• Door naar de hoofd inhoud
  • Spring naar de voettekst
Logo Soul Touching
  • Home
  • Aanbod
    • Verkennings-sessie
    • Eén op één – Thuiskomen
    • Groepswerk – Afstemmen
    • Overig – Co-creëren
  • Hoe werkt het?
  • Nynke
  • Blog
  • Contact
  • Gratis kennismaken

intimiteit

Zo wezenlijk, intimiteit

Deze week staat Gene Key 59, de sleutel van intimiteit, onder de zon. Voor mij een van de meest rakende. Want werkelijk, wat is er in een mensenleven wezenlijker dan intimiteit?

Niet de intimiteit die we vaak meteen associëren met seks, relaties of zelfs soms one night stands. Maar de intimiteit die je het gevoel geeft dat je samenvloeit met iets of iemand anders, dat je werkelijk ver-één-igt.

Is dat niet waar we, bewust of onbewust, altijd naar zoeken? Dat verlangen om thuis te komen in dat wat groter is dan onszelf?

Ware intimiteit

Ware intimiteit doet dat. Ze tilt je uit boven tijd en ruimte, zonder dat je kracht, energie of je oorspronkelijkheid verliest. Integendeel: zolang je jezelf weggeeft, kan echte intimiteit zich niet tonen. Intimiteit vraagt om gelijkwaardigheid, om elkaar te eren in kracht en ruimte. Zodra er een boven–onder-verhouding ontstaat, breekt de eenheid en neemt angst het over.

Echte intimiteit kan pas ontstaan wanneer je je veilig voelt en werkelijk ontspant. Wanneer je zo diep in jezelf durft af te dalen, dat je ontdekt: intimiteit ontstaat ín mij!

De ander of het andere waarmee je wilt samenvallen, kan je misschien over de drempel helpen, maar uiteindelijk ben jij het die zich laat zakken in je goddelijkheid, in het één-zijn met alles.

Het vraagt moed

En dat vraagt moed. Want hoe vaak leggen we ons verlangen naar onze goddelijkheid, bijvoorbeeld in de vorm van kracht, slimheid of zachtheid, niet bij de ander neer: de geliefde, de vriend, de meester, de zonsondergang. We verdwijnen liever in die ander, dan dat we werkelijk onze eigen essentie dragen. Maar echte éénwording ontstaat alleen wanneer jij jezelf daar durft te brengen.

Zo wezenlijk, intimiteit

Afbeelding van Nico Franz via Pixabay

De sleutel hier is goudeerlijkheid. Eerst met jezelf. Waar ontwijk je je naakte zelf? Waar projecteer je jouw ongemak op iets of iemand buiten je? Waar vermijd je te springen in de diepte van die transparantie?

Onze grootste angst

Onze grootste angst is volgens mij existentieel, zelfs groter dan onze angst voor de dood. Het ophouden te bestaan als deel van het geheel, als eigenheid. Geen mens meer zijn, ook geen ziel, geen lichtwezen. Volledig weg. En toch… precies daar, in die overgave, ligt de belofte. De intimiteit die geen einde kent.

Liefs, Nynke

PS: ervaar hoe je jezelf kunt vertrouwen in die diepte, precies daar waar jouw kracht ligt. Maak kennis met me en hoe ik werk: https://www.soultouching.nu/contact/

Als alles nou gewoon is

Wat kun je je in het leven soms opgejaagd voelen, hè? Tenminste, ik heb dat (nog) wel regelmatig. Op die dagen waarop ik eigenlijk niet echt doe waarvoor ik ooit in die wieg ben gelegd.

En ik zeg ‘nog’, omdat ik voel dat me laten opjagen door mijn eigen angstgevoelens iets is wat ik achter me laat. Gewoon mezelf zijn dwingt haar ruimte af. Ik voel het.

Hoe voelt het voor jou?

Hoe voelt dat voor jou, dat ‘gewoon jezelf zijn’? Het is inmiddels een populaire kreet, zeker in coachingsland en in spirituele kringen, maar écht gewoon blijkt het nog niet te zijn. En dus ook niet zomaar gemakkelijk. Weet je eigenlijk al wie die ‘jezelf’ dan is? Dat alleen al kan een heel leven vullen.

Want als we steeds dieper afdalen, naar de kelders van ons zijn, ontdekken we hoe subtiel we ons blijven aanpassen. Bewust of onbewust. De angst om afgewezen, zelfs uitgestoten te worden, zit zo diep. Het is uiteindelijk de angst voor de dood. Of beter nog: de angst om niet meer te bestaan. Zelfs niet als bewustzijn. Complete eliminatie. Onvoorstelbaar voor de meesten van ons.

Gewoon Verlichting

Misschien is dat wel precies waar verlichting over gaat: dat wat zich nog druk kán maken over er zijn of er niet mogen zijn, lost op. En wat overblijft is Licht. Bewustzijn. Gewoon Zijn.

Maar dan terug naar het gewone, want verlichting laat zich niet afdwingen. Hoe breng jij ‘gewoon jezelf zijn’ in je dagelijkse doen en laten? Zodat ontspanning adem krijgt, en het leven je zachtjes verder draagt?

 

Als alles nu gewoon isAfbeelding van NGUYEN TIEN via Pixabay

Speel eens met deze zinnen door de klemtoon telkens te laten verspringen:
– Áls alles nou gewoon is
– Als álles nou gewoon is
– Als alles nú gewoon is
– Als alles nu gewóón is
– Als alles nu gewoon ís

Gewoon sterfelijk

Wat beweegt er in je lijf, je denken, je voelen bij iedere zin? Gewoon zijn is niet vanzelfsprekend. Vaak ontmoeten we het pas als we oog in oog staan met onze sterfelijkheid. Als alles waarachter je je nog kon verschuilen wegvalt…

Misschien slaken we dan eindelijk die zucht van Verlichting. Liefs, Nynke

Een nieuwe vriendin

Tijdens de afgelopen warme weken was ze daar opeens, als een hoop onder een dekzeil, slapend in het park. Mensen zonder dak zijn natuurlijk niet nieuw maar dit voelde anders. Ze is jong en vrouw waar daklozen die ik ken man zijn en wat ouder. Het raakte me, zoals het fenomeen zonder dak me voortdurend lijkt te raken. Het zal vast ergens een diepe ervaring zijn geweest in mijn (vroegere) leven.

Eerst durfde ik het niet goed aan te kijken en voelde ik me in de ontkenning schieten, zo ongemakkelijk voelde dit: hoe kan zij nou buiten slapen? Ze is vast een toerist met een krap budget die liever Amsterdam wil ervaren dan geld uit te geven aan een hostel. Maar nee, dat leek ze toch niet te zijn. Niets meer dan een grote shopper-tas van die bekende supermarkt en dat dekzeil. Dat is geen toeristen-uitrusting.

Voorzichtig contact

De volgende keer stak ik mijn hand op maar durfde niet naar haar toe te gaan. Alsof wat ze op dat moment voor mij representeerde: armoe en uitsluiting, onmacht en angst voor lijden in de kou en de vuiligheid, op mij kon overslaan. Het voelde als een diep menselijk ingebouwd reflex van zelfbescherming, maar toch schaamde ik me ervoor. En ik was een beetje bang voor een afwijzing. Wat als ze bot en boos zou reageren en me af zou katten? Maar, ze was meteen open en wuifde terug. Het was de groet van iemand die in haar eigen kracht gelooft. Die respect heeft voor wie ze is en zich niet schaamt voor haar situatie.

Alle keren daarna wuifden we naar elkaar maar durfde ik geen stap dichterbij te zetten. In plaats daarvan liet ik haar beeld op me inwerken en merkte dat er een diep respect voor haar begon te groeien. De manier waarop ze daar zat: rechtop, als in een diep meditatieve staat en toch open voor contact. Niet vragend, geen slachtofferhouding, ondanks haar situatie. En, heel bijzonder in mijn beleving: niet schuw en schaamtevol maar volledig haar ruimte innemend, zoals een wijze oudere in een traditionele stam, stel ik me voor.

Het einde van de zomer

Maar de zomer ging voorbij, zoals we hebben gemerkt, en de regen kwam. En op zo’n eerste koude, natte dag vermande ik mezelf en liep naar haar toe. Ze zat op haar bank, rillend, sigaretje rokend, voeten opgetrokken onder zich, dekzeil om haar heen. Haar gympen kletsnat onder de bank en de tas met haar bezit onder het zeil. Ze ontmoette me, vriendelijk, en we begonnen een gesprek. Ze vertelde over haar omstandigheden en hoe ze nu hier was beland. Ze wilde niet terug naar de Leger des Heils plek omdat het daar zo onveilig was gebleken. Dus koos ze nu hiervoor, waar ze rust vond en zichzelf kon zijn, om van daaruit naar iets beters te groeien.

Een nieuwe vriendin

Afbeelding van Michael Kauer via Pixabay

Het begin van een vriendschap

Ze had mooie tijden meegemaakt, een kind gekregen, in de zorg gewerkt en op de een of andere manier had haar leven haar nu hier gebracht. Opeens vroeg ze: “Wil je mijn diploma zien?” Het ontroerde me: zo’n intiem gebaar vond ik het. “Ja, natuurlijk!” antwoordde ik. Het raakte me nog meer dat ze zoveel moeite deed, in de regen en de kou, om haar zorgvuldig ingepakte diploma helemaal uit te pakken. Ingewikkeld in allemaal zakjes en verborgen in een boek, kwam het uiteindelijk tevoorschijn: één officieel ogende A4 met haar officiële naam als een brug naar de maatschappelijke realiteit, iets dat ze koste wat het kost zou beschermen. Dat was haar life line om weer terug te komen naar een punt van geborgenheid: een huis, een baan, misschien haar kind weer terug en bij haar opgroeiend, wie weet. Ze vertelt verder: zei wil met dementerende ouderen werken. Daar ligt haar hart. En de wereld heeft haar nodig. Dementie bloeit immers als nooit tevoren.

Niet bang

Vanuit dat gesprek is haar plek in mij gegroeid. Alsof ze mij leert om niet bang te zijn voor wat het leven kan brengen. Ze vraagt niets maar geeft me de ruimte om praktisch te worden, mee te denken. De kou vraagt om warmte: een deken, warme kleding, andere schoenen, handschoenen en een sjawl. Lieve mensen zijn gaan doneren op mijn oproepje in de buurtapp en inmiddels heeft ze een tentje en warme spullen.

Haar waardigheid houdt mij op mijn plek: ik weet het niet beter, hoef niets over te nemen. Het is haar leven en waar ik praktisch kan zijn, staat ze me toe. De volgende stap kan een warme maaltijd zijn en een douche of misschien het meedenken in het laveren door instanties en regels, al weet ze daar goed de weg.

Voor even of voor het leven

Ik ben geen hulpverlener. Al voelt het goed om te mógen helpen. Ik ben een mens, een gevoelig mens, dat ook gewoon zoekende is in deze naar materie overhellende wereld. Ze laat me zien, hoe ver ik durf te gaan om van mijzelf te geven, hoe onvoorwaardelijk ik ben en in vertrouwen en waar mijn grens ligt om eerst voor mezelf te kiezen. Zij en ik, we respecteren elkaar, ook al is onze relatie nog pril. Daarin ervaar ik iets intiems, wat de vriendschappen die ik ken, niet altijd bieden. Een nieuwe vriendin. Is het voor even of voor het leven? In ieder geval is het voor nu.

Liefs, Nynke

PS: Als je rondloopt met dieperliggende angsten, ongrijpbare gevoelens van onrust waar je geen weg mee weet, laten we ernaar kijken. In een kennismakingsgesprek bied ik helderheid en kunnen we samen ervaren of ik iets voor je kan betekenen in het landen in je oervertrouwen dat je pad helemaal klopt, hoe ‘van het pad’ het ook lijkt te zijn

Contactloos

Snel snel, zeker in de stad moet alles snel, zo lijkt het. In het onderweg zijn hier zit weinig rust. Er gaat dan ook nogal ’s wat mis. Soms in het klein, soms in het groot.

Vanochtend was het relatief klein. Fietsend achter een jongeman die z’n handen vol had: aan z’n fietsstuur in de ene en z’n boodschappen in de andere, viel er een dik bollende portemonnee op de tramrails. Rijk gevuld, zag ik in de gauwigheid toen ik stopte, voornamelijk met plastic kaartjes.

Ik riep als een visvrouw, maar geen gehoor. De jongeman laveerde vrolijk door, tussen tramrails, fietspad en geparkeerde auto’s. Dan maar achter hem aan. Ook dat moest snel want ik was op weg naar een afspraak en wilde niet te laat zijn.

Gelukkig had ik ‘m nog niet uit het oog verloren en stopte hij na een paar honderd meter bij wat waarschijnlijk zijn huis was. Ik snelde naar ‘m toe, ook kris kras over tramrails en fietspad bewegend.

Weer riep ik, maar ‘mijnheer’ had zich volledig afgesloten voor geluiden van buiten, zo leek het. Dichterbij gekomen bleek hij ‘oortjes’ in te hebben, die contactloze, draadloze, die steeds meer bij onze oren lijken te horen. Alsof we ermee worden geboren.

Ik fietste door tot ik vlak naast ‘m stond en deed nog een laatste poging: ‘mijnheer!’. Hij keek op en schrok van mijn nabijheid. Een angstige en ook ietwat boze blik.

In een reflex weert hij me af en zegt nog net niet: “rot op!”? Ik waaier met zijn portemonnee voor zijn ogen heen en weer. Maar het is alsof hij uit een andere wereld komt (de wereld vanuit zijn oortjes waarschijnlijk). Hij kijk verdwaasd en laat een lichte irritatie zien.

Dan opeens breekt de helderheid door. Hij begint te lachen en begrijpt dat het zijn schat aan kaartjes, ID’s en nog wat contanten zijn die ik in mijn hand houd en dat ik niets van ‘m hoef, hem nergens van beschuldig, niet boos ben of hem wil bestelen.

“Ohh, dank je wel”, klinkt het, al is het niet heel erg opgetogen. Ik zou zelf een gat in de lucht springen als iemand mijn portemonnee zou redden van de straat en mij al die ellende van te blokkeren pasjes zou besparen. Dus zeg ik maar iets in de trant van dat ‘ie beter moet opletten. Waar bemoei ik me mee.

Navoelend weet ik dat ik me niet met zijn leven wilde bemoeien maar dat het me ging om het contáct in dat moment. Het gaat mij altijd om contact en een bepaalde echtheid daarin, een diepgang of intimiteit. Het raakte me hoe contactloos het was, hoe ver we van elkaar verwijderd waren terwijl we toch van zo dichtbij iets deelden.

Nu is het heel makkelijk om te zeuren over hoe veel vernieuwingen zo verwerpelijk zijn voor de verbinding tussen mensen en oprechte aandacht voor elkaar, maar daar geloof ik niet in. Volgens mij helpt de techniek ons om contactloos contact te leren maken als opmaat voor onze telepathische communicatie.

Het vraagt wat tijd, een proces van verfijning en alsmaar groeiend bewustzijn, maar onder andere via de techniek wennen we stap voor stap aan onze bewuste inherente natuurlijke verbondenheid en daarmee aan de snelheid van ons contact. Tot die snelheid zo is toegenomen dat welk hulpmiddel ook, het niet meer bij kan houden en onze aangeboren telepathische gaven het naadloos overnemen.

Contactloos

Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Het hart opent zich als ‘bijproduct’ verder en verder in dit proces. Onze angst voor elkaar wordt steeds kleiner omdat we ‘m in onszelf aankijken, leren kennen en koesteren. Gekoesterde angst zet immers de deur open naar het besef van onze eenheid.

Het gebeurt al. Het is er al, terwijl we nog leunen op oortjes, telefoons en wifi’s. Het duurt nog even. Het vraagt wat tijd. En daarin groeit ons contact iedere week wat meer. (www.soultouching.nu)

Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Intimiteit als sleutel naar geluk

Intimiteit is zakelijk gezien niet een heel handig woord. Er is immers vrijwel meteen die associatie met seksueel getinte (on)gewenste intimiteiten. Maar wat ik bedoel met intimiteit is een vorm van contact die uitstijgt boven wellust en primaire lijfelijke driften: het is geestelijke intimiteit. Het is wat ik bedoel met Soul Touching, dat wat ik doe in mijn werk: het raken van je ziel. “En wat kan ik daar dan mee?”, zul je misschien zeggen. Dat laat ik je in dit blog ervaren.

Waar begin je met het vinden van geluk?

Stel, je bent moe en lusteloos. Zelfs het mooie weer, zo weet je inmiddels, gaat je niet écht verder helpen. Al jaren werk je hard, probeer je te voldoen aan eisen waar je eigenlijk steeds meer vraagtekens bij hebt. Leren van de feedback van je leidinggevende geeft je geen voldoening meer. Je lijkt ‘er’ immers nooit te komen, waar dat dan ook is. Je denkt veel na over een andere stap in je leven, het over een andere boeg gooien. Maar welke boeg dan? En waar te beginnen?

Dit is een punt waar heel veel mensen tegenaan lopen. En het antwoord is uiteindelijk nooit te vinden op de plek waar we zo gewend zijn om te zoeken: iets buiten ons. Het antwoord van een vriend(in) of van je partner, ja zelfs het antwoord van een coach is uiteindelijk niet hét antwoord. En dat zeg ik? Zelfs al verdien ik mijn brood met het begeleiden van mensen in dit soort situaties? Ja, dat zeg ik.

De eerste stap is naar binnen

Want het is me glashelder dat het nóoit anderen zijn die jou je zin in het leven kunnen bieden. Niemand in de buitenwereld kan de gedachte van het ontbreken van die zin voor je oplossen. Om de doodeenvoudige reden dat het nooit gaat over een oplossing. Als je vastloopt in je leven en echt niet meer weet hoe het verder moet, denk je een oplossing te willen. Maar wat je werkelijk wilt, is in contact zijn met jouw weten. Je wilt dat je leven stroomt. Of heb ik het mis? En niemand kan dat doen, behalve jij zelf. “Ja, ja”, zeg je dan, “dat ken ik nu wel. Maar ik wil gewoon gelukkig zijn. Hoe doe ik dat dan?”

Antwoorden en oplossingen die je zoekt, zijn zó eigen, zozeer van jou, dat jij ook de enige bent die je daar toegang toe kan geven. En paradoxaal genoeg, hebben we onszelf aangeleerd dat juist die meest éigen wijsheid, die het dichtste bij ons staat, ook het spannendst is om contact mee te maken. Dus hebben we dat contact zorgvuldig afgeschermd en laten het alleen toe in bijzondere gevallen.

Contact met je ziel

Geestelijke intimiteit, het contact met je ziel

Dit contact noem ik het gebied van de ziel. Het is het gebied waar we de meest intieme relatie mee hebben, intiemer dan met onze liefdespartner of meest dierbare. Inderdaad, daar komt intimiteit in beeld, geestelijke intimiteit dus. Het punt waarop jij ‘ja’ zegt tegen de verbinding met jezelf. De liefde voor jezelf. En de waarde of de energie die je als mens vertegenwoordigt.

De vrije verbinding met je ziel is de meest krachtige die je kunt hebben. Je hart staat open en je ervaart de wereld als mooi en vol mogelijkheden. Jezelf en mensen om je heen ervaar je als bijzonder, inspiratievol en prachtig. Alsof je je bestaan door een roze bril waarneemt. En dat is immers ook wat een open hart doet: de liefde doorlaten. En die liefdesstroom is de energie van waaruit we dingen laten ontstaan die ons op het lijf geschreven zijn. Daar vinden we de antwoorden op onze wezenlijke vragen in het leven en ervaren we geluk.

De roze bril die blijft

Maar weet, het gaat hier dus niet om liefde of verliefdheid, zoals we dat kennen in onze relaties. Tenminste in de meeste gevallen is de liefde (of verliefdheid) in een relatie, een afhankelijke liefde. Dat betekent dat we hetgeen we van onszelf zoeken, projecteren op een partner. En die kan dat natuurlijk nooit bieden. Daarom duurt die roze bril in een relatie nooit lang. Nee, de energie waar het hier over gaat, is die kracht van waaruit we iets scheppen, creëren. Het is Liefde in de puurste zin: oordeelloos, onverstoorbaar en natuurlijk. Het is wie ook wij in wezen zijn. Dit is een roze bril die blijft.

Laat jouw contact met jou aan de wereld zien

En hoe spannend is het om dit intieme, dit wie jij in wezen bent, in de buitenwereld te zetten, volop in het licht? Voel het maar, nu bijvoorbeeld. Sluit even je ogen en concentreer je op je lichaam. En laat hem/haar vertellen hoe spannend dit is. Of komt er voor jou een ander woord op? Voel maar hoe je maagstreek samentrekt of je hart pijn doet of je keel dicht gaat zitten. Of misschien voel je iets hards in je onderbuik? Wat neem je waar? En wat is de boodschap hiervan aan jezelf?

Duizenden jaren hebben we erover gedaan onze ziel te ontkennen, ten behoeve van een groei in materiële dingen, gemak, comfort én geld natuurlijk. Geld als doel, als bron van veiligheid, heeft een hele centrale plek in onze samenleving ingenomen. Onze ziel leek hierbij in de weg te staan: te kwetsbaar, te eerlijk, te zuiver, teveel compassie. Daarmee overleef je niet, dachten we.

Onze nieuwe software

Dus, na al die jaren, hebben we ‘even’ tijd en aandacht nodig om hierop terug te komen en de ziel weer haar prachtige, krachtige, stralende plek te geven in alles wat we op een dag doen, in al onze creaties en onze relaties! We hebben ons ‘software’programma te vervangen, te upgraden: de afwijzingen van ons wezen die we hebben ervaren, staan in ons gegroefd. En nieuwe groeven programmeren, is een ontwikkeling. Maar ervaar je eenmaal het contact met jouw meest kloppende antwoorden, je helderheid en je natuurlijke beweging zonder angst, dan wil je die niet meer kwijt. En ga je door tot je oude programmering is verdwenen.

Op dit moment vraagt het van ons dus nog wat ‘werk’ om in contact met onze ziel te leven en ons hart open te gooien. Het trainen van de ‘spieren’ van de deur naar je hart en je ziel is zoals je kent van de spieren in je lichaam: het kan pijn doen, je kunt in de weerstand schieten en willen opgeven. Maar je weet ook dat wanneer je daar doorheen bent, dit je zoveel voldoening geeft.

Wil jij antwoorden op de levensvragen die je nu hebt? Ervaar je een verlangen naar het openen van je hart en contact met je ziel? En vind je het fijn dit niet helemaal alleen te doen?

Wil je nu even iemand naast je wanneer je in je spiegel kijkt naar je antwoorden? Laat me in gesprek gaan met je ziel door in gesprek te zijn met jou en je, via mijn woorden, als vanzelf uit te nodigen naar de plek van jouw intimiteit. Laat me jouw ziel raken. En pluk je helderheid, flow en je roze bril op je wereld. Geniet!

Geef je op voor een gratis Losmaaksessie van 20 min (skype / live: 15,- euro) op www.soultouching.nu/gratis

 

 

 

 

 

 

 

Footer

Mijn inspiratie, nieuws en aanbiedingen ontvangen?

E-mail: info@soultouching.nu
Telefoon: 06-21 25 51 84

Algemene Voorwaarden
Privacyreglement

Soul Touching © 2026. All Rights Reserved. Webdesign: Kaat Leyssen


We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we ervan uit dat je ermee instemt.
Cookie InstellingenAccepteer allesPrivacybeleid
Manage consent

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary
Altijd ingeschakeld
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. These cookies ensure basic functionalities and security features of the website, anonymously.
CookieDuurBeschrijving
cookielawinfo-checkbox-analytics11 monthsThis cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Analytics".
cookielawinfo-checkbox-functional11 monthsThe cookie is set by GDPR cookie consent to record the user consent for the cookies in the category "Functional".
cookielawinfo-checkbox-necessary11 monthsThis cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookies is used to store the user consent for the cookies in the category "Necessary".
cookielawinfo-checkbox-others11 monthsThis cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Other.
cookielawinfo-checkbox-performance11 monthsThis cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Performance".
viewed_cookie_policy11 monthsThe cookie is set by the GDPR Cookie Consent plugin and is used to store whether or not user has consented to the use of cookies. It does not store any personal data.
Functional
Functional cookies help to perform certain functionalities like sharing the content of the website on social media platforms, collect feedbacks, and other third-party features.
Performance
Performance cookies are used to understand and analyze the key performance indexes of the website which helps in delivering a better user experience for the visitors.
Analytics
Analytical cookies are used to understand how visitors interact with the website. These cookies help provide information on metrics the number of visitors, bounce rate, traffic source, etc.
Advertisement
Advertisement cookies are used to provide visitors with relevant ads and marketing campaigns. These cookies track visitors across websites and collect information to provide customized ads.
Others
Other uncategorized cookies are those that are being analyzed and have not been classified into a category as yet.
OPSLAAN & ACCEPTEREN