Logo Soul Touching

genekeys

De trein dendert door

De AI-workshops vliegen ons om de oren. Technologie raast voort en neemt in hoog tempo taken en banen over. Veel mensen – althans de mensen die ik spreek – ervaren dat de tijd bijna té snel gaat. Gedachten vervliegen, het hoofd kan het niet meer bijbenen. Alsof we worden uitgenodigd – of beter gezegd: gedwongen – om meer los te laten dan we aankunnen.

De trein dendert door

Afbeelding van Alexei via Pixabay

Hoe blijf je dan op het juiste spoor? Hoe houd je het leven bij, als computers een snelheid aanbrengen die ons mens-zijn overstijgt? Door een heel ander tempo te kiezen.

Verstillen

Ken je dat gevoel, wanneer je in volle vaart in een trein zit en er een andere trein langs raast? Het lijkt even alsof je stilstaat. Precies dát is nu nodig. Verstillen. Je lichaam regelmatig tot rust brengen. Want in die verstilling kan je bewustzijn omhoogschieten, naar frequenties waarin de toekomst niet overweldigend is, maar uitnodigend.

Stel je voor: communiceren zonder schermen, door een gedachte. Aanwezig zijn in het oog van de orkaan, kalm, helder, levend. Op precies het juiste moment het juiste doen. Niet gejaagd, maar afgestemd.

De Kunst van Contemplatie

Dit is geen utopie. Het is het begin van een nieuw hoofdstuk in ons mens-zijn. En daarin is De Kunst van Contemplatie een sleutel. Vertragen om te versnellen. Minder doen, meer leven. Ruimte maken voor wat wezenlijk is, zodat het zichzelf kan tonen – niet op commando, maar precies op tijd. Is het niet wonderlijk?

En dit wonder kunnen we zelf scheppen, iedere dag opnieuw, zelfs in een doordenderende trein. Door te vertragen, te verstillen, te verinnerlijken en jezelf te hervinden in het alziende oog in de orkaan, in het onmetelijke universum dat je zelf bent. Dan hoef je nergens naartoe, niet te stressen om een trein te halen, maar slechts af te stemmen met wie je bent, in ieder Goddelijk moment.

Liefs, en een verstilde groet, Nynke

PS: kom naar ons Inspiratievolle Contemplatie-event ter ere van de lancering van dit vertaalde werk van Richard Rudd, de grondlegger van de Gene Keys. Hier vind je er alles over.

Het zit allemaal in je genen

De Gene Keys-leringen

De meesten van jullie weten waarschijnlijk dat ik graag werk met de wijsheid van de Gene Keys-leringen. Deze benadering gaat ervan uit dat onze DNA-coderingen voortdurend ‘voorschrijven’ hoe we denken, voelen en handelen. Afhankelijk van de frequentie van de energie die door onze cellen stroomt, ervaren we deze gedachten, gevoelens en handelingen als meer of minder prettig, zowel voor onszelf als voor degenen om ons heen.​

Wanneer we ongemakkelijke situaties tot op de kern onderzoeken, komen we volgens de Gene Keys-leer uit bij onze genen en de coderingen die ons voortdurend aanzetten tot bepaald gedrag. Dit maakt het moeilijker om anderen of externe omstandigheden de schuld te geven van onze eigen ellende. Het vraagt ons om diep in onszelf te duiken, in onze cellen, naar die plek waar de multidimensionale wereld samenkomt met de tastbaarheid van ons lichaam.​

Een heldere landkaart

De Gene Keys bieden hierbij een sublieme, heldere en praktische landkaart die ons helpt te navigeren door het krachtenspel van energieën die door ons lichaam razen. Is het niet (h)eerlijk om die oneindige reeksen van gecodeerde opdrachten in je genen aan te spreken wanneer je je niet goed voelt? Hoe dichter bij de bron kun je komen?​

Gene Keys profiel

Een voorbeeld van een Gene Keys-profiel

We weten al langer, ook in wetenschappelijke kringen, dat de waarnemer een enorme, zo niet allesbepalende invloed heeft op wat wordt waargenomen. Wanneer je, bijvoorbeeld via de Gene Keys die in jouw profiel oplichten, observeert wat zich in je afspeelt, treedt hetzelfde effect op: dat wat niet lekker gaat, wat je in de tang houdt, stress veroorzaakt of je diep in je angsten laat duiken, verandert. De energie die door je heen stroomt, gaat echt anders aanvoelen en de wereld om je heen verandert mee.​

Het zit allemaal in je genen

Welk verhaal vertellen jouw genen?

Onze genen, de grote verhalenvertellers… Welk verhaal vertel jij? Voelt het zwaar en drukt het je naar beneden, of mag er licht doorheen schijnen, glinsterend van mogelijkheden door het potentieel dat in je zit?​

Liefs en een heerlijk weekend gewenst,
Nynke (Hier vind je meer informatie)

Het is nog geen lente maar toch…

2023 is nog maar net begonnen. Misschien is een nieuwjaarswens nog wel op z’n plaats. Bij deze dan: ik wens je die lente! Het in bloei komen van alles wat er in je is. En daar ga ik het ook over hebben.

Met de start van dit jaar lijkt het of we die (weder)geboorte van ons als mens, die overgang naar een nieuwe cultuur met een ander soort mens, een extra impuls zijn gaan geven. Een volgende barenswee, als een duw de goede kant op.

We barsten open

En wat is de goede kant dan? Want dat betekent dat er een foute kant naast staat, of zelfs tegenover. Tja, polariteiten zijn er nog wel even. Maar het goede in de ontwikkeling die ik in veel van ons ervaar, is dat als het ware al die zo lang opgeslagen latente gaven in zoveel mensen, nú naar buiten willen. Alsof er, net als in de lente, allerlei bloemknoppen openbarsten of in ieder geval op knappen staan. Niet alleen met mooie gaven maar ook met de erváring van eenheid, van dat wat ons allemaal verbindt, heel reëel. En daarmee komt de invoelendheid naar de ander, naar de dieren- en plantenwereld en naar de schoonheid van de aarde als geheel.

Het is nog geen lente maar toch...

Afbeelding van Annette Meyer via Pixabay 

Concreet aan de slag

Het lijkt erop alsof de spirituele woo-woo-buzz, die van alles heeft beloofd: licht en liefde in een vredige, sprookjesachtige wereld waar alles samen danst en zingt van vreugde…, stiller wordt. Er is zoveel gerijpt in ons over wat eenheid en liefde nou wérkelijk inhoudt, dat iets in ons heel concreet aan de slag wil gaan en ook zál gaan met wat er nodig is om onze mooie aarde schoon te maken, verbindingen te creëren tussen culturen, religies en manieren van denken. Maar ook met het handen en voeten geven van hoe de kinderen van nu (die van die nieuwe cultuur) willen leren, hoe we zorg kunnen verlenen waarbij ons lichaam méé mag doen en hoe we onze samenleving, van groot naar klein, kunnen bestieren. Dus hoe we ons bestuur zo kunnen invullen dat de natuurlijk orde die in alles zit wat bestaat, leidend wordt, in plaats van die angst voor tekort in de mens.

En dan kun je zeggen: maar dit is toch al jaren of liever decennia aan de gang? Ja, zeker! Dat is ook zo en de geboorte van die nieuwe mens is daarmee ook een pittige bevalling. Maar de barensweeën komen sneller na elkaar en ook de start van dit nieuwe jaar lijkt er eentje te zijn. Alsof de deur naar de ziel in veel mensen open wordt geblazen en dat, wat al die lange jaren van ontwaken slechts een belofte leek te blijven in woo-woo-land, nu tastbaar mag worden.

De natuurlijke orde

En het ‘mag’ worden past dan weer zo mooi in die natuurlijke orde die zit in alles wat leeft. Waarom gebeuren dingen wanneer ze gebeuren? Omdat het leven in essentie heel ordelijk verloopt. En wij lopen daar, zodra we ervoor openstaan, mee in de pas. Niet dat je ooit uit de pas kunt lopen, maar als je de onderliggende orde niet ervaart, in je lijf, je gevoels- en gedachtenwereld, dan ervaar je chaos en lijk je nooit op tijd te zijn.

Wat nu (natuurlijk) aan de orde is, is precies dat wat we zien gebeuren: de afbraak van wat niet meer dient en de (voorzichtige) opbouw van wat er wil ontstaan. En een belangrijk onderdeel daarin in mijn beleving, is het openbarsten van zoveel bloemknoppen. Zoveel lichtwerkers (eigenlijk best een mooie naam) die ervaren hoe rijp ze zijn om nu ook heel pragmatisch aan de slag te gaan met hun helende handen, hun invoelende gaven, hun resonerende stem en hun heldere visie.

Helder zien, horen, voelen, ruiken en weten komen uit de verdomhoek en nemen ‘gewoon’ hun plek in, overal waar het nieuwe bezig is vorm aan te nemen. Hogere inspiratie borrelt op als welkome fonteintjes in de geestelijke woestijn die de aarde geworden is, waarmee ideeën tot leven kunnen komen, die tot nu toe werden afgeserveerd als belachelijk of een fabeltje.

Wat leeft er in jou?

Wat leeft er in jou? Wat wil er mani-fest worden via jou ‘mani’, jouw handen? Waar voel jij je rijp voor? Of misschien is de vraag: wat in jou heeft er voeding nodig om je bloemknop volledig te vullen? En welke voeding is dat dan? Misschien weet je de antwoorden niet meteen maar gun jezelf de tijd en de ruimte om met deze wee te beseffen hoe waarachtig het is wat jij bij je draagt en wat je je hele leven al voelt als kostbaar. Het is er en het wil het licht zien en als licht aan het werk zijn, exact op jouw plek in de orde der dingen. Liefs, Nynke

PS: Die natuurlijke orde in jou, dat wat naar buiten wil komen op haar/zijn eigen tijd, vraagt je aandacht in deze snelle wereld. Het vraagt momenten van stilte en naar binnen keren om er contact mee te maken. De enige die het echt vorm kan geven, ben je natuurlijk zelf. Én er zijn wegwijzers, op-weg-helpers, in de vorm van healings, readings, systemen etc. Zelf vind ik de Gene Keys een prachtig zuiver en veelzeggend systeem of instrument. Raakt het je? Je bent welkom voor een sessie door jouw sleutels!