Logo Soul Touching

afstemmen

Eenvoud…, zielsgraag

Deze tijd, die aan de buitenkant met de dag complexer lijkt te worden, is eigenlijk een enorme uitreiking naar eenvoud. Toch zijn we geneigd eenvoud te koppelen aan vroeger tijden. Hoe ver je ook teruggaat: vroeger was alles beter, gemakkelijker, simpeler, en dus, zo lijkt het, ook beter. Het is verleidelijk om het zo te zien. Ons brein kan zich daar heerlijk in verliezen, ronddraaiend in lussen van verlangen, waar we ongemerkt eindeloos in kunnen blijven hangen.

Kussens opschudden

De energie van nu gunt ons dat echter nauwelijks. Ze schudt onze kussens op, wil ons wakker maken, tot het gaatje duwen, en liefst nog daar doorheen. Dus wég met die hang naar andere tijden. Breng jezelf hiér en schouw wat er nu is: de tegenstellingen, de oordelen, de vastgeroeste patronen waarin we steeds opnieuw belanden.

Raap je moed bijeen en stap eruit. Zet de automatische piloot af en laat de stormen voor wat ze zijn. Zoom uit en ervaar de helderheid bóven de wolken. Vanuit dat perspectief wordt alles weer eenvoudig. Je slingert niet langer van het ene standpunt naar het andere, laat je niet meer verleiden tot ingegraven meningen, die een samenzijn in een oogwenk kunnen laten escaleren.

Je luistert. Met je hele lichaam.
Je voelt, tot diep in je wezen.
Je ervaart een stilte die doet denken aan zweven in de ruimte: volledig wakker, volledig aanwezig, terwijl er in jou alleen rust en verstilling is. Welkom in de ruimte van je ziel.

Eenvoud…, zielsgraag

Afbeelding van JennJenn via Pixabay

Alleen maar zijn

Vanuit de ziel wordt het leven weer simpel: al wat is, kenbaar gemaakt door jouw unieke lens, puur en heel. Meer is er niet. Geen strijd, geen verdediging, geen heen-en-weer geslinger. Geen teleurstelling, geen afwijzing. Alleen maar zijn. En van daaruit breng je jouw unieke licht ten tonele. Simpel. Direct. Stralend. Het is wat het is, en jij doet wat je doet.

Natuurlijk is dit nog vaak makkelijker gezegd dan gedaan. Toch nodigt deze tijd je meer dan ooit uit om te spelen met die laag van de ziel, jouw ziel, onze gezamenlijke zielsfrequentie. Neem haar waar. Ervaar het verschil met hoe je je meestal door de dag heen beweegt, vanuit de onbewuste hang naar grip en controle, waarmee je júist een speelbal bent van de elementen. Uitputtend…

Verstil en stem je af

Dus verstil, op willekeurige momenten in je dag. Stem bijvoorbeeld af met je ziel voordat je je bed uitstapt, en sluit je dag op dezelfde manier, voor je slaap bezit van je neemt. Je zult merken dat het leven simpeler wordt. Dat je niets méér hoeft te doen dan stralen vanuit die afstemming.

Liefs, Nynke
(soultouching.nu/contact – wanneer je wilt ervaren hoe afstemmen met jouw ziel voelt)

Head first!

Dit is niet direct een verwijzing naar de Engelse uitdrukking ‘headfirst’, die ‘voorover’ maar ook: ‘halsoverkop’, ‘ondoordacht snel’ en ‘impulsief’ betekent.

Eigenlijk bedoel ik hier meer juist het omgekeerde van impulsief. Het is namelijk een verwijzing naar de manier waarop de meeste kinderen ter wereld komen. De meeste, maar ik niet! Diep geschrokken door mijn eerste ervaringen in dat lijfje in de baarmoeder, lag mijn hoofdje juist níet vooraan en is het een hele klus geworden om me levend uit mijn moeders buik te krijgen.

Ik wil deze titel dus graag gebruiken omdat het thema waar het voor mij naar verwijst, me raakt. Het staat centraal in mijn leven en… misschien ook wel ergens in dat van jou.

Duik je erin of tast je af?

Stel je eens een situatie voor die je een beetje spannend vindt. Al is het in eerste instantie zoiets simpels als: je eerste duik in de nog ijskoude zee op een warme voorjaarsdag. Het fijne van een ondiepe zee die op het strand landt, kan zijn dat je er meestal juist niet voorover in kunt duiken. Je hebt dus alle ruimte om eerst met je voeten en je handen te voelen, te tasten of je zult gaan of niet. Voetje voor voetje wen je aan de temperatuur en het idee je helemaal onder te dompelen. Maar ook in een zwembad, gaan veel mensen niet headfirst, meteen vooroverduikend, het water in maar voelen ze even van tevoren of nemen eerst een douche om te wennen aan het nat.

Een ander voorbeeld, wat abstracter, is een nieuwe relatie. Natuurlijk zijn er zat voorbeelden waar mensen headfirst een relatie induiken. (Al strandt zo’n relatie ook vaak weer na niet al te lange tijd omdat de match toch tegen blijkt te vallen.) Maar de meeste mensen tasten eerst af. Ze willen meer leren kennen van iemand voor ze zich helemaal geven en doen dat stap voor stap of meer schuifelend, voetje voor voetje.

Headfirst verwijst naar het ergens induiken zonder je hoofd eerst van alles te laten verwerken van wat de andere sensoren in je lijf je voor signalen geven. Je gáát gewoon, stoer bijna, of misschien ook wel roekeloos. Geen reflectie, geen second thoughts, gáán en je ziet wel wat ervan komt.

De manier van het ongeboren kind

Head first

De manier waarop de meeste kinderen worden geboren, is ook met het hoofdje eerst, maar de houding is anders. Waar voorover duikend betekent dat je als het ware recht op je ‘doel’ afgaat, doet die kleine, nog zo kwetsbare baby, iets heel anders: het gaat wel met het hoofdje eerst, maar áchterover. Dúbbel zo spannend, zou je kunnen zeggen. Want je kunt noch recht vooruit kijken naar waar je naartoe gaat nóch kun je met je voeten of handen aftasten, bijsturen of aan de rem trekken. Je hebt dus te vertrouwen dat je ergens terechtkomt waar je wordt opgevangen. Liefst nog liefdevol ook.

En maar al te vaak gebeurt dat niet, weten we. Maar al te vaak komt een pasgeboren baby terecht in een situatie vol stress, angst en kwetsbaarheid. Denk maar aan alle oorlogssituaties waar kinderen worden geboren, ongewenste zwangerschappen of gezinnen in lastige omstandigheden (armoede, scheiding, alcohol- of ander misbruik). Toch laten ‘nieuwe’ kindjes zich meestal in die houding van vertrouwen en overgave zakken in hun nieuwe omgeving, hun nieuwe woonplek.

Niet mijn manier

Maar ik niet. No way dat ik er vertrouwen in had. Mijn voeten stevig naar beneden geplant, alsof ik heel duidelijk mijn verzet wilde tonen, en mijn hoofd in de richting van ‘terug de kosmos in’, was ik helemaal niet van plan te kómen, maar te gaan.

Feet first

Openheid en vertrouwen

Het is iets prachtigs dat ‘nieuwe’ kinderen van nature zo vol zijn van vertrouwen dat ze zich met hun hoofdje voorop, áchterover, durven te laten zakken in een compleet nieuwe setting. Dat vraagt een enorme openheid en inderdaad een wereld aan vertrouwen. Dit zijn allebei aspecten die enorm uitdagend zijn, ook in onze ‘moderne’ wereld. Zo uitdagend, dat we ze eigenlijk al snel verliezen als opgroeiende kinderen op onze aardse reis. Hoe ouder we worden, hoe meer we dat basisvertrouwen loslaten door alle, vaak pijnlijke, ervaringen die we opdoen. En dus sluiten we onszelf meer en meer.

Zo leren we onszelf, bij alle nieuwe ervaringen op onze aardse reis, steeds meer aan om óf voorzichtig af te tasten en onszelf voor te bereiden op eventueel gevaar óf headfirst maar gewoon ergens in te duiken en op die manier onze angsten hanteren. Maar, dat mooie oervertrouwen en die volledige overgave blijven wel ergens in ons aanwezig als onze natuurlijke staat van zijn. Ze blijven ons roepen. En, als we ook maar een beetje bewust zijn van onszelf (of zelfs ook geheel onbewust), ‘horen’ we ze ook. Op dat moment her-inneren we ons hoe fijn het is om zo open en vrij ergens in te gaan.

Hervinden van je oervertrouwen

Vanuit die herinnering blijven we net zolang, stap voor stap, voetje voor voetje proberen, tot we het ankerpunt weer in onszelf ervaren. Dat ankerpunt in het gebied van de navel, waardoor we vóór onze geboorte zo verbonden waren met de ons aangewezen bron van voedsel en veiligheid: onze moeder.
En we nemen een besluit: een besluit om ons, in ons leven als volwassen mens, opnieuw achterover te laten zakken. Omdat we op dat moment (weer) weten dat wat er ook gebeurt, we gezekerd zijn. Niet meer met de fysieke navelstreng maar met dat energetische ‘lijntje’ van onze thuisbasis: de bron, de eenheid, het ‘alles wat is’, ons bewuste Zijn.

Kinderen die op het moment van hun geboorte ‘feet first’ liggen, zoals ik, hebben hun basisvertrouwen eigenlijk al voor de geboorte heel diep weggestopt. Soms (en ik denk tegenwoordig steeds vaker) krijgen ze voldoende tijd en ruimte om uit eigen beweging of met wat hulp óm te draaien en alsnog te ‘besluiten’ zich achterover, met hun hoofdje voorop, uit de baarmoeder te laten zakken. Maar in veel gevallen zal dat te risicovol zijn, omdat het kindje dreigt te overlijden, zoals in mijn geval, toen mijn adem al was gestokt.

Een moment van pauze als handreiking aan jezelf

Hoe dan ook, het is nooit te laat om je basisvertrouwen te hervinden en nieuwe ervaringen de oude te laten overschrijven. Je kunt jezelf, in al die situaties waar je angst, twijfel of te grote onzekerheid ervaart, een fijne en veilige geboorte toestaan, metaforisch dan. Met andere woorden: je kunt jezelf in al dat soort (niet levensbedreigende) situaties even de tijd geven om na te gaan: mag ik van mezelf eerst even aftasten en afstemmen wat ik eigenlijk wil en waar ik nu klaar voor ben? Zo’n moment hoeft niet perse lang te duren. Het gaat meer om de handreiking die je naar jezelf doet: dat het ok is om in te checken waar je zit en wat je nodig hebt om je veilig en zelfverzekerd te voelen.

Een moment van pauze, totdat je weer vanuit je midden, je ankerpunt, het oervertrouwen hebt hervonden. Dan kun je je vol overgave in het nieuwe laten zakken, zonder jezelf te overschreeuwen waardoor je halsoverkop ergens induikt. Ook hoef je jezelf dan niet op de handrem te zetten en dingen te ontzeggen.

Liefs van Nynke

PS: Ervaar je een behoefte om de afstemming in en met jezelf te ervaren en te voelen hoe je je ankerpunt weer herkent? Je bent heel welkom voor een gratis kennismaking om daar in te gaan. Het geeft je helderheid en dat gevoel van: oh ja, dit is thuis. Je kunt je aanmelden op https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/

 

 

Doe wat goed voelt

Dit horen we vaak: doe wat goed voelt. Volg je hart, want dat klopt. Allemaal zo waar en tegelijk: weet je hoe je ‘goed’ herkent, bijvoorbeeld als sensatie in je lijf? Weet je te herkennen wáár je hart dan in klopt?

Immers, om maar even een contrast te gebruiken: een shot heroïne kan heeeeel erg goed voelen voor de gebruiker (even voor de duidelijkheid: ik heb dit van horen zeggen en ken het niet uit ervaring) maar is dat het ‘juiste’ om te doen? Is dat iets om jezelf en je systeem op af te stemmen? Het zou kunnen. Op een bepaald moment kan dat shot het hoogst haalbare zijn maar het idee is toch niet dat een shot heroïne je nou in een staat van hogere wijsheid, waarheid en verlichting brengt. Hooguit in een tijdelijk verlichting van het aardse bestaan.

Angst onderscheiden van wijsheid

Het lijkt misschien makkelijk om angst te onderscheiden van wijsheid, helderheid en dat wat uit Liefde ontstaat. Maar angst manifesteert zich via het ego heel vaak als een goede raadgever. En dus als iets dat heel goed voelt en verstandig is. Het leren onderscheiden van wat de stem van je angst is en wat de stem is van je intuïtie, je hogere Zelf of je ziel, vraagt dus oefening.

Even tussendoor, voor wie vraagtekens heeft bij ‘de ziel’: voor mij is de ziel thuiskomen. Het is wie ik in wezen ben. Ik stem me heel makkelijk af op haar energie, haar frequentie, zowel van mezelf als van anderen. Naarmate je die zielsfrequentie meer leert ervaren in je lijf en je jezelf er als een antenne op leert afstemmen, dan zul je dat wat zo wezenlijk is voor jou, steeds meer terugzien als realiteit. Maar kies wat werkt voor jou. Als jij liever je hart als ingang gebruikt of werkt met je intuïtie of hogere Zelf, doe dat dan. Uiteindelijk zijn we ‘gewoon’ slechts een geheel van energie.

Duivelse dilemma’s

Terug naar wat goed voelt. Een heel bekend voorbeeld is de keuze een liefdesrelatie of hechte vriendschap al of niet te beëindigen. Ergens diep van binnen ervaar je de roep er een punt achter te zetten. Alleen maakt die ervaring van alles in je los dat níet 123 ‘goed’ voelt: angst om alleen te zijn, angst voor het onbekende, angst voor een boze reactie etc. En onmiddellijk ervaar je een stem die zegt dat het eigenlijk best wel een fijne relatie of vriendschap is. En dat de partner, vriend of vriendin zoveel mooie kanten heeft waardoor jullie eigenlijk perfect passen. En jee, jullie zijn al zolang samen. Dat moet toch kloppen. Je hebt gewoon nog te leren die ander wat meer te accepteren…

Twee stemmen, die allebei aangeven wat goed is. Maar welke ga je volgen? Hoe weet je welke echt klopt voor jou?

De kunst van het ‘verstaan’ van frequenties

Dit gaat over de kunst van het ‘verstaan’ van frequenties. De stem van je ego is gebaseerd op het veilig houden van jou als mens en je lichamelijkheid. Die stem is dus in essentie angst-gedreven en gericht op behoud. Dit zijn veel lagere frequenties dan die diepe wijsheid en waarheid van je intuïtie, je hogere Zelf of je ziel. Het gaat dus eigenlijk niet om de inhoud van wat een stem tegen je zegt. Het gaat om de frequentie of de trilling van die antwoorden of boodschappen. En die kun je alleen maar ervaren door uit je malende hoofd te gaan en in je lichaam aanwezig te zijn. Adem een paar keer diep tot in je onderbuik en voel hoe je ontspant. Hoe meer je ontspant, hoe meer je hart zich kan openen. En van daaruit kun je bij je heldere weten. Je heldere weten werkt namelijk met die hartsfrequentie (en hogere frequenties), niet met je gedachten over wat goed is en wat niet.

Doe wat goed voelt

Leer herkennen hoe de waarheid ’trilt’ in je systeem

Je zou dus kunnen zeggen: leer herkennen hoe de waarheid ’trilt’ in je systeem. Waar angst altijd gaat om overleven vanuit een idee van afscheiding, om behoud van wat er is en om het stillen van een honger naar meer, stilt de waarheid nooit iets. De waarheid máákt stil, dat wel.
Zodra je haar aanraakt, doet ze je meteen je honger vergeten, terwijl het stillen van honger nooit stopt. Daarom is wat goed voelt vanuit je ego ook niet werkelijk ontspannen. Er blijft een soort druk aanwezig. Een angst om alert te blijven en door te moeten.

In de waarheid echter, ben je rustig, in balans, in het oog van de storm. Het is waarachtig vanuit een weidser perspectief, waarin overvloed heerst, geen imperfectie bestaat en alles en iedereen verbonden is. En dus pakt de waarheid niet alleen goed uit voor jezelf maar ook voor anderen. Het is wat je ziel kent als het ware ‘zijn’.

De waarheid is niet perse meteen leuk en fijn

De waarheid is alleen niet perse meteen leuk en fijn in je beleving als mens. Vaak is het niet de makkelijkste boodschap om te krijgen. Meestal vraagt de waarheid moed om ergens doorheen te stappen en dingen los te laten. Dan komen oude angsten op. En verdriet en pijn kunnen je overspoelen. Daarom ben je geneigd de waarheid weg te duwen. Al weet je ergens heel goed welke stap je te zetten hebt.

Als iets in jou besluit die waarheid nog maar even te laten zitten, is dat niet erg. Want de waarheid of de trilling van je ziel komt gewoon telkens weer terug. Ook dát onderscheidt de waarheid. Ze is er altijd, of we haar nou wegduwen of niet. De waarheid vecht niet om er te mogen zijn want ze weet dat ze het enige is dat blijft. Dus ze maakt zich niet druk.

Afstemming met jouw waarheid

En van tijd tot tijd, op die momenten dat je even ontspant en geen muur hoeft op te houden van jezelf, prikt ze als vanzelf door je verdedigingsmechanisme heen.

Dat kan een moment van meditatie zijn maar ook een moment van geraakt worden door een film, muziek of een boek. Of het kan in een droom zijn. En zelfs een moment dat er voor je gevoel juist niets bijzonders gebeurt maar er opeens iets ‘doorkomt’. Dan is het volkomen helder wat je te doen staat. Dát is je afstemming met jouw waarheid; meestal ongepland, soms onverwacht en nooit over te slaan.

Kiezen voor de waarheid is niet vrijblijvend. Maar wanneer je er klaar voor bent, volg je haar en ga je datgene aan wat je nog voor jezelf verborgen hield.

Moraal van dit verhaal

Dus, moraal van dit verhaal: probeer jezelf bij je keuzes en dilemma’s te trainen in het herkennen van de frequentie van je waarheid, je wezen, je ziel. Gebruik hiervoor het instrument dat je lichaam is, en ga via je hart naar je hogere, heldere weten. Onderscheid dan de kalmte, verstilling en gelijkmatigheid van de onrust, twijfel en gehaastheid. Onderscheid moedige stappen die bevrijden van snelle bevrediging die niet blijvend is. En beslis dan.

En als je onrust blijft ervaren en dilemma’s niet oplossen, dan weet je dat jij jezelf afhoudt van de waarheid van je ziel. Geen enkel punt. Je kiest jouw tijd en jouw moment om in je waarheid te stappen om wat je niet meer dient, aan te gaan en te laten verdwijnen. In de wetenschap dat achter je angsten een grotere leefruimte op je ligt te wachten: meer armslag, meer durven, meer willen ervaren, meer ervaringen van geluk en vervulling.

Liefs van Nynke

PS: ervaar je een dilemma op dit moment en vind je het lastig om te onderscheiden wat jouw waarheid hierin is? Laten we er samen naar kijken in een gratis kennismaking. Ik bied helderheid en we kijken naar wat jou nu verder helpt. Meld je aan op: https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/

 

De angst voor de angst

Bang zijn, zo heb ik ooit geleerd, gaat eigenlijk in heel veel gevallen niet echt om angst. Echte angst is een hele gezonde gewaarwording in je lichaam omdat het je behoedt voor een reëel gevaar. Stel dat bij mij thuis de vlam in de pan slaat, dan zet angst me aan tot het snel een deksel op de pan doen, de blusser pakken en/of 112 bellen. Dit kan omdat er stoffen worden aangemaakt in mijn lijf die me snel en adequaat in beweging zetten. Zonder mijn angst gebeurt dit niet.

Ik denk dus ik ben bang

Wat ik hieruit heb onthouden is dat echte angst gaatangst-807726__180 over de basis, over leven en dood. En dat míjn angsten met name gebaseerd zijn op mijn gedachten, angstige gedachten dus. Er is immers bijna nooit een reëel gevaar in mijn leven, moet ik heel eerlijk bekennen. En ik realiseer me tegelijkertijd dat mijn hoofd vaak overuren maakt en een stroom aan gedachten produceert. Gedachten aan eerdere gebeurtenissen en herinneringen die gevoelens oproepen van angst. En die angst, merk ik telkens weer, is heel echt. Het weerhoudt me af en toe om bepaalde dingen te doen. Herken je dat bij jezelf? Ervaar jij ook angsten die je eigenlijk kunt herleiden tot gedachten aan iets dat niet reëel is en niet aanwezig op het moment dat je het denkt?

Angst voor de angst

Even geleden, tijdens een online programma bij Femke van Kuijk [De Heldere Bron], die Lichtwerkers begeleidt om echt voor hun Lichtwerk♥ te kiezen en dit te laten zien, kreeg ik weer deze boodschap over angst. Femke gaf me terug: je hebt angst voor de angst. Bam! Dat raakte.
Als we bang zijn voor de angst maken we zaken in ons hoofd al zo groot dat ergens mee starten bijna onmogelijk is. Weer die angstige gedachten dus, zonder dat er sprake is van een levensbedreigende situatie. En ik weet dat ik mezelf hierin kan vastdraaien. Want ik beperk op die manier mijn toegang tot vrij denken, onderzoeken, openen, leren, experimenteren en dus groeien. En als ik niet kan groeien, loop ik vast. Dan is mijn energie gericht op behoud, iets vastzetten, op overleven eigenlijk.♥♥

Vastlopen is groei

Dat is op zich niet verkeerd. Want, zoals al in een eerdere blog beschreven, “Vastlopen is prima”, er komt een dieptepunt. Er komt een punt waarop je niet vaster meer kunt raken. En je energie stopt nooit, die gaat door. Dus vanuit dat punt komt er weer een beweging naar de vrijheid. De winst van vastlopen is ook meestal groot. Een bodem raken betekent dat je iets waar lading op zit, iets in jou wat je te verwerken hebt, wat onvrij is, volledig onderzoekt en er vrij van komt. Alles is in de ogen gekeken, alles is verwerkt. En dan kun je het helemaal loslaten. Dat is groei!

A way out

Maar vastlopen is niet direct nummer 1 op onze verlanglijstjes. Gelukkig worden we ons, in deze tijd van meer transparantie en meer gevoeligheid, steeds makkelijker bewust van wat er bij ons speelt, en kunnen we er steeds adequater mee aan de slag.

En hoe doe je dat dan, vraag je je af? Hoe kom je uit die jezelf vastdraaiende spiraal? Want je weet zo goed waar je bang van wordt en wat niet goed voelt. Daar waag je je dus niet aan. Je spontaniteit raakt in de verdrukking. En die heb je nou juist nodig om nieuwe ervaringen op te gaan doen die de oude, angst oproepende ervaringen, kunnen vervangen.

Door te beseffen hoezeer mijn angsten linkten aan de gedachten erover, werd ik me bewust van de kracht van die gedachten en hoe ze mijn dag bepaalden. Want wat doe ik op een dag en vooral: wat doe ik niet vanwege die irreëele angsten?

Afstem-moment

Word bewust! Plan iedere dag ergens aan het begin (en liefst meerdere keren per dag) een moment voor jezelf met je eigen ritueel om op jezelf af te stemmen. Word hierin gewaar wat er in je hoofd omgaat. En wat je voelt en ervaart in je lijf. Door dit dagelijks te doen, ga je jezelf op een steeds diepere laag te ervaren. Je merkt steeds meer stilte, rust en ruimte. Daar ontbreken angstgedachten en vind je de helderheid van je verlangens. En het zijn je verlangens die je wilt volgen. Dat is wat je in de wereld wilt zetten, hoe groot of klein ook. In je verlangens spreekt je hart. En dat voel je ook letterlijk in je hart.

Organiseer dus iedere dag jouw afstem-moment en vind het signaal van je hart, van je ziel. Daar huist de meest zuivere stem van jou die je vertelt wat je echt wilt. Bepaal op basis daarvan wat je die dag gaat doen.
Volg je je verlangen? Hoe ga je dat inzetten die dag? Wat neem je voor acties? Of kies je voor het volgen van iets anders? En wat dan? En waarom? Wat ga je doen als je merkt dat je zit te stressen?
Hoe is jouw ervaring met afstemmen met jezelf, jezelf iedere dag vinden en daarnaar kunnen luisteren?

Vind je het lastig om jouw zuivere signaal te ervaren?

Is het fijn om dat samen te doen? Meld je hier aan voor een gratis Losmaaksessie van 45 min. Ik help je op jezelf af te stemmen en te verwoorden wat je van daaruit wilt gaan doen. Je ervaart helderheid, ontspanning en rust. Bovendien heb je daardoor een nieuwe focus om dingen te gaan doen die je verder brengen.

 Ik spreek je heel graag. Groet van Nynke

 

♥ Lichtwerk, in mijn woorden, is heel bewust werken met je meest pure energie.
Lichtwerk, je zou het ook Liefdewerk kunnen noemen, draagt bij aan een mooiere, lichtere en liefdevollere wereld.

 

♥♥ Bescherming of behoud en groei of expansie zijn de twee polen die Gerard Meerstad beschrijft in zijn boek ‘Moeiteloos’