Logo Soul Touching

tijd

Laat jouw oeroude wijsheid spreken

Het is niet alleen ons fysieke lichaam dat eeuwenoude wijsheid in zich draagt. Wat we werkelijk zijn, gaat daaraan voorbij. We zijn een veld van wijze herinneringen, geprogrammeerd om bij te dragen aan iets dat groter is dan wijzelf en waar we onlosmakelijk deel van uitmaken.​

Oef, wat lijkt die wijsheid vaak ver weggezakt

En dan, in het leven van alledag, oef, wat lijkt die wijsheid vaak ver weggezakt. Ook nu, in deze tijd waarin de mist steeds sneller lijkt op te trekken en steeds meer mensen uit die eeuwenlange winterslaap ontwaken, is het nog steeds een hele bevalling om je wijsheid vrij te laten spreken. Om heel natuurlijk te handelen vanuit je open hart; moedig, sprankelend en waarachtig.​

Laat jouw oeroude wijsheid spreken
Afbeelding van Tereza Houdová via Pixabay
Het goede nieuws is dat het veld van wijsheid dat we zijn, uitstekend in staat is om ons te begeleiden in dit ontwaken en ons te laten zien welk tempo het beste bij ons past.

Heb geduld

Het werkelijk in volle glorie in de wereld staan, neemt wat tijd. En hoewel die tijd steeds rijper is, gaat dit proces toch niet sneller dan het gaat. Dus… heb geduld, met jezelf, met de natuurlijke levensprocessen en de cycli van groei, bloei, verval en hernieuwing.​
Er is geen haast. We zijn prachtig op weg. En de weg is oneindig. Dus we hebben tot in lengte van dagen de tijd. We hebben alle ruimte om weer te wennen aan dat prachtige veld van wijsheid dat we zijn, en het weer stem te geven, tot expressie te brengen in vorm, kleur en toon.​

Je kunt het niet fout doen

Wentel jezelf in deze liefdevolle ruimte, waarin je geen druk toelaat, geen commando’s, geen normen waaraan jouw vorm zou moeten voldoen. Laat jouw oeroude wijsheid spreken. Laat je woorden en daden op hun eigen moment en vol blijdschap naar buiten komen. Speel in deze nieuwe wakkerheid met alle mogelijkheden die op je pad komen. Je kunt het niet fout doen!​
Ontwaken, opnieuw geboren worden, het is een hele bevalling. En al hebben we het zélf te doen, we doen het niet alleen.​
Liefs en mooie Pasen, Nynke

Het onvoorwaardelijke van Liefde

Het enige dat Liefde wil is… Liefde en daarmee wil het dus ook alles wat niet Liefde uitstraalt, onder de aandacht brengen. Nu kun je zeggen: alles is Liefde, ook alle schaduw, alle donkerte, alles wat we niet direct associëren met Liefde.

En ja, zeker, alles is uiteindelijk Liefde en Eénheid en Waarheid en Genade en al die mooie hoogfrequente energieën die in dit soort woorden zitten. Maar laten we hier voor het gemak even werken met Liefde en dat wat die onvoorwaardelijke stroom tegenhoudt, afbuigt of remt: iets in ons dat zich wapent om diepgewortelde angsten, pijn of verdriet niet te hoeven ervaren.

Liefde brengt aan het Licht

Liefde brengt dat aan het Licht. Vroeger of later in de tijd, kunnen dingen die geworteld zijn in angst, niet voortduren. Ze stagneren ergens, creëren chaos en daarmee vaak veel tegenbeweging, die het dan beter wil doen. En zo bouwen we voort op elkaars schouders, al eeuwen en eeuwen lang.

En Liefde is daar, onvoorwaardelijk als een kaarsvlam die niet uit te krijgen is. En ze schijnt en blijft schijnen, op jou, op mij, op alles wat bestaat, met maar één doel: in het licht brengen, aan het licht brengen en verlichten van alles wat nog niet gezien wil worden.

Diepgewortelde patronen

Als je naar je eigen leven kijkt en je bent je enigszins gewaar van jezelf, je lijf en je leven, dan herken je misschien inmiddels een patroon, iets dat telkens maar terugkomt, op veel verschillende manieren wellicht. Het kan zijn dat het op relatiegebied telkens gaat om het type partner dat je aantrekt, waarmee je altijd in dezelfde soort conflicten belandt. Of jouw patroon manifesteert zich rond geld verdienen, waarbij je of veel of weinig verdient maar zonder het gevoel van balans en vrijheid. Misschien raak je steeds weer uitgeput en lukt het je niet jezelf te kennen in wat je energie kost en wat je energie geeft.

Liefde blijft daar heel trouw haar licht op schijnen. Ze trekt zich niets aan van ons gesputter, onze oordelen en ons geklaag. “Waarom kan het nou niet eens normaal gaan?” “Waarom gebeurt dit nu alweer?” “Ik doe zo mijn best, mag ik nu eens rust?”

Liefde trekt zich ook niets aan van de tijd, waar wij zo aan hechten. Het doet er voor Liefde niet toe of je 3, 33 of 333 jaar doet over zo’n thema. Onvoorwaardelijk betekent tijdloos. Schaduw is daar, tot het zijn diensten heeft bewezen en een stuk ervaring is doorleefd van licht naar donker en weer naar licht.

Het onvoorwaardelijke van Liefde

Afbeelding van Sasin Tipchai via Pixabay

Liefde is je altijd trouw

Dus welk thema je ook herkent als dat meest wezenlijke, pijnlijke en hardnekkige in je leven, weet dat Liefde daar, júist daar, volop aanwezig is en je nooit maar dan ook nooit in de steek zal laten. Het blijft trouw haar licht schijnen, onverstoorbaar kloppen in je hart en continu door je heen bewegen via je adem. Via jouw cruciale levensthema, is Liefde dichterbij dan waar ook, houdt het je hand vast en leidt het je zonder oordeel terug naar het opnieuw ervaren van je vrijheid.

Dus hou vol, zet door! Vind de Liefde én haar boodschap op de plekken waar je haar het minst verwacht: in mensen die je het meeste uitdagen en situaties waarin je angsten júist worden getriggerd. Kortom: daar waar je voelt dat jouw voorwaarden leidend zijn. Wat zou onvoorwaardelijkheid daar doen?

Liefs, Nynke

PS: Zie jij een patroon telkens weer opduiken in je leven? En weet je niet wat je daar nog meer in kunt doen om je ervan los te maken? Ik bied een bedding om jouw wijsheid te eren wat van daaruit gezegd wil worden. Zo creëren we helderheid op jouw thema en wat je volgende stappen zouden kunnen zijn. Maak een afspraak voor een gratis kennismaking.

De tijd is rijp!

Time is money. Die zit erin gebakken bij ons. Dus hoe minder tijd iets kost, hoe beter de meeste mensen dat vinden. Maar kijken we bijvoorbeeld naar een mooie gerijpte, dus wat oudere wijn, of kaas, dan zijn tijd en rijping opeens een luxe.
Hier het vervolg op mijn vorige blog, ‘Snel resultaat, goed resultaat?’: over de rijkdom van de tijd.Lees verder →

LEEF!

Wat is je reactie als je wordt weggestuurd met de boodschap: LEEF! Word je blij, angstig, zenuwachtig, lacherig? Wat is jouw perceptie van leven, als werkwoord? Lees verder →

Technostress… Wat?

Bijna drie weken geleden – ik hoor duidelijk niet bij die snelle, multitaskende vrouwen – las ik een artikel, ‘Nooit meer rust’ van Stephanie Bakker, in de FD weekendbijlage (2 april ’11). De strekking, en dan neem ik een citaat uit het artikel over van filosofe Joke Hermsen: “We hebben de afgelopen honderd jaar allerlei tijdbesparende machines ontwikkeld, maar we hebben minder tijd dan ooit.” Ze schreef er een boek over: “Stil de tijd, pleidooi voor een langzame toekomst.”

Andere gevolgen van dit beeldschermtijdperk die worden genoemd in het artikel van Bakker, zijn o.a. een massale ‘beeldscherm-burnout’ (Hermsen), ons vermogen tot diep nadenken wordt aangetast waardoor onze productiviteit daalt en echte creativiteit verdwijnt, onze kennis wordt minder door veelvuldig gebruik van Google (Nicolas Carr) en een massaal ontstane behoefte aan ongedeelde aandacht (onderzoek VS), zeker bij kinderen (Turkle).

Het artikel spreekt over de noodzaak van een nieuwe balans waarvoor zaken worden aangedragen als een powernap, yoga, mediteren, wandelen, een (bij voorkeur moeilijk, fysiek) boek lezen, een goed gesprek voeren en… apparaten uitzetten natuurlijk, slechts een paar uur per dag. Dit nieuwe gedrag integreren zo stelt Carr, kunnen bovenstaande nadelige gevolgen weer ongedaan maken.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik blij was met het artikel omdat ik me erg gesteund voelde. Ik heb namelijk nogal moeite om ‘mee te komen’. Hiermee bedoel ik dat ik tijd nodig heb voor alles wat ik lees, hoor en zie en dus een beetje vastloop in de overload aan informatie du moment dat ik achter mijn laptop kruip. En dan heb ik nog niet eens een smartphone! Bovendien dreig ik mezelf telkens te verliezen omdat ik de tijd en rust niet neem om bijvoorbeeld na te gaan wat ik ervaar, wat mijn mening is en welke koers ik wil volgen.

En ja, dat een goed gesprek voeren een van de zaken is die wordt genoemd als remedie voor deze nieuwe epidemie, doet me natuurlijk bijzonder goed. Dat is immers mijn lust en mijn leven en, niet helemaal toevallig, ook mijn werk.

Maar hoe realistisch is het scenario dat hier wordt geschetst? Kloppen de stellingen van Carr bijvoorbeeld? Bovendien: de technologie schrijdt alleen maar voort, ontwikkelt zich alsmaar sneller. In hoeverre zijn mensen in staat daar tegenwicht aan te bieden door dit te consuminderen en andere activiteiten te ontplooien? Is het menselijk brein misschien in staat een evolutionaire sprong te maken en in de pas te blijven lopen met de techniek? Futurologen stellen bijvoorbeeld dat diezelfde techniek de mens over gaat nemen. Is dat iets om naar uit te kijken of te vrezen?

Terug naar nu. Het lijkt dat aan authenticiteit steeds meer waarde wordt gehecht. Het heerlijke van de huidige technische ontwikkelingen is dat de wereld klein en transparant is geworden. Daar vaart authenticiteit wel bij: machtsmisbruik, corruptie of onechtheid, ze zijn makkelijker door te prikken. Een andere kant van dit beeldschermtijdperk is… het beeldscherm. Staat dat een goed gesprek in de weg? En zijn goede gesprekken überhaupt nodig om authentiek te functioneren? Kunnen we de aandacht geven en krijgen die we nodig hebben via een beeldscherm of zal de behoefte aan aandacht ook worden vervangen door techniek? Veel coaches en counsellors zweren inmiddels bij online werken en as 12 mei is alweer het 2e E-coaching symposium, georganiseerd door de universiteit van Tilburg.

Mijn idee? Ik denk dat de mens, via een nieuwe balans in off- en online, zoals hierboven geschetst, doorontwikkelt naar een veel effectievere manier van omgaan met techniek en de snelle ontwikkelingen daarin. Het huidige tempo proberen bij te benen, werkt denk ik uitputtend. Via meer offline-activiteiten een groter menselijk potentieel ontdekken, lijkt me zinvoller. Iets wat lijkt op: naar het oog van de cycloon…