Filters zijn overal. Op foto’s, op video’s, om iets leuker, mooier en strakker te maken. Smaak blijft subjectief, maar de trend is duidelijk.
AI doet er nog een schepje bovenop: niet alleen een laagje eroverheen, maar hele beelden en werelden worden uit het niets geschapen. Soms voelt dat onrustig. Alsof de realiteit ons ontglipt en we niet meer weten wat waar of niet waar is.
Afbeelding van SplitShire via Pixabay
Alles is een filter
Maar misschien ligt dat niet aan het filteren zelf. Wat ons denk ik raakt, is de snelheid waarmee het nu gaat. Want zelfs zonder technologie kijken we nooit “ongefilterd” naar de wereld. Ons mens-zijn ís een filter: we nemen maar een fractie waar van wat er is, en buigen dat ook nog eens om zodat het past in ons beeld van de werkelijkheid. Absoluut waar wordt het pas wanneer we oplossen in het Goddelijke, voorbij waarneming: het grote angstaanjagende niets.
Eeuwenlang gold Plato’s drieslag van het Schone, het Ware en het Goede als kompas:
– denken om tot waarheid te komen,
– handelen om het goede te doen,
– schoonheid kennen om harmonie te scheppen.
Misschien is dat nog steeds zo. Het nodigt ons uit opnieuw te kijken naar de filters die we gebruiken, zowel de éxterne ‘beeldenstorm’ als onze innerlijke manier van schouwen.
Wat zijn jouw filters?
Wat is waar voor jou?
Hoe leef jij goed de komende decennia?
Waar breng jij schoonheid de rest van je leven?
Speel met die vragen. Wees niet bang voor AI, nu het er toch is. Gebruik alle kleuren die onze tijd te bieden heeft, en laat je verrassen door wat ontstaat.
Want ja, alles is op een bepaalde manier gefilterd en dus fake. En tegelijk is niets onecht, omdat het allemaal deel uitmaakt van het geheel. Blijf ‘gewoon’ geankerd in je midden, als een rietstengel die meebuigt maar niet breekt. En dein mee op de golven van alles wat langskomt.
Liefs, Nynke