Logo Soul Touching

afwijzing

Kan thuiskomen zo pijnlijk zijn?

Thuis. Als het goed, fijn en veilig is, is thuis een haven, een rustpunt, een plek waar je verdediging ‘uit’ kan en je hele systeem tot rust kan komen. Ik realiseer me dat dat absoluut niet vanzelfsprekend is. Ons thuis vroeger was niet zo veilig en daarom niet een plek waar rust gemakkelijk indaalde. Mijn herinnering is er eentje van: altijd op mijn hoede zijn.

Het interne en externe thuis

Dat is het externe thuis: de fysieke plek, de mensen die het dichtste bij je staan (ouders, verzorgers, broers en zussen), eventuele huisdieren en planten, spulletjes, kleuren en geuren.

Maar ook het interne thuis, het thuiskomen bij jezelf, hoeft niet zo vanzelfsprekend te zijn. Is dat vaak ook niet. Hoe bewust ben je je bijvoorbeeld van een thuis in jezelf waar je landt en werkelijke rust vindt? Waar je je opent, als vanzelf verzacht en waar oordelen wegvallen?

Verder van huis

Het is een heerlijke plek om te zijn maar eentje die nog best wat voeten in de aarde kan hebben. Mijn ervaring is dat dat innerlijke thuis zich juist ook minder makkelijk laat openen naarmate je proces van het aankijken van oud zeer vordert. Hoe meer jouw open, vrije staat van zijn de belangrijkste wordt in je dag, hoe pijnlijker het lijkt te worden waardoor het net is alsof je alleen maar verder van huis raakt.

Niets is minder waar! Zoals Paulo Coelho zo prachtig omschrijft in zijn boek ‘De Alchemist’, is het naderen van je innerlijke thuis vaak in toenemende mate confronterend en kan het juist (in ieder geval voor een tijdje) alleen maar meer angsten oproepen.

Gewoon jezelf zijn

Als je eindelijk van binnenuit de toestemming voelt gewoon te willen zíjn in plaats van jezelf opleggen iemand te móeten zijn, lijkt het of je hele hebben en houden bloot komt te liggen. En poeh, dat kan zeer doen. En zo ontheemd voelen. Alsof alle grond onder je voeten wegzakt, alsof de maatschappij (wie dat dan ook zijn) je massaal afwijst en zelfs je vrienden opeens heel anders lijken dan je altijd dacht.

Gewoon jezelf zijn, is zo ongewoon geworden in de loop van de tijd, dat je lijkt te sterven van angst. De jij waarop je tot nog toe kon bouwen op een bepaalde manier, gaat, zo voel je, een zekere dood tegemoet. En wat daarvoor in de plaats mag komen, dat gewone zelf, is gek genoeg nog helemaal niet zo helder, hoe gewoon en dichtbij het ook is.

Sterven

Misschien is het wel heel heilzaam om je eens in te denken dat je aan het sterven bent en wat er op dat moment of in die fase nog echt toe doet. Wat wil er dan aan de oppervlakte komen en zich zonder angst laten zien? Als de dood toch onvermijdelijk is, wat is dan haar boodschap?

Kan thuiskomen zo pijnlijk zijn?

Afbeelding van R. E. Beck via Pixabay

Leef! het thuiskomen

Thuis, zo doodeenvoudig en toch vaak zo ingewikkeld. Gewikkeld in angsten en diepgewortelde weerstand om het leven los te laten. Het te laten gaan zoals het wil gaan. Maar het gaat, onherroepelijk gaat het leven haar goddelijke gang. Laat ik me er dan maar aan overgeven, zeggen we daarom allemaal, op enig moment. Leve en leef het thuiskomen, hoe pijnlijk ook!

Liefs van Nynke

PS: Hoe ervaar jij je thuis? Ben je veilig, in deze wereld, bij jezelf? Ben je hierin zoekende en lijkt het je fijn te verkennen hoe thuiskomen je rust kan geven, maak een afspraak met me voor een kennismakingsgesprek. Ik bied je een helende ruimte voor je vraag, je situatie, je verhaal en geef helderheid. Samen kijken en voelen we wat een fijne volgende stap voor je kan zijn.

 

 

 

De wond

Als jonge kinderen woonden we een tijd in een groot huis met een enorme tuin. Ons eigen walhalla waarin we onze werelden konden bouwen en onze avonturen konden beleven, waarin we één konden zijn met de natuur. Zo ving mijn broer vaak salamanders, hagedisjes en kikkers die hij dan op z’n hand liet kruipen (als ze dat toelieten) en in bad stopte. Het was in die momenten dat we de voor ons magische gave van de hagedis ontdekten: het loslaten van z’n staart wanneer hij zich bedreigd voelde, waarmee hij kon ontkomen aan ons gevaarlijke mensjes. Deze metafoor kwam opeens omhoog bij het mijmeren over de menselijke wond.

Wij zijn ons, naarmate bewustzijn dieper indaalde in de vorm, in toenemende mate angstig en bedreigd gaan voelen en ons telkens meer af gaan scheiden van die altijd aanwezige bewustzijnsstroom. Alsof we onze staart loslieten, verbraken we onze verbinding met dit allesomvattende bestaansbeginsel en daarmee met onsZelf. Dat leek ons eerste instantie veiligheid te bieden door ons acuut vrij te kunnen maken bij een teken van gevaar. De hagedis kan immers zonder staart snel maken dat ‘ie wegkomt en een goed heenkomen zoeken. Echter, deze primaire manier van overleven heeft ons ook tot vechters, vluchters en overlevers doen ontwikkelen, nog slechts in verbinding met de instinctieve drift tot voortbestaan.

Maar net zoals bij de hagedis de staart heel natuurlijk weer teruggroeit, is er ook bij ons een heel natuurlijkheid proces gaande wat ons opnieuw gewaar laat zijn van die nooit stoppende levensstroom die door ons heen beweegt. De stroom die alles wat bestaat verbindt. Dit proces is zich volop aan het voltrekken in een steeds sneller groeiende groep mensen. Daar waar we ons lijntje met het grotere geheel hebben losgelaten, waardoor we het gevoel hadden meer vrijheid te hebben om te kunnen overleven, precies daar, ervaren we een gapende wond. En het is dan ook precies daar, ín die wond, waar we onze liefdevolle aandacht nu hebben te brengen om dat lijntje weer te laten groeien en ons opnieuw te verbinden met de kern van alle leven en dus met de kern van onszelf.

Onze wond ís onze kern. Het is die ontkoppeling van het leven via schuld, schaamte, ontkenning, onderdrukking of afwijzing. En hierin ligt onze roeping verscholen. Op dit moment in de tijd worden we teruggeroepen om deze roeping volmondig vorm te geven. Een natuurlijk proces, zoals bij de hagedis waar wij, geleid door gedachten en emoties, alles aan zullen doen om het te ontlopen en de pijn en angst van onze wond te mijden.

De wond

Afbeelding van CDD20 via Pixabay

 

De her-een-iging met je kern, betekent je wond doorgronden. Dit is een niet te beredeneren en dus niet met je verstand te fixen proces. Het gaat ook niet over het in goede banen leiden van je emoties. Het gaat over een ver-wond-eering, over het eren van de hele geschiedenis van de wond van de mensheid, van de ‘afgescheiden’ mens die door jou heen gevoeld wil worden. Iedereen heeft hierin een aandeel. En iedereen is hierin een held. Het enige dat het vraagt (en dat is een stap) is dat het leven weer natuurlijkerwijs door je heen mag stromen, door je open wond, je open hart, je open-heid.

PS: Ervaar jij dat je iets je nog tegenhoudt? Of omgekeerd, dat je wordt geroepen naar jouw kern? In een Gene Keys sessie krijg je daar helderheid in word je roeping in je wakker. Meld je aan via https://www.soultouching.nu/aanbod/gene-keys-jouw-genetische-sleutels/ (of stuur een mail: info@soultouching.nu)

Laat 2019 makkelijker worden

Misschien was jouw 2018 ook al makkelijk. Dat kan. Laat 2019 dan nog makkelijker zijn. Klinkt dat niet fijn? Als we sommige voorspellingen mogen geloven, zowel uit de hoek van de economen als de wetenschappers alsook uit de esoterische hoek, dan wordt het helemaal geen gemakkelijk jaar. Een nieuwe dikke vette economische crisis die voor de deur staat, verdere schaarste op de huizenmarkt, alsmaar meer ‘zieke’ mensen…, om maar een paar ongemakkelijkheden te noemen.

Anders makkelijk

Het ‘makkelijker’ waar ik het over heb, komt echter niet van buiten. Het komt uit jezelf. Je gaat het ervaren door dichter bij je eigen basis-station te blijven. Let er maar eens op hoe ver je iedere dag stretcht richting andere mensen en situaties buiten je. Om maar te voldoen aan wat je dénkt dat wordt verwacht. Omdat je het idee hebt dat dat waar is. Maar het is niet persé waar. Jij interpreteert alleen. Net zoals je alles in je leven betekenis geeft, de hele dag door. En negen van de tien keer laat dat je stretchen richting je omgeving en lekt je energie daarmee weg.

Invoelen en thuiskomen

Wat gebeurt er wanneer je die ander loslaat? En je in plaats daarvan jezélf gaat ervaren? Dit ‘invoelen’ in jezelf is niet ingewikkeld. Ga gewoon even zitten en sluit je ogen. Sluit de wereld even buiten en keer naar binnen. Voel eens wat er gebeurt. Voel dat je adem rustiger wordt. Voel dat je een beetje zakt als het ware, ook al zit je ergens op. En dan, zonder te hoeven weten hoe je ‘moet’ mediteren, kun je jezelf met je aandacht naar binnen leiden. Je hoeft niets te zoeken of te vinden. Je wordt je op een gegeven moment gewoon bewust van: hé, dit ben ik! Dit ben ik écht. Dit is steady. Hier komt niemand aan. Dit kan niemand kapot maken. Allemaal hebben we die rotsvaste kern. Daar waar we in een soort stilte vallen, een rust, een innerlijke vrede. Thuis!

Een andere ervaring

En zodra je dat als vertrekpunt neemt voor je dag, ziet je dag er anders uit. Jij ervaart een stabiel houvast in jezelf dus er hangt geen energie van aanvallen of verdedigen om je heen, zoals we gewoonlijk wel hebben. De mensen met wie je maken hebt die dag, ervaren dat. Vaak zonder het te beseffen. Ze voelen dat je in een ‘neutrale’ stand bent en van daaruit super stevig staat. Ze gaan ‘opeens’ naar je luisteren bijvoorbeeld. Of er komt iemand naar je toe die dat voorheen nooit deed.

Zielscontact

Ons basis-station (ik noem het de ziel) is niet moeilijk te bereiken of te voelen. Onze ziel is er altijd, en we kunnen er altijd bij. Ieder moment van de dag. Het is een soort stilte in jezelf, een rust en een diep weten dat dat is wie je werkelijk bent. Wij zijn het zelf die dit zielscontact vermijden. Gewend als we zijn aan vechten, vluchten of ‘bevriezen’.

Gewend als we zijn ook aan bang zijn. Bang voor de afwijzing, bang voor het stoppen van de geldstroom, bang voor te weinig van het een of teveel van het andere. We zijn bang voor de drukte en bang voor de stilte. Maar de ziel is niet bang. Dat solide vredige consistente stuk in ons, is onverstoorbaar en heeft geen oordelen.

Het oordelen stopt

Het is dan ook heel fijn om te merken dat, zodra je in contact bent met dat stuk in jou, met jouw ziel, je stopt met oordelen. Opeens is je arrogante leidinggevende ‘gewoon’ een leidinggevende. En is die véél te gestresste fietser die je irritant afsnijdt, gewoon een fietser die snel rijdt. Ook de niet zo fijne gewoontes van je partner zijn gewoon gewoontes. Niet meer dan dat.

Het raakt je niet zo. Waarom? Omdat je vanuit je stabiele midden (laten we het voor het gemak even je midden noemen) open bent en niet zoveel van jezelf in het donker houdt. Het zijn juist die stukken van ons in het donker, die geraakt worden. Daar zitten onze pijnen, onze angsten en ons verdriet. Zodra we die opengooien, is het raken snel voorbij. Dan zijn de issues die speelden neutraal geworden.

Laat 2019 makkelijker worden

Is dat nou makkelijker?

Is dat nou makkelijker, leven vanuit dat centrum in jezelf of vanuit je ziel, vraag je misschien? Ja, dat is een stuk makkelijker. Het is even wennen, dat wel. De lichtheid van ons bestaan, is niet ondraaglijk maar vaak even wennen. Niet meer (zoveel) oordelen bijvoorbeeld, is voor de meeste mensen even wennen. Ergens lekker kritiek op hebben, iemand afzeiken of over iemand roddelen, daar voelen we ons stiekem wel lekker bij. Voor even. Net als alle pepmiddelen voor even fijn voelen. Ze verzachten eventjes onze pijn en ons verdriet.

Je steeds beter voelen en creëren wie je bent

Jezelf openen vanuit je mooie midden, dat blíjft goed voelen. Sterker nog, het gaat steeds beter voelen. Het is heerlijk om te ervaren dat je geen slachtoffer meer bent van iets of iemand. Al je energie en aandacht zijn beschikbaar voor je creatie. Voor het scheppen van datgene wat uit je ziel wil komen. Dat wat het dichtste bij je staat, je de meeste vervulling geeft en ja, wat je het makkelijkste af gaat.

Soul Touching, zo gek nog niet.

Makkelijker dus. In 2019. Dichter bij huis. Dichter bij wie je bent. Dichter bij je vervulling, je geluk. Niet ingewikkeld. Wel even wennen. Wennen aan dat het makkelijker kan. Zonder de lotto te winnen. Zonder verlicht te raken. Gewoon, door die trouwe begeleider van jezelf, altijd stil op de achtergrond aanwezig, te gaan ervaren, te raken. Soul Touching, zo gek nog niet.

Ik wens je een heel rijk en makkelijk 2019. Veel lichts, veel liefs op je pad, om het ook weer door te geven.

 

Warme kerstgroet van Nynke

 

PS: Zoals altijd ben je welkom voor een gratis Losmaaksessie van 20m. Het maakt niet uit waarmee je komt. Alles leidt naar je ziel of jouw midden, wat voelt als lichter, helderder en makkelijker. Je kunt je hier aanmelden: https://www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie/

En wil je het plan van je ziel leren kennen? Of wil je die heerlijke bevestiging van wat je al zolang voelt van binnen? Wie weet is een Soul Plan reading iets voor je. Nieuwsgierig? Je leest er hier alles over: https://www.soultouching.nu/aanbod/soul-plan-reading/

 

Kijk je mee in de spiegel?

Jazeker, pak vooral die in je badkamer mee en die op je werk in het toilet. Of straks, die in de kroeg. En de winkelruit natuurlijk tijdens het boodschappen doen. Maar deze spiegel gaat nog iets verder. Als je het leuk vindt, doe mee en zie jezelf in deze nieuwe spiegel. Ik ben benieuwd wat je van jezelf vindt.

Wat vaak goed werkt is om even een moment voor jezelf te nemen

en rustig te gaan zitten. Ogen sluiten werkt ook goed. Het idee is dat je even ‘uitzet’ wat je naar buiten trekt met je aandacht. Dus doe wat jou helpt nu om met jezelf te zijn. Hier gaan we. (Wil je luisteren in plaats van lezen? Dat kan hier:)

Zit of lig, sluit je ogen en begin je adem te volgen. Wat ik zelf fijn vind om bewust te ademen is bij je inademing met je aandacht te gaan van je stuit, helemaal langs je ruggengraat omhoog, langs je nek en achterhoofd tot aan je kruin. En bij je uitademing van je kruin weer in een rechte lijn naar beneden langs je hele voorkant tot je weer bij je stuit bent. Volg een aantal keren je in- en uitademing en merk wat het met je doet. Alles is goed.

Nodig jezelf dan uit om je een voorval te her-inneren dat niet zo’n fijne indruk op je heeft achtergelaten. Het perfecte voorval vinden is niet relevant. Neem gewoon het eerste dat in je opkomt. Gewoon ‘iets’ met een voor jou wat negatieve lading. Kan van alles zijn, recent, lang geleden of iets er tussenin. Ben je daar?

Ga er maar helemaal in. Voel dat je lichaam reageert op wie er aanwezig was of waren en wat er werd gezegd. Ervaar welke sensaties de plek oproept. Merk dat je reageert op wat voor weer het was en of je binnen of buiten was, in het licht of het donker. Alles doet mee. Laat al die sensaties maar in je lijf stromen. Hoor, ruik, voel, zie, proef wat er opkomt.

En merk dan op wat je heeft geraakt in dit voorval. Dat is waarschijnlijk de reden dat je dit nu hebt gekozen. Werd iemand boos op je? Kwam iemand te laat en werd jij boos, of verdrietig? Of was het een situatie waarin je onverwacht een knalrood hoofd kreeg omdat je werd gewezen op iets waar je je heel erg voor schaamt. Iets aan je lijf, je kleding, iets dat niet lekker loopt in je leven. Neem het waar. Laat het toe. Laat het er helemaal zijn. Voel maar wat er te voelen is. Het is allemaal goed. Je doet het precies goed.

Alles wat je nu ervaart, nu je hier weer bent in deze gebeurtenis, dát is jouw spiegelbeeld.

jouw spiegelbeeld in de spiegel van het leven

Dit is wie jij bent. Jij bént die persoon die zo boos op jou werd. Jij bént die vriend die jou niet meer wilde zien én de collega’s die jou links lieten liggen. Alles in de situatie waar je nu bent, dat ben jij. Het heeft helemaal niets met die ander te maken. En alles met jou. Jij bent de boosheid. Jij bent de gemene opmerking. Jij bent het te laat komen. Jij bent de desinteresse. Én jij bent ook jouw reactie daarop.

Hoe voelt dat? Kom je nu in opstand? Ervaar je boosheid? Haak je misschien af? Alles is goed. Neem het gewoon waar. Neem even de tijd om te registreren.

Als je jezelf voor je gevoel voldoende in de spiegel hebt gezien voor dit moment, ga dan weer even naar je ademhaling. Adem weer een paar keer bewust in en uit. Voel je voeten, je handen, je lichaam, je hoofd. Rek en strek als je dat fijn vindt en… je bent weer terug. Als je je ervaring wilt ‘pakken’ schrijf dan (in steekwoorden) wat ze je heeft gebracht. Meestal is ze snel vervlogen.

Wat heeft jouw spiegelbeeld je verteld?

Wat heb je van jezelf leren kennen, dat je wellicht nog niet kende? Wat riep dat in je op? En hoe voelt dat nu voor je? Hoe is het om ook alles te zijn wat je niet prettig vindt wat je ervaart gedurende je dag? Laat je het toe of vind je het onzin? Misschien krijg je het niet rond met je gedachten, dat jij dat kunt zijn? Die ander deed het toch? Dat was ik toch niet?

Een ander kan je niets doen, wat jij niet ook bent op dat moment.

Zo simpel is het. Sowieso zijn we alles als mens. We zijn heel en perfect. En via ervaringen, de hele dag door, worden we ons daarvan weer bewust. Telkens een stukje meer. We kunnen ons alleen dat bewust worden wat we in het moment zelf vertegenwoordigen. Anders kunnen we het niet waarnemen. Dan ligt het buiten onze radar. Zoiets als: je kunt niet weten wat je niet weet.

De spiegel van het leven helpt ons telkens wat nieuws van onszelf te leren kennen.

Dit kunnen hele fijne dingen zijn. We hebben immers ook hele fijne ervaringen. Misschien niet iedere dag maar ze zijn er. Zeker wanneer je er meer op gaat letten. Dan haal je ze bewust binnen je radar, die spiegelbeelden van jou zoals je jezelf het liefste ziet.

Maar alleen het fijne stuk van jezelf willen zien in deze spiegel van het leven, houdt je als het ware gehandicapt.

Je blijft energetisch mank lopen. En komt niet makkelijk vooruit. Het gaat in je leven om het integreren van ál je ervaringen als deel van jou. En dat doen we door dagelijks in de spiegel van die ervaringen te kijken. En ze te ervaren voor wat ze zijn. Meer niet. Alle sensaties van je spiegelbeeld ebben vanzelf weer weg. En dan heb je weer een stuk bewustzijn over jezelf gewonnen. Dan heb je weer ervaren dat ook jij dat boze in je hebt, dat gemene, dat schaamtevolle en dat achteloze. Naast dat liefdevolle, hartelijke, trouwe en zorgende bijvoorbeeld.

Iedere ervaring die je bewust in jouw spiegel ziet, geeft je meer inzicht in jezelf én de ander.

En zodra we in de ander onszelf zien en omgekeerd, verdwijnen onze angsten. De angsten die ons herinneren aan die diepgewortelde ervaringen van pijn, verdriet, eenzaamheid en afwijzing. Die wortels lossen op wanneer we ze bij de ander zien via de spiegel van het leven.

Daarom zijn spiegels zo fijn:

zo blijven die verstopte emoties, die we niet meer willen voelen, uiteindelijk nooit verstopt. Iedere dag krijgen we de kans ze weer te ervaren door alles wat we meemaken. Zelfs als we de hele dag in bed blijven liggen. Alle ervaringen en alle mensen spiegelen ons terug naar ons. En dat is een moment waarop we weer een stuk van onszelf kunnen oogsten. Prachtig toch?

Als jij dat fijn vindt, kijk ik graag samen met jou in de spiegel. Via jouw ervaring van mij, oogst je nieuwe stukken van jezelf en loop je steeds makkelijker door je leven, steeds minder mank. Mijn ‘rol’ als jouw spiegel is jou helderheid te laten ervaren over wat jij in ons gesprek wilt zien van jezelf. En dat is precies het stuk waar je nu naar op zoek bent. Het klopt altijd. Dus, loop je ergens tegenaan wat wrikt of vastzit? Kom je ergens niet uit en is je spiegelbeeld niet helder voor je? Wees heel welkom voor een gratis Losmaaksessie. Meld je aan op www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie/ . Dan neem ik snel contact met je op en creëren we helderheid. Eerst wat vragen stellen? Dat kan ook. Neem gerust contact op. Lieve groet, heb het goed en geniet van je ervaringen vandaag. Nynke