lichaam

Heb je vertrouwen?

Er is veel rumoerigheid in de wereld. Misschien merk je zelf ook onrust in je lijf, intense moeheid of ander ongemak. Misschien hoor je om je heen de doemscenario’s, de groeiende onzekerheid, boosheid of angst.

Grote verandering

Het is natuurlijk niet de eerste keer dat de mensheid door een grote verandering beweegt. Toch wordt er door velen gesproken over een bijzondere fase in onze geschiedenis: een tijd waarin ons gewaarzijn een andere focus lijkt te kiezen: minder vanuit het hoofd, meer vanuit onderbuik en hart.

Ook wordt er gesproken over een diepgaande transformatie van ons DNA, en dus van ons als mens. Dat gebeurt niet zo vaak.

En hoe sta jij in dit alles?

Innerlijke kalmte

Kun je je innerlijke kalmte bewaren? Kun je vertragen, verstillen, verzachten? Heb je vertrouwen in wat de komende tijd zal brengen?

Alleen met een zekere mate van vertrouwen kunnen we ons laten meevoeren op de grote stroom van het bestaan. Een stroom die zoveel meer omvat dan alleen onze eigen veiligheid, controle of het ‘drooghouden van onze schaapjes’.

Wanneer vertrouwen ontbreekt, vernauwen we vaak. We schieten in vechten, vluchten of bevriezen zodra de chaos toeneemt. We grijpen ons vast aan het eerste wat enig houvast lijkt te bieden, terwijl dat niet altijd het meest wijze houvast is.

Afbeelding: maker onbekend

Waar zit jouw vertrouwen

Waar zit jouw vertrouwen eigenlijk in je lijf?
Waar ga je naartoe wanneer je vertrouwen in jezelf wilt voelen? Vertrouwen van binnenuit kunnen halen, voelt in deze tijd als een belangrijke sleutel, nu zoveel externe structuren hun houdbaarheid lijken te verliezen.

Misschien is het daarom zo wezenlijk om ons lichaam weer te leren verstaan. Niet alleen als iets dat ons draagt, maar als een intelligent kompas dat ons de weg wijst naar ons hart en onze ziel.

De taal van je lichaam

De taal van het lichaam is in wezen een taal van vertrouwen. Het lichaam wéét dat verandering onderdeel is van het leven en dat het meest wezenlijke altijd behouden blijft. Het lichaam is een levende deur naar onze oerwijsheid, naar de bron van leven zelf. Daar bestaat geen werkelijk wantrouwen. Daar is alleen beweging, schepping, waarin ook sterven en transformatie een natuurlijke plek hebben.

Praat met je lichaam, met je vertrouwen. Laat je meevoeren door de stroom. En merk hoe de hectiek om je heen zachter wordt zodra jouw focus verschuift van angst naar vertrouwen.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – laten we verkennen hoe jij jouw vertrouwen weer van binnenuit kunt vinden)

De herinnering zit zo diep

Je kunt oneindig veel leringen, verhalen en adviezen beluisteren over het helen van je trauma’s: waarom je doet wat je doet en waarom je juist niet doet wat je zo graag zou willen doen. Als je enig zelfonderzoek hebt gedaan en de wereld van spiritualiteit, dat ongrijpbare mysterie, bent binnengegaan, dan heb je vast allerlei aanwijzingen over jezelf gevonden. Misschien ken je zelfs verhalen over vorige levens die mede vormgeven aan wie je nu bent.

Dit alles is ontzettend waardevol. Het brengt meer rust in ons denken, en daarmee helderheid. Wanneer het denken kalmeert, ontspant ook je gevoelsleven. Vaak volgt het lichaam dan vanzelf: het ademt dieper, verzacht en laat spanning los.

Door de deur

Maar (je voelde de ‘maar’ vast al aankomen) we gaan nu een fase verder. Ik schrijf bewust we, omdat het in mijn beleving een collectieve beweging is, al gebeurt er op individueel niveau ontzettend veel. Het is alsof we door een deur gaan waardoor ons lichaam, voorbij al die leringen, therapieën en verhalen, ineens ervaart: hé, ik begin vaste grond onder mijn voeten te voelen.

De wereld van vorm, waarin we leven, begint een stabiele plek te worden voor de energie van de ziel. Dat is nieuw. En we zijn er klaar voor.
Niet dat zich plotseling de hemel op aarde manifesteert. Maar dwars door al het oorlogs- en natuurgeweld heen ontkiemt een nieuw zaadje dat voorzichtig zijn kop boven de grond uitsteekt. Het is het zaad van de onstoffelijke wereld, het goddelijke in de vorm, dat zich een weg baant om zijn plek in te nemen in onze wereld van vorm. Niet langer als een verborgen bijgerechtje, maar steeds meer als hoofdgerecht.

Afbeelding van Khusen Rustamov via Pixabay

Het is veilig

De cellen in ons lichaam beginnen te voelen dat het veilig is om hier te landen. Voor de een gebeurt dat eerder dan voor de ander, maar het moment is voelbaar. Veel mensen merken dat hun lichaam zich herijkt. Vervormingen die ooit ontstonden uit angst en overlevingsdrang beginnen te transformeren. Voeten willen anders worden neergezet, harten zoeken een rustiger ritme, en onze organen reageren gevoeliger op wat niet zuiver is.

Ons lichaam voelt haar thuis, en laat van zich horen.
Pas wanneer het lijf werkelijk z’n plek inneemt in de wereld van vorm, kan de hemel op aarde landen. Dan kan de energie door ons heen de vorm bezielen en naar buiten stralen als een vuurtoren.

De tijd is aangebroken

Ah, ons lichaam, misschien wel de meest wijze leraar, altijd binnen handbereik. Het weet: de tijd is aangebroken. We hoeven niet langer energetisch te verdwijnen om te schijnen. We kunnen stabiel aanwezig blijven met iedere cel in ons lijf.
En in die aanwezigheid voelen alle disbalansen in onze dag, zich telkens opnieuw uitgenodigd om terug te keren naar het zuivere midden.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – voor een goed gesprek als je jouw zuivere midden zoekt, om thuis te komen bij jezelf)

Er zit licht in jou!

We weten steeds meer over wie wij nou eigenlijk zijn als mensen. En dan heb ik het niet over dat verhaal van die doorontwikkelde aap, die uiteindelijk rechtop is gaan staan en heel mentaal is geworden. Dat is, bijna letterlijk dus, een broodje aap.

Wie ben je?

Waar ik het over heb, is wie we werkelijk zijn: Licht. Licht-energie, vibrerend in verschillende frequenties. En wat je nu ziet als de mens die je bent, is niets anders dan een hele compacte vorm van die Licht-energie, trillend op een hele lage frequentie. Energie die op een hele hoge frequentie trilt, is niet makkelijk waar te nemen. Die is eerder onzichtbaar en ongrijpbaar. Maar pers je die energie dus maar genoeg samen, dan ontstaat materie. Dat is wat we van elkaar zien: de materie van ons lijf, met alles daarin en daaraan. Het is ons fysieke lichaam. Daarnaast bestaan we uit een emotioneel lichaam (onze emoties), een mentaal lichaam (onze gedachten) en een ether- of lichtlichaam (onze spirit).

Dat is wie we zijn en ergens beseffen de meesten van ons dat ook wel. We pikken immers allemaal wel een bepaalde uitstraling op van een andere persoon in onze nabijheid. Daarvoor hoef je niet perse je heldere gaven wakker te hebben geschud, zoals een medium of auralezer dat heeft gedaan.

Jouw ziel

Een van de meest zuivere en hoog frequente energieën waaruit je bestaat, is je ziel. Het maakt niet uit hoe spiritueel we iemand vinden, iedereen is in de kern, die hele hoge energie, die we de ziel noemen. Het is bewuste energie of puur bewustzijn, en bevat codes. En die set codes is eigenlijk wat je uiteindelijk, als je ervoor open gaat staan, tot uitdrukking wilt brengen als mens. Door middel van een aantal thema’s waar je als ziel voor kiest, voordat je indaalt in dat groeiende wezentje in de baarmoeder van je moeder.

Bewustzijn opdoen als levensdoel

Vanuit dit perspectief bekeken (en laat het lekker los als je er niets mee hebt), kies je ook voor je ouders. In het gezin waarin je geboren wordt, is iets gaande waardoor nou juist één of meer gekozen thema’s in jou ontwaken. Je zou het jouw jeugdtrauma kunnen noemen. Je wordt ergens in geraakt waardoor je op dat thema bewustzijn kunt gaan creëren. Ook als je opgroeit in een welvarend gezin met super lieve ouders: iedereen krijgt bepaalde impulsen in de gezinssituatie en begint daardoor met het leren zich te verhouden tot wat er speelt hier in het aardse. Want wat de ziel beoogt, is haar bewustzijn op zulke thema’s te vergroten door haar aardse reis. Dit gebeurt door het opdoen van ervaringen en ze te doorleven. Doorleven is belangrijk en wil zoveel zeggen als dat je op enig moment helemaal kunt zijn met wat er is, met alle pijn, angst of verdriet van dien. Op die manier verdwijnt de ervaring geleidelijk uit je systeem. En wat overblijft, is verruimd bewustzijn: een ervaring rijker.

Zo kom je dus hier op aarde als bewustzijn óm bewustzijn op te doen en daarmee jezelf als bewuste energie uit te breiden. Dat is nooit goed of fout. Het gaat puur om die ervaring. Wel is het zo dat je zult merken dat je je goed of minder goed voelt, al naar gelang je meer of minder samenvalt met die frequentie van de energie van je ziel. In de spirituele gemeenschap (mensen die wereldwijd bezig zijn met bewustzijnsontwikkeling) zegt de norm dat we ‘goed’ zitten als we ermee samenvallen. Omdat dingen dan moeiteloos gaan en je sensaties als vreugde, liefde, hartstocht etc. ervaart. Maar eigenlijk bestaat goed of fout niet.

Echter, omdat je je er zo goed bij voelt, is het wel interessant om je zielsfrequentie te onderzoeken en beter te leren kennen. Er zijn heel veel manieren om dat te doen. Je kunt gaan mediteren bijvoorbeeld. Veel mensen laten ook hun energie ‘lezen’ door helderzienden of –voelenden. Denk bijvoorbeeld aan een aurareading. Maar ook de meer mentale manier, de astrologie, biedt steeds vaker readings op zielsniveau op grond van je geboortedatum, -tijd en –plaats.

Wat wil je ziel? Een Soul Plan reading geeft antwoorden.

Een vorm waar ik zelf mee werk, is de Soul Plan reading. Hij wordt ook wel Soul Purpose of Soul Contract reading genoemd. Deze vorm neemt jouw officiële naam als uitgangspunt. De naam in je paspoort dus. En, ben je geadopteerd, dan gaat het om de jou eerst bekende, gegeven naam. Of die nou van je biologische ouders/moeder kwam of van een adoptie-ouder of –instelling. Je ziel kiest dus, met het kiezen van die setting waarin je belandt, de start van je aardse pad als mens. In jouw naam zit ook alle andere informatie omtrent de door jou gekozen thema’s in de vorm van energie opgeslagen.

De Soul Plan reading gaat uit van 22 energieën waar de ziel als het ware uit kiest. Die 22 zijn gekoppeld aan de 22 karakters (zowel nummers als letters) van het oude Hebreeuws. Die oude taal bevat hoge energiefrequenties en daarin zit dus veel informatie verborgen. Via een bepaalde conversie worden de letters van je naam (mits in de Westerse schrijfwijze) omgezet naar de bijbehorende karakters van die 22 en hun energie. En de informatie van die energie lees ik voor mensen. Die informatie is eind vorige eeuw gechanneld door ene mijnheer Frank Alper. Hij kreeg er ook symbolen bij en bepaalde helende boodschappen.

Het is aan mij, als Soul Plan reader, om van de energieën van iemands naam (en het is heel verschillend hoeveel verschillende energieën dat zijn) een geheel te maken en dat af te stemmen op die persoon in de huidige fase van zijn/haar leven. Ieder Soul Plan heeft, volgens deze wijze van readen, een wereldse fase, waarin dingen spelen als: studie, gezin van herkomst, carrière, relatie etc. En we hebben een spirituele fase waarin onze ziel als het ware meer naar de voorgrond treedt. Mits we daarin wakker worden natuurlijk. Per fase ervaren we uitdagingen, talenten en doelen. En we hebben een soort rode draad die onder dat alles ligt: onze Soul Destiny.

Wanneer ik met iemand zijn of haar Soul Plan lees, dan komt er energetisch iets tot leven. Keer op keer blijken uitdagingen, talenten en doelen weer prachtig op elkaar afgestemd te zijn en meestal laat de spirituele fase ook een soort van verdieping zien van het wereldse stuk. Gaat het bijvoorbeeld in je wereldse stuk om het echt leren kennen van je emoties, dan krijg je dat in je spirituele fase op de een of andere manier vaak weer terug. Zo leren we tot op zielsniveau bepaalde lessen en doen we wijsheid op. En die wijsheid, dat gegroeide bewustzijn, nemen we dus mee na het overlijden als mens.

Het volgen van je pad

Eenmaal bewust als mens, is het bijna niet te doen om dat bewuste zijn weer uit te zetten: Je kunt niet meer genieten van dingen, zoals je daarvoor kon. Je blijft zoeken en wilt vinden. En helaas, met één of meerdere readings, ben je er niet. Het blijft een proces van het leven aangaan, vallen en weer opstaan. Telkens opnieuw dienen zich ervaringen aan waarbij het steeds weer aan jou is ze toe te laten en te doorleven. Je leert jezelf volledig te openen voor je emoties en je leert je over te geven aan je mens-zijn, vanuit die hoge trilling die je in feite bent. Niet altijd makkelijk want emoties, maar ook lichamelijke verschijnselen kunnen heftig zijn. Dus het vraagt doorzetting en vertrouwen om telkens opnieuw te kiezen voor dit bewustzijnspad. Maar je zult merken dat je gaandeweg lichter, blijer en gelukkiger wordt en dat het gestreste zoeken stopt. Je voelt dat je aangekomen bent, op welke leeftijd dan ook,… bij jezelf. Bij je ziel. En dan is iedere ervaring een mooi onderdeel van je reis.

Soul Touching: laat je ziel raken onderweg

In mijn praktijk Soul Touching begeleid ik mensen door deze pittige ontwikkelfases heen. Ik bied, telkens wanneer nodig, helderheid en inzicht, waardoor mensen gemakkelijk terugkomen in hun spoor en hun energie en inspiratie weer lekker doorstromen. Het gaat er nogmaals niet om het ‘goed’ te doen, het gaat erom het te dóen, te leven. En dat te blijven herhalen en herhalen, zodat thema’s kunnen worden doorleefd en verdwijnen. Waarmee je als mens alsmaar toegroeit naar dat Licht(e) wezen dat je in feite bent.

Lieve groet van Nynke

PS: Zit je in een lastige fase waarin je geen helderheid kunt vinden en je onrust alsmaar toeneemt? Of wil je ‘gewoon’ wel even kennismaken om te kijken hoe ik werk en wat ik voor je kan betekenen? Welkom. Ik nodig je van harte uit om je aan te melden voor een telefonische kennismaking. Meld je aan op https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/
Voor de Soul Plan readings ga je naar https://www.soultouching.nu/aanbod/soul-plan-reading/

Ik wil contact

Het is weer het einde van de maand en tijd voor mij om te gaan bloggen. Dat lijkt op een verplichting. En ergens heb ik dat er ook wel van gemaakt. Maar tegelijk vind ik het iets bevrijdends dat ik ergens woorden aan kan geven. Aan iets dat me raakt, wat ik via een blog kan delen met iedereen die het wil lezen. Want mensen raken en inspireren, met woorden, vanuit míjn ziel naar andermans ziel, dat is wat het leven voor mij heel bijzonder maakt.

Thuiskomen door contact

Het is het diepe contact dat ik kan maken met mensen in de gesprekken die ik voer. Niet alleen in mijn werk, ook daarbuiten. Omdat het niet echt over werk gaat maar over wie ik ben. Soms is het minder diepgaand, soms meer. Maar altijd trek ik als vanzelf naar dat contact, dat geraakt zijn. Dat waar dingen die in mensen leven, in mij leven tot leven komen. Om vervolgens op hun plek te vallen, bij hen, bij mij. Zo, dat mensen thuiskomen omdat er in en tussen ons een kern wordt geraakt. Omdat er iets in de ogen wordt gekeken en oprecht gehoord. En omdat harten opengaan en kwetsbaarheid er helemaal mag zijn. In die kwetsbaarheid, mogen de muren zakken en breekt een verstopt deel van iemand als een zon door de wolken. Dat bevrijdt.

Je zou kunnen zeggen, en daar zat mijn aarzeling voor dit blog: mensen hebben toch wel eens genoeg van zelfontwikkeling en persoonlijke groei? Er zijn toch al miljoenen zelfhulpboeken en coaches? We zijn toch wel een keer klaar met navelstaren? Ja, daar zijn we vast een keer klaar mee. Heel veel mensen zíjn er nu al klaar mee of vonden het altijd al onzin.

Maar waar we volgens mijn nooit klaar mee zijn is met contact maken. En daar gaat dit blog over, merkte ik al schrijvende. Contact is een bijzonder iets. Of het nou (zogenaamd) buiten jezelf is of met jezelf. Zodra je contact maakt, besef je dat je niet alleen bent. Dat er meer is dan je denkt dat je zelf bent. En dan begint een reis.

Een reis van buiten naar binnen …

Meestal leren we eerst contact te maken buiten onszelf, wat begint met de moeder, niet zo heel erg lang na de geboorte. We leren moeder onderscheiden als iets dat niet onszelf is. Dan komen vader, broers, zussen, familie etc. En na een hele hoop ervaringen in die ‘buiten’wereld, komen we uiteindelijk weer op het punt dat we contact ‘moeten’ maken met die binnenwereld, met ons Zelf. Alsof we worden geduwd. Want de buitenwereld blijkt nooit werkelijk te kunnen bieden wat we zoeken. Zo begint het navelstaren. Zo begint een reis, vaak via cursussen en persoonlijke begeleiding over bewustzijn, naar het mooiste contact dat er is.

Want als het goed is, stopt het niet bij navelstaren. Navelstaren gaat namelijk níet over contact maken. Het gaat over rondjes draaien in je hoofd met de vraag hóe je contact maakt met jezelf (een methode, een techniek bijvoorbeeld). En dan vooral over dat dat niet lukt. En wel daar- en daarom. Meestal is er dan iemand die daar de oorzaak van is, vinden we. Of het is een omstandigheid die je belet dat contact met jezelf aan te gaan.

Van contact naar voelen

Maar goed, het navelstaren voorbij, komt het voelen. Alle theorie die je hebt opgedaan om contact te kunnen maken met jezelf, begin je nu te voelen. Je merkt op dat je lichaam ergens reageert op wat je meemaakt, denkt en voelt. En dat het aangeeft wat daar gebeurt. Het zijn ook de emoties die opkomen, als uit het niets, zonder aanleiding lijkt het wel. Ook dat is contact maken. En deze fysiek en emotionele sensaties verdwijnen weer. Zonder dat je dat hoeft te managen. Je merkt: hé, er is inderdaad meer naast wat ik dácht dat er was, of meer dan ik dacht dat ík was.

Van voelen naar zijn

Dan het voelen voorbij, blijkt er nóg meer te zijn. Je krijgt bewust contact met iets dat geen voelen is en geen gedachte. Het is… tja, wat is het: een leegte, die gek genoeg ook weer is gevuld, met alles. Het is een overzicht, dat tegelijk ook jou is. Dan maak je contact met je zijn. Met hét zijn. Met alles en niks. Bewust zijn is contact met je bewustzijn. Of met het grote zijn, met alles wat is.

Niet iets om heel hard te gaan zoeken. Dan is het als het willen vastpakken van een mooi geblazen zeepbel, die alle kleuren van de regenboog laat zien. Nee, knijpen wordt knappen. Pats!

Het is meer iets om te mogen ontvangen van jezelf. Zitten en jezelf de ruimte geven om bij wijze van spreke die prachtige zeepbel te observeren en te zien hoe die telkens verandert van kleur en vorm. De zeepbel staat dan voor dat prachtige ongrijpbare in jezelf, wat je observeert.

… en weer terug de wereld in

Misschien krijg je daar beelden bij, gedachten, gevoelens? Want dat is uiteindelijk de kunst: dat je het contact met dat grote alles en niets in jou, met jouw bewuste zijn, weer ankert in je lichaam. Dat je het gaat ervaren via je zintuigen, via je lijf en alle signalen die dat afgeeft. Dat je het helemaal hier brengt, in je mens-zijn en je dagelijkse dingen.

Dan heb je een hele reis gemaakt van jezelf eerst alleen ervaren via mensen en situaties buiten jezelf en dat wat je denkt. Waarna je jezelf waarneemt door te voelen, via je lichaam en je emoties. En er dan achter komt dat zelfs dat contact niet volledig is omdat je op een gegeven moment ‘opeens’ intapt op iets ongrijpbaars dat veel groter en weidser is dan je kende. Wat je vervolgens weer stap voor stap in je dagelijks leven vlecht door dat bewustzijn heel bewust te ankeren in je lijf en te voelen in je hart. Maar ook door heel bewust te ademen, bijvoorbeeld op en neer langs je ruggengraat.

Zo breng je het ongrijpbare dat je bent, je spirit, heel bewust in je lichaam en op de grond. En dan krijgt alles wat je doet in en met je leven dat gouden randje waar je mensen soms over hoort praten. Want geef je je spirit bewust een plek in je lijf en je gevoel dan leef je vanuit dat grote, ruime en heldere perspectief en valt je afhankelijkheid van wat een ander zegt of doet steeds meer weg. Je merkt dat je je meer en meer laat in-spireren door je binnenwereld en dat je je minder laat triggeren door de buitenwereld. Die in-spiratie is ook je creativiteit. En iets cre-ëren is nou eenmaal veel leuker dan re-ageren.

Voel je vrij en heel welkom om te reageren. Vanuit jouw ervaring of vanuit wat je hierbij voelt. Wees ook welkom om iets tegen me aan te houden wat je lastig vindt, waar je niet uitkomt omdat je maar niet in dat andere perspectief terecht lijkt te kunnen komen. We kunnen er in een (nu nog gratis, vanaf sep 45,- euro) Losmaaksessie naar kijken. Dat is een korte online sessie van ca 30 m waarin we je inspiratie opzoeken om dat weer te voelen stromen. Dwars door wat vastzit heen. Je kunt je aanmelden op www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie

Liefs van Nynke

Terugvallen, alsmaar opnieuw

Vorige week was ik op retraite in Spanje. En zoals het meestal op retraites gaat: de energie bouwt zich op. Komen we allemaal binnen in een soort afwachtende spanning, met nog veel ‘deurtjes’ naar onszelf en elkaar gesloten. Dag na dag openen die deurtjes zich en komt de hele groep in een openheid en verbinding terecht die voelt als een soort 24-uurs verliefdheid. Maar dan zonder het gedoe eromheen (houdt ‘ie wel van me, houdt ‘ie niet van me… moet ik bellen of appen of juist niets doen…?)

Ons lichaam, onze ademhaling en de waarnemer

Telkens opnieuw werden we uitgenodigd om terug te keren naar onze ademhaling, onze voeten op de grond, billen op de stoel en rug tegen de leuning. Ach je kent het wel. Dat wordt zo vertrouwd, zodra je besluit je leven bewust te leven en waar te nemen in ‘de stille ruimte’, de helderheid die we in wezen zijn. Maar wie is het die dat allemaal observeert, is dan de volgende vraag? Wáár is ‘het’? Is ‘het’ hij of zij? En als vanzelf zoom je uit, naar dat wat waarneemt.

Vanuit de waarnemer die het lichaam verkent, werden we uitgenodigd de grénzen van ons lichaam verkennen. En… die grenzen bleken keer op keer gewoon te vervagen. Of liever, te verdwijnen. Nog sterker, ze waren er helemaal niet. Vanuit de waarnemer bleek ons lichaam grenzeloos. En in die grenzeloosheid word je je echt bewust van wie je werkelijk bent: onmetelijk in afmeting, slechts bewustzijn, iets dat waarneemt en een voortdurende waarneming voortbrengt. Het is de creator. Dat wat schept.

Die waarneming is allesomvattend. Je realiseert je dat alles wat je aantreft in je realiteit niets anders kán zijn dan ‘het’ alles, wat je zelf bent. Je kunt niets waarnemen buiten jezelf want je bent alleen maar die waarneming, … die alles waarneemt. Binnen is buiten, alles is jij en daarmee één. Dus wat je creëert ben je zelf. (Ik geef toe, dit gaat in sneltreinvaart. Maar probeer het gewoon en kijk wat er gebeurt. Hoe meer je het doet, hoe makkelijker of sneller de ervaring van alles is één telkens weer ontstaat.)

De hotseat

We werkten in deze retraite met een ‘hotseat’. Een stoel voorin, wij eromheen en de facilitator naast de hotseat. Daar, voor ons, werden moeilijke stukken in onszelf aangeraakt. Daar ontmoetten we onze pijn en ons verdriet. Er werd geschreeuwd en gehuild. Maar ook losgelaten: de opluchting en de slappe lach als we weer wat hadden doorgewerkt. En er werd gezongen, gitaar gespeeld, bewogen, gedanst. Het was er allemaal, daar in die hotseat, vooraan.

Wat omhoog kwam, kreeg ruimte en wat ruimte kreeg kon doorstromen. Zodat, datgene wat normaal in ons blijft hangen en ons het leven zuur maakt omdat we het geen aandacht geven, de vrijheid krijgt en ons niet langer remt of blokkeert. Waarbij, en dat moet gezegd, we niets lieten vertrekken zonder er wijsheid uit te halen! De wijsheid die ontstaat door het bewust door je heen laten gaan van al je lading. En toe te passen wat je daaruit leert.

De moedige vrouw

Een van de deelnemers, een moedige vrouw, viel een beetje buiten de groep. Zo iemand ‘hoort’ in iedere groep. Dat maakt immers dat de rest ‘erbinnen’ valt en voelt dat ‘ie erbij hoort. Zo ook hier. Keer op keer kwam ze terug in de ‘hotseat’. En waar ieder ander voortbouwde op de vorige ervaring en vol goede moed een ‘nieuw monster’ in de ogen keek, keerde zij telkens terug naar dezelfde pijn. Had ze het aangeraakt in zichzelf, doorgeploeterd en losgelaten, dan leek ze lichter, lachte weer en was dankbaar.

Tot de volgende sessie, waarin hetzelfde zich weer herhaalde en herhaalde, en herhaalde. Telkens wanneer zij opstond om naar voren te komen, ontstond er een soort spanning. Zo geconditioneerd waren we ondertussen al geraakt: oh jee, daar gaan we weer… (tja, spiritueel of niet, dat gebeurde nog steeds).

Het voelde alsof er nooit een einde aan zou komen. Aan haar shit. Die donkere gedachten, die pijn. Het leek alsof ze niet in staat was om licht aan het einde van de tunnel te zien of het zelfs niet wílde. Terwijl wij voelden daar juist naartoe te (willen) werken, naar dat licht. Maar ondanks dat, haar shit bleef ons net zo goed raken. Was het misschien stiekem ook onze shit?

We willen een oplossing!

Misschien herken je het. Veel mensen lopen hier tegenaan. Maar heb je weer een sessie gehad en denk je dé blokkade gevonden te hebben. Nee hoor, hup, daar zit je alweer in hetzelfde shitgevoel.

Het is wat het is. Het doet er niet zo toe waar het vandaan komt. In veel gevallen creëren we deze herhaling van donkerte met ons brein. Niet willens en wetens. Maar onbewust, omdat het ons houvast geeft. Het is het pad dat we kennen. Het gedachtepatroon dat zo vertrouwd is maar ons onbewust en onbedoeld gevangen houdt. Nieuwe gedachten denken, vraagt lef. Vrij denken is voor moedige mensen. En toch is dat wat nodig is om een ander gevoel op te roepen en jezelf en je leven met andere ogen waar te nemen. Heel simpel eigenlijk. Maar niet altijd heel makkelijk.

Mijn ervaring is: hoe groter je ‘wond’, hoe steviger je vasthoudt aan die oude vertrouwde gedachtepatronen. Omdat je het idee hebt dat ze je beschermen tegen de pijn. En het omgekeerde is waar. Ze creëren de pijn.

Genoeg is genoeg!

Tót het moment dat je diep van binnen wéét dat het genoeg is. Genoeg pijn, genoeg gevangenis, genoeg donkerte. Je voelt gewoon dat je uit je patroon kunt stappen. Je bent er klaar voor. Je hebt jezelf laten rijpen om in een nieuwe ervaring te stappen. En dan gaat dat bijna moeiteloos.

En of jij nou iemand bent die een pleister in een ruk van de wond trekt of hem heeeel voorzichtig, millimeter voor milimeter losmaakt, of waar je ook zit ergens daartussen, het maakt niet uit. Er staat geen norm voor het helen van onze wonden. De een doet het zus, de ander zo.

Telkens opnieuw in je pijn

De dame in de retraite was ontzettend moedig om telkens opnieuw haar pijn in te brengen. Dwars tegen de onuitgesproken normen in, die nog in vrijwel iedere groep aanwezig zijn. De normen die bijvoorbeeld zeggen dat je niet teveel ruimte mag innemen, dat je niet vervelend mag zijn door maar te blijven herhalen, dat je ‘moet’ laten zien dat je iets begrepen hebt en bent gegroeid.

Ze deed gewoon wat ze deed en schiep daarmee een ruimte voor iedereen om te beseffen dat we in de meeste gevallen herhaling van onze pijn nodig hebben, tot vervelens toe. Tot wanhoop van onszelf en de mensen om ons heen. Tót we van binnenuit de overstap maken naar onze vrijheid.

Vrijheid is iets dat we aan het leren zijn.

Ergens diep van binnen weten we dat we het kennen maar wat zijn we er vanaf gedreven. Wat zijn we het ontwend. Wat zijn we gedrild om er niet voluit in te springen, onze repeterende gedachten loslatend. Want wie zijn we in alle vrijheid? Wie ben jij, in ultieme vrijheid? Weet je jouw antwoord?

Laten we moedig doorgaan…

… met pleisters van onze wonden te trekken. Laten we loslaten en springen. Maar, wel in ons eigen tempo en op onze eigen manier. Voel wat klopt bij jou en jouw proces. Laat je coach, goeroe, leraar of dierbare vriend en familie maar van alles tegen je zeggen. Bedank hen en voel: wat klopt voor mij? Alles is goed. Adem in, adem uit. Voeten op de grond, billen op de stoel, rug tegen de rugleuning. Zoom uit, wees de waarnemer en ervaar dat er niets is buiten jou(w waarneming). Jij bent alles. Alles is één. En jouw proces is pure perfectie.