Wij mensen zijn meesters in het vasthouden aan ideeën, overtuigingen en opinies. Het zijn manieren van kijken die ons ooit houvast boden en waar we ons aan vastketenen alsof ons leven ervan afhangt.
En ja, dat houvast kan dienstbaar zijn. Want waar we veiligheid ervaren, kunnen we ontspannen en opent ons hart zich vaak voor anderen en voor nieuwe perspectieven.
Vasthouden om vast te houden
Maar in datzelfde houvast kan ook starheid sluipen. Dan wordt het een gewoonte: vasthouden om het vasthouden. Het maakt dat we verstrakken, verstarren en vernauwen. Allesbehalve een hartopening dus.
Afbeelding van Лечение наркомании via Pixabay
Vooral bij die centrale thema’s die telkens opnieuw aandacht vragen in ons leven, zoals gezondheid, relaties, of zelfexpressie vanuit vertrouwen, kunnen we koppig blijven hangen in de overtuiging dat iets niet goed gaat of dat we iets niet kunnen. En dat we dus een oplossing nodig hebben.
Dit wordt gemakkelijk een self-fulfilling prophecy: ons lichaam wórdt een ‘zwakke plek’ bijvoorbeeld, de blokkade om ons te uiten lijkt dan enorm en die fijne relatie blijft keurig op afstand. Geen tien paarden krijgen ons meer van deze overtuiging af. En we blijven driftig zoeken naar dat wat het ongemak kan wegnemen: dé oplossing dus. Er wordt goud geld mee verdiend.
Het gaat nooit om de oplossing
Maar het gaat bijna nooit om een oplossing. Want wanneer het ‘probleem’ zelf (vaak onbewust) tot een veilig houvast voor ons is geworden, kan geen enkele oplossing werkelijk soelaas bieden. Het hebben van het probleem biedt zo’n vertrouwdheid, zo’n veiligheid, dat het een stabiele factor wordt in ons leven. Althans, zo denkt de mind! Zijn we geen wonderlijke wezens?
Wat we werkelijk nodig hebben, is het loslaten van de overtuiging dat we überhaupt een probleem hébben. In de ontspanning die dan volgt, komt meestal iets ondenkbaars uit een totaal onverwachte hoek: een liefdevol gebaar van een vreemde, de doordringende blik van een kind, de intieme affectie van een dier. Het zijn geschenkjes die in een flits je pantser doorbreken, en van binnen een deurtje openen.
Je probleem in een nieuw daglicht
Je wordt op díe plek geraakt waar je pantser poreus was, en exact daar breekt helderheid door en laat je je krampachtigheid varen.
Dat verandert misschien je situatie aan de buitenkant niet meteen, maar wel je manier van kijken. Je ‘probleem’ staat in een nieuw daglicht en je hele perspectief verschuift mee. Is dat niet van een simpele schoonheid?
Laat je raken dus! Nodig iedere ochtend het onverwachte uit. Niet de oplossing, maar de aanraking maakt je vrij.
Liefs, Nynke
Laat een reactie achter