijken naar de signalen van jouw hart en hoe de deur weer verder open mag.)
Laat een reactie achter