Je kent vast de donkere nacht van de ziel… Die fase waarin je geen kant meer op lijkt te kunnen, waarin je de diepste donkerte in jezelf ontmoet en je je moet overgeven aan iets waarvan je de kracht nog niet kent maar waarbij je tegelijk voelt dat je geen keuze meer hebt.
Een beetje sterven
In vrijwel ieders leven komt zo’n crisis voorbij. Soms op jonge leeftijd, soms in de bloei van je leven, soms pas later. Je wordt teruggeworpen op jezelf. Zelfs al heb je fantastische vrienden, een liefdevolle relatie of een goede therapeut, er komt een punt waarop het lijkt alsof niets en niemand meer helpt.
Misschien voelt het een beetje als sterven: het leven zoals je het kende heb je los te laten, omdat het onder je handen afbrokkelt.
Het komt goed
Als we de moed hebben om ons hieraan over te geven, om ons te laten meenemen door die krachtige stroom die we ‘crisis’ noemen, komt er vaak een moment waarop we terugkijken op die donkere tijd en zeggen:
“Dát was de ommekeer in mijn leven. Daar vond een transformatie plaats die me werkelijk op mijn pad heeft gebracht.”
Kortom: je leefde nog lang en gelukkig.
Meestal stopt daar het boek of de film. We eindigen met een goed gevoel. Zie je wel: het komt goed. En in zekere zin is dat ook zo. Alles komt goed, misschien wel om de eenvoudige reden dat het gewoon is wat het ís.
Maar wat als een crisis zich herhaalt? Wat als het leven steeds opnieuw contrasten aandraagt en het ‘lang en gelukkig’ telkens maar van korte duur lijkt?
Alleen maar ervaren
Ik pretendeer niet de wijsheid van het leven in pacht te hebben. Maar wellicht kan ik iets bijdragen. Wat vaak een harde noot is om te kraken, is dat het leven niet gaat over het vinden van een definitieve oplossing voor het leed, maar over het leven met contrasten. Díe blijven komen, steeds opnieuw. Waar beweging en dus groei mogelijk is, is in onze houding naar die contrasten.
Voelt een ervaring als een crisis, dan is het voor jou een crisis. Voelt het als ‘gewoon’ een nieuwe ervaring, dan krijgt het op die manier zijn plek in je leven. We zijn altijd zelf aan zet.
Afbeelding van Aline Dassel via Pixabay
Lang en gelukkig
Naarmate we ervaringen accepteren, doorleven en integreren, kortom: gewoon ervaringen laten zijn, worden ze zachter. Zwart-wit, goed-fout, liefde-angst, ze verliezen hun scherpe randen. Het leven wordt niet grijzer, maar eenvoudiger en helderder.
Misschien ligt daar een andere betekenis van een lang en gelukkig leven: in onze bereidheid om wat we meemaken aan elkaar te rijgen, er een strik omheen te doen en te zeggen: precies zo wilde het gebeuren.
Liefs, Nynke
(PS: Wil je samen reflecteren op jouw levenspad? soultouching.nu/contact)
