Af en toe is het fijn om gewoon maar een stelling te poneren. Dus vandaar deze titel. Als een dubbele weegschaal balanceer ik graag dingen uit, wat me een expert maakt in het creëren van potentiële dilemma’s. En omdat dat niet fijn voelt, ben ik ze gaan onderzoeken en kom ik tot de conclusie: “Dilemma’s bestaan niet!” Maar als je ze ervaart, neem ik je graag mee in hoe ik ze elimineer.
Stel je krijgt een aanbod voor een promotie.
Dat is vaak een ego-boost voor mensen, misschien ook voor jou. En het betekent vrijwel altijd een verhoging van je beloning, in geld of iets anders. Alleen, je huidige functie heeft hele grote voordelen: erg veel vrijheid (het bepalen van eigen werktijden en aanwezigheid bijvoorbeeld). Ook heb je weinig zwaarwegende verantwoordelijkheden, zodat je je werk nooit meeneemt naar huis. Op deze manier kun je makkelijk dingen naast je baan doen, bijvoorbeeld een eigen bedrijf runnen.
En nu krijg je dus een promotie-aanbod, waar je weliswaar even over mag nadenken maar die bedenktijd heeft een duidelijk tijdslimiet. Je moet je beslissing op enig moment communiceren en dat heeft dan gevolgen natuurlijk, wat je ook kiest.
Wat er in de meeste gevallen meteen gebeurt, …
…is dat dit tijdslimiet aan het werk gaat, energetisch bedoel ik dan. Het wordt een ware ‘dead’-line, die je opslaat in je hoofd. En vanaf dat moment programmeer je jezelf als het ware naar die deadline toe: dodelijk! Want in je gedachten ga je je focus volledig leggen op die datum. Hiermee zet je jezelf, bewust of onbewust, onder druk. En wat doen we bij druk? We gaan ons wapenen.
Van willen naar moeten
En wapenen helpt je niet echt. Het haalt je uit je gevoel. Je verlegt je aandacht van ‘wat wil ik eigenlijk’ naar ‘ik moet kiezen’. De keuze zelf wordt belangrijker dan de inhoud ervan. En ziedaar…, je hebt voor jezelf een prachtig dilemma geschapen. Herkenbaar?
Vervolgens kun je daar eindeloos mee bezig zijn, toewerkend naar die beruchte datum waarop je je keuze moet laten weten. Die datum wordt groter en groter en groter. En je gevoel wordt verwarrender en verwarrender en verwarrender. Vaak ga je in die verwarring met de mensen in je omgeving in gesprek over je dilemma, waarmee je een hoop goedbedoelde tips en adviezen ontvangt. Die, heel subtiel, je vaak nog wat verder van je gevoel afhelpen. Je wordt gek van je dilemma.
Wiki’s dilemma
Wikipedia geeft een prachtig dilemma-voorbeeld. Het beeld dat vaak gebruikt wordt bij een dilemma is dat van een aanvallende stier, waarbij je moet kiezen door welke hoorn je gespietst wil worden. Men spreekt dan ook van de twee alternatieven van een dilemma als de hoorns ervan.
De term dilemma duidt (zegt Wiki) gewoonlijk een keuze aan, uit twee of meer alternatieven, die even (on)aantrekkelijk zijn. De keuze kan daarom niet alleen op een logische basis gemaakt worden. De weg om uit een dilemma te geraken is dan ook vaak een zeer persoonlijke keuze.
Terug van moeten naar willen
Dit zegt het helemaal: we hebben weer ‘terug’ te gaan naar onszelf. Klinkt afgezaagd maar het dekt wel de lading. Een makkelijke ezelsbrug hiervoor is: in plaats van tegen jezelf en anderen te blijven herhalen: “Wat moet ik nou doen?”, zet je simpelweg daarvoor in de plaats: “Wat wil ik het liefste?
Meteen kom je in een andere energie, wanneer je hier even serieus ruimte voor maakt en ermee afstemt. Wat wil ik nou eigenlijk? Stel die vraag maar een paar keer. Schrijf ‘m op, vaak nog beter. En blijf dan doorschrijven, alles wat er komt. In de wereld van het ‘willen’, komen we in de wereld van ‘verlangen’ en die van het ‘voelen’. En dan… belanden we bij onze inspiratie, de stap naar onze ziel(enroerselen).
Het enige wat een zogenaamd dilemma van je vraagt,…
… is om te onderzoeken en te gaan ervaren wat de wereld van ‘het moeten’ met je energie doet en wat de wereld van ‘het willen’ je brengt. Natuurlijk vraagt het je dan nog steeds om te kiezen. Maar in de meeste gevallen, zul je, zodra je in contact komt met je wil, je verlangen en je inspiratie (of, in mijn woorden, zodra je je ziel raakt), niet meer echt een keuze ervaren. Je ervaart een diep weten. Je ervaart rust en een soort van zekerheid die diep van binnen zit en die niets met de buitenwereld te maken heeft.
De taal van je ziel, vertaalt in het leven van alle dag naar bijvoorbeeld verlangen en inspiratie, is de taal van vrijheid en creatiekracht. Het is de taal van het LEVEN zelf en de oneindigheid ervan. Dus je kunt zeggen dat de enige keus die je hoeft te maken, is: kies je voor het leven, voor jouw leven,… of niet?
Je ziel stopt nooit, alleen in jouw hoofd!
En misschien is dát zelfs wel helemaal geen keuze. Je ziel stopt immers nooit. Ze is er altijd. In die zin gaat ons leven altijd door. Daar zijn we inmiddels, van spiritueel leraar tot wetenschapper, wel achter. Dus eigenlijk hebben we geen keuze. Behalve dan of we onze levensstroom af en toe tóedekken met veel hoofdwerk en dus met veel ‘moeten-s’, of dat we het vrijelijk laten stromen. Maar altijd, altijd, kom je vroeger of later weer terug in de stroom van het LEVEN zelf: in de stroom van inspiratie, verlangen en de nooit stoppende energie die jij bent. Dus vandaar: dilemma’s bestaan niet. Alleen in jouw hoofd.
Ik wens je veel liefs en lichts bij iedere keuze die je creëert. Nynke
PS: mocht je een dilemma ervaren in je leven en daar doorheen willen stappen naar je verlangen en je inspiratie? Dan ben je meer dan welkom voor een gratis Losmaaksessie om dit te verkennen en je eerste stappen daarin te zetten. Meld je aan op www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie. Ik spreek je heel graag.