Logo Soul Touching

meditatie

Dankbaarheid

Hoe meer we ervaren dat er een mist optrekt in ons leven, dat er heldere inzichten ontstaan over waarom dingen zijn gegaan zoals ze zijn gegaan, hoe meer rust er vaak ontstaat. Het gevoel te moeten overleven in een harde wereld, te moeten vechten voor je plek, je natje en droogje, een dak boven je hoofd, verzacht. Vanuit een groter perspectief zwakt de éénpuntigheid van een situatie af. Het is niet langer dit óf dat. Misschien herken je het?

Met zo’n inzicht of overzicht lijkt het alsof je verhuist naar een ander standpunt. Je staat niet meer midden in de arena waar het leven als een gevecht voelt, maar je kijkt van iets meer afstand. Je overziet het geheel.

Verruimd perspectief

De kunst is wel om jezelf daarin niet te verheffen boven anderen. Je blijft mens, met menselijke behoeften en verlangens. Je blijft verbonden aan de arena, aan het spel van menselijke krachten. Maar je gaat daarin niet meer kopje onder, omdat je doorziet hoe wat jij denkt, voelt en doet, impact heeft op jouw levenservaring. Je manier van kijken verandert, en daarmee verandert je ervaring.

Zo’n verruimd perspectief kan op vele manieren ontstaan: meditatie, contemplatie, tijd in de natuur, het volgen van authentieke wijsheidsleren. Soms via rituelen of (zuivere) verruimende middelen, die je uitnodigen anders te kijken.

Toewijding

Meestal vraagt het vooral toewijding en oefening, zeker wanneer het betekent dat je gehechtheden moet loslaten. Dat kan angst oproepen. Het is geen gemakkelijk pad.

Maar eenmaal geland in een ervaring van verruiming, al is het maar voor enkele minuten, lijkt er een nieuwe wereld open te gaan. Niet omdat de wereld per se is veranderd, maar omdat er in jou iets verschoven is. Wat we zien wordt immers bepaald door de bril die we dragen.

Hartopening

Wat werkelijk opent in zo’n staat, is je hart. Je kunt dat ook heel fysiek waarnemen in je borstgebied: als ruimte, als een druk, als iets wat zich daar opent.

En met die opening begint dankbaarheid te stromen. Een oerkracht waardoor een simpel ‘dank je wel’ als vanzelf je mond uitrolt, soms met tranen over je wangen. Het is het Leven zelf dat zich herkent als de grote stroom der dingen: als Liefde.

Dankbaarheid
Afbeelding van William Adams via Pixabay

Dankbaarheid

Dankbaarheid hoef je niet af te wachten. Je kunt haar ook uitnodigen. Juist temidden van strijd of verwarring. Ze herinnert je aan dat andere standpunt en kan je er naartoe leiden, mits je je eraan over durft te geven.

Liefs, Nynke
(soultouching.nu/contact – voor een ruimer perspectief, het perspectief vanuit je ziel)

Ik heb iets ergs gedaan

Vrijdagavond

Vrijdagavond, moe thuiskomend van een soort van mantelzorgdag bij mijn ouders in Friesland, parkeer ik mijn auto. De meeste van de handelingen doe ik op routine. Ik heb mezelf op zo’n moment eigenlijk even toe te spreken om niet bijvoorbeeld mijn auto open te laten, iets waardevols erin te laten liggen of… fout te parkeren.
Die avond doe ik dat kennelijk niet want terwijl ik thuis geniet van mijn soepje met zelfgebakken brood, wordt mijn auto weggesleept: parkeren op een invalideplek is strafbaar.

Zondagavond

Zondagavond rond zessen, ik heb net gemediteerd in het park, heel fijn. En ik kijk nog even de straat door naar mijn auto, die er (dus) niet meer staat. Een eerste (heel menselijke) reactie is dan: ontkenning. Dus ga ik van dichtbij bekijken wat ik van die 15 m afstand ook allang kon zien: mijn auto is weg. Gestolen, gaat het door mijn hoofd. Zie je, vergeten op slot te doen. Maar dan zie ik het bord met ‘invalide’ plus een kenteken. Inmiddels woon ik hier al twee jaar maar het bord is me nooit opgevallen. En, dat witte kruis op de straatstenen, tja, dat zegt niet alles, beredeneer ik. Ze worden wel aangebracht maar nooit weggehaald, wanneer zo’n parkeerplek weer vrijkomt. Mijn brein doet er meteen alles aan om onder deze gebeurtenis uit te komen, wat niet lukt weet ik al diep van binnen.

Gelukkig!

Gelukkig! is mijn volgende gedachte. Mijn auto is niet gestolen. En na wat gebel, kan ik mijn auto komen ophalen. Dat moet snel gebeuren want iedere 24u kost geld, zegt de aardige dame aan de telefoon en er is weer bijna 24 uur om. Ik bedenk me nog dat het best vaak voorkomt dat ik een week of zelfs twee niet naar mijn auto omkijk. Dan loopt zo’n logeerpartij wel op. Gelukkig! keek ik deze keer al na twee dagen.

Dus op naar het auto-ophaal-depot. Met de metro. Gelukkig! realiseer ik me: bij mijn biowinkel kon ik vorige week een mondkapje voor 1,- euro aanschaffen. Laat ik dat maar doen, dacht ik toen. Voor ‘je weet maar nooit’. En voilà, mijn ‘je weet maar nooit’, eerder dan ik gedacht had.

Kalmte

Op een unheimische plek in de rafelranden van Amsterdam vind ik het auto-ophaal-depot. Gelukkig! is het lang licht en durf ik daar in mijn eentje te lopen. De mijnheer die me helpt is erg aardig en kijkt me inlevend aan. “U weet hoeveel u moet betalen?”, vraagt hij. “Ja, zeg ik: 2x 30,- euro voor twee nachten.” “Dat klopt, zegt hij vriendelijk. Plus de boete voor de overtreding. Die is 343,- euro.” Hij ziet me even wegtrekken. “Ja, het is een hoop geld”, hoor ik ‘m zeggen.

Op dat moment voel ik weer de kalmte uit mijn meditatie eerder die avond. Ik ervaar de situatie waarin ik zit terwijl ik tegelijkertijd diep van binnen weet dat dit me dient. De aardige mijnheer probeert nog te kijken of hij me kan helpen bezwaar aan te tekenen. Het liefste zou hij de bekeuring intrekken geloof ik. Maar ja, hij zit niet aan de knoppen en kan alleen maar uitvoeren. Alles gebeurt volautomatisch. Zelfs de boete per etmaal wordt op de seconde toegevoegd, ook als je staat te betalen en het pinapparaat werkt niet bijvoorbeeld. Dat zal me daar scenario’s geven. Gelukkig! gaat mijn betaling er doorheen, exact 2 minuten voor het nieuwe etmaal ingaat.

Niets gebeurt voor niets

Ik weet inmiddels dat alle voor mij impactvolle incidenten in mijn leven me ergens op wijzen. Ze gebeuren nooit zomaar. (Lees bijvoorbeeld ook: https://www.soultouching.nu/de-helende-beroving/) En omdat ik zo’n sterke zielsverbinding heb, zeker die avond, word er geen slachtoffer in mij wakker. Het voelt bijna fijn om te weten dat ik weer een hele grote stap aan het zetten ben, waar dit incident me op wijst. Weer is er dat geluksgevoel. Alleen het precieze hoe en waarom is me nog niet helder.

It will be ok!

Weer goed en wel thuis, wil ik gaan zitten met een kop thee. Vlak voor ik land op mijn stoel, valt mijn oog op een rommelige volgekladde post-it waarop één zin me tegemoet springt: “It will be ok!” Ik voel mijn hart een sprongetje maken… van geluk.

Slurpend van mijn thee beginnen de kwartjes van deze bijzondere avond te vallen. Zo herken ik de oproep mijn sterke zielsverbinding alsmaar meer in de aardse dingen te brengen, waardoor ik net wat alerter ben op zo’n verkeersbord. Een heel proces, dat tijd en aandacht vraagt, wat je er ook maar beter aan kunt geven. Doe je dat niet, dan lijkt je ziel zich als het ware een beetje terug te trekken omdat je hoofd, vermomd als de stem van je ziel, het stokje overneemt om je te redden: van de regen in de drup dus…

Machtige schuld

Maar er is ook iets anders dat door dit incident wordt aangeraakt: het thema van diepe schuld. Ik heb iets ergs gedaan en krijg straf. Dit thema is al levens bij me. En door het in dit leven via allerlei incidenten steeds maar aan te kijken, ontstijg ik het. Dit schuldgevoel voert me terug naar een leven in een rol met veel macht. (Als je niets met vorige levens hebt, zie het dan gewoon als een actueel thema. Het maakt niet uit.)

Ik heb iets ergs gedaan

Macht. Alleen het woord al geeft rillingen, toch? Macht sluipt immers ook vaak richting machtsmisbruik. Kruip maar eens mee in dat gevoel: Stel je hebt een hele verantwoordelijke rol, die van hoofd financiën, (minister-)president of leider van een chirurgenteam, ik noem maar wat. En de ervaren macht in jouw positie doet je heel geleidelijk overhellen naar het misbruiken van die macht. Tot het mis gaat. Er gaan mensen dood bijvoorbeeld, door jouw toedoen. En alles komt naar buiten. Je bent schuldig en de hele wereld weet het. Je kunt dus niets meer goed doen en maakt ‘fout’ op ‘fout’. Zo’n gevoel.

Het leven is een kunst

Daarmee weer helemaal in het reine komen en de wereld recht in de ogen kunnen kijken, is een kunst, een levenskunst. Het is de kunst van zonder oordeel in een gebeurtenis kunnen zijn: zonder goed, zonder fout. Het is. Een ervaring van de ziel. De ziel die in het leven is geroepen voor deze ervaringen. Wij mensen zijn het die oordelen vellen, rubriceren en in boxen plaatsen: goed en fout, zwart en wit, donker en licht. De ziel maakt gewoon mee en groeit daardoor, breidt zich uit en wandelt zo het pad ‘terug’ naar de eenheid.

We hebben allemaal zo onze thema’s, die heel diep in onszelf verborgen kunnen liggen. Schuld en ook schaamte kunnen heel venijnig zijn en zichzelf in allerlei vermommingen kenbaar maken. Als je naar de situatie kijkt denk je misschien: no big deal. Maar gekoppeld aan zo’n diepgeworteld trauma, is het zeker een big deal. Júist ook in positieve zin. Want het keer op keer geraakt worden in deze diepe thema’s in ons, brengt ons letterlijk geluk, het soort geluk waarna we zo op zoek zijn. Het brengt immers dat wat ons geluk tegenhoudt telkens meer naar de oppervlakte.

Veel liefs, Nynke

PS: Heb je vragen? Ervaar jij thema’s die in jou spelen en die je vaak remmen zonder dat je helder hebt waarom? Voel je welkom om contact met me op te nemen voor een gratis kennismakingsgesprek. Je krijgt helderheid in je vraag en we kijken naar wat ik voor je zou kunnen doen. Aanmelden kan op https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/

 

 

Wie ben jij?

Weet jij wie je bent? Natuurlijk zeg je, je kent je naam, voor-, achter-, doop-, roepnaam. Je kent inmiddels aardig wat karaktertrekken van jezelf. En je hebt vast wel eens sessies gedaan waarin je werd getypeerd als blauw of rood of ‘de helper’, ‘de bouwer’, ‘de leider’ etc. Wat je raakte, zowel positief als negatief, heb je waarschijnlijk als waar aangenomen. Dat vertel je vervolgens weer aan anderen over jezelf. En als je naar dat totaalplaatje kijkt, word je daar dan blij van?

Wie ben jij?

Niemand weet wie jij bent

Laat ik in dit blog beginnen met te zeggen dat niemand jou kan vertellen wie je bent. Niemand. Mensen kunnen iets van je vinden. Ze kunnen zelfs jouw energie lezen als ze hun heldere gaven hebben ontwikkeld, maar daar houdt het op. Wie jij werkelijk bent, dat wacht iedere dag op jou om de wereld in geholpen te worden. Het is ook iedere dag, zelfs ieder moment weer nieuw.

Wie wil jij zijn?

Dus de vraag die passender is, luidt: wie wíl jij zijn en wat wíl jij de wereld in helpen iedere dag? Pas als je je daar bewust van bent, kun je jezelf ook bewust neerzetten. Anders blijft het copy-pasten van anderen, je verleden en je opvoeding. En daar worden bewuste mensen, zoals jij, vandaag de dag steeds sneller ongelukkig en gestrest van, toch? Doe jij iedere dag echter werkelijk wie je bent, dan ervaar je geluk en dat je leven licht is en je toelacht. Belangrijk genoeg dus om jouw Zelf serieus te nemen.

Je bent ‘slechts’ energie

De magie van wie we echt zijn is bijna niet in woorden te vatten. We zijn immers in essentie slechts energie. We zijn ‘slechts’ bewustzijn. Hierover weten we als mensheid steeds meer. En steeds meer mensen ervaren het ook echt. Via mediatie maar ook via psychedelische middelen komt een groeiende groep mensen in contact met dat bijzondere dat we Zelf noemen of Hogere Zelf, ziel, het Goddelijke, en zo zijn er nog wel meer duidingen.

Die bijzondere sensatie van jezelf

Het is een bijzondere sensatie, een diep diep weten dat we groter zijn dan de mens die we kennen. Je ervaart trillingen of stromen energie op en neer langs je ruggengraat bijvoorbeeld. Je krijgt het warm of juist kippenvel over je hele lijf. Anderen krijgen beelden van licht en kleuren. Je bent de tijd even kwijt en ook vaak waar je op dat moment bent en met wie. Het doet er allemaal niet toe. Jij in contact met jou of het Grotere. Daar komt niemand tussen.

Oefening baart kunst

Tot… de golf van sensaties en gevoelens wegebt. Je probeert het gevoel vast te houden, wat niet lukt. En dat hoeft ook niet. We hoeven niet 24/7 in verlichte staat rond te lopen om toch helemaal gelukkig te zijn door expressie te geven aan onze ziel en zaligheid. Het vraagt wel van ons om met onszelf in contact te wíllen zijn. Ja, het gaat hier inderdaad om een ‘willen’, een bewuste keuze. En om daar dus aandacht aan te geven en tijd voor vrij te maken. Verlicht worden we als mensheid wel maar dat zal bij verreweg de meesten van ons niet meer in dit leven gebeuren. Ook hier: oefening baart kunst. De oude gezegden werken nog steeds.

Zeg jij ‘ja’ tegen jou?

Wat werkelijk ‘ja’ zeggen met je doet is dat je als het ware ontspant en je opent. Alsof je een kraan opendraait. Het contact met wie je werkelijk bent is er namelijk altijd. Wij zijn het zelf die de kraan dichtdraaien en zo de stroom van prachtige energie afsluiten. Die hoogfrequente energie die zoveel hoger is dan we kunnen waarnemen in vaste vorm.

jij draait de kraan dicht of open

Jij geeft vorm aan jezelf

Wat heb je hieraan, vraag je je misschien af, als die mooie energie niet in de vorm kan komen? Het grappige is: jij bént die vorm. Jij vertegenwoordigt die energie, als mens en in alles wat je doet of niet doet. In wat je creëert en manifesteert. En hoe meer jij openstaat om die meest pure energie die jij bent, die hoogste frequentie, te ontvangen, door jezelf als kraan open te draaien, deste meer jij (vaste) vorm kunt geven aan die prachtige energie. En hoe sterker je gevoel van voldoening, ontspanning en geluk.

Oefen dit iedere dag

Dat geluk niet van buiten komt, maar van binnen, roepen we al decennia lang tegen elkaar. Maar dat we dat binnen nu pas echt weer aan het hervinden zijn, geeft aan dat het onze aandacht en focus nodig heeft. Het is nogal een tijd zoek geweest!

Bovendien vraagt het een andere benadering dan die we ons zo eigen hebben gemaakt. Het is geen todo op onze lijstjes. Hier past geen stappenplan. En het laat zich niet managen. Daarvoor hebben we ons computer-brein in het hoofd.

Je hart-brein gebruiken

Dit contact met jouw pure energie, vraagt om dat andere brein, je hart-brein, waarvan we inmiddels weten dat het inderdaad functioneert als een brein maar vele malen beter en met energetische hart-kwaliteiten zoals compassie, onvoorwaardelijkheid en vergeving, allemaal aspecten van Liefde. Deze kwaliteiten hebben van zichzelf al een hoge frequentie. Je hart is dan ook de perfecte verbinding naar jouw Hogere Zelf. Vanuit contact met je hart kun je bij je verlangen. En met de energie van verlangen schep je jouw meest eigen, bijzondere, gelukkig-makende werkelijkheid, elke dag opnieuw.

Dus, wil je vrijheid ervaren, geluk en (zelf-)liefde? Creëer dan je momenten van stilte en afzondering, liefst iedere dag. Sluit je ogen en begin bijvoorbeeld met de focus op je ademhaling. Je kunt (in het begin) ook je handen op je hart leggen. Dat schept meteen een mooie verbinding. Eventueel zet je meditatiemuziek aan. En laat maar bij je opkomen hoe jij het makkelijkste in dat hogere bewustzijn, dat hogere weten komt. Ik wens je veel geluk met jou!

Lieve groet van Nynke

 

PS: Misschien mediteer je al wel en trek je je regelmatig terug maar blijf je met een hoofd vol chaos rondlopen. Misschien blijf je geïrriteerd, gefrustreerd en zonder focus. Veroordeel jezelf niet! Dit is een proces. En wil je daar hulp bij? Ik begeleid mensen intensief, gedurende een proces van zes maanden door de chaos en frustratie heen naar een heldere, lichte manier van in het leven staan, zodat je met zelfvertrouwen en plezier je realiteit creëert. Interesse? Neem contact met me op (www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie/) voor een gratis Losmaaksessie zodat je kunt ervaren of mijn begeleiding bij jou past.

Dood is leven

Wat merk jij op dit moment in je leven aan verandering? Begin je anders naar dingen te kijken? Reageer je op situaties zoals je dat eerder niet deed? Of ben je misschien onrustig? Vind je dingen niet meer leuk die je wel leuk vond en andersom?

Waar gaat je leven op dit moment eigenlijk over? Wat is je realiteit?

Misschien hoor je om je heen over mensen die de wereld mooier (willen) maken. Hoe zit dat bij jou? Heb je daar een klik mee? Niet perse met die mensen maar met de inhoud, het idee, het concept? En wat komt er dan naar boven wanneer je daaraan denkt? Hoe zou jouw vorm daarvoor zijn? Doe je iets met je handen, het milieu, de natuur, iets creatiefs, schrijf je, zing je, masseer je, kook je, vind je kinderen begeleiden geweldig…?

De wereld mooier maken was niet direct het doel van onze ouders. Nou ja, misschien voor een aantal van jullie ouders wel. Maar de meeste mensen die ik ken zijn groot geworden met het idee spullen en geld te verzamelen via een goede baan of eigen bedrijf, zich te verzekeren tegen van alles en nog wat, pensioen op te bouwen en regels te volgen, veel regels. En ja, het pad lopen van school/studie, verliefd worden, trouwen, kinderen en carrière is nog steeds de meest geleefde (!niet geliefde) bezigheid.

Maar een groeiende groep mensen stapt hieruit.

Een groeiende groep mensen voelt en beseft dat dit voorbeeld niet per definitie hét leven is. Ze beseft dat het leven veel meer kan inhouden dan dat. Dat er een sprankel in het leven kan zitten die zoveel energie geeft, dat alles mogelijk lijkt. Hoe werkt dat dan?

Het hoeft niet eens helder te zijn waar al die energie en inspiratie vandaan komen om ze te ervaren en als het ware te surfen op de golven van je leven. Maar ga je op zoek naar de bron ervan, bijvoorbeeld via meditatie, dan kom je uit bij iets dat veel verder rijkt dan alles wat je tot nu toe ‘het leven’ noemde. Heb je dat ook ervaren? Hoe beleef jij dat?

“Er is leven, er is leven na de dood”

Dit zong Freek de Jonge al in ‘97. Wanneer je stopt met leven op de automatische piloot, ervaar je dit. In plaats van wat moet en niet mag, zo hoort of beter niet kan, richt je je in elk bewust moment op wat er ín je gebeurt en in beweging wil komen in plaats van op zaken buiten jou. Je richt je bewust op dat waar je instant van geniet, blij van wordt en een ‘ja’ bij voelt.

De bron die maar niet leeg wil lopen

Dat is het leven waarbij je tapt uit een bron, ook jóuw bron, die maar niet leeg wil lopen. Die bron geeft onophoudelijk energie in plaats van dat iets je energie kost. En als gevolg daarvan realiseer je dingen die je wellicht nog helemaal niet hebt geassocieerd met jezelf. De meest ‘gekke’ realiteiten kunnen onderdeel van je leven worden, wanneer je de doodsheid en sleur achter je laat en stapt in alleen dát wat je voedt.

Het kan zijn dat je een bijzondere tocht gaat maken door de natuur. Of je staat ‘opeens’ ergens op een podium te zingen en stijgt boven jezelf uit, zoals ze dat zo mooi zeggen. En wie weet, blijk je een magnifieke bouwer van, laten we zeggen, muziekboxen, ‘toevallig’ ontdekt, omdat je werd ontslagen. Dát is leven na de dood!

Afscheid nemen…

De dood is alleen vaak wel een dingetje. Afscheid nemen doet pijn, zeggen we. In eerste instantie ervaren we dat ook meestal zo. Dus wat weggaat, stopt en overgaat in iets anders, vraagt de komende tijd misschien even schakelen. En dat kan onrust en verwarring met zich meebrengen. Maar het leven dat eruit voortkomt, is bevrijdend. Althans, wanneer je niet vast blijft houden aan het oude. Dat ervaar ik zelf. En velen met mij.

Je hoeft niet te wachten

Je hoeft echter niet te wachten op iets dat stopt, zoals je ontslag, een scheiding, of een andere confronterende situatie. Je kunt ‘de dood’ ook zelf pro-actief opzoeken en dus stoppen met die dingen waar geen inspiratie in zit. Dat is misschien even wennen maar het geeft een gevoel van helderheid, inzicht, kracht en vooral ook plezier en vrijheid.

Stel jezelf vragen als: “Waar word ik telkens erg blij van? Wat geeft me iedere dag of zelfs ieder moment energie? Waar word ik als het ware naartoe getrokken en is zo natuurlijk voor me?”

Daarmee heb je meteen helder wat eigenlijk niet (meer) stroomt in je leven. Je realiseert je dat je situaties en activiteiten in stand houdt, terwijl je ergens wel weet dat ze niet voedend zijn. En over voeding gesproken: ook daarin groeit je bewustzijn. Dat wat je eet (en drinkt), geeft je of kost je energie. Wat kies je?

Wat is je nieuwe realiteit?

Volg je antwoorden. En merk daadwerkelijk verandering in je realiteit. Ik ben heel benieuwd wat er in jou leven gebeurt door dit te doen. Ik ben heel benieuwd wat het (laten) sterven van situaties, gewoontes, dingen etc. je oplevert. Fijn als je dit met me deelt.

En natuurlijk ben je ook heel welkom om met me in gesprek te gaan over het proces zelf: over wat je eigenlijk wilt laten gaan en hoe je deze veranderingen kunt realiseren. Lukt het je niet om dingen los te laten terwijl het je wel aanspreekt en je ergens voelt dat het nodig is om vooruit te komen? Meld je aan voor een gratis Losmaaksessie op www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie/ (via skype). Live kan ook. Dan kost het een tientje.

 

Voor extra inspiratie:

Weet je het zeker?

Of leef je second best?

Hoe herken je, terwijl je denkt dat je leeft wat je écht écht écht wilt, dat je eigenlijk telkens kiest voor second best?

Heel veel mensen zijn zich bewust aan het worden van hoe ze zich voelen. Hoe zit dat met jou? Je realiseert je ‘opeens’ hoe je werkelijk in je vel zit. Doordat je leven loopt zoals het loopt. Misschien geholpen door uiterlijke omstandigheden, kijk (of je zou kunnen zeggen: voel) je in de spiegel en jee, dát is wakker worden. “Life sucks!” hoor je jezelf zeggen.

Mijn baan is niet wat ik echt wil.
Ik ben te dik, niet in vorm, etc.
Mijn relatie is ingekakt.
Ik werk alleen maar en voor ik het weet is er weer een jaar voorbij.

Geen weg terug

En dan is er geen weg meer terug. Opeens ervaar je een hele duidelijke verantwoordelijkheid om je beter te gaan voelen. En die laat je niet meer los. Je moet veranderingen aanbrengen in je leven, van jezelf. Dus dat wil je ook. Om je beter te gaan voelen. De haan heeft gekraaid en belet je in te dutten. Want het slecht voelen, schreeuwt alleen maar harder, fysiek of emotioneel of beide.

Je gaat naar de sportschool, eet je gezonder, doet sessies, zoals bij mij:) maar dat kunnen ook fysieke behandelingen zijn of yoga/meditatie/mindfulness etc. Er is van alles. Je gaat je beter voelen. En wow, wat een euforisch gevoel is dat. Je voelt je beter dan je in lange tijd hebt gedaan. En als dát kan, wat kan er dan nog meer, vraag je je af? “Me nóg beter voelen!”

Dus zet je nog een stap, naar nóg beter. En nog één en nog één en nog één.

Op de top

Er transformeert aardig wat in je leven, groot of klein, dat maakt niet uit. Het voelt super. Je bent blij. Je bent tevreden. En waar je tevreden over bent, wil je graag zo houden, toch? Je hebt een berg beklommen, staat op de top. En dan? Wat voor keuze heb je als je op de top staat?

Heel veel mensen kiezen er onbewust voor om op die top te blijven om daar lekker te genieten (lees: hun tevredenheid in stand te houden). Om vervolgens in een soort roes te belanden. De roes van tevredenheid. Het is geen diepe slaap meer. Maar het is ook niet echt wakker te noemen. In deze roes kun je er donder op zeggen dat er een volgende wake-up call komt. Niet erg. Je weet immers al hoe te handelen?

Wat komt er na de top?

van top naar top naar top

Of… creëer je je eigen wake-up calls liever? En dan op een super fijne manier, vanuit je eigen verbeeldingskracht? Dan is het belangrijk om te leren ervaren in jezelf hoe het is om, eenmaal op de top, deze te zien als een top die bedoeld is als opstapje naar de volgende top, en de volgende, en de volgende. Deze spreekwoordelijke top staat niet voor een prestatie, de hoeveelheid succes of materie. De top staat voor de top van je goed voelen. En dat doe je als je écht écht écht leeft wie je bent en wat je wilt, op dat moment.

Maar hoe weet je nou dat je niet stiekem second best leeft en bezig bent in te soezen in de roes van tevredenheid in plaats van jouw top te voelen? Heel simpel, door in te tappen in het meest extatische gevoel dat je kent, het meest positief geraakte moment in je leven. Zo’n moment waarop je ogen sprankelden (zeiden anderen tegen je of je eigen spiegelbeeld liet het je zien) of waarop je huilde en lachte tegelijk, je hart probeerde uit je borst te barsten, je het warm kreeg met kippenvel over je ruggengraat, je je ‘on top of the world’ voelde… , zo’n moment dus (en dan bedoel ik niet door drugs- of alcoholgebruik maar door jou van binnen uit gegenereerd).

Laat je inspireren

Inmiddels weet denk ik een heel aantal mensen, die mijn posts en blogs leest, hoe enthousiast ik ben over het werk van Bentinho Massaro en ik zal er vaker aan refereren. Zoals bijvoorbeeld via het youtube filmpje dat ik hier deel met ’10 ways to live as a powerful creator’. Hij zegt onder andere: ‘keep planting new seeds constantly’. En dat is exact wat je doet als je dat super-gevoel blijft (willen) oproepen, van top naar top naar top.

Zijn werk vind ik echt inspirerend, zuiver en helder. Ik leer er enorm veel van en dat geef ik graag door op mijn manier. Ga ermee aan de slag als het je aanspreekt. Het is heerlijk om te ervaren wat er nog meer allemaal kan in jouw leven.

En laat bergafwaartse momenten of stagnatie geen excuus zijn. Als je zo’n moment ervaart, vastloopt, jezelf niet lijkt te kunnen hervinden, dan spiegel ik je heel graag en laat je weer helderheid ervaren. (Je kunt je hier aanmelden voor een gratis Losmaaksessie.) Dat werk is voor mij de reis van top naar top naar top, al 17 jaar. Inclusief de diepe dalen en alle momenten waarop ik ingesoesd was en, ongetwijfeld, soms nog ben. Maar mijn intentie om nieuwe zaadjes te blijven planten, te inspireren, te verhelderen en te helen, is klaarwakker.

Lieve groet en heb het goed. Nynke