Logo Soul Touching

natuur

Geen happy end

Het verhaal

Gisteren keek ik de film ‘Land’ met Robin Wright, die als een echo in mij bleef nazinderen, en zo ontstond de titel van dit blog. Er is al vaak geschreven over ons leven als een verhaal, als een Reis van de Held, een concept geïntroduceerd door Joseph Campbell. Verhalen zijn wonderbaarlijke transmitters van levenswijsheid, vooral voor kinderen. We groeien vaak op met verhalen, voorgelezen voor het slapen gaan. En met sprookjes die eindigen in een happy end, waarin de held of heldin triomfantelijk huiswaarts keert en met toeters en bellen wordt binnengehaald.

Wanneer een verhaal een open of ‘unhappy end’ laat zien, knaagt dat vaak aan ons gevoel van tevredenheid. Alsof het niet compleet is en iets niet helemaal klopt. Of is dit juist de waarheid weerspiegeld? Want trekt het ‘echte’ leven zich überhaupt iets aan van onze romantische ideeën over een kloppend verhaal?

Het verhaal van de natuur

Zo loopt ‘eten en gegeten worden’ als rode draad door de verhaallijn van de natuur. Het ene moment is een dier de held, het volgende moment wordt het verslonden door een ander dier, hoger in de voedselketen. En moedertje natuur, met haar kracht van de elementen, zorgt ongegeneerd voor verwoesting wanneer tornado’s, overstromingen of branden ons teisteren. Ze laat zich niet leiden door de dromen of emoties die we koesteren; zij is er gewoon, onaangedaan door beloningen of straffen, of door normen hoe het zou moeten om een verhaal tot een goed einde te brengen.

De natuur laat ons zien dat we allemaal, als helden én anti-helden, in eindeloze levenscycli verstrikt zijn. Leven of je leven ervan afhangt, is een kwestie van volledige overgave. Dat besef, hoe rauw het ook klinkt, geeft een ongekende vrijheid. In ‘Land’ voelde ik: zijn met wat is, wat kun je anders?

 

 

Geen happy End

Afbeelding via Pixabay

Onverstoorbaar

Voor mij herinnert deze film me eraan dat ook verhalen zonder ‘happy end’ vol schoonheid en waarheid zitten. Het daagt me uit om telkens weer terug te keren in de natuur en haar onverstoorbaarheid zonder verfraaiing, waarbij ze je het ene moment omarmt om je het volgende te vermorzelen. Alles vanuit Universele Liefde. Liefs en mooie week, Nynke

Breng liefde (terug) in het werk

Je gaat naar je werk. Tenminste als je werk hebt. Het is normaal. Zo hebben we dat geleerd. Brood op de plank. Werken voor je geld. Geld is het middel om te overleven én het is een doel op zich geworden. Het is de meetlat, de grote kracht die ons leven beheerst.

Ons bewustzijn in de sluimerstand

Een mens is niet alleen bewust maar is zich ook bewust van zichzélf. Dat onderscheidt mensen van dieren en van dingen. Zodra we aan het werk gaan, lijken we echter een knop om te zetten en gaat dat zelfbewustzijn in de sluimerstand. Of het staat wel aan maar wordt hardnekkig genegeerd, bang voor wat het laat horen. Als we de knop omzetten creëren we afhankelijkheid en gehoorzaamheid. Het is de knop naar: ‘zo hoort het’, ‘niet zeuren want je hebt werk’, de knop naar eindeloos accepteren van wat eigenlijk moe maakt, verveeld of chagrijnig.

En komen we thuis, dan gaat de knop weer terug om (hopelijk). Vrijheid, voor een avond, een weekend, een vakantie. Vrijheid om zelf te beslissen en eigen manieren te vinden om dingen te doen. Al zorgt een relatie of gezin in veel gevallen ook voor een ervaring van beheerst worden en afhankelijkheid. Maar dan in de privé-sfeer. Dat lijkt net iets anders, meer eigen, zelf gekozen.

Een nieuw geluid

Heel voorzichtig komt er ook een nieuw geluid. Mensen die hun leven radicaal omgooien, vaak omdat ze niet anders kunnen, zoals bij ziekte, ongeval, scheiding of faillissement. Maar ook vaak omdat ze die beheersing door geld, en dan met name de angst voor het niet hebben van geld, zat zijn.

Met zo’n omwenteling in je leven komt er ruimte om van een afstandje naar jezelf, je leven en naar geld te kijken. Stel je voor dat je de bodem van je schatkist echt raakt: je moet de touwtjes aan elkaar knopen, bivakkeert misschien een tijd in andermans huis of je zit in een schuldsanerings-traject. Of je hebt je leven zélf omgegooid en bent uit je moe-makende situatie gestapt. Dat waar je zo bang voor was, is nu realiteit. Niets lijkt meer zeker. Je beseft alleen dat je die realiteit heel anders beleeft dan je dacht dat die zou zijn. Je ademt door, je leven gaat door, en je merkt langzaam een verschuiving in jezelf. Je krijgt inzichten, komt in nieuwe situaties, ontmoet nieuwe mensen en je relatie met geld én met jezelf verandert. En na een tijdje realiseer je je: hé, er is dus toch meer dan de persoon die alsmaar bezig is met geld verdienen terwijl het leven aan hem of haar voorbij gaat.

De liefde

In veel situaties ontbreekt nu iets heel wezenlijks: de liefde. Op het moment dat we liefde ervaren, via welke trigger ook, is er ultieme vrijheid, onmiddellijk. Liefde en angst kunnen namelijk niet tegelijkertijd bestaan in één moment. Het is altijd een van beide die bepaalt. En uiteindelijk zijn we zelf degenen die bepalen wie bepaalt. We maken zelf, in fracties van momenten de keus voor de angst of de liefde. Niet zo bewust, helemaal niet. Het meeste lijkt ons te overkomen. Dat is althans hoe we het ervaren.

Liefde in het werk

Gedurende de dag bewegen we ons tussen veel momenten van moeten, de automatische piloot, routines en overleven. Dat ligt allemaal in het angst-spectrum. En, af en toe, bijvoorbeeld bij de lach van je kind, een liefdevolle (b)lik van je trouwe huisdier, een plotseling compliment van je vader, moeder of partner, breekt de liefde daar doorheen. Dát spectrum is allesomvattend, zonder tijdsbesef, volkomen vrij om te zijn en te doen, vervuld van geluk en oneindig qua ruimte. Het raakt iets waar je geen controle over lijkt te hebben. En voor je het weet, is het weer voorbij. Je wilt het zo graag vasthouden maar het lijkt je weer ontglipt. Dát is liefde.

Bij de meeste mensen gebeurt dit nauwelijks op het werk. Er zijn vele verliefdheden op de werkvloer, er worden regelmatig huwelijken gesloten tussen collega’s, maar liefde, als in: volledige vrijheid en zijn zonder angst, wordt nog maar zelden ervaren wanneer we werken.

De tijd is rijp om de liefde toe te laten

En dát… gaat veranderen. Waarom? Omdat de tijd rijp is. Het is alleen de vraag in welk tempo. Want het blijft ten diepste een éigen keuze om dit te veranderen. Ons bewustzijn opent zich weliswaar wereldwijd, onzuiverheden zoals gierigheid, onderdrukking en misbruik komen aan het licht, maar we hebben altijd zélf te kiezen, óók om liefde op nummer 1 te zetten.

We worden geholpen, zeker. Want liefde en alles wat daaronder valt, zoals vrijheid, compassie, diepe vreugde en geluk zijn onze basiskrachten. Ze komen automatisch bovendrijven, zodra we ze niet meer onderdrukken uit angst. Dus het kiezen gaat eerder over in onszelf de weg vrijmaken voor onze natuurlijke staat van zijn dan over iets doen wat erg ingewikkeld is en ver weg. Bijzonder toch, dat juist dat natuurlijke, die kurk die niet onder water gehouden wil worden maar moeiteloos met de stroom mee wil drijven, dat dát op de werkvloer nog vaak zo ver weg lijkt. Terwijl iedere manager of directeur vindt dat dingen efficiënt moeten gebeuren, zonder energieverlies. Er valt nog een wereld te winnen aan (natuurlijke) efficiëncy en de effecten daarvan gaan ons verrassen.

Jouw keuze voor liefde of angst

Van het grote terug naar het kleine: hoe zit jij in de keuze voor liefde in plaats van angst? Wat wil je in je leven en dus ook in je werk? Wat zegt je gevoel hier op dit moment over? Een ‘ja’ zul je ervaren als iets dat fijn voelt, iets lichts dat ruimte geeft en ontspanning. Of je ervaart een flinke energiestroom die in je op gang komt, opwinding en beweging. Een ‘nee’ zal eerder gevoelens en emoties oproepen die vernauwen en vastzetten. Of je ervaart een soort vlakheid en leegte, wat kan wijzen op het ontkennen van wat je voelt.

Liefde is je natuur, maak het niet te moeilijk

Maak het niet groter dan het is. Maak dit niet te moeilijk. Liefde is je natuur. Vrijheid is je wezenskern. Je goed voelen is je meest betrouwbare kompas voor de juiste richting. Liefde is dus zo verweven met jou dat je er altijd bij kunt als je dat wilt. Soms is het weer even wennen, heb je wat obstakels uit de weg te ruimen en neemt het wat tijd maar je komt hoe dan ook weer thuis wanneer je daarvoor kiest. Begin met een eerste stap: kies in dit moment iets wat je herkent uit het liefde-spectrum. Iets dat licht, ruimte geeft en een gevoel van vrijheid. Kies dicht bij huis, zoals meer bewuste moment in je (werk-)dag. Herhaal het. Schrijf het op. Neem het mee in je portemonnee, je telefoon. Doorvoel het, zie het voor je en breng het vervolgens in de praktijk door er acties aan te verbinden zodat het in je leven vorm krijgt. Dat is de proof of the pudding. Pas wanneer liefde zichtbaar wordt in je dagelijkse handelingen, laat je het bewust toe. Dan zul je merken dat het alsmaar groeit in plaats van dat het je alsmaar ontglipt.

Veel liefs en veel plezier wens ik je bij het maken van je keuzes. Groet van Nynke

PS: wil je hiermee samen een start maken en steun bij het concretiseren van je nieuwe keuze(s)? Boek een gratis Losmaaksessie (skype / 15,- live). Meld je aan op www.soultouching.nu/gratis/

Je krijgt gegarandeerd helderheid over jouw keuze en je volgende stap. En, een goed begin is het halve werk. Ik spreek en zie je heel graag.

 

 

Dood is leven

Wat merk jij op dit moment in je leven aan verandering? Begin je anders naar dingen te kijken? Reageer je op situaties zoals je dat eerder niet deed? Of ben je misschien onrustig? Vind je dingen niet meer leuk die je wel leuk vond en andersom?

Waar gaat je leven op dit moment eigenlijk over? Wat is je realiteit?

Misschien hoor je om je heen over mensen die de wereld mooier (willen) maken. Hoe zit dat bij jou? Heb je daar een klik mee? Niet perse met die mensen maar met de inhoud, het idee, het concept? En wat komt er dan naar boven wanneer je daaraan denkt? Hoe zou jouw vorm daarvoor zijn? Doe je iets met je handen, het milieu, de natuur, iets creatiefs, schrijf je, zing je, masseer je, kook je, vind je kinderen begeleiden geweldig…?

De wereld mooier maken was niet direct het doel van onze ouders. Nou ja, misschien voor een aantal van jullie ouders wel. Maar de meeste mensen die ik ken zijn groot geworden met het idee spullen en geld te verzamelen via een goede baan of eigen bedrijf, zich te verzekeren tegen van alles en nog wat, pensioen op te bouwen en regels te volgen, veel regels. En ja, het pad lopen van school/studie, verliefd worden, trouwen, kinderen en carrière is nog steeds de meest geleefde (!niet geliefde) bezigheid.

Maar een groeiende groep mensen stapt hieruit.

Een groeiende groep mensen voelt en beseft dat dit voorbeeld niet per definitie hét leven is. Ze beseft dat het leven veel meer kan inhouden dan dat. Dat er een sprankel in het leven kan zitten die zoveel energie geeft, dat alles mogelijk lijkt. Hoe werkt dat dan?

Het hoeft niet eens helder te zijn waar al die energie en inspiratie vandaan komen om ze te ervaren en als het ware te surfen op de golven van je leven. Maar ga je op zoek naar de bron ervan, bijvoorbeeld via meditatie, dan kom je uit bij iets dat veel verder rijkt dan alles wat je tot nu toe ‘het leven’ noemde. Heb je dat ook ervaren? Hoe beleef jij dat?

“Er is leven, er is leven na de dood”

Dit zong Freek de Jonge al in ‘97. Wanneer je stopt met leven op de automatische piloot, ervaar je dit. In plaats van wat moet en niet mag, zo hoort of beter niet kan, richt je je in elk bewust moment op wat er ín je gebeurt en in beweging wil komen in plaats van op zaken buiten jou. Je richt je bewust op dat waar je instant van geniet, blij van wordt en een ‘ja’ bij voelt.

De bron die maar niet leeg wil lopen

Dat is het leven waarbij je tapt uit een bron, ook jóuw bron, die maar niet leeg wil lopen. Die bron geeft onophoudelijk energie in plaats van dat iets je energie kost. En als gevolg daarvan realiseer je dingen die je wellicht nog helemaal niet hebt geassocieerd met jezelf. De meest ‘gekke’ realiteiten kunnen onderdeel van je leven worden, wanneer je de doodsheid en sleur achter je laat en stapt in alleen dát wat je voedt.

Het kan zijn dat je een bijzondere tocht gaat maken door de natuur. Of je staat ‘opeens’ ergens op een podium te zingen en stijgt boven jezelf uit, zoals ze dat zo mooi zeggen. En wie weet, blijk je een magnifieke bouwer van, laten we zeggen, muziekboxen, ‘toevallig’ ontdekt, omdat je werd ontslagen. Dát is leven na de dood!

Afscheid nemen…

De dood is alleen vaak wel een dingetje. Afscheid nemen doet pijn, zeggen we. In eerste instantie ervaren we dat ook meestal zo. Dus wat weggaat, stopt en overgaat in iets anders, vraagt de komende tijd misschien even schakelen. En dat kan onrust en verwarring met zich meebrengen. Maar het leven dat eruit voortkomt, is bevrijdend. Althans, wanneer je niet vast blijft houden aan het oude. Dat ervaar ik zelf. En velen met mij.

Je hoeft niet te wachten

Je hoeft echter niet te wachten op iets dat stopt, zoals je ontslag, een scheiding, of een andere confronterende situatie. Je kunt ‘de dood’ ook zelf pro-actief opzoeken en dus stoppen met die dingen waar geen inspiratie in zit. Dat is misschien even wennen maar het geeft een gevoel van helderheid, inzicht, kracht en vooral ook plezier en vrijheid.

Stel jezelf vragen als: “Waar word ik telkens erg blij van? Wat geeft me iedere dag of zelfs ieder moment energie? Waar word ik als het ware naartoe getrokken en is zo natuurlijk voor me?”

Daarmee heb je meteen helder wat eigenlijk niet (meer) stroomt in je leven. Je realiseert je dat je situaties en activiteiten in stand houdt, terwijl je ergens wel weet dat ze niet voedend zijn. En over voeding gesproken: ook daarin groeit je bewustzijn. Dat wat je eet (en drinkt), geeft je of kost je energie. Wat kies je?

Wat is je nieuwe realiteit?

Volg je antwoorden. En merk daadwerkelijk verandering in je realiteit. Ik ben heel benieuwd wat er in jou leven gebeurt door dit te doen. Ik ben heel benieuwd wat het (laten) sterven van situaties, gewoontes, dingen etc. je oplevert. Fijn als je dit met me deelt.

En natuurlijk ben je ook heel welkom om met me in gesprek te gaan over het proces zelf: over wat je eigenlijk wilt laten gaan en hoe je deze veranderingen kunt realiseren. Lukt het je niet om dingen los te laten terwijl het je wel aanspreekt en je ergens voelt dat het nodig is om vooruit te komen? Meld je aan voor een gratis Losmaaksessie op www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie/ (via skype). Live kan ook. Dan kost het een tientje.

 

Voor extra inspiratie:

Hoe kom jij aan jouw inspiratie?

Inspiratie, wat is het eigenlijk? Bezieling en geestdrift onder andere, volgens het woordenboek. Dat is weinig concreet. Waar haal je het vandaan? Waar is je ziel? Waar bevindt zich je geest? En hoe kom je daarmee in gesprek?

Handleiding

Tegenwoordig is er een enorme hoeveelheid oefeningen, methodieken en hulpmiddelen die je beloven te helpen met je ziel of met je geest in contact te komen. Veel mensen hebben daar baat bij en raken inderdaad meer bezield bij wat ze doen. Maar in tegenstelling tot een handleiding voor het installeren van een apparaat, een softwareprogramma of het inelkaar zetten van een kast van IKEA, zijn de stappen naar die staat van Zijn waarin je je inspiratie ervaart, niet altijd even concreet en voor iedereen toepasbaar. Noch hebben ze bij alle mensen hetzelfde resultaat.

Zoek het zelf maar uit

Mijn ervaring is dat het verkrijgen van inspiratie heel persoonlijk is. Zoek het dus zelf maar uit, is eigenlijk de boodschap. Dat klinkt niet aardig maar het is heel aardig bedoeld. Want juist het toelaten van de openheid om de manier te vinden om jouw Zelf tot je te laten spreken, geeft je het vertrouwen dat je hier van nature toe in staat bent als je dat wilt. Bovendien geeft het je de kans om de meest makkelijke manier voor jou te vinden.

Hulp

Natuurlijk helpen dingen als meditatie, mindfulness of yoga om in ieder geval uit onze westerse, vaak hectische routines te breken. Misschien niet voor iedereen maar veel mensen komen daarmee in een andere staat van zijn en passen hun levensstijl daaraan aan. Ze realiseren zich opnieuw wat echt belangrijk voor ze is.

Mijn ervaring

Mijn ervaring is echter ook dat het onder de knie krijgen van een dergelijke techniek of methode, me ook bij mezelf vandaan trekt: ik ben bezig iets te leren dat van buiten komt. En dat zit me vaak in de weg. Of, wanneer ik dit groepsgewijs leer, kan een groepsenergie vertroebelend werken. Die geeft weliswaar veel kracht maar eenmaal uit de groep, is het soms dubbel zo lastig mijn eigen kracht weer te ervaren. Wat ik bovendien bij mezelf merk is een resultaatverwachting. Per methode of techniek worden er resultaten benoemd. Ik betrap mezelf erop daar dan naar te streven. Dát wil ik bereiken. Maar dat resultaat hoeft niet perse overeen te komen bij iedereen.

Hoe spreekt jouw inspiratie tot jou?

Dit kan leiden tot teleurstelling. En waar ik iets wil bereiken, bereik ik niets, tenminste geen inspiratie. Ik mís juist mijn eigen signalen en ga op die manier voorbij aan de roep van mijn ziel. Ik herken ‘m niet en kan niet waarderen wat ik eigenlijk allemaal gewaarword. Een belangrijke les die ik hierbij heb geleerd: ik doe niets fout en er is ook niets mis met me. Inspiratie is universeel en mens-eigen. Iedereen heeft het, is bezield en begeesterd. En inspiratie kan op vele manieren tot je spreken. De kunst is om het Zelf te herkennen.

Koester wat zo dichtbij is

Er zijn mensen die licht zien, zich licht voelen, wezens in hun nabijheid ervaren of stemmen in hun hoofd… Maar het kan ook op een manier die veel alledaagser lijkt: iets valt je op in de natuur, brittany-733324_1280een dier(tje) of een bijzondere plant of boom. Of een visser in, laten we zeggen, Alaska, die nog nooit van yoga of meditatie heeft gehoord, ervaart zijn Stem tijdens het vissen van iedere dag. Hoe dan ook, de ervaring is essentieel en waarachtig. Een kracht waardoor je in beweging komt.

Ieder mens, over de hele aardbol, is een geïnspireerd wezen. Iedereen laat dat bewust of onbewust op zijn of haar moment en manier toe en handelt ernaar. Hoe gewoon die handelingen ook zijn.

Koester wat zo eigen en dichtbij voor je is!

Dichtbij

Inspiratie voor dit blog, viel me in bij het beluisteren van een opname uit 2010 van een reading die ik kreeg in Stansted, bij het Arthur Findlay college for mediumship and healing. Wat ik daar probeerde te leren, ging totaal de mist in. En in deze reading hoorde ik opnieuw hoe ‘dichtbij’ mijn werk eigenlijk is: met mensen praten die hun levensweg bewandelen, hun plek in de wereld vormgeven en dat niet allemaal alleen willen doen. In die gesprekken hoef ik alleen maar mijn hart te openen. Want daardoor wordt een gesprek met een klant, een geïnspireerd gesprek. Die persoon spreekt hierdoor zijn of haar geestkracht aan, heelt oude pijn, verdriet of angst en ziet helder wat zijn of haar volgende stappen zijn.

Open hart

En laat ik nou gesprekken voeren vanuit mijn open hart, het aller-, allerfijnste vinden wat ik kan bedenken. Niet ik dat altijd even makkelijk vind, want er zijn zeker dingen in mijn leven om mijn hart voor te sluiten. Maar bij het horen van deze boodschap besefte ik weer hoe dichtbij inspiratie kan zijn. Hoe dichtbij het ook echt is. En hoe belangrijk het is om jouw eigen manier te vinden om je met jouw (bron van) inspiratie te verbinden. Dat is immers de enige wegwijzer in je leven die je echt bevrediging oplevert.

Een geïnspireerd gesprek voer ik heel graag met je.

De eerste 45 min krijg je sowieso van mij kado. Om te voelen, te ervaren, uit te proberen wat het jou brengt.Wat het je sowieso brengt is helderheid omdat je contact maakt met jouw in-spiratie, de weg naar binnen.
Heb je een vraag? Loop je ergens in vast? Wil je hierover met me in gesprek zijn? Vraag een gratis Losmaaksessie aan, dan neem ik zo spoedig mogelijk contact met je op.

Lieve groet van Nynke