Dit is misschien een wat vreemde titel, maar er kwam niets beters.
Er wordt veel gesproken over licht versus donker, in welke context dan ook. Het licht wordt daarbij vaak gezien als ‘het goede’ en het donker als ‘het kwade’. Zo wordt het meestal voorgesteld. En daar is ook veel voor te zeggen.
Contrasten
Tegelijkertijd hoor je vaak dat het licht het donker nodig heeft om te bestaan, en andersom. Iets kan immers alleen bestaan bij de gratie van contrast, toch?
Vanuit spiritueel oogpunt neigen veel mensen naar het overstijgen van die contrasten. Uiteindelijk komen we dan uit bij het Ene, het Al, het Goddelijke, of welke term je er ook aan geeft. Iets dat alles omvat, alles in zich draagt, eeuwig is en voorafgaat aan elke vorm van creatie. Licht en donker, goed en kwaad, blijken daarin uiteindelijk verenigd in iets wat ons begrip te boven gaat, maar wat we misschien wel voelen als oerkracht.
Afb via Pixabay
In deze tijd lijken de contrasten zich te verscherpen. Steeds meer mensen verdiepen zich in zingeving en zoeken naar het licht. Tegelijkertijd lijkt het donker zich ook te roeren, bijna als een tegenbeweging. Of dat een kwestie is van perspectief, of dat het daadwerkelijk zo is, laat ik aan jou. Voel voor jezelf: ervaar je meer tegenwerking? Of lijkt het donker zichtbaarder te worden naarmate je je meer richt op het licht?
Slachtoffer
Wij mensen zijn vaak geneigd om in een slachtofferrol te stappen. Wanneer we ons niet meer één voelen met het leven, lijkt alles wat we ervaren van buiten te komen. En als er dan ‘donkere krachten’ zijn, voelt het alsof ons iets wordt aangedaan. Dat maakt het lastig om eruit te komen.
Maar als alles uiteindelijk terugvoert naar het Ene, dan kan het bijna niet anders dan dat zowel licht als donker hun oorsprong ook in ons hebben.
– Hoe kijken we naar wat we ervaren?
– Hoe is het gesteld met onze innerlijke balans?
– Waar zijn we nog aan het zoeken of streven, en voeden we daarmee juist de disbalans?
We zijn moe
Misschien bevinden we ons als mensheid op een piek van contrastrijk leven. Eeuwenlang hebben we dualiteit verkend, in al haar vormen. Hoewel eenheid altijd ergens voelbaar bleef, hebben we de uitersten van verscheidenheid doorleefd. En misschien… zijn we moe geworden.
Alles lijkt moe. Ook de aarde. En zelfs dat wat we ‘het donker’ noemen. Ook dat draagt ergens de herinnering aan eenheid. Ook dat wil terug naar de oorsprong.
Veréénig
Misschien vraagt deze tijd ons niet meer te kiezen tussen licht of donker, maar om dat gevecht los te laten. Om ons midden te hervinden. Om te integreren wat altijd één is geweest, maar zich heeft laten ervaren als twee.
Dus kies niet. Veréénig.
Breng licht en donker samen in jezelf, en laat ze daar tot rust komen.
Misschien is ons al zo oude experiment voltooid. En ontstaat vanuit het midden ruimte voor iets nieuws.
Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – voor helderheid in jouw midden)