Logo Soul Touching

bewust

Dat wat niemand mag zien

Schaduw-werk

Misschien ken je de term ‘schaduwwerk’. Je kunt het therapeutisch of spiritueel werk noemen: het aandacht hebben voor díe aspecten van jezelf die zo pijnlijk voor je zijn wanneer ze aan de orde komen. Het zijn voor een buitenstaander vaak ‘gewone’ dingen die bij het leven horen. Bijvoorbeeld wanneer je terecht wordt gewezen door een collega of je partner, misschien zelfs wel door je kind. Maar voor jezelf raakt het iets dat recht in je schaduw prikt, ongenadig hard.
Het maakt in dit voorbeeld dan niet uit of de terechtwijzing hout snijdt of niet. Je ervaart pijn, boosheid, woede. Of je schiet misschien in een angstreflex en krimpt als het ware in elkaar, alsof je weer kind bent.

Afwijzing, nog zo’n diep schaduw-aspect. Bijvoorbeeld wanneer je een feestje hebt georganiseerd, waarbij je echt over een angstdrempel heen moest om dat überhaupt een keer te doen. En… dan zegt de een na de ander af en zit je op het moment suprême met één gast en een hoop hapjes. Dat kan er zó inhakken.

Maar het kunnen ook kleinere dingen zijn die je raken in je schaduw. Een keer, alweer een tijd geleden, fietsend door de stad, recht tegen de harde wind in, bootste een groepje tieners mijn lichaamshouding na: diep gebogen over mijn stuur. Ze staken zo de draak met me. Onmiddellijk voelde ik diepe schaamte in me opkomen: ik ben stom, lelijk, raar, ….. en zo nog een aantal. Tot, en daar draaide geraakt worden bij mij dan altijd op uit, ik beland bij: ‘ik mag er niet zijn’. Werkelijk niet bedoel ik dan. Geen permissie hebben om hier aanwezig te zijn, op deze aardbol, als dit mens. Dat ik er nog ben is een wonder, omdat ik telkens door de mazen weet te glippen, zo ging het dan in mijn hoofd tekeer. Gelukkig is die stem weg, wat niet wil zeggen dat ik niet meer wordt geraakt.

Deze aanrakingen roepen gevoelens van diepe angst in ons op. Een angst die wijst naar alle laagjes van onszelf die we nog niet helemaal aan het licht hebben gebracht.

We willen die laagjes niet voelen…

…, die verwijzingen naar ervaringen, vaak in ons jonge leven, die zo heftig waren, dat we ze geparkeerd hebben. Meestal zijn we het ons niet eens meer bewust dat we onze gevoelens proberen te omzeilen gedurende de dag. En ook hóe we dat doen, hebben we vaak niet meer in de gaten. De perfecte en verfijnde strategiën die we in het leven hebben geroepen om onze wond te verbloemen, er zijn boeken over volgeschreven en eindeloos veel methodieken aan gewijd.

En zelfs in begeleidings-sessies met een therepeut, coach, healer of wat dan ook, weet dat onderbewuste van ons vaak nóg om de hete brij heen te draaien. Ja, er worden dingen aangeraakt misschien: je huilt bijvoorbeeld, gooit je woede eruit of hebt diepe ‘aha-momenten’ vol inzicht over wat er toen is gebeurd en waarom je reactie zo diep gaat. Maar werkelijk de afwijzing, de terechtwijzing, de diepe schaamte of hartenpijn doorvoelen en ontkrachten, is vaak een kwestie van die bekende ui die we blijven afpellen.

We worden een handje geholpen

En ik heb het idee (en heel veel mensen met mij) dat we dat in versneld tempo aan het doen zijn vandaag de dag. Het lijkt wel of de energie waarin we ons bevinden ons vriendelijk maar beslist een handje aan het helpen is om die ui gewoon kordaat in mootjes te hakken. Om de pleister die door ons zoooo zorgvuldig is aangebracht, met een ruk van de wond te trekken, in plaats van millimeter voor millimeter.

De energie die we steeds meer ervaren, is er een die omwoelt en aan het licht brengt. Geen enkele strategie blijft gespaard. Als ik me, zonder het perse in de gaten te hebben, nog ergens achter probeer te verstoppen, dan drukt er bijna meteen wel iemand op mijn knop waardoor ik weet: Nyn, je hebt weer eens iets in jezelf aan te kijken.

De lieve vrede bewaren

Zo kan ik bijvoorbeeld in een bepaalde situatie inslikken wat ik écht onder woorden wil brengen, om toch maar de lieve vrede te bewaren. Want stel dat het verkeerd valt, wat ik zeg. Met Weegschaal als sterrenbeeld en ascendant, gaat dat bijna reflexmatig. Kwam ik hier een poos geleden nog heel vaak mee weg, nu is er bijna meteen iemand getriggerd. Het is alsof we in sneltreinvaart telepathisch leren te communiceren met elkaar. We lezen en voelen in andersmans schaduw, ook als we dat totaal niet beseffen. En we drukken in onze reactie exact op díe knoppen bij elkaar die onze angstreflexen aanzetten. Aauw, weer iets om los te laten.

Open en bloot

Maar wat ook steeds vaker en sneller gebeurt is dat we door onze eigen gebouwde mand vallen. Dat is het punt waarop we zo moe zijn van het verstoppen van een deel van ons, dat het gewoon niet meer gaat. Het vasthouden aan onze strategieën is gewoon te vermoeiend geworden. En er breekt als het ware iets open in ons. Alsof we onze armen spreiden en luidkeels schreeuwen: “Hier ben ik!!!!!” “This is me!!!!!” “Joehoehoehoe!!!!”

Dat wat niemand mag zien

Open en bloot staan we daar opeens. Wat een heerlijk bevrijdende ervaring. Bevrijdend, omdat de diepe angst, het verdriet, de pijn en de schaamte in een helder moment opeens kunnen worden binnengelaten en omarmd. Als het na lange tijd goedmaken met een uit het oog verloren vriend(in). Eindelijk: ze is hij (zij) er weer. Welkom, welkom. Waarom zijn we eigenlijk ooit gebrouilleerd? Waar was dat nou voor nodig? Ja, waar was het verstoppen van dat deel van ons eigenlijk voor nodig? Jee, wat een opluchting: dat hoeft niet meer!

Een rotsvaste fundering, tot….

We realiseren ons in dat moment dat die omarming van onszelf een rotsvaste fundering slaat onder ons mens-zijn. We wijzen onszelf in dat stuk niet meer af en daarmee heeft iedere afwijzing van mensen om ons heen, ook geen voedingsbodem meer.

Tot… iemand weer een laagje heeft gevonden: toch nog een ‘Dat wat niemand mag zien’. Toch nog een uienschilletje, al is het een dunnetje, die ons komt verrassen. Maar, inmiddels zo gepokt en gemazeld in dit schaduwwerk en uien hakken, spreiden we onze armen bijna meteen: “Kom maar pijn, angst, verdriet en schaamte. Kom maar binnen. Je bent zo welkom. Schuif aan en vertel. Waar ben je al die tijd geweest?” En je luistert, glimlachend, je hart open voor deze mooie her-één-iging.

Liefs van Nynke

PS: Vind je het fijn samen in jouw schaduw te kijken omdat je blinde vlekken ervaart, iets waar je zelf niet bij lijkt te kunnen komen? Meld je aan voor een gratis kennismaking. Dan neem ik snel contact met je op en creëren we helderheid.

We zitten er Tussenin

Misschien ervaar jij het ook: alsof er iets borrelt, iets broedt. Het is alsof er iets staat te gebeuren. Natuurlijk is het virus een mega-gebeurtenis. Maar, het lijkt deel uit te maken van iets meer, iets groters.

Al heel wat jaren groeit het besef dat hoe we de dingen doen met z’n allen niet zo houdbaar (meer) is. Niet houdbaar qua natuur, niet houdbaar qua economie, niet houdbaar qua strijd en conflicten…

En het lijkt wel alsof in dit jaar het roer echt om gaat. Niet perse omdat een wereldleider dat beslist, maar omdat heel veel mensen ervaren dat de verandering is ingezet, of we dat nou willen of niet. Of zie je dat misschien heel anders? Ik hoor het graag. Intussen borduur ik even door op de grote verandering die ik zie, ervaar, voel.

Hoe gaan we het dán doen?

Misschien denk je nu: als dat wat we kennen niet meer werkt, hoe gaan we het dán doen? Ja, hoe willen we als mensen nu eigenlijk leven? Hoe willen we nu werkelijk dat onze dag eruit ziet, onze week, het werk dat we doen? Hoe zien we ‘onze’ aarde? Hoe willen we ons verhouden tot geld? En tot genieten? Hoe willen we omgaan met onze dierbaren? En met onszelf? Al dat soort dingen, de dingen waaruit onze realiteit als mens bestaat. Hoe zien we die voor ons?

De Tussentijd

Overgaan van het een naar het ander vraagt meestal tijd. Ik noem het de Tussentijd. Een tijd die zit tussen een houvast dat afbrokkelt en een nieuw houvast dat nog niet aanwezig is.

De Tussentijd is op zich een fase die we allemaal heel goed kennen. De meeste levensfases waar je doorheen bent gegaan, kennen een grotere of kleinere tussentijd. Van student naar het volwassen leven bijvoorbeeld, kent vaak een tijd waarin je bungelt tussen beide: je studeert niet meer en hebt al een baan maar je woont bijvoorbeeld nog in je studentenhuis, doet nog mee aan alle feesten en bent nog aan het wennen aan het strakke werkritme.

Of de tussentijd die echt van deze tijd is: die van een burnout. Iets is opgehouden. Het werkte niet meer. Dus werk jíj niet meer. Maar het nieuwe weet je gewoon niet. Wat wordt je nieuwe werkrichting? Krijg je wel weer een baan? Heb je ooit weer genoeg zelfvertrouwen? Wie ben je eigenlijk?

En dan natuurlijk de oude vertrouwde mid-life crisis: de tijd tussen het leven dat je had opgebouwd en waarvan je dacht dat het altijd zo door zou gaan (gezin, carrière, vakanties, vrienden) én een nieuwe versie van jezelf waarin je je bewust wordt van dingen, waar je nog nooit bij had stilgestaan.

Een mens heeft houvast nodig

Een mens heeft houvast nodig, altijd. We leren vanaf heel jong dat dat houvast buiten ons ligt. En juist dát houvast blijkt niet meer zo houdbaar. Het brokkelt af. De wereld zoals we ‘m lieten draaien met z’n allen is aan het afronden. De nieuwe wereld is er nog niet. Dus ja, we zijn beland in een echte Tussentijd. En het is best een rare Tussentijd. Want niet alleen hebben we onze weg te vinden in deze omschakeling naar dat nieuwe, zoals dat altijd het geval is. We hebben daar bovenop met z’n allen iets heel nieuws te leren. Of liever we hebben iets dat van alle tijden is, opnieuw te leren. (Tenminste dat geldt voor heel veel mensen.)

We hebben nu opnieuw te leren dat houvast primair ín onszelf zit, in plaats van buiten ons. Dit houvast is energetisch en daarmee schijnbaar ongrijpbaar. Daarom hebben we het ook lange tijd als té weinig controleerbaar buiten de deur gehouden. Maar we gaan weer leren koersen op deze innerlijke tuïtie als nooit tevoren. En bovenop onze intuïtie leren we te beseffen dat we meer zijn dan mensen met spullen. We leren dat er meer is dan geld verdienen, concurrentie en verliezen óf winnen, jij óf ik. We leren dat wanneer we werkelijk naar binnen gaan, via het hart, we onszelf op-nieuw tegenkomen. Niet voor de zoveelste keer maar op een hele nieuwe manier. We leren dat dat ons Zelf is. Een Zelf die de mens die we kenden, overstijgt. Het Zelf dat we leren kennen, is bewustZijn. En vanuit dat bewuste Zijn, begrijpen we steeds beter dat en hoe we allemaal verbonden zijn.

We zijn allemaal één

Dat heb je misschien al wel vaker gehoord hier en daar: ‘we zijn allemaal één’, en misschien ook weer net zo hard weggeschoven als soft en zweverig. “Ja hoor, allemaal één. Maar mijn buurman gaat echt mijn hypotheek niet betalen.” Nee, dat denk ik ook niet op dit moment. Maar toch ontkom je er niet aan dat je langzaam maar zeker gaat beseffen hoe we als mens en de wereld als geheel in elkaar zitten. Hoe we samenhangen, als één geheel. En dat we écht meer zijn dan die mens alleen, met z’n controlebehoefte en z’n beperkte manier van kijken en denken.

Stap na stap

In deze Tussentijd gaan we stap na stap elkaar in een ander (dag)licht zien. Door naar binnen te keren en je bewust te worden van wie je bent voorbij je mens-zijn, schuift je controlebehoefte steeds meer naar de achtergrond. Je krijgt een steeds helderder blik op je relaties, je werk, je behoeften, je wensen en verlangens. Kijkend en voelend vanuit het besef dat we bewust en energetisch zijn, ervaar je dat je angsten om als mens te overleven eigenlijk niet zo nodig zijn. Dat je op een veel meer ontspannen manier vanuit dat werkelijke contact met jezelf (via je ziel in contact met je bewuste/hogere Zelf) je kunt verbinden met wat er vanuit jou wil groeien en ontstaan. En dat dat op een natuurlijke wijze, in een heel eigen tempo, ook gáát ontstaan. Tenminste als je daar telkens opnieuw contact mee weet te maken. En niet meer ontkent wie je bent, zoals je wellicht hiervoor deed.

Mega-shift

Met dit wereldwijde virus en haar gevolgen zijn we als het ware nu stevig deze Tussentijd ingeduwd. Het oude houvast brokkelt steeds sneller af. En hoeveel grote veranderingen we ook al hebben meegemaakt door oorlogen, crises (9/11, financieel, etc.), natuurrampen en uitvindingen, ons Zijn bewúst weer laten meedoen in al ons handelen, is echt een mega-shift. We hebben als het ware allemaal opnieuw naar ‘school’ te gaan in deze Tussentijd. Alleen die nieuwe school is nog niet de nieuwe normaal. En bovendien zit die nieuwe school primair ín onszelf en hebben we ‘m van daaruit met z’n allen vorm te geven. Hoe zie jij deze Tussentijd voor je? Ik lees je graag! Dank.

Lieve groet en sterkte met alles! Nynke

PS: Ervaar je veel spanningen of angsten in deze (Tussen)tijd? Weet je niet hoe te handelen tijdens deze overgang? Meld je aan voor een gratis kennismaking online. Ik bied sowieso helderheid in je situatie en ik kan je meer vertellen over het Shift-traject waarin ik mensen in dit proces begeleid. Mail me op info@soultouching.nu of meld je aan via mijn site: https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/

Succes is pure heling!

Succes, wat betekent dat eigenlijk? Een woordenboek geeft bijvoorbeeld dit: ‘het slagen van een opzet, triomf, gunstige afloop of resultaat’.

Maar ondertussen is die betekenis bij heel veel mensen doorgegroeid naar een plaatje van iemand die erin is geslaagd met zo’n gunstige afloop of resultaat heel veel geld te verdienen en daar hele dure dingen van te kopen. En doordat die dure dingen dan weer vaak heel zichtbaar zijn voor de buitenwereld, en we daar erg op gefocust zijn, is succes zo ongeveer synoniem geworden aan veel geld verdienen.

Succesvol spiritueel

Ook in ‘de spirituele community’ word je vaak pas als succesvol gezien met je business, wanneer het geld binnenstroomt. In ‘spiriland’ is sowieso veel te doen rondom goed geld verdienen, omdat spiritualiteit lang in het verdomhoekje zat. De meeste mensen vonden het zweverig of eng. En veel ‘beoefenaars’ vonden het zelf ook fout om geld te verdienen aan iets spiritueels. Ik spreek in de verleden tijd maar eigenlijk is dit nog volop gaande. Veel mensen in die business (waaronder ikzelf) verlangen er dan ook naar dat zoiets ongrijpbaars als spiritualiteit, heel vanzelfsprekend samengaat met lekker (veel) geld verdienen. En met de vrijheid, het gemak en het genieten dat we daarmee associëren. Of we gelukkig zijn met dat vele geld, is natuurlijk vers twee.

Succes heeft niet zoveel met geld te maken

Als we de betekenissen van ‘succes’ weer even terugpakken, dan zien we dat die grappig genoeg helemaal niet praten over geld. Het gaat erom dat iets lukt wat je je voorgenomen had, wat je graag wilde. Het gaat over een goede afloop van wat je voor ogen had. Een resultaat dat je als gunstig beoordeelt omdat het overeenkomt met wat je kloppend vindt op dat moment.

Succes is dus éigenlijk best relatief en subjectief (net als rijkdom trouwens). Het is gekoppeld aan de persoon die erover oordeelt. Én het is gekoppeld aan dat wat je je voorgenomen had, die opzet die slaagt of het resultaat van wat je van plan was. Dat kan dus van alles zijn. Het kind dat zo graag wilde zwemmen en zijn zwemdiploma haalt, is bijvoorbeeld succesvol. Of je kunt jezelf succesvol noemen wanneer je erin slaagt dat artikel te schrijven waar je tegenop zag. Afijn, je begrijpt waar ik naartoe wil. Succes heeft niet zoveel met geld te maken. Waarmee dan wel?

Succesvol worden is pure heling

Je bent dus succesvol als…

… als het je lukt, één: om te creëren en twee: ook datgene wat je graag wilt. Creëren kunnen we allemaal. Sterker nog: we dóen niet anders, de hele dag door. We scheppen voortdurend onze realiteit. We weten meestal totaal niet hoe dat werkt, dus is het niet altijd wat we (denken te) willen, maar zolang we ademen als mens, scheppen we voortdurend onze werkelijkheid.

Zijn we dan dus succesvol? Volgens het woordenboek niet, tot we creëren wat we beogen.
Een hele gangbare spirituele visie zegt echter dat we vanuit onze vrije wil als mens altíjd creëren wat we willen. Maar daar heb je niet zoveel aan als het je niet aanstaat. Je ervaart jezelf dan ook immers niet als succesvol. We hebben dus te kijken naar hóe we creëren en hoe we creëren wat we willen.

Ons creatieproces, onze keuze

Ons scheppings- of creatieproces begint met de, meestal nog onbewuste, keuzes die we continu maken. In een soort van energetische ruimte in ons hoofd, een niet tastbare ruimte, vindt dat keuzeproces dag en nacht plaats. Het stuurt alles aan wat er in ons leven is, tot en met de werking van onze ingewanden aan toe. Gelukkig hoef je dat niet bewust te sturen maar wat je in je leven wilt vormgeven, wél.

Als jong kind kreeg je in veel gevallen misschien nog wel de ruimte om je keuzeproces de vrije loop te laten en te manifesteren waar je kinderfantasie je bracht. Je zou jezelf toen misschien dus wel heel succesvol hebben kunnen noemen. Maar naarmate we opgroeiden, moesten we steeds meer volgens een norm van iemand buiten ons leven: ouders/opvoeders, leraren en leidinggevenden. En misschien ook wel partners, broers, zussen, vrienden en vriendinnen.

Wanneer we terugkijken, zien we dan ook vaak dat we al heel lang niet meer creëren wat we werkelijk willen omdat we dat simpelweg niet meer weten. Eigenlijk zijn de meesten van ons daarmee dus door de bank genomen, niet echt succesvol. Ongeacht of we veel geld verdienen, met wat dan ook.

Dan kun je zeggen: ja, maar dat geld dat wilde ik ook echt! En ik verdien dat nu dus ben ik succesvol. Maar is dat waar? Een hoop mensen met veel geld ambieerden, als je diep in hun hart kijkt, niet zozeer het geld. Waar ze écht naar zochten was de geborgenheid, de verbinding, de veiligheid, de warmte die ze gemist hebben in hun jeugd. Kortom ze zochten Liefde, met een hoofdletter L. En heel vaak hebben ze dat nog niet gevonden in hun honderdduizenden, miljoenen of miljarden. Dus zijn ze dan succesvol?

In (ons) wezen zijn we allemaal succesvol

Als het hele jonge kind al redelijk snel in de pas moet lopen, dan moeten we misschien nog wat verder teruggaan: terug naar het wezentje dat indaalt in die moederbuik. Puur, met de intentie en de potentie om iets te leren en daarin te groeien in het aardse leven, nog ongeremd en vol overgave. In (ons) wezen zijn we daar allemaal succesvol. We zijn bedoeld en gemaakt om te creëren wat we zo zielsgraag willen. En om daarin te slagen. Tot we afleren contact te maken met onze ziel om te kunnen luisteren naar een autoriteit buiten ons. Of tot heftige ervaringen, die als jong kind niet te verwerken zijn, ons zielscontact in de weg gaan staan.

Wil je jezelf als succesvol mens ervaren…

… dan heb je dus eerst het contact met wie je in wezen bent, te herstellen om te ont-dekken wat je écht wilt. Het vraagt tijd, rust en oefening om die vonk van je eigen inspiratie, je spirit, je ziel te pakken. Maar zodra je contact hebt gemaakt met jouw in-spirit-atie, dan begint er al iets te veranderen in je energie. En dus ook in je lijf. Daarom ervaren we inspiratie krijgen ook meestal heel fysiek.

Vanuit het contact met jezelf en het geraakt zijn in wat je wilt, is de stap naar je creatie en dus naar je succes in principe niet zo groot meer. Immers, zodra je echt bij jezelf bent en je inspiratie begint op te borrelen, ervaar je onmiddellijk beelden, gedachten of sensaties in je lijf, die dat tot leven wekken. Vanuit die ongrijpbare energetische ruimte in je hoofd, die ik hierboven noemde, gaat het scheppingsproces razendsnel. Je denkt ergens aan en boem, in je geestesoog is het er. Eigenlijk ben je op dat moment dus al succesvol in je creatie.

Maar dan mag het nog naar de fysieke realiteit. En daar komt vaak angst om de hoek kijken. We hebben onze ziel, ons wezen, onze pure schepping zo ver weg geduwd, zo ontkend, zo afgestraft, dat we in een reflex gaan vechten, vluchten of bevriezen wanneer dat weer wordt geraakt.

Een heel belangrijk deel van ons succes is dan ook het in gesprek zijn met alle mitsen en maren (angsten en trauma’s) rondom wat we zo graag willen creëren.
Dat vraagt herhaling, doorzetting en jezelf door dik en dun blijven steunen. Leer jezelf keer op keer te bekrachtigen, op koers te houden, dwars door alles heen wat je daarin ontmoet.

Kortom: succes is pure heling

Je ware succes zit ‘m dus niet in de hoeveelheid geld die je verdient. Iedereen heeft een eigen ‘broekmaat ‘ voor de hoeveelheid geld die hij of zij wil toelaten in het leven. Die broekmaat veranderen, dat is een heel ander verhaal.

Je ware succes zit ‘m ook niet in het niet kunnen creëren. Of niet creatief zijn. We zíjn van nature creators! En we beseffen nog niet half wat dat inhoudt.

Nee, je ware succes zit ‘m in het samenbrengen van je natuurlijke creatiekracht met wat je zielsgraag wilt. En wanneer je als mens bereid bent om jezelf in dit prachtige proces te helen in wat je daarbij tegenhoudt, dan ben je succesvol!

Lieve groet, Nynke

PS: Loop jij vast in je creaties? Weet je niet waar te beginnen of ervaar je blokkades? Je bent welkom voor een telefonische kennismaking. Ik bied je helderheid en samen kijken we wat nu werkt voor jou om verder te komen. Meld je aan op https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/

 

Laat 2019 makkelijker worden

Misschien was jouw 2018 ook al makkelijk. Dat kan. Laat 2019 dan nog makkelijker zijn. Klinkt dat niet fijn? Als we sommige voorspellingen mogen geloven, zowel uit de hoek van de economen als de wetenschappers alsook uit de esoterische hoek, dan wordt het helemaal geen gemakkelijk jaar. Een nieuwe dikke vette economische crisis die voor de deur staat, verdere schaarste op de huizenmarkt, alsmaar meer ‘zieke’ mensen…, om maar een paar ongemakkelijkheden te noemen.

Anders makkelijk

Het ‘makkelijker’ waar ik het over heb, komt echter niet van buiten. Het komt uit jezelf. Je gaat het ervaren door dichter bij je eigen basis-station te blijven. Let er maar eens op hoe ver je iedere dag stretcht richting andere mensen en situaties buiten je. Om maar te voldoen aan wat je dénkt dat wordt verwacht. Omdat je het idee hebt dat dat waar is. Maar het is niet persé waar. Jij interpreteert alleen. Net zoals je alles in je leven betekenis geeft, de hele dag door. En negen van de tien keer laat dat je stretchen richting je omgeving en lekt je energie daarmee weg.

Invoelen en thuiskomen

Wat gebeurt er wanneer je die ander loslaat? En je in plaats daarvan jezélf gaat ervaren? Dit ‘invoelen’ in jezelf is niet ingewikkeld. Ga gewoon even zitten en sluit je ogen. Sluit de wereld even buiten en keer naar binnen. Voel eens wat er gebeurt. Voel dat je adem rustiger wordt. Voel dat je een beetje zakt als het ware, ook al zit je ergens op. En dan, zonder te hoeven weten hoe je ‘moet’ mediteren, kun je jezelf met je aandacht naar binnen leiden. Je hoeft niets te zoeken of te vinden. Je wordt je op een gegeven moment gewoon bewust van: hé, dit ben ik! Dit ben ik écht. Dit is steady. Hier komt niemand aan. Dit kan niemand kapot maken. Allemaal hebben we die rotsvaste kern. Daar waar we in een soort stilte vallen, een rust, een innerlijke vrede. Thuis!

Een andere ervaring

En zodra je dat als vertrekpunt neemt voor je dag, ziet je dag er anders uit. Jij ervaart een stabiel houvast in jezelf dus er hangt geen energie van aanvallen of verdedigen om je heen, zoals we gewoonlijk wel hebben. De mensen met wie je maken hebt die dag, ervaren dat. Vaak zonder het te beseffen. Ze voelen dat je in een ‘neutrale’ stand bent en van daaruit super stevig staat. Ze gaan ‘opeens’ naar je luisteren bijvoorbeeld. Of er komt iemand naar je toe die dat voorheen nooit deed.

Zielscontact

Ons basis-station (ik noem het de ziel) is niet moeilijk te bereiken of te voelen. Onze ziel is er altijd, en we kunnen er altijd bij. Ieder moment van de dag. Het is een soort stilte in jezelf, een rust en een diep weten dat dat is wie je werkelijk bent. Wij zijn het zelf die dit zielscontact vermijden. Gewend als we zijn aan vechten, vluchten of ‘bevriezen’.

Gewend als we zijn ook aan bang zijn. Bang voor de afwijzing, bang voor het stoppen van de geldstroom, bang voor te weinig van het een of teveel van het andere. We zijn bang voor de drukte en bang voor de stilte. Maar de ziel is niet bang. Dat solide vredige consistente stuk in ons, is onverstoorbaar en heeft geen oordelen.

Het oordelen stopt

Het is dan ook heel fijn om te merken dat, zodra je in contact bent met dat stuk in jou, met jouw ziel, je stopt met oordelen. Opeens is je arrogante leidinggevende ‘gewoon’ een leidinggevende. En is die véél te gestresste fietser die je irritant afsnijdt, gewoon een fietser die snel rijdt. Ook de niet zo fijne gewoontes van je partner zijn gewoon gewoontes. Niet meer dan dat.

Het raakt je niet zo. Waarom? Omdat je vanuit je stabiele midden (laten we het voor het gemak even je midden noemen) open bent en niet zoveel van jezelf in het donker houdt. Het zijn juist die stukken van ons in het donker, die geraakt worden. Daar zitten onze pijnen, onze angsten en ons verdriet. Zodra we die opengooien, is het raken snel voorbij. Dan zijn de issues die speelden neutraal geworden.

Laat 2019 makkelijker worden

Is dat nou makkelijker?

Is dat nou makkelijker, leven vanuit dat centrum in jezelf of vanuit je ziel, vraag je misschien? Ja, dat is een stuk makkelijker. Het is even wennen, dat wel. De lichtheid van ons bestaan, is niet ondraaglijk maar vaak even wennen. Niet meer (zoveel) oordelen bijvoorbeeld, is voor de meeste mensen even wennen. Ergens lekker kritiek op hebben, iemand afzeiken of over iemand roddelen, daar voelen we ons stiekem wel lekker bij. Voor even. Net als alle pepmiddelen voor even fijn voelen. Ze verzachten eventjes onze pijn en ons verdriet.

Je steeds beter voelen en creëren wie je bent

Jezelf openen vanuit je mooie midden, dat blíjft goed voelen. Sterker nog, het gaat steeds beter voelen. Het is heerlijk om te ervaren dat je geen slachtoffer meer bent van iets of iemand. Al je energie en aandacht zijn beschikbaar voor je creatie. Voor het scheppen van datgene wat uit je ziel wil komen. Dat wat het dichtste bij je staat, je de meeste vervulling geeft en ja, wat je het makkelijkste af gaat.

Soul Touching, zo gek nog niet.

Makkelijker dus. In 2019. Dichter bij huis. Dichter bij wie je bent. Dichter bij je vervulling, je geluk. Niet ingewikkeld. Wel even wennen. Wennen aan dat het makkelijker kan. Zonder de lotto te winnen. Zonder verlicht te raken. Gewoon, door die trouwe begeleider van jezelf, altijd stil op de achtergrond aanwezig, te gaan ervaren, te raken. Soul Touching, zo gek nog niet.

Ik wens je een heel rijk en makkelijk 2019. Veel lichts, veel liefs op je pad, om het ook weer door te geven.

 

Warme kerstgroet van Nynke

 

PS: Zoals altijd ben je welkom voor een gratis Losmaaksessie van 20m. Het maakt niet uit waarmee je komt. Alles leidt naar je ziel of jouw midden, wat voelt als lichter, helderder en makkelijker. Je kunt je hier aanmelden: https://www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie/

En wil je het plan van je ziel leren kennen? Of wil je die heerlijke bevestiging van wat je al zolang voelt van binnen? Wie weet is een Soul Plan reading iets voor je. Nieuwsgierig? Je leest er hier alles over: https://www.soultouching.nu/aanbod/soul-plan-reading/

 

Breng liefde (terug) in het werk

Je gaat naar je werk. Tenminste als je werk hebt. Het is normaal. Zo hebben we dat geleerd. Brood op de plank. Werken voor je geld. Geld is het middel om te overleven én het is een doel op zich geworden. Het is de meetlat, de grote kracht die ons leven beheerst.

Ons bewustzijn in de sluimerstand

Een mens is niet alleen bewust maar is zich ook bewust van zichzélf. Dat onderscheidt mensen van dieren en van dingen. Zodra we aan het werk gaan, lijken we echter een knop om te zetten en gaat dat zelfbewustzijn in de sluimerstand. Of het staat wel aan maar wordt hardnekkig genegeerd, bang voor wat het laat horen. Als we de knop omzetten creëren we afhankelijkheid en gehoorzaamheid. Het is de knop naar: ‘zo hoort het’, ‘niet zeuren want je hebt werk’, de knop naar eindeloos accepteren van wat eigenlijk moe maakt, verveeld of chagrijnig.

En komen we thuis, dan gaat de knop weer terug om (hopelijk). Vrijheid, voor een avond, een weekend, een vakantie. Vrijheid om zelf te beslissen en eigen manieren te vinden om dingen te doen. Al zorgt een relatie of gezin in veel gevallen ook voor een ervaring van beheerst worden en afhankelijkheid. Maar dan in de privé-sfeer. Dat lijkt net iets anders, meer eigen, zelf gekozen.

Een nieuw geluid

Heel voorzichtig komt er ook een nieuw geluid. Mensen die hun leven radicaal omgooien, vaak omdat ze niet anders kunnen, zoals bij ziekte, ongeval, scheiding of faillissement. Maar ook vaak omdat ze die beheersing door geld, en dan met name de angst voor het niet hebben van geld, zat zijn.

Met zo’n omwenteling in je leven komt er ruimte om van een afstandje naar jezelf, je leven en naar geld te kijken. Stel je voor dat je de bodem van je schatkist echt raakt: je moet de touwtjes aan elkaar knopen, bivakkeert misschien een tijd in andermans huis of je zit in een schuldsanerings-traject. Of je hebt je leven zélf omgegooid en bent uit je moe-makende situatie gestapt. Dat waar je zo bang voor was, is nu realiteit. Niets lijkt meer zeker. Je beseft alleen dat je die realiteit heel anders beleeft dan je dacht dat die zou zijn. Je ademt door, je leven gaat door, en je merkt langzaam een verschuiving in jezelf. Je krijgt inzichten, komt in nieuwe situaties, ontmoet nieuwe mensen en je relatie met geld én met jezelf verandert. En na een tijdje realiseer je je: hé, er is dus toch meer dan de persoon die alsmaar bezig is met geld verdienen terwijl het leven aan hem of haar voorbij gaat.

De liefde

In veel situaties ontbreekt nu iets heel wezenlijks: de liefde. Op het moment dat we liefde ervaren, via welke trigger ook, is er ultieme vrijheid, onmiddellijk. Liefde en angst kunnen namelijk niet tegelijkertijd bestaan in één moment. Het is altijd een van beide die bepaalt. En uiteindelijk zijn we zelf degenen die bepalen wie bepaalt. We maken zelf, in fracties van momenten de keus voor de angst of de liefde. Niet zo bewust, helemaal niet. Het meeste lijkt ons te overkomen. Dat is althans hoe we het ervaren.

Liefde in het werk

Gedurende de dag bewegen we ons tussen veel momenten van moeten, de automatische piloot, routines en overleven. Dat ligt allemaal in het angst-spectrum. En, af en toe, bijvoorbeeld bij de lach van je kind, een liefdevolle (b)lik van je trouwe huisdier, een plotseling compliment van je vader, moeder of partner, breekt de liefde daar doorheen. Dát spectrum is allesomvattend, zonder tijdsbesef, volkomen vrij om te zijn en te doen, vervuld van geluk en oneindig qua ruimte. Het raakt iets waar je geen controle over lijkt te hebben. En voor je het weet, is het weer voorbij. Je wilt het zo graag vasthouden maar het lijkt je weer ontglipt. Dát is liefde.

Bij de meeste mensen gebeurt dit nauwelijks op het werk. Er zijn vele verliefdheden op de werkvloer, er worden regelmatig huwelijken gesloten tussen collega’s, maar liefde, als in: volledige vrijheid en zijn zonder angst, wordt nog maar zelden ervaren wanneer we werken.

De tijd is rijp om de liefde toe te laten

En dát… gaat veranderen. Waarom? Omdat de tijd rijp is. Het is alleen de vraag in welk tempo. Want het blijft ten diepste een éigen keuze om dit te veranderen. Ons bewustzijn opent zich weliswaar wereldwijd, onzuiverheden zoals gierigheid, onderdrukking en misbruik komen aan het licht, maar we hebben altijd zélf te kiezen, óók om liefde op nummer 1 te zetten.

We worden geholpen, zeker. Want liefde en alles wat daaronder valt, zoals vrijheid, compassie, diepe vreugde en geluk zijn onze basiskrachten. Ze komen automatisch bovendrijven, zodra we ze niet meer onderdrukken uit angst. Dus het kiezen gaat eerder over in onszelf de weg vrijmaken voor onze natuurlijke staat van zijn dan over iets doen wat erg ingewikkeld is en ver weg. Bijzonder toch, dat juist dat natuurlijke, die kurk die niet onder water gehouden wil worden maar moeiteloos met de stroom mee wil drijven, dat dát op de werkvloer nog vaak zo ver weg lijkt. Terwijl iedere manager of directeur vindt dat dingen efficiënt moeten gebeuren, zonder energieverlies. Er valt nog een wereld te winnen aan (natuurlijke) efficiëncy en de effecten daarvan gaan ons verrassen.

Jouw keuze voor liefde of angst

Van het grote terug naar het kleine: hoe zit jij in de keuze voor liefde in plaats van angst? Wat wil je in je leven en dus ook in je werk? Wat zegt je gevoel hier op dit moment over? Een ‘ja’ zul je ervaren als iets dat fijn voelt, iets lichts dat ruimte geeft en ontspanning. Of je ervaart een flinke energiestroom die in je op gang komt, opwinding en beweging. Een ‘nee’ zal eerder gevoelens en emoties oproepen die vernauwen en vastzetten. Of je ervaart een soort vlakheid en leegte, wat kan wijzen op het ontkennen van wat je voelt.

Liefde is je natuur, maak het niet te moeilijk

Maak het niet groter dan het is. Maak dit niet te moeilijk. Liefde is je natuur. Vrijheid is je wezenskern. Je goed voelen is je meest betrouwbare kompas voor de juiste richting. Liefde is dus zo verweven met jou dat je er altijd bij kunt als je dat wilt. Soms is het weer even wennen, heb je wat obstakels uit de weg te ruimen en neemt het wat tijd maar je komt hoe dan ook weer thuis wanneer je daarvoor kiest. Begin met een eerste stap: kies in dit moment iets wat je herkent uit het liefde-spectrum. Iets dat licht, ruimte geeft en een gevoel van vrijheid. Kies dicht bij huis, zoals meer bewuste moment in je (werk-)dag. Herhaal het. Schrijf het op. Neem het mee in je portemonnee, je telefoon. Doorvoel het, zie het voor je en breng het vervolgens in de praktijk door er acties aan te verbinden zodat het in je leven vorm krijgt. Dat is de proof of the pudding. Pas wanneer liefde zichtbaar wordt in je dagelijkse handelingen, laat je het bewust toe. Dan zul je merken dat het alsmaar groeit in plaats van dat het je alsmaar ontglipt.

Veel liefs en veel plezier wens ik je bij het maken van je keuzes. Groet van Nynke

PS: wil je hiermee samen een start maken en steun bij het concretiseren van je nieuwe keuze(s)? Boek een gratis Losmaaksessie (skype / 15,- live). Meld je aan op www.soultouching.nu/gratis/

Je krijgt gegarandeerd helderheid over jouw keuze en je volgende stap. En, een goed begin is het halve werk. Ik spreek en zie je heel graag.