Logo Soul Touching

verstillen

De reis

We reizen wat af. En met de toenemende schaarste aan de energiebronnen waar wij zo vertrouwd mee zijn, zal die manier van reizen waarschijnlijk niet eeuwig blijven bestaan. Misschien gaan we andere vormen van reizen en ervaren ontdekken: minder fysiek, meer etherisch. Meer van binnenuit misschien.

Thuis

Maar uiteindelijk doen alle reizen maar één ding: ze brengen ons terug naar huis.

Of het nu een feestvakantie is vol drank en drugs, of het wekenlang alleen lopen van een pelgrimspad, steeds zijn het de ervaringen die je ziel aanraken en verrijken. Soms op de meest wonderlijke manieren brengen ze je terug naar jouw eigen goddelijke staat van zijn.

Ook de reis van de held, de prachtige metafoor van Joseph Campbell voor alle verhalen die wij als mens creëren, vertelt in wezen hetzelfde verhaal. We vertrekken vanuit het Ene en bewegen uiteindelijk weer terug naar het Ene.

Is het zinvol?

Is dat zinvol? Misschien niet. Maar wat als het leven helemaal niet draait om nut of betekenis? Wat als reizen simpelweg is wat de ziel doet? Je bént nu eenmaal die reiziger, of je dat nu bewust kiest of niet.

En misschien is het daarom juist zo waardevol om onderweg regelmatig een reis naar binnen te maken. Een moment van landen in jouw midden, wat ik ook wel je gouden midden noem.

 

De Reis

Afbeelding van Cloé Gérard via Pixabay

Jouw midden

Dat midden voelt voor mij als een poort naar de ziel: naar dat veel grotere, ruimere wezen dat jij in essentie bent. Vanuit dat ziels-perspectief wordt de reis zachter, lichter ook. Je bent minder bezig met oordelen over jezelf, over het leven of over alles wat anders zou moeten zijn. Er ontstaat meer helderheid, meer balans. Een natuurlijke stroom waarin je je gemakkelijker laat meevoeren, zonder alle controle, stress of angst voor een verkeerde afslag.

Dan voelt het leven niet langer als iets dat voortdurend opgelost moet worden, maar als iets dat ervaren mag worden.

Thuiskomen in jezelf

Dus juist in deze tijd: neem regelmatig zo’n moment om thuis te komen in jezelf. Er is geen vaste methode. Vind vooral jouw manier.

Voor mij helpt het om de vingertoppen van beide handen net boven mijn hartgebied te leggen, bij mijn hoge hart. Alsof daar dan een deur opent waardoor ik direct land in mijn zielsenergie. Rustgevend. Bekrachtigend. Niet dat ik dan stressvrij ben, maar het verzacht en neutraliseert. Het maakt mijn dagen lichter en gemakkelijker.

Misschien werkt het ook voor jou. Of misschien ontdek jij jouw eigen ingang naar huis. Ik voel graag met je mee, mocht dat fijn zijn.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – voor als je samen zielscontact wilt maken en daar vertrouwd mee wilt raken)

Jamais perdre le nord

Zo’n veertig jaar geleden was ik au pair in het Franse Nice. Ik landde in een gezin met twee jonge kinderen, een derde op komst. Overal drukte en alles was nieuw: ik sprak de taal nauwelijks, had geen ervaring met kinderen en werd ondergedompeld in een compleet andere wereld. Maar op die leeftijd roept het avontuur, en ik volgde.

De tests van het leven

De kinderen waren niet direct dol op me. Zeker de oudste testte me op alle fronten. Logisch. Een hoogzwangere moeder, weinig aandacht, spanningen in huis door geldzorgen en relatiegedoe. Maar na een zuivere, onverwachte confrontatie – ze was pas vier – deed mijn Soul Touch, ook toen al, haar werk. Iets raakte. Daarna konden we lezen en schrijven met elkaar, en vond ik geleidelijk mijn plek.

Toen de baby kwam en oma werd ingevlogen om te helpen, zei ze iets wat ik nooit meer ben vergeten:
“Oui Nynk, c’est très bien ce que tu fais… Il faut jamais perdre le nord.”
Verlies nooit je noorden. Blijf bij jezelf, wat er ook om je heen gebeurt. Richt je op de essentie.

Jamais perdre le nord

Afbeelding: via Pixabay

Keer altijd terug naar je midden

Zij wist het. En nu, zoveel jaren later, zie ik: dat is precies wat mijn Soul Touch-werk telkens weer uitnodigt: keer terug naar je midden, stem af met je ziel.
Want de waarheid is: we gaan nergens naartoe. Het ware noorden zit ín ons. Alleen in de beleving van het mens-zijn lijkt het alsof we onderweg zijn, naar een doel, een bestemming, iets wat ons ‘leven’ betekenis geeft.

Ken uzelve

Maar stap na stap ontdekken we: ons doel ís wie we zijn. Ken uzelve. Thuiskomen bij onszelf. We kennen de kreten. En we moeten uiteindelijk érkennen dat we nooit werkelijk zijn weggeweest.

De Gene Keys geven daar ook zo zuiver woorden aan. Zo is jouw ‘Purpose’ in je profiel (gratis te downloaden via genekeys.com/free-profile) de reis naar binnen. Ze ontvouwt zich door zelfherkenning. Dát is onze reis.

Dus waar je ook bent in je leven, wat er ook speelt… je hebt altijd je kompas bij je want je noorden is de weg naar binnen. Het is je Soul Touch. En als je het even kwijt lijkt te zijn? Verstil. Adem. Voel. Schouw. Raak. Je kunt nooit écht verdwalen. Liefs, Nynke

De trein dendert door

De AI-workshops vliegen ons om de oren. Technologie raast voort en neemt in hoog tempo taken en banen over. Veel mensen – althans de mensen die ik spreek – ervaren dat de tijd bijna té snel gaat. Gedachten vervliegen, het hoofd kan het niet meer bijbenen. Alsof we worden uitgenodigd – of beter gezegd: gedwongen – om meer los te laten dan we aankunnen.

De trein dendert door

Afbeelding van Alexei via Pixabay

Hoe blijf je dan op het juiste spoor? Hoe houd je het leven bij, als computers een snelheid aanbrengen die ons mens-zijn overstijgt? Door een heel ander tempo te kiezen.

Verstillen

Ken je dat gevoel, wanneer je in volle vaart in een trein zit en er een andere trein langs raast? Het lijkt even alsof je stilstaat. Precies dát is nu nodig. Verstillen. Je lichaam regelmatig tot rust brengen. Want in die verstilling kan je bewustzijn omhoogschieten, naar frequenties waarin de toekomst niet overweldigend is, maar uitnodigend.

Stel je voor: communiceren zonder schermen, door een gedachte. Aanwezig zijn in het oog van de orkaan, kalm, helder, levend. Op precies het juiste moment het juiste doen. Niet gejaagd, maar afgestemd.

De Kunst van Contemplatie

Dit is geen utopie. Het is het begin van een nieuw hoofdstuk in ons mens-zijn. En daarin is De Kunst van Contemplatie een sleutel. Vertragen om te versnellen. Minder doen, meer leven. Ruimte maken voor wat wezenlijk is, zodat het zichzelf kan tonen – niet op commando, maar precies op tijd. Is het niet wonderlijk?

En dit wonder kunnen we zelf scheppen, iedere dag opnieuw, zelfs in een doordenderende trein. Door te vertragen, te verstillen, te verinnerlijken en jezelf te hervinden in het alziende oog in de orkaan, in het onmetelijke universum dat je zelf bent. Dan hoef je nergens naartoe, niet te stressen om een trein te halen, maar slechts af te stemmen met wie je bent, in ieder Goddelijk moment.

Liefs, en een verstilde groet, Nynke

PS: kom naar ons Inspiratievolle Contemplatie-event ter ere van de lancering van dit vertaalde werk van Richard Rudd, de grondlegger van de Gene Keys. Hier vind je er alles over.