De meeste clichés zijn zo waar. Hoe meer cliché, hoe meer waarheid ze lijken te dragen. Ik geloof dat het Joseph Campbell was die deze woorden de wereld inbracht: Follow your Bliss.
Bliss… wat een woord, vind je niet? Zo’n term die al vóór de betekenis iets met je doet. Het tilt je op, verzacht je van binnen, strijkt je spanningsplooien glad. Je kunt haast zweven op dat ene woord, alsof het een staat opent die eindeloos mag duren.
Wat ís jouw bliss?
Maar wat ís jouw bliss? Hoe vind je het? Is het voor iedereen anders, of bestaat er een soort stappenplan dat je er kan brengen? Nu ben ik niet echt van de stappenplannen. Maar soms kan iets lineairs toch een kleine steun zijn, zeker voor een krachtige mind (zoals de mijne). En dan komt automatisch de vraag: wat zouden de 5 of 7 (of welk magisch getal dan ook) stappen naar bliss kunnen zijn?
Het lijkt in ieder geval aannemelijk om eerst écht contact te maken met jezelf, je lichaam, je emoties en je gedachten. Want hoe kun je bliss herkennen wanneer je als een soort mechanische robot door je dagen beweegt? Dan gaat het, als het al opkomt, eenvoudig aan je voorbij.
Check in bij jezelf
Dus neem die momenten waarop je incheckt. Voelt. Gewaar bent. Wie ben ik in dit moment? Waar gaat mijn energie naartoe? Waar juist niet? Wanneer we dit regelmatig doen, merken we op dat we zovéél meer gewaar zijn dan we ooit dachten.
Afbeelding door jools_shj via Pixabay
En als je dan een beetje gewend raakt aan de connectie met je highs en lows, met de stromingen van binnen, dan kun je jezelf afvragen: Wat is bliss voor mij? Wanneer voelde ik dat eerder? En hoe voelde dat in mijn lijf?
Ons lichaam bewaart dit soort herinneringen feilloos. Dus: lees je celgeheugen. Haal die momenten van gelukzaligheid omhoog, ongefilterd en zonder restrictie.
Hoeveel van die momenten heb jij gekend? Twee, drie, of veel meer? En kwamen ze eerder uit je kindertijd, of juist uit je volwassen leven?
Let ook eens op hoe we bliss soms koppelen aan anderen of aan omstandigheden: Ja, met die partner… of Alleen in de natuur…
Alleen, bliss is onvoorwaardelijk. Het werkt door je heen zoals het wil, niet zoals jij het regelt.
Dankbaarheid
En hoe nodig je het dan vaker uit? Ik denk door dankbaarheid. Nog zo’n cliché dat zo waar is: ‘Tel je zegeningen, één voor één.’ Sta stil bij je veilige reis, je warme huis, je gevulde koelkast. Dank je lichaam dat het je draagt, ook in imperfectie. Dank de mensen in je dag voor hun spiegel-zijn: hoe ze je vormen, aanscherpen, verzachten.
En dan kan het zomaar gebeuren dat bliss verschijnt als een zachte donderslag bij heldere hemel. Onvoorspelbaar. Niet maakbaar. Niet te regisseren. Juist daarom werkt een stappenplan slechts als opstapje. Bliss komt wanneer jij in een vergeten moment je waakzaamheid laat varen. Wonderlijk, toch?
Dus ja: follow your bliss. Volg de wonderen door je te verwonderen. Laat niet-weten toe in momenten van niets-doen. Het leven is één groot wonder. En jij bent het leven zelf: gelukzalig… en soms even niet.
Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact)