Logo Soul Touching

wetenschap

Het scheppen van onze blokkades, we zijn er goed in

Als je al een poosje bezig bent meer en meer vanuit je hart en intuïtie te leven en een nieuwe wending te geven aan je bestaan, zul je vast en zeker ergens zijn tegengekomen hoe scheppend je gedachten zijn. Wanneer je een idee krijgt, een gedachte die ‘binnenkomt’ en je denkt daar maar vaak genoeg aan, dan merk je daar iets van in je dagelijkse realiteit. Je leven volgt als het ware je gedachte. Dat kan fijn zijn of juist helemaal niet. En toch zijn we meester in het herhalen van ook die niet fijne gedachten en dus ook van het scheppen van die niet zo fijne realiteit.

Op Youtube zijn zat filmpjes te vinden over hoe we ons leven zelf creëren. Ik denk dan aan mensen als Joe Dispenza, Gregg Braden en Sue Morter maar wat langer geleden was iemand als Tesla daar natuurlijk ook al mee bezig. Check deze mensen eens, mocht je ze nog niet kennen. Ze komen allemaal vanuit de zo (be)grijpbare en bewijsbare wetenschappelijke hoek die we vertrouwen en toelaten. Maar van daaruit openen ze voor ons de meer ongrijpbare wereld van energie, van spiritualiteit.
Dus ja, de kracht van onze gedachten creëert werelden. En tegelijk: er zijn ook vele nuances in aan te brengen dus ga er niet mee aan de haal, zoals in de kaskraker: The Secret.

Blokkades

Waar ik je in dit blog onder andere in wil meenemen, is hoe we bijvoorbeeld onze negatieve gedachtenpatronen, die we blokkades noemen, eindeloos in stand kunnen houden door er telkens opnieuw voor te kiezen. En graag noem ik hier ook Lorie Ladd als inspiratiebron. Zij is géén wetenschapper. Ze channelt haar teachings (sorry, ik houd van de Engelse woorden) en ik vind haar en haar werk geweldig.

Blokkades bestaan niet

Ik noemde het al even, wat wij een blokkade noemen, is eigenlijk geen blokkade. Het is een aspect van onszelf (gevoelens, gedachten en emoties) waar weinig of geen bewustzijn is. We zijn er met ons wezen niet echt. Dat is het enige.
Deze aspecten bevinden zich als het ware in de schaduw en de energie trilt er langzaam. Dat maakt die gevoelens, gedachten en emoties zwaar en dicht. Hoe meer bewustzijn we in die schaduw brengen, hoe lichter het daar wordt, waardoor trage, zwaardere energie verdwijnt. Door onze aandacht of ons bewustzijn, wordt zwaarte in ons dus lichter. Net als wanneer je licht aandoet in een donkere kamer. Of wanneer de zon schijnt en de schaduw verdwijnt.

Leven vanuit het hart, betekent opruimen

Het ‘opruimen’ van dichtheid en zwaarte in ons is onontkoombaar wanneer we willen leven vanuit onze intuïtie en ons hart. Maar in tegenstelling tot donkerte die instant verdwijnt als we het licht aandoen, hebben wij mensen vaak wel wat meer tijd nodig om de zwaarte in ons te laten vertrekken. We willen heel graag sneller maar slaan dan eigenlijk die schaduw in ons over. Terwijl we die nou juist helemaal mogen ervaren. Laat alle zwaarte, zoals verdriet, fysieke pijn of gekmakende gedachten die bij je opkomen in jouw proces, er dus gewoon zijn. Wees er bewust bij met je aandacht. Erbij zijn, verlicht. Het is de essentiële eerste stap om een verandering teweeg te brengen in jezelf en zogenaamde blokkades te laten verdwijnen.

Bewuste waarnemer

Er laten zijn of erbij zijn betekent niks doen. Dus geen analyse, geen beredenering, het niet weg willen toveren. We nemen eerst waar, we zijn gewaar. Het grote voordeel van het zijn van een waarnemer is dat je kunt relativeren. Je ervaart het onprettige maar valt er niet mee samen en wordt er dus ook niet door overweldigd. Als je als waarnemer kijkt, voelt en ervaart, ben je als het ware die zon die op de schaduw schijnt, waardoor die verdwijnt. Heel simpel eigenlijk.

Dus niets wat je als onprettig ervaart, is iets om (weg) te willen fixen. Het komt omhoog om gezien, gehoord en gevoeld te worden. Zonder jezelf ermee te identificeren. Je bént al die zwaarte niet. Het is slechts energie die door jou ervaren wil worden om weer te kunnen verdwijnen wanneer dat voldoende is gebeurd.

Sommige, met name fysieke, ongemakken vragen zeker ook nog een medische aanpak. Tot het moment dat we als mensen zover zijn dat we onszelf helemaal kunnen helen, zal medisch ingrijpen nog nodig zijn. En het aankijken van psychische zwaarte lukt vaak ook nog niet allemaal in ons eentje. Maar, we vorderen, zeker en vast, zoals ze in België zo mooi zeggen.

Immers, we ervaren in toenemende mate, door steeds bewuster onze energie te volgen en die te richten gedurende de dag, hoe deze energie en dus ons bewustzijn verandert. Energie stroomt altijd, verandert continu. En ook zelfs onbewust verwerken we zware energieën, waarna ze verdwijnen. Maar daar hoeven we het niet over te hebben. Daar hebben we immers geen last van?

De grote uitdaging: onze gedachten-trein

Waar we echt een uitdaging creëren, en dat is de focus van dit blog, is dus waar we willen fixen, oplossen, wegtoveren. Het is het meest succesvolle recept om zwaarte in jezelf in stand te houden. Je pakt dan als het ware een negatieve gedachte, gevoel of emotie ‘vast’ en duikt erin. In plaats van je bewust te worden van wat er aan schaduw in je zit, door te observeren wat er opkomt, ga je gedachten-treinen maken. Je beredenéért wat je voelt, dus voelt niet werkelijk. Analyseert wie ‘de schuldige’ is en waarom. Je gaat oplossingen bedenken. Maar wat er écht zit aan zwaarte, daar kom je niet bij. En dit word je je dus niet bewust. In plaats van lichter, blijf je in een zware energie, die meestal ook alleen maar zwaarder wordt. Hoe ga je hiermee om?

Onze verslaving, ’t was onze bescherming

Zoals ik al schreef, het is een uitdaging. Want die gedachten-treinen zijn zo verslavend. Omdat we willen vermijden wat eronder zit. Het willen fixen en oplossen ligt dan zo voor de hand. Maar ook hier geldt: zodra je steeds meer bewustzijn brengt in je stroom van gedachten en wat je daarmee doet (bijvoorbeeld wanneer je in de gaten krijgt hoe je iedereen de schuld geeft van jouw ongemak:), komt het besluit om uit die trein te stappen steeds dichterbij. En soms is de verslaving aan het niet willen voelen in de diepte gewoon te groot. Het neemt tijd en dan vaak ook wat hulp van buitenaf om dit los te laten. Niets mis mee.

Niet willen voelen wat er onder een gedachten-trein ligt, is iets om met compassie naar te kijken. Het is zo lang onze overleving geweest. Onze bescherming tegen een overweldigende ervaring op vaak jonge leeftijd. De gedachten-trein komt direct voort uit die bescherming, uit onze persoonlijkheid of ons ego, dat ons zo dapper overeind heeft gehouden.
Maar oefening baart kunst. En de aanhouder wint. Door consequent en moedig bewustzijn te brengen naar dat wat je als naar en zwaar ervaart en dat telkens wat meer toe te laten en aan te kijken, geef je jezelf de ruimte voor nieuwe gedachten en andere sporen waarbij de oude verdwijnen. Zet door! Ga door! Je komt waar je wilt zijn.

Lieve groet van Nynke

PS: loop je rond met een prangende vraag, een dilemma waarbij je voor je gevoel op die gedachten-trein zit in je hoofd? Laten we kennis maken. In een telefoongesprek luister ik naar je. En ik hóór je ook echt dus voel in wat je kan helpen en of ik je daarin iets kan bieden. Neem gerust contact op door me te mailen op info@soultouching.nu.

Dilemma’s bestaan niet!

Af en toe is het fijn om gewoon maar een stelling te poneren. Dus vandaar deze titel. Als een dubbele weegschaal balanceer ik graag dingen uit, wat me een expert maakt in het creëren van potentiële dilemma’s. En omdat dat niet fijn voelt, ben ik ze gaan onderzoeken en kom ik tot de conclusie: “Dilemma’s bestaan niet!” Maar als je ze ervaart, neem ik je graag mee in hoe ik ze elimineer.

Stel je krijgt een aanbod voor een promotie.

Dat is vaak een ego-boost voor mensen, misschien ook voor jou. En het betekent vrijwel altijd een verhoging van je beloning, in geld of iets anders. Alleen, je huidige functie heeft hele grote voordelen: erg veel vrijheid (het bepalen van eigen werktijden en aanwezigheid bijvoorbeeld). Ook heb je weinig zwaarwegende verantwoordelijkheden, zodat je je werk nooit meeneemt naar huis. Op deze manier kun je makkelijk dingen naast je baan doen, bijvoorbeeld een eigen bedrijf runnen.

En nu krijg je dus een promotie-aanbod, waar je weliswaar even over mag nadenken maar die bedenktijd heeft een duidelijk tijdslimiet. Je moet je beslissing op enig moment communiceren en dat heeft dan gevolgen natuurlijk, wat je ook kiest.

Wat er in de meeste gevallen meteen gebeurt, …

…is dat dit tijdslimiet aan het werk gaat, energetisch bedoel ik dan. Het wordt een ware ‘dead’-line, die je opslaat in je hoofd. En vanaf dat moment programmeer je jezelf als het ware naar die deadline toe: dodelijk! Want in je gedachten ga je je focus volledig leggen op die datum. Hiermee zet je jezelf, bewust of onbewust, onder druk. En wat doen we bij druk? We gaan ons wapenen.

Van willen naar moeten

En wapenen helpt je niet echt. Het haalt je uit je gevoel. Je verlegt je aandacht van ‘wat wil ik eigenlijk’ naar ‘ik moet kiezen’. De keuze zelf wordt belangrijker dan de inhoud ervan. En ziedaar…, je hebt voor jezelf een prachtig dilemma geschapen. Herkenbaar?

Vervolgens kun je daar eindeloos mee bezig zijn, toewerkend naar die beruchte datum waarop je je keuze moet laten weten. Die datum wordt groter en groter en groter. En je gevoel wordt verwarrender en verwarrender en verwarrender. Vaak ga je in die verwarring met de mensen in je omgeving in gesprek over je dilemma, waarmee je een hoop goedbedoelde tips en adviezen ontvangt. Die, heel subtiel, je vaak nog wat verder van je gevoel afhelpen. Je wordt gek van je dilemma.

Wiki’s dilemma

Wikipedia geeft een prachtig dilemma-voorbeeld. Het beeld dat vaak gebruikt wordt bij een dilemma is dat van een aanvallende stier, waarbij je moet kiezen door welke hoorn je gespietst wil worden. Men spreekt dan ook van de twee alternatieven van een dilemma als de hoorns ervan.

De term dilemma duidt (zegt Wiki) gewoonlijk een keuze aan, uit twee of meer alternatieven, die even (on)aantrekkelijk zijn. De keuze kan daarom niet alleen op een logische basis gemaakt worden. De weg om uit een dilemma te geraken is dan ook vaak een zeer persoonlijke keuze.

Terug van moeten naar willen

Dit zegt het helemaal: we hebben weer ‘terug’ te gaan naar onszelf. Klinkt afgezaagd maar het dekt wel de lading. Een makkelijke ezelsbrug hiervoor is: in plaats van tegen jezelf en anderen te blijven herhalen: “Wat moet ik nou doen?”, zet je simpelweg daarvoor in de plaats: “Wat wil ik het liefste?

Meteen kom je in een andere energie, wanneer je hier even serieus ruimte voor maakt en ermee afstemt. Wat wil ik nou eigenlijk? Stel die vraag maar een paar keer. Schrijf ‘m op, vaak nog beter. En blijf dan doorschrijven, alles wat er komt. In de wereld van het ‘willen’, komen we in de wereld van ‘verlangen’ en die van het ‘voelen’. En dan… belanden we bij onze inspiratie, de stap naar onze ziel(enroerselen).

Het enige wat een zogenaamd dilemma van je vraagt,…

… is om te onderzoeken en te gaan ervaren wat de wereld van ‘het moeten’ met je energie doet en wat de wereld van ‘het willen’ je brengt. Natuurlijk vraagt het je dan nog steeds om te kiezen. Maar in de meeste gevallen, zul je, zodra je in contact komt met je wil, je verlangen en je inspiratie (of, in mijn woorden, zodra je je ziel raakt), niet meer echt een keuze ervaren. Je ervaart een diep weten. Je ervaart rust en een soort van zekerheid die diep van binnen zit en die niets met de buitenwereld te maken heeft.

De taal van je ziel, vertaalt in het leven van alle dag naar bijvoorbeeld verlangen en inspiratie, is de taal van vrijheid en creatiekracht. Het is de taal van het LEVEN zelf en de oneindigheid ervan. Dus je kunt zeggen dat de enige keus die je hoeft te maken, is: kies je voor het leven, voor jouw leven,… of niet?

Je ziel stopt nooit, alleen in jouw hoofd!

En misschien is dát zelfs wel helemaal geen keuze. Je ziel stopt immers nooit. Ze is er altijd. In die zin gaat ons leven altijd door. Daar zijn we inmiddels, van spiritueel leraar tot wetenschapper, wel achter. Dus eigenlijk hebben we geen keuze. Behalve dan of we onze levensstroom af en toe tóedekken met veel hoofdwerk en dus met veel ‘moeten-s’, of dat we het vrijelijk laten stromen. Maar altijd, altijd, kom je vroeger of later weer terug in de stroom van het LEVEN zelf: in de stroom van inspiratie, verlangen en de nooit stoppende energie die jij bent. Dus vandaar: dilemma’s bestaan niet. Alleen in jouw hoofd.

Ik wens je veel liefs en lichts bij iedere keuze die je creëert. Nynke

PS: mocht je een dilemma ervaren in je leven en daar doorheen willen stappen naar je verlangen en je inspiratie? Dan ben je meer dan welkom voor een gratis Losmaaksessie om dit te verkennen en je eerste stappen daarin te zetten. Meld je aan op www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie. Ik spreek je heel graag.