Op eigen benen staan

We hebben een soort afspraak dat je kind bent tot een bepaalde leeftijd, waarop je kind-dingen mag doen. Als tiener doe je tiener-dingen, die af en toe nog erg kinderachtig kunnen zijn, maar soms al raken aan volwassen (willen) zijn. En dan kom je in de leeftijd van de jongvolwassene. Als je uit huis gaat om te studeren of te werken, krijg je die volwassenwording er gewoon meteen bij. Dan heb je op eigen benen te gaan staan.

Maar hoe volwassen we zijn, zit natuurlijk niet per se altijd in onze leeftijd. Hoe voel je je, diep vanbinnen? Voel je energetisch sterke benen en schouders die datgene wat je tegenkomt in het leven werkelijk kunnen dragen?

Dragen wat er op je pad komt

Het kunnen dragen van wat er op je pad komt, heeft alles te maken met je binnenkant. De mate van eigenwaarde die je voelt, speelt een belangrijke rol. En die hangt weer samen met hoe je op jezelf kunt reflecteren, áls je dat al doet.

Jezelf kunnen aanschouwen vanuit je middelpunt. Vanuit dat punt waar je verstild en helder bent en jezelf niet beoordeelt vanuit oude angstreflexen. Dát zijn belangrijke uitgangspunten om je volwassenheid als mens te ervaren.

 

Image by Esi Grünhagen from Pixabay

Bij de meeste volwassenen zit er nog aardig wat verborgen trauma in de weg. Misschien is dat een zwaar woord, maar als we trauma zien als gestolde angst-energie, dan vermoed ik dat dit bij velen nog niet werkelijk is aangeraakt.

De weg naar binnen

Én veel mensen zijn daar juist heel voortvarend mee aan de slag gegaan. Waardoor energie weer door het lijf is gaan stromen en vastzittende angsten konden oplossen. Mensen ervaren vaak letterlijk dat de weg weer vrij is of nieuwe wegen zijn geopend, dat ze sterker op hun benen staan en ontspannener in hun vel zitten.

Ook veel jonge mensen hebben de weg naar binnen gevonden. Naar waar de kracht om jezelf te dragen huist.

Hoe jong of oud we ook zijn, het werkelijk aanraken van wie we wezenlijk zijn, ons diepste gevoel, onze ziel, dát voelt als een rijping. Een volwassenwording die niet per se over leeftijd gaat, maar over aanwezig zijn, als jezelf, ín jezelf.

Volwassen mensen die zichzelf écht hebben aangekeken, vertrouwen op wie ze diep van binnen voelen te zijn. Ze hebben geen kaders van buiten nodig om er te mógen zijn. Zich kwetsbaar opstellen voelt juist als kracht, omdat het je laat ervaren dat je hart steeds meer op permanente basis open mag staan om de wereld en het leven eerlijk, vrij en eigen tegemoet te treden.

Op eigen benen staan vraagt geen krachtmeting of bewijs. Het is een proces van verzachting en opening, waarbij je uiteindelijk voelt:

Het blijft stil in mij.
Ik Ben.
En het leven Is.
Zonder meer.
En ik ben dankbaar.

Liefs, Nynke
soultouching.nu/contact — Hoe innerlijk volwassen voel je je? Waar ligt nog opslag in jou die telkens opnieuw wordt aangeraakt? Laten we er samen naar kijken en jouw energie weer laten stromen.