Logo Soul Touching

verlangens

We zitten er Tussenin

Misschien ervaar jij het ook: alsof er iets borrelt, iets broedt. Het is alsof er iets staat te gebeuren. Natuurlijk is het virus een mega-gebeurtenis. Maar, het lijkt deel uit te maken van iets meer, iets groters.

Al heel wat jaren groeit het besef dat hoe we de dingen doen met z’n allen niet zo houdbaar (meer) is. Niet houdbaar qua natuur, niet houdbaar qua economie, niet houdbaar qua strijd en conflicten…

En het lijkt wel alsof in dit jaar het roer echt om gaat. Niet perse omdat een wereldleider dat beslist, maar omdat heel veel mensen ervaren dat de verandering is ingezet, of we dat nou willen of niet. Of zie je dat misschien heel anders? Ik hoor het graag. Intussen borduur ik even door op de grote verandering die ik zie, ervaar, voel.

Hoe gaan we het dán doen?

Misschien denk je nu: als dat wat we kennen niet meer werkt, hoe gaan we het dán doen? Ja, hoe willen we als mensen nu eigenlijk leven? Hoe willen we nu werkelijk dat onze dag eruit ziet, onze week, het werk dat we doen? Hoe zien we ‘onze’ aarde? Hoe willen we ons verhouden tot geld? En tot genieten? Hoe willen we omgaan met onze dierbaren? En met onszelf? Al dat soort dingen, de dingen waaruit onze realiteit als mens bestaat. Hoe zien we die voor ons?

De Tussentijd

Overgaan van het een naar het ander vraagt meestal tijd. Ik noem het de Tussentijd. Een tijd die zit tussen een houvast dat afbrokkelt en een nieuw houvast dat nog niet aanwezig is.

De Tussentijd is op zich een fase die we allemaal heel goed kennen. De meeste levensfases waar je doorheen bent gegaan, kennen een grotere of kleinere tussentijd. Van student naar het volwassen leven bijvoorbeeld, kent vaak een tijd waarin je bungelt tussen beide: je studeert niet meer en hebt al een baan maar je woont bijvoorbeeld nog in je studentenhuis, doet nog mee aan alle feesten en bent nog aan het wennen aan het strakke werkritme.

Of de tussentijd die echt van deze tijd is: die van een burnout. Iets is opgehouden. Het werkte niet meer. Dus werk jíj niet meer. Maar het nieuwe weet je gewoon niet. Wat wordt je nieuwe werkrichting? Krijg je wel weer een baan? Heb je ooit weer genoeg zelfvertrouwen? Wie ben je eigenlijk?

En dan natuurlijk de oude vertrouwde mid-life crisis: de tijd tussen het leven dat je had opgebouwd en waarvan je dacht dat het altijd zo door zou gaan (gezin, carrière, vakanties, vrienden) én een nieuwe versie van jezelf waarin je je bewust wordt van dingen, waar je nog nooit bij had stilgestaan.

Een mens heeft houvast nodig

Een mens heeft houvast nodig, altijd. We leren vanaf heel jong dat dat houvast buiten ons ligt. En juist dát houvast blijkt niet meer zo houdbaar. Het brokkelt af. De wereld zoals we ‘m lieten draaien met z’n allen is aan het afronden. De nieuwe wereld is er nog niet. Dus ja, we zijn beland in een echte Tussentijd. En het is best een rare Tussentijd. Want niet alleen hebben we onze weg te vinden in deze omschakeling naar dat nieuwe, zoals dat altijd het geval is. We hebben daar bovenop met z’n allen iets heel nieuws te leren. Of liever we hebben iets dat van alle tijden is, opnieuw te leren. (Tenminste dat geldt voor heel veel mensen.)

We hebben nu opnieuw te leren dat houvast primair ín onszelf zit, in plaats van buiten ons. Dit houvast is energetisch en daarmee schijnbaar ongrijpbaar. Daarom hebben we het ook lange tijd als té weinig controleerbaar buiten de deur gehouden. Maar we gaan weer leren koersen op deze innerlijke tuïtie als nooit tevoren. En bovenop onze intuïtie leren we te beseffen dat we meer zijn dan mensen met spullen. We leren dat er meer is dan geld verdienen, concurrentie en verliezen óf winnen, jij óf ik. We leren dat wanneer we werkelijk naar binnen gaan, via het hart, we onszelf op-nieuw tegenkomen. Niet voor de zoveelste keer maar op een hele nieuwe manier. We leren dat dat ons Zelf is. Een Zelf die de mens die we kenden, overstijgt. Het Zelf dat we leren kennen, is bewustZijn. En vanuit dat bewuste Zijn, begrijpen we steeds beter dat en hoe we allemaal verbonden zijn.

We zijn allemaal één

Dat heb je misschien al wel vaker gehoord hier en daar: ‘we zijn allemaal één’, en misschien ook weer net zo hard weggeschoven als soft en zweverig. “Ja hoor, allemaal één. Maar mijn buurman gaat echt mijn hypotheek niet betalen.” Nee, dat denk ik ook niet op dit moment. Maar toch ontkom je er niet aan dat je langzaam maar zeker gaat beseffen hoe we als mens en de wereld als geheel in elkaar zitten. Hoe we samenhangen, als één geheel. En dat we écht meer zijn dan die mens alleen, met z’n controlebehoefte en z’n beperkte manier van kijken en denken.

Stap na stap

In deze Tussentijd gaan we stap na stap elkaar in een ander (dag)licht zien. Door naar binnen te keren en je bewust te worden van wie je bent voorbij je mens-zijn, schuift je controlebehoefte steeds meer naar de achtergrond. Je krijgt een steeds helderder blik op je relaties, je werk, je behoeften, je wensen en verlangens. Kijkend en voelend vanuit het besef dat we bewust en energetisch zijn, ervaar je dat je angsten om als mens te overleven eigenlijk niet zo nodig zijn. Dat je op een veel meer ontspannen manier vanuit dat werkelijke contact met jezelf (via je ziel in contact met je bewuste/hogere Zelf) je kunt verbinden met wat er vanuit jou wil groeien en ontstaan. En dat dat op een natuurlijke wijze, in een heel eigen tempo, ook gáát ontstaan. Tenminste als je daar telkens opnieuw contact mee weet te maken. En niet meer ontkent wie je bent, zoals je wellicht hiervoor deed.

Mega-shift

Met dit wereldwijde virus en haar gevolgen zijn we als het ware nu stevig deze Tussentijd ingeduwd. Het oude houvast brokkelt steeds sneller af. En hoeveel grote veranderingen we ook al hebben meegemaakt door oorlogen, crises (9/11, financieel, etc.), natuurrampen en uitvindingen, ons Zijn bewúst weer laten meedoen in al ons handelen, is echt een mega-shift. We hebben als het ware allemaal opnieuw naar ‘school’ te gaan in deze Tussentijd. Alleen die nieuwe school is nog niet de nieuwe normaal. En bovendien zit die nieuwe school primair ín onszelf en hebben we ‘m van daaruit met z’n allen vorm te geven. Hoe zie jij deze Tussentijd voor je? Ik lees je graag! Dank.

Lieve groet en sterkte met alles! Nynke

PS: Ervaar je veel spanningen of angsten in deze (Tussen)tijd? Weet je niet hoe te handelen tijdens deze overgang? Meld je aan voor een gratis kennismaking online. Ik bied sowieso helderheid in je situatie en ik kan je meer vertellen over het Shift-traject waarin ik mensen in dit proces begeleid. Mail me op info@soultouching.nu of meld je aan via mijn site: https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/

Dit is mijn diagnose

Tijdens het kennismakingsgesprek met een nieuwe klant van me, hoor ik dit:

“Ik vind het zo lastig om mijn werk goed te verdelen over mijn werkdag. Als ik een idee heb over iets wat ik te doen heb, dan kan ik er vol ingaan en dan ben ik na een paar uur klaar. Maar daarna komt er weinig meer uit mijn handen. Hoe kan ik dit beter spreiden, zodat ik gedurende de dag telkens aan het werk ben?”

“Dus eigenlijk zoek je een time-management training?” vraag ik. Hmm, dat klinkt deze jongedame helemaal niet fijn in de oren. Het woord ‘management’ alleen al, slaat alle energie neer.

Dat is ook niet wat ik bied, dus dan waren we snel klaar geweest. Maar het was overduidelijk dat het hier ook niet om ging.

diagnose

De Diagnose

Heel vaak als het om coaching gaat, en mensen komen vanuit een organisatie, waar de meeste van mijn klanten vandaan komen, dan komen ze met een soort van diagnose onder hun arm van wat er ‘mis’ is. Die bepalen ze dan meestal samen met hun leidinggevende of de HR-medewerker. In goed overleg, dat wel. Want de meeste mensen die ik begeleid, zitten totaal niet op de schopstoel, integendeel! Men wil hen graag voor de organisatie behouden. Ze zijn getalenteerd, intelligent, hebben vaak verfrissende ideeën…

Anders zijn

En daar zit’m de kneep ook wel een beetje: ze komen verfrissend over omdat ze eigenlijk op een andere manier in de wereld staan dan de meeste mensen om hen heen. Ze zijn heel sensitief, creatief en overduidelijk gepassioneerd ergens in: ze kunnen echt voor iets gaan. Vaak ook wel voor meerdere dingen. Soms is dat nog steeds een hobby en sommigen hebben een eigen bedrijfje opgezet.

Wat moet of niet mag

Maar, en dan toch weer een maar…, in de organisatie lopen ze aan tegen normen en regels, al of niet uitgesproken of uitgeschreven. En veel van deze normen kennen we allemaal vanuit onze opvoeding, opleidingen etc.: we moeten hard werken, ons aan de regels houden, in de groep passen en zo zijn er nog vele. Het gaat altijd over moeten of niet mogen. Het is de buitenwereld die dicteert en waar we als eerste naar luisteren. Bang als we zijn om buiten de boot te vallen.

De juiste brandstof: inspiratie

Terug naar ons gesprek. Wat mij meteen raakt is het ‘er vol ingaan’, heerlijk, die energie. Er komt geen moeten aan te pas. Dus ik begin daarop door te vragen. Het blijkt dat deze jongedame dit thuis ook heeft, als zij idd werkt aan haar eigen bedrijfje. Ze vergeet de tijd en gaat door tot de inspiratie stopt. Het idee dat dit precies de juiste brandstof is voor haar motor, is zij zich niet bewust. Dat lukt ook niet goed met de bril op van de regels, zeker in een baan voor je levensonderhoud.

In ons gesprek blijf ik focussen op die brandstof. De energie in het gesprek gaat omhoog. En die stijgt nog meer als ik begin te vragen naar haar verlangens en haar dromen. “Financieel onafhankelijk zijn en dan reizen en vanuit mijn laptop werken.” “En wanneer wil je dat dat er is?” vraag ik. Over een jaar of twee? “Nee! Een half jaar.”

Waaruit tap jij?

Ik zal niet het hele gesprek beschrijven maar waar het om gaat is dat iedereen deze energiestroom in zich heeft. Die stroom die je vindt via je verlangens of je dromen. Of door iets wat je op dit moment al het allerliefste doet. Alleen we labelen dat als ‘niet mogelijk’ of ‘voor later’ of ‘voor als ik heel veel geld heb’. We zijn gewoon niet meer gewend om als eerste in te tappen in die energiestroom die zoveel in beweging brengt. Als we er al kunnen intappen, dan komt ‘ie ergens onderaan op onze lijstjes, tijdens de vakantie ofzo.

En dan is het niet vreemd dat mensen vastlopen, vermoeid raken, er tegenaan lopen dat hun werk (maar vaak ook hun privéleven) niet zo lekker loopt. En dan is het ook niet vreemd dat ze daarbij een diagnose stellen om aan een oplossing te komen. Het voelt immers helemaal niet fijn wanneer je niet in je eigen levensstroom mag staan… van jezelf.

Het is aan jezelf

Want dat is wel de crux, ‘niet mogen…van jezelf’. Niemand kan daar echt toestemming aan geven, behalve jijzelf. Hoe de omgeving vervolgens reageert is vers twee. En dan is het natuurlijk spannend hoe je daar zelf weer mee omgaat. Want er kan kritiek komen, boosheid, wrijving… Dat kan allemaal. Maar niets is fijner en dus belangrijker dan het volgen van je eigen levensstroom, dat wat echt energie geeft en waarmee je doet wat je niet voor mogelijk hield. Iedereen die een burnout heeft (gehad) kan dit beamen.

Wat je wilt, komt van binnenuit

Het belangrijkste wat ik mensen meegeef is dat ze hun perspectief veranderen. Even heel simpel gezegd: van ‘wat moet ik’ naar ‘wat wil ik’. Het tempo waarin ze dingen veranderen, de exacte stappen die ze willen zetten, dat is allemaal secundair. Er is geen norm voor het creëren van een ideaal leven. Het is de bewustwording dat je verlangens hebt, dat je energie voelt stromen en tot dingen in staat bent waar niemand je een wortel bij hoeft voor te houden. Dat komt heel simpel van binnenuit. Dat is wie je bent en wat jouw beste bijdrage is aan de wereld. En speel daarmee, op je eigen manier, in je eigen tempo.

Wil jij eens samen kijken naar jouw perspectief omdat ergens een schoen wringt?

Je bent heel welkom. Meld je aan voor een gratis Losmaaksessie op www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie . Dit kan live op locatie of lekker achter je laptop (via skype). In 45 min laat ik je ervaren hoe jouw perspectief bepaalt of je vastloopt of niet. En kun je natuurlijk weer een nieuwe keuze maken.

En mijn klant? Die is zo ‘los’ geraakt door onze kennismaking: “Ik kan wel weer even vooruit nu!” Heerlijk toch…

Authenticiteit Eigenheid, interview met Walter Berghoef

In 2007 interviewde ik Walter Berghoef voor de eerste keer in het kader van een reeks interviews over authenticiteit. In de tussenliggende periode is veel op z’n plek gevallen voor hem. Hij houdt van het woord, dat is een van die dingen waar hij niet meer omheen kan of wil. Dit geeft hij onder andere vorm in zijn werk: facilitating conversations. “Ik breng mensen in gesprek met zichzelf en elkaar over de wezenlijke onderwerpen die vaak als vanzelfsprekend beschouwd worden en onbenoemd blijven.”

Een andere verandering ten opzichte van vier jaar geleden, is dat Walter me direct meeneemt naar een ander woord, in plaats van authenticiteit, en dat is eigenheid: “Dat zit voor mij dichter op de betekenis. En het is iets minder geladen.”

Wat Walter me leert in dit interview, geef ik als aan hem terug in ons gesprek:

“Het complexe samenspel van eigenheid omvat het individuele proces van autonome ontwikkeling, het verbinden en het manifesteren. Dit is een cyclisch proces dat voortdurend plaatsvindt, zowel individueel als collectief en in interactie. En dat is wat jij faciliteert door middel van conversatie oftewel: het voeren van gesprekken én stilte.

En hierbij, zeg je, is het belangrijk om te luisteren, naar je eigen verlangens en die van de ander door de ander uit te nodigen. Het is dus ook van belang om vragen te stellen: in welke mate klopt het bij mij, in welke mate klikt het tussen ons en in welke mate past wat we aan het doen zijn?

En, ten derde, is het belangrijk om de confrontatie aan te gaan in plaats van te vechten of te vluchten. Ook daarin komt het spreken terug: Spreek je allebei uit of spreek je allemaal uit. Kom gezamenlijk tot afspraken die tot actie leiden. En spreek elkaar aan op de resultaten van die actie. Dan kun je je daarna weer opnieuw uitspreken en is de cirkel rond.”

Lees het hele interview over hoe Walter eigenheid als continu proces weergeeft. Hoe hij zijn praktijkervaringen voor mij in woorden heeft uitgebeeld tot de cirkel helemaal rond was. Het heeft me geraakt. Ik denk doordat zijn verhaal en wat hij in ons gesprek deed, niet losstonden van elkaar.
[Download Walter Berghoef Authenticiteit Eigenheid]