Heb je ook zo’n herinnering aan onweer dat een onuitwisbare indruk bij je heeft achtergelaten? Niet zomaar onweer, niet zomaar een stevige bui, maar onweer met alles erop en eraan. Ik herinner me er ééntje heel helder.
Het was hoogzomer. We hadden net salsales gehad en keken met verwondering naar buiten: de lucht in onze straat was donkergroen gekleurd. Bijna magisch. Dat groen werd steeds donkerder, tot het bijna nacht leek.
Rollende donder
Na de kleur kwam het geluid. Rollende donder, eerst ver weg en langzaam dichterbij. En natuurlijk het licht: bliksem, scherp en snijdend. Omdat we er met volle aandacht bij waren, werd het een gedenkwaardig moment. Alsof een groots orkest een beroemd stuk speelde: tromgeroffel, spanning die zich opbouwde, dissonanten die je voelbaar voorbereidden op iets groots. Je besefte: er komt iets, maar hoe zal het eruit gaan zien?
Afbeelding van Andreas Jäckel via Pixabay
En toen, een akte verder, brak de hemel open. Regen stortte neer, overvloedig en warm. Heerlijk om in te dansen, met blote voeten of zelfs helemaal naakt, een douche van moeder Natuur. Door de bliksem misschien niet geheel zonder risico, maar je kent het vast: zo’n tropische stortbui die alles schoonspoelt, van binnen en van buiten.
Het momentum van deze tijd
Het momentum van deze tijd doet me hier sterk aan denken. Donkere wolken tekenen zich af aan de horizon, de donder zwelt aan. Het lijkt slechts een kwestie van tijd voordat ‘het’ losbarst, metaforisch gesproken. Maar wat is ‘het’? Ook nu weten we niet precies wat er wil gebeuren. Wij gaan daar niet werkelijk over, al lijkt een kleine groep mensen dat soms wel te denken.
Wanneer natuurgeweld je overvalt, is dat niet prettig en soms zelfs levensbedreigend. Maar de ontlading móét plaatsvinden. Opgebouwde spanning zoekt altijd een uitweg. Dieren weten dat. De natuur weet dat. En wij mensen weten het diep vanbinnen ook, maar handelen er zelden naar. Tot er een kortsluiting in ons leven ontstaat en we worden gedwongen mee te bewegen met een grote ontlading: een reiniging, een reset.
De belofte van een nieuw begin
Hoe heftig ook, elke ontlading is onderdeel van een grotere cyclus en draagt altijd de belofte van een nieuw begin in zich. Zonder die fases, zonder welke fase dan ook, zou Leven, zou Evolutie, stilvallen. Dát zou pas verontrustend zijn.
Dus: Leef! Adem! Gooi je hart open en beweeg mee met de natuurkrachten, door dit en elk toekomstig onweer heen. En eer de geboorte van wat er wil ontstaan, uit jou, uit deze memorabele tijd.
Liefs, Nynke
(soultouching.nu/contact – voor een goed gesprek over meebewegen, door angst heen, naar vertrouwen en balans)