Je hoort het vaak: wanneer je sterft, speelt de film van je leven zich nog één keer af. Alles wat je in de tijd hebt ervaren, beleefd en geleefd komt voorbij. Ditmaal buiten de tijd en heel direct, zonder filter. Een intense film dus, waarschijnlijk de meest intense die je ooit zult meemaken.
Voorstellingsvermogen
En zoals we dat als kind al zo moeiteloos konden, met dat geweldige voorstellingsvermogen dat ieder kind bezit, kunnen we ons die film nú al voorstellen. We kunnen als het ware een preview creëren. Niet dat die straks één op één zo hoeft te zijn wanneer het zover is; er ligt immers nog een weg voor je, hoe kort of lang ook.
Image by MasterTux from Pixabay
Maar we zijn in staat om, in een moment van verstilling en innerlijke focus, uit te zoomen. Vanuit dat perspectief ontstaat ontspanning en kunnen we kijken door de ogen van de regisseur van ons leven, wijzelf dus. Met een bird’s eye view aanschouwen we de film van ons bestaan.
Uitzoomen
De magic trick zit in dat uitzoomen. Van daaruit hoef je even niet te trekken of te duwen aan je leven. Je kijkt immers vanuit een gevoel van voltooiing. Er hoeft niets meer bewezen, opgelost of bereikt te worden. Het is eenvoudigweg wat het is. Je aanschouwt, ter lering, vermaak én verwondering.
Helderheid
Vanuit die ruimte ontstaat vaak verrassend veel helderheid. Je ziet waarom je daar rechtsaf ging en ergens anders links. Je begrijpt waarom je op bepaalde momenten stagneerde en kunt daar met compassie naar kijken, zonder jezelf steeds te veroordelen omdat je niet voldeed aan een oud beeld van hoe het had moeten zijn.
Helend
Het is helend om jezelf af en toe op die manier te bekijken, vanuit die weidse blik van de regisseur. Niet omdat je dan alles kunt bepalen, dat lukt zelfs de beste regisseur niet. Maar omdat je ineens het grotere geheel ziet. Je levensverhaal krijgt samenhang en je vragen vinden rust en gevoelde antwoorden.
Zoals antwoorden op:
* Welke inzichten dienen zich aan?
* Waar voel je ontspanning ontstaan omdat je jouw pad opeens anders ziet?
* Hoe ervaar je het geheel van je leven wanneer je niet alleen naar de afzonderlijke scènes kijkt, maar naar de complete film?
We kunnen zó ingezoomd raken op de kronkelpaden van alledag, dat we de weidsheid van het landschap vergeten. Door heel even vanuit een ander perspectief te kijken, zonder jezelf kwijt te raken in dat van een ander, ontstaat nieuwe helderheid.
En dan… gaat je leven gewoon weer verder. Alleen kijk jij er niet meer op dezelfde manier naar.
Liefs, Nynke
(soultouching.nu/contact – laten we samen uitzoomen, zodat je weer helder ziet wat jouw leven je werkelijk wil tonen.)


Laat een reactie achter