We beseffen niet half hoe vrij we zijn. En dan bedoel ik niet per se in een land als Nederland, maar meer metafysisch of kwantum: uitzoomend naar de energie, de bezieling die we belichamen n in deze vorm als mens.
Jezelf tegenhouden
Dat waar we ons werkelijk achter scharen, vanuit een diep weten, ook al voelen we angst opkomen, kunnen we waarmaken. Niet als een tjakaaa-verhaal of een slimme marketingtruc. Nee, het gaat echt over wáar maken.
Image by Free Photos at divvypixel.com from Pixabay
Mits we bereid zijn stil te staan… bij dat wat ons tegenhoudt.
En dat is voor de meeste mensen niet iets van een paar minuten, een uur of zelfs een dag. Het vraagt toewijding om aanwezig te blijven op de plek waar je het liefst bij vandaan wilt.
Als mens zijn we een meester in onszelf bezighouden met van alles en nog wat. We volgen bekende paden, simpelweg omdat ze bekend zijn, en we denken: wég van dat spannende gebied! Maar het is natuurlijk dát gebied waar ons goud verborgen ligt.
Jouw unieke plek
Steeds meer mensen verlangen ernaar, uit noodzaak of niet, meer van zichzelf aan het licht te brengen. Toch lijken we telkens weer, bijna als vanzelf, weggetrokken te worden van die pure essentie. Van datgene waar we misschien wel het allebangste voor zijn. Want hoe is het om werkelijk jouw unieke plek in te nemen op het wereldtoneel? Wat heb je dan nog onder controle? Vrijwel niets.
En juist daar wil je ziel je hebben. Ze duwt je vriendelijk, maar beslist, steeds weer terug naar je midden. Naar die plek waar je niet langer om de hete brij van wie je bent heen kunt draaien. Waar je op jouw eigen wijze uit de bron van het leven tapt en van daaruit jouw eigen-wijze inspiratie inbrengt. Wat daar vervolgens mee gebeurt, hoe mensen reageren… dat is niet meer aan jou. En ja, dat is spannend.
In het oog van de storm
Dus… wat houdt je nu tegen om naar het oog van de storm te gaan? Naar jouw puurheid. Naar die plek waar het oorverdovend stil is en helder als een bergmeer. Wat houdt je weg van je zuivere weten, van de mens die je bedoeld bent te zijn, al vóórdat je kwam?
Zoek jezelf op. Kijk jezelf in de ogen. Luister naar binnen, naar dat wat je in het lawaai van alledag nauwelijks nog hoort. Het vraagt oefening. Maar op een dag pik je de signalen op en weet je: ik heb dit altijd al geweten.
Geen weg terug
Vanaf dat moment is er geen weg terug meer. Geen omweg, geen uitstel. Dan zet je de ene voet voor de andere en breng je jezélf in, hoe spannend ook. Iedere dag opnieuw. Met je hele hebben en houden. Gewoon zoals je bent.
Liefs, Nynke
(soultouching.nu/contact – als je ook vanuit die authentieke zielskracht wilt leven, werken, geven en ontvangen. Het kan.)
Laat een reactie achter