Spiritueel zijn is de laatste jaren bijna een stijl geworden. Een beetje opgeblazen soms, iets dat “in” is: het juiste dieet, de juiste yoga-outfit, de retreats, soms in verre landen. Het is mainstream geworden, en dat is ook mooi. Het opent misschien deuren voor mensen die anders gewend zijn.
Je bént spiritueel
Maar we kunnen als mens natuurlijk niet níet-spiritueel zijn. Net zomin als we niet níet-emotioneel, niet níet-mentaal of niet níet-fysiek kunnen zijn. We zijn altijd onderdeel van het geheel, een ademteug binnen een onmetelijke heelheid, die ons verstand nooit echt vast kan pakken. En dat hoeft ook niet.
Wat ik zo prachtig vind aan het scheppende principe, is dat het voortdurend nieuwe grond opent. In de energie, in ons leven, in onszelf. En wij laten dat zien in hoe we bewegen: met nieuwsgierigheid, met vallen en opstaan, met het zoeken naar meer. Ja, als mens schieten we soms door met onze linkerhersenhelft in de hoofdrol. We willen meer hebben, meer bezitten, meer materie, meer korting (het is tenslotte Black Friday).
Maar in een zuivere vorm kun je je voorstellen dat “meer” betekent: je hart iets verder openen, meer variatie toelaten in je dag, een nieuwe manier van zijn uitproberen in jezelf óf in je omgeving.
Afbeelding via Pixabay
Spiritualiteit is evolutie
Spiritualiteit is evolutie, en is één grote voortbeweging van geboorte. Steeds weer een nieuw portaal dat opengaat, zonder dat je er iets voor hoeft te forceren. En dit ‘leven geven’ (to give birth) is ons helemaal niet vreemd. Dat alleen al maakt ons een micro-kosmos, een klein spiritueel wonder op zichzelf. We hoeven er niets extra’s voor te doen, behalve de innerlijke stroom voelen en volgen.
Wat wil er nu uit jou geboren worden?
Wat wil het kind in jou ont-dekken?
Welke beweging klopt er tegen je borst?
Dat heeft niets met bezit te maken, en alles met nieuwsgierigheid, met willen bijdragen, met aanwezig zijn met al je zintuigen én dat wat voorbij die zintuigen waarneemt.
Hoe ben jij een scheppende fractie van het geheel?
Welke deuren mogen via jouw moed en bereidheid opengaan, zodat ook anderen daarachter iets nieuws kunnen beleven?
Welke plek neem jij in, in deze grote symfonie van zijn en worden?
Spiritueel zijn dóe je niet
Spiritueel zijn dóe je niet. Je bént het, of je nou de hele dag kettingrokend gamet, of aan cacao-ceremonies, yoga of ademwerk doet. Het scheppende leven zelf beweegt altijd dóór je heen. Daar kom je als deel van het geheel niet onderuit.
De werkelijke vraag is dan: hoe doe je dit op een manier die jou voedt? Zodat ook jij je regelmatig herboren voelt en jouw plek in het grote spel kunt innemen, met lichtheid, lef en bezieling. Blijf onder-zoeken, blijf onder-vinden…
Liefs, N. (soultouching.nu/contact – wanneer je helderheid wilt over jouw plek en jouw beweging in het geheel)