Een mooie uitdrukking vind ik het: “in je midden zijn” of “houd je midden.” Het verwijst naar de stilte in het oog van de storm, naar dat punt van balans temidden van alles wat er op je afkomt.
Je midden is als een plek waar je even kunt ademhalen, waar het stil wordt en overzicht vanzelf ontstaat. Een plek waar je ziet wat er speelt in je leven, zonder dat je er direct iets mee hoeft.
Hoe vind je je midden?
Maar hoe vind je dat midden? En hoe weet je of je écht daar bent of toch weer ongemerkt bent meegegaan in de stroom van andermans energie? Dat is niet zo eenvoudig. Want de levens die we leiden zijn vaak hectisch, en subtiel verweven met afhankelijkheden. We zoeken houvast in goedkeuring, gewoontes of bezit, zonder het altijd door te hebben.
Als je inzoomt op hoe we bewegen, zie je vaak dat we behoorlijk verslaafd zijn aan beweging zelf. Je midden, hoe natuurlijk ook, is dus niet vanzelfsprekend in deze wereld van vorm. We slingeren voortdurend, als slinger van een klok, tussen angst en liefde, hoop en vrees, binnen en buiten.
Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay
Waar je stilvalt
Maar je midden… is waar die slinger stilvalt.
Waar je even niet hoeft te praten, denken of doen.
Waar je gedachten niet dwingen, je emoties niet vastgrijpen, en je lichaam zich zacht opent.
Het is geen plek waar we gewend zijn te zijn, zelfs niet als we mediteren, yoga doen of ademen. Want wanneer de slinger tot stilstand komt, lijkt het alsof de tijd zelf stopt. Dát is precies de kracht van het midden: een fractie van een seconde waarin je even sterft in het ‘moeten’, het ‘doen’, het ‘weten’.
Zielsperspectief
En precies daar ontstaat een nieuwe manier van waarnemen.
Ruimer. Zachter. Uitgezoomd.
Noem het het zielsperspectief.
Alles raast door, maar jij valt stil. Niet om daarin te blijven, maar om je te herinneren:
Ik ben noch het een, noch het ander.
Ik ben aanwezig, als alles, in alles.
Daarin lossen je vragen, je beslommeringen en je zoeken op. Je komt tot rust.
Een beetje sterven
Dus ja val met enige regelmaat even stil. Niet als techniek, maar als thuiskomst. Een beetje sterven. En dan gewoon weer ademen, zoals je werkelijk bent.
Liefs, Nynke
PS: Voel je je (vaak) uit je midden, uit balans en zoekende? Voel je welkom om te connecten om helderheid te krijgen in je situatie. https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/
Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay
Laat een reactie achter