Logo Soul Touching

gedachten

Het scheppen van onze blokkades, we zijn er goed in

Als je al een poosje bezig bent meer en meer vanuit je hart en intuïtie te leven en een nieuwe wending te geven aan je bestaan, zul je vast en zeker ergens zijn tegengekomen hoe scheppend je gedachten zijn. Wanneer je een idee krijgt, een gedachte die ‘binnenkomt’ en je denkt daar maar vaak genoeg aan, dan merk je daar iets van in je dagelijkse realiteit. Je leven volgt als het ware je gedachte. Dat kan fijn zijn of juist helemaal niet. En toch zijn we meester in het herhalen van ook die niet fijne gedachten en dus ook van het scheppen van die niet zo fijne realiteit.

Op Youtube zijn zat filmpjes te vinden over hoe we ons leven zelf creëren. Ik denk dan aan mensen als Joe Dispenza, Gregg Braden en Sue Morter maar wat langer geleden was iemand als Tesla daar natuurlijk ook al mee bezig. Check deze mensen eens, mocht je ze nog niet kennen. Ze komen allemaal vanuit de zo (be)grijpbare en bewijsbare wetenschappelijke hoek die we vertrouwen en toelaten. Maar van daaruit openen ze voor ons de meer ongrijpbare wereld van energie, van spiritualiteit.
Dus ja, de kracht van onze gedachten creëert werelden. En tegelijk: er zijn ook vele nuances in aan te brengen dus ga er niet mee aan de haal, zoals in de kaskraker: The Secret.

Blokkades

Waar ik je in dit blog onder andere in wil meenemen, is hoe we bijvoorbeeld onze negatieve gedachtenpatronen, die we blokkades noemen, eindeloos in stand kunnen houden door er telkens opnieuw voor te kiezen. En graag noem ik hier ook Lorie Ladd als inspiratiebron. Zij is géén wetenschapper. Ze channelt haar teachings (sorry, ik houd van de Engelse woorden) en ik vind haar en haar werk geweldig.

Blokkades bestaan niet

Ik noemde het al even, wat wij een blokkade noemen, is eigenlijk geen blokkade. Het is een aspect van onszelf (gevoelens, gedachten en emoties) waar weinig of geen bewustzijn is. We zijn er met ons wezen niet echt. Dat is het enige.
Deze aspecten bevinden zich als het ware in de schaduw en de energie trilt er langzaam. Dat maakt die gevoelens, gedachten en emoties zwaar en dicht. Hoe meer bewustzijn we in die schaduw brengen, hoe lichter het daar wordt, waardoor trage, zwaardere energie verdwijnt. Door onze aandacht of ons bewustzijn, wordt zwaarte in ons dus lichter. Net als wanneer je licht aandoet in een donkere kamer. Of wanneer de zon schijnt en de schaduw verdwijnt.

Leven vanuit het hart, betekent opruimen

Het ‘opruimen’ van dichtheid en zwaarte in ons is onontkoombaar wanneer we willen leven vanuit onze intuïtie en ons hart. Maar in tegenstelling tot donkerte die instant verdwijnt als we het licht aandoen, hebben wij mensen vaak wel wat meer tijd nodig om de zwaarte in ons te laten vertrekken. We willen heel graag sneller maar slaan dan eigenlijk die schaduw in ons over. Terwijl we die nou juist helemaal mogen ervaren. Laat alle zwaarte, zoals verdriet, fysieke pijn of gekmakende gedachten die bij je opkomen in jouw proces, er dus gewoon zijn. Wees er bewust bij met je aandacht. Erbij zijn, verlicht. Het is de essentiële eerste stap om een verandering teweeg te brengen in jezelf en zogenaamde blokkades te laten verdwijnen.

Bewuste waarnemer

Er laten zijn of erbij zijn betekent niks doen. Dus geen analyse, geen beredenering, het niet weg willen toveren. We nemen eerst waar, we zijn gewaar. Het grote voordeel van het zijn van een waarnemer is dat je kunt relativeren. Je ervaart het onprettige maar valt er niet mee samen en wordt er dus ook niet door overweldigd. Als je als waarnemer kijkt, voelt en ervaart, ben je als het ware die zon die op de schaduw schijnt, waardoor die verdwijnt. Heel simpel eigenlijk.

Dus niets wat je als onprettig ervaart, is iets om (weg) te willen fixen. Het komt omhoog om gezien, gehoord en gevoeld te worden. Zonder jezelf ermee te identificeren. Je bént al die zwaarte niet. Het is slechts energie die door jou ervaren wil worden om weer te kunnen verdwijnen wanneer dat voldoende is gebeurd.

Sommige, met name fysieke, ongemakken vragen zeker ook nog een medische aanpak. Tot het moment dat we als mensen zover zijn dat we onszelf helemaal kunnen helen, zal medisch ingrijpen nog nodig zijn. En het aankijken van psychische zwaarte lukt vaak ook nog niet allemaal in ons eentje. Maar, we vorderen, zeker en vast, zoals ze in België zo mooi zeggen.

Immers, we ervaren in toenemende mate, door steeds bewuster onze energie te volgen en die te richten gedurende de dag, hoe deze energie en dus ons bewustzijn verandert. Energie stroomt altijd, verandert continu. En ook zelfs onbewust verwerken we zware energieën, waarna ze verdwijnen. Maar daar hoeven we het niet over te hebben. Daar hebben we immers geen last van?

De grote uitdaging: onze gedachten-trein

Waar we echt een uitdaging creëren, en dat is de focus van dit blog, is dus waar we willen fixen, oplossen, wegtoveren. Het is het meest succesvolle recept om zwaarte in jezelf in stand te houden. Je pakt dan als het ware een negatieve gedachte, gevoel of emotie ‘vast’ en duikt erin. In plaats van je bewust te worden van wat er aan schaduw in je zit, door te observeren wat er opkomt, ga je gedachten-treinen maken. Je beredenéért wat je voelt, dus voelt niet werkelijk. Analyseert wie ‘de schuldige’ is en waarom. Je gaat oplossingen bedenken. Maar wat er écht zit aan zwaarte, daar kom je niet bij. En dit word je je dus niet bewust. In plaats van lichter, blijf je in een zware energie, die meestal ook alleen maar zwaarder wordt. Hoe ga je hiermee om?

Onze verslaving, ’t was onze bescherming

Zoals ik al schreef, het is een uitdaging. Want die gedachten-treinen zijn zo verslavend. Omdat we willen vermijden wat eronder zit. Het willen fixen en oplossen ligt dan zo voor de hand. Maar ook hier geldt: zodra je steeds meer bewustzijn brengt in je stroom van gedachten en wat je daarmee doet (bijvoorbeeld wanneer je in de gaten krijgt hoe je iedereen de schuld geeft van jouw ongemak:), komt het besluit om uit die trein te stappen steeds dichterbij. En soms is de verslaving aan het niet willen voelen in de diepte gewoon te groot. Het neemt tijd en dan vaak ook wat hulp van buitenaf om dit los te laten. Niets mis mee.

Niet willen voelen wat er onder een gedachten-trein ligt, is iets om met compassie naar te kijken. Het is zo lang onze overleving geweest. Onze bescherming tegen een overweldigende ervaring op vaak jonge leeftijd. De gedachten-trein komt direct voort uit die bescherming, uit onze persoonlijkheid of ons ego, dat ons zo dapper overeind heeft gehouden.
Maar oefening baart kunst. En de aanhouder wint. Door consequent en moedig bewustzijn te brengen naar dat wat je als naar en zwaar ervaart en dat telkens wat meer toe te laten en aan te kijken, geef je jezelf de ruimte voor nieuwe gedachten en andere sporen waarbij de oude verdwijnen. Zet door! Ga door! Je komt waar je wilt zijn.

Lieve groet van Nynke

PS: loop je rond met een prangende vraag, een dilemma waarbij je voor je gevoel op die gedachten-trein zit in je hoofd? Laten we kennis maken. In een telefoongesprek luister ik naar je. En ik hóór je ook echt dus voel in wat je kan helpen en of ik je daarin iets kan bieden. Neem gerust contact op door me te mailen op info@soultouching.nu.

Een dunne lijn…

Je denkt dat je iets verwerkt hebt. Je hebt moedige stappen gezet. Maar voor je het weet, BAM, daar ga je weer. Weer in die shit, dat grote verdriet, het gemis, die angst. Of het gevoel van falen en niet kunnen. Komt daar nou nooit een einde aan? Ja, dat komt er wel!

Verwerken van je shit is een bijzonder groeiproces

Maar dat bepaal je niet met je hoofd. Het is het meest wijze deel van jou dat bepaalt. Je kunt trekken en duwen wat je wilt. Verwerken van je shit is een bijzonder groeiproces dat, net als alle biologische processen (zoals de dagelijkse deling van je cellen) een uniek eigen tempo heeft. Het is magisch en perfect.

Je kunt het zo goed mogelijk faciliteren, stimuleren, handjes helpen. Maar het heeft z’n Goddelijke gang. Dus straf jezelf nooit omdat je (nog) niet bent waar je denkt te ‘moeten’ zijn. Je doet het goed, je bent helemaal on track. Geef jezelf die credits!

De kleine mens en de grote mens

“Ja fijn”, zeg je, “maar zo voelt het niet”. Nee, als we middenin onze shit zitten, dan voelen we ons onmachtig, verslagen, wanhopig en diep onzeker. We ervaren hoe klein we zijn als mens. Het is ook precies dát gevoel die kleine mens te zijn, dat ons zo mooi aangeeft dat we geen verbinding ervaren met dat veel grotere deel van onszelf. Dat deel dat je de bron kunt noemen of Spirit of je hogere Zelf.

Je zou kunnen zeggen dat we als kleine mens als het ware worden ‘geduwd’ op zoek te gaan naar wat er nog meer is. Juist door ons rot te voelen. Het geeft ons de onontkoombare stimulans op zoek te gaan naar wie we nog meer zijn: de grote of oneindige mens. Met andere woorden: onze wanhoop en depressie, zijn eigenlijk een stimulans om hoe dan ook op ontdekkingsreis te gaan, naar het licht aan het einde van de welbekende tunnel. Dat is de reis van de zingeving en bewustwording. En uiteindelijk de weg naar verlichting.

De grote shift

Iedereen loopt daarin een eigen pad. Maar er zijn wel parallellen in wat we meemaken. Wat voor mij bijvoorbeeld een grote shift betekende, en dat is een hele belangrijke shift voor heel veel mensen, was het inzicht dat ik geen slachtoffer ben maar een schepper van wat er in mijn leven is. Dat was eventjes een confronterende spiegel. Maar tegelijk gaf het me kracht omdat ik me realiseerde dat ik niet een speelbal ben van omstandigheden maar die omstandigheden voor mezelf in het leven roep om daarin mezelf te leren kennen.

Ik begon dus te ervaren hoe energie werkt. Hoe niets zomaar gebeurt, maar een continue reflectie is van de energie die ik ben en die ik dus uitstraal. En zo leerde ik inzien dat alles in het leven een perfect (energetisch) onderdeel is van ons proces op zoek naar dat licht aan het einde van de tunnel. Immers, alleen wanneer het leven jou naar jezelf terug spiegelt, kun je je bewust worden van jezelf en hele andere bewuste besluiten nemen.

Spiritueel ontwaken

Als je leert dat je de schepper bent van wat je in je leven ervaart, dan ben je dus de marionettenspeler en niet de marionet. Je trekt aan de touwtjes. En als je aan de touwtjes trekt, en niet fijn vindt wat je meemaakt, dan ontstaat er een drive om te leren waar de touwtjes zitten en hoe die te bespelen. En dat is voor mij spiritueel ontwaken.

Eenmaal op dat pad, dan is er zo enorm veel te leren. Allereerst: heel belangrijk is dat we beseffen dat we niet schuldig zijn aan wat er in ons leven gebeurt. Het feit dat we marionettenspelers zijn, betekent niet dat we ons leven wel eventjes fixen als het niet bevalt en stom zijn als dat niet lukt. Dit gaat niet over fixen. Het gaat over spelen. De marionetten-speler speelt. En we zijn aan het leren hoe dat werkt. En wat onze rol precies is. Dus heb geduld met jezelf. En wees mild voor jezelf.

Op het moment dat je naar jezelf kunt kijken als iemand die bezig is te leren hoe het leven zo te bespelen dat het voldoening geeft, dan heb je een grote shift gemaakt. Van slachtoffer naar studen. En daarna naar marionettenspeler. De wanhoop, het verdriet en de angsten zien er meteen iets anders uit. Maar het spel begint pas. Want hoe ga je dan zo goed mogelijk om met wat er aan zwaars op je pad komt? Hoe houd je je motivatie hoog als je telkens dezelfde donkere gevoelens ervaart?

Leren lopen op een dunne lijn

Dat is de essentie van het leerproces! De kern van het spel. Als je het mij vraagt gaat het om het bewaren van je evenwicht terwijl je op een dunne lijn loopt. Aan de ene kant verzuip je in die donkere gedachten en gevoelens. Je wórdt ze, vecht ermee om er vanaf te komen, tot je er helemaal in lijkt vast te lopen. Aan de andere kant ontken je ze, en duwt ze weg: wat er niet is, bestaat niet. Dan zet je ze achter een deurtje en komen ze je te pas en te onpas lastig vallen. We leren de gulden middenweg te bewandelen, die dunne lijn, juist door beide kanten voluit te ervaren.

Stap voor stap

We leren stap voor stap de donkere gedachten en emoties aan te kijken en te doorvoelen, zónder ze te zijn. We leren er van een afstandje naar te kijken zonder ze te ontkennen. De donkerte ís er, maar het is studiemateriaal, onderdeel van ons spel. En zo leren we dat alles wat we niet fijn vinden uit ons spel verdwijnt, als we ermee hebben gespeeld: als we het hebben gezien, gehoord, gevoeld en dus ervaren. Dan hebben we weer meer van onszelf leren kennen, en gaan we door naar de volgende spelronde. Ik wens je sterkte. Én ik wens je plezier.

Veel liefs, Nynke

PS: Heb jij het gevoel weg te zakken in donkere emoties, of ze niet aan te gaan terwijl je ergens voelt dat dat nodig is? Vind je het fijn als ik eens naar je luister en helderheid bied vanuit je verhaal? Je bent heel welkom voor een gratis online Losmaaksessie. Meld je aan op www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie en je zult merken dat je inspiratie en energie terugkomen zodat je weet welke stappen je wilt zetten.

 

 

 

De angst voor de angst

Bang zijn, zo heb ik ooit geleerd, gaat eigenlijk in heel veel gevallen niet echt om angst. Echte angst is een hele gezonde gewaarwording in je lichaam omdat het je behoedt voor een reëel gevaar. Stel dat bij mij thuis de vlam in de pan slaat, dan zet angst me aan tot het snel een deksel op de pan doen, de blusser pakken en/of 112 bellen. Dit kan omdat er stoffen worden aangemaakt in mijn lijf die me snel en adequaat in beweging zetten. Zonder mijn angst gebeurt dit niet.

Ik denk dus ik ben bang

Wat ik hieruit heb onthouden is dat echte angst gaatangst-807726__180 over de basis, over leven en dood. En dat míjn angsten met name gebaseerd zijn op mijn gedachten, angstige gedachten dus. Er is immers bijna nooit een reëel gevaar in mijn leven, moet ik heel eerlijk bekennen. En ik realiseer me tegelijkertijd dat mijn hoofd vaak overuren maakt en een stroom aan gedachten produceert. Gedachten aan eerdere gebeurtenissen en herinneringen die gevoelens oproepen van angst. En die angst, merk ik telkens weer, is heel echt. Het weerhoudt me af en toe om bepaalde dingen te doen. Herken je dat bij jezelf? Ervaar jij ook angsten die je eigenlijk kunt herleiden tot gedachten aan iets dat niet reëel is en niet aanwezig op het moment dat je het denkt?

Angst voor de angst

Even geleden, tijdens een online programma bij Femke van Kuijk [De Heldere Bron], die Lichtwerkers begeleidt om echt voor hun Lichtwerk♥ te kiezen en dit te laten zien, kreeg ik weer deze boodschap over angst. Femke gaf me terug: je hebt angst voor de angst. Bam! Dat raakte.
Als we bang zijn voor de angst maken we zaken in ons hoofd al zo groot dat ergens mee starten bijna onmogelijk is. Weer die angstige gedachten dus, zonder dat er sprake is van een levensbedreigende situatie. En ik weet dat ik mezelf hierin kan vastdraaien. Want ik beperk op die manier mijn toegang tot vrij denken, onderzoeken, openen, leren, experimenteren en dus groeien. En als ik niet kan groeien, loop ik vast. Dan is mijn energie gericht op behoud, iets vastzetten, op overleven eigenlijk.♥♥

Vastlopen is groei

Dat is op zich niet verkeerd. Want, zoals al in een eerdere blog beschreven, “Vastlopen is prima”, er komt een dieptepunt. Er komt een punt waarop je niet vaster meer kunt raken. En je energie stopt nooit, die gaat door. Dus vanuit dat punt komt er weer een beweging naar de vrijheid. De winst van vastlopen is ook meestal groot. Een bodem raken betekent dat je iets waar lading op zit, iets in jou wat je te verwerken hebt, wat onvrij is, volledig onderzoekt en er vrij van komt. Alles is in de ogen gekeken, alles is verwerkt. En dan kun je het helemaal loslaten. Dat is groei!

A way out

Maar vastlopen is niet direct nummer 1 op onze verlanglijstjes. Gelukkig worden we ons, in deze tijd van meer transparantie en meer gevoeligheid, steeds makkelijker bewust van wat er bij ons speelt, en kunnen we er steeds adequater mee aan de slag.

En hoe doe je dat dan, vraag je je af? Hoe kom je uit die jezelf vastdraaiende spiraal? Want je weet zo goed waar je bang van wordt en wat niet goed voelt. Daar waag je je dus niet aan. Je spontaniteit raakt in de verdrukking. En die heb je nou juist nodig om nieuwe ervaringen op te gaan doen die de oude, angst oproepende ervaringen, kunnen vervangen.

Door te beseffen hoezeer mijn angsten linkten aan de gedachten erover, werd ik me bewust van de kracht van die gedachten en hoe ze mijn dag bepaalden. Want wat doe ik op een dag en vooral: wat doe ik niet vanwege die irreëele angsten?

Afstem-moment

Word bewust! Plan iedere dag ergens aan het begin (en liefst meerdere keren per dag) een moment voor jezelf met je eigen ritueel om op jezelf af te stemmen. Word hierin gewaar wat er in je hoofd omgaat. En wat je voelt en ervaart in je lijf. Door dit dagelijks te doen, ga je jezelf op een steeds diepere laag te ervaren. Je merkt steeds meer stilte, rust en ruimte. Daar ontbreken angstgedachten en vind je de helderheid van je verlangens. En het zijn je verlangens die je wilt volgen. Dat is wat je in de wereld wilt zetten, hoe groot of klein ook. In je verlangens spreekt je hart. En dat voel je ook letterlijk in je hart.

Organiseer dus iedere dag jouw afstem-moment en vind het signaal van je hart, van je ziel. Daar huist de meest zuivere stem van jou die je vertelt wat je echt wilt. Bepaal op basis daarvan wat je die dag gaat doen.
Volg je je verlangen? Hoe ga je dat inzetten die dag? Wat neem je voor acties? Of kies je voor het volgen van iets anders? En wat dan? En waarom? Wat ga je doen als je merkt dat je zit te stressen?
Hoe is jouw ervaring met afstemmen met jezelf, jezelf iedere dag vinden en daarnaar kunnen luisteren?

Vind je het lastig om jouw zuivere signaal te ervaren?

Is het fijn om dat samen te doen? Meld je hier aan voor een gratis Losmaaksessie van 45 min. Ik help je op jezelf af te stemmen en te verwoorden wat je van daaruit wilt gaan doen. Je ervaart helderheid, ontspanning en rust. Bovendien heb je daardoor een nieuwe focus om dingen te gaan doen die je verder brengen.

 Ik spreek je heel graag. Groet van Nynke

 

♥ Lichtwerk, in mijn woorden, is heel bewust werken met je meest pure energie.
Lichtwerk, je zou het ook Liefdewerk kunnen noemen, draagt bij aan een mooiere, lichtere en liefdevollere wereld.

 

♥♥ Bescherming of behoud en groei of expansie zijn de twee polen die Gerard Meerstad beschrijft in zijn boek ‘Moeiteloos’