Logo Soul Touching

spiegel

Wat je erin stopt, haal je eruit

Heb je het misschien ook gemerkt, vooral de laatste tijd? Dat wat je geeft, zich op een bepaalde manier altijd weer aan je terugspiegelt? Het is een subtiele, maar onmiskenbare wetmatigheid. Toch voelt het vaak veiliger om eerst te willen ontvangen, alsof we iets nodig hebben om van daaruit te kunnen geven.

Het universum werkt anders

Maar het universum werkt anders. Zoals met veel oerprincipes, vraagt het om afstemming voordat je gaat ervaren hoezeer deze natuurlijke wet jou in wezen ondersteunt.

Let dus de komende dagen eens op je gemoed wanneer je ’s ochtends opstaat. Hoe voel je je, en hoe laat je je vervolgens zien? Sta je al wat neerslachtig op, geef je je partner of kind dan misschien sneller een sneer? Voel je je moe of opgejaagd, sijpelt dat dan door in je communicatie en keuzes op je werk? En omgekeerd, word je wakker met een helder hoofd en een open hart, merk je dan wellicht hoe gemakkelijk alles stroomt in je dag en hoe je met diezelfde energie anderen raakt, inspireert of verzacht. Niet ingewikkeld, dit.

En het geldt evenzo voor zaken als: je voeding, hoe je omgaat met dieren, planten of zelfs technologie en zogenaamde ‘dode’ materie. Alles is relatie. Alles spiegelt. Dus als iets je stoort, mag je je afvragen: wat bracht ik erin? Wat was mijn initiële houding, mijn toon, mijn intentie?

Terug naar jezelf

We worden telkens opnieuw terugverwezen naar onszelf met het adagium: ‘Er is niets buiten u, er is alleen iets in u.’ Dat kan vermoeiend voelen, ja. Maar het is ook een radicale uitnodiging tot vrijheid. Want als er niets buiten je is, en alles een reflectie is van wat er binnen gaande is, dan heb je altijd toegang tot verandering, verzachting, verdieping.

 

Wat je erin stopt, haal je eruit

Iedere dag is een spiegel

Zie iedere dag als een spiegel. Niet om je tekortkomingen aan te wijzen, maar om je wakker te kussen. Hoe wil je leven, echt leven, met de dagen die je zijn gegeven? Laat ze geen sleets patroon worden, maar een bewust gekozen expressie van jouw essentie.

En telkens opnieuw zal het leven je leren: wat je erin stopt, komt terug. Niet altijd meteen, niet altijd herkenbaar, maar altijd uit naam van liefde (lees: evolutie).
Liefs, Nynke (soultouching.nu)

spiegel leven soultouching universelewet soultouchingverheldert

En telkens denk je dat je ‘er’ bent…

Opnieuw voelde ik de behoefte om te schrijven over het proces van ergens komen, ergens uitkomen of aankomen. Zoveel mensen worstelen hiermee. Waar ze dan ook denken te moeten zijn. Moeten ja, want immers áls je dat punt hebt bereikt, dan … Vul zelf maar in. Dan gaat die partner echt in je leven komen. Dan gaat het geld stromen. Dan ben je pas werkelijk gelukkig. We kennen ze wel, de voorwaarden die we aan het leven stellen om het waardevol te maken. Alleen, ze lijken nooit voldoende.

It’s the journey, not the destination that matters.

Je kent vast deze veelgebruikte uitspraak. Platgetrapt als hij is, zou je bijna kunnen zeggen. Ja ja, het gaat over de weg en niet de bestemming. Zoals met de meeste clichés, is ook deze zo pijnlijk waar. Pijnlijk, want we hebben immers toch ergens een stiekeme hoop dat het deze keer anders zal zijn. “Clichés, dat is iets van vorige generaties, toch? Toen voldeed dat nog. Maar nu is het echt anders…. Echt, het gaat me lukken om ‘er’ te komen.”

Dus, dit blog gaat over ‘the journey’, ofwel: het proces. Het proces van ‘er’ zijn, ergens aankomen, thuiskomen misschien wel. Mijn idee is dat iedereen, bewust of onbewust daarmee bezig is. Alleen de mensen die dat bewust doen, lijden er wat meer onder. Omdat ze zo bezig zijn met dat aankomen, dat die bestemming er maar niet lijkt te willen zijn.

Twee fases in onze levensreis

Wat mij betreft is dit proces, wat onze levensreis is, op te delen in twee fases. De eerste is die van onbewust naar bewust. Deze fase gaat over het wakker worden voor de energie die je bent. In plaats van een besef alleen een mens van vlees en bloed te zijn. Dat is vaak een gigantische deur die opengaat. Een Eureka, waarbij het gevoel kan ontstaan dat het leven vanaf dat moment alleen maar mooi en nog mooier kan zijn.

Én er is een volgende fase, die ontstaat vanuit die bewustwording van dat we in wezen ‘slechts’ energie zijn. Deze fase gaat erover om, eenmaal in die energiewereld beland, daar chocola van te maken. Want dan begint het eigenlijk pas. Die reis die alsmaar weer een níeuwe deur voor je blijkt te openen en waarin je alsmaar geen bordje ‘thuis’ ziet hangen. En als dat wel ergens hangt, dan is het een dag later weer verdwenen.

Het tweede deel, dat thuis zien te komen, nadat je ‘wakker bent geworden voor wie je in wezen bent, is voor de meeste mensen nu nog iets wat een leven lang doorgaat. Ik denk echter dat dit gaat veranderen. Ik denk dat steeds meer mensen weten thuis te zijn in het leven van hun alledag.

Wat ís dat thuiskomen dan?

Je zou kunnen zeggen dat je thuiskomt op het moment dat de reis volledig ok voor je is. Dat je je bij wijze van spreke altijd en overal thuis kunt voelen onderweg, zodra je je hart ergens in kunt stoppen. ‘Home is where the heart is’, weer zo’n cliché. En ja, weer zo waar.

Je levensreis, is dus eigenlijk een reis naar dat geweldige instrument dat ons hart is. Niet alleen het fysieke hart, maar ook ons hartcentrum, het hartchakra. Een instrument dat je, in verbinding met een ander maar ook met een ervaring, een plek of een situatie, laat voelen wat ‘waar’ of ok is voor jou. En zodra je dat voelt, ben je thuis. Al is het maar heel even. Al zit dat maar in één zin, in één ontmoeting, in één liedje op één bepaald moment. Je bent dan toch even thuis. En daarna reis je weer verder.

Waar het je ziel om gaat

Misschien een beetje abstract zo, zeker wanneer je je klote voelt en daarin maar niet tot een doorbraak komt. Maar eigenlijk is dit het hele idee: je vertrekt van thuis, doet een ervaring op die ‘waar of goed’ voelt voor je of niet, je kiest op grond van die ervaring weer een nieuwe stap en je reist weer door. En al die ervaringen is waar het je ziel om gaat: het leven ten volle ervaren.

Het op deze manier bekijken, lost niet meteen je k*t-gevoel op misschien maar het kan je helpen te relativeren. Misschien lukt het je, wat minder druk op de ketel te zetten in het proberen uit je rotgevoel te komen of je doel te halen. In de wetenschap dat het je in wezen (vanuit je ziel dus) júist te doen is om onder andere die klote-ervaring, dat rot-gevoel, de frustratie, de pijn of het verdriet. Maar óók om hun tegenpolen, die er net zo goed zijn: de euforie, de liefdevolheid, de vreugde en het gevoel van flow. En alles wat daartussen zit.

Ervaringen laten je in de spiegel kijken

En doet wát je ervaart er dan niet toe, denk je misschien? Ja, zeker wel! Ervaringen laten je in de spiegel kijken. De manier waarop ze je raken of niet raken, zegt namelijk iets over je wie je bent en kunt of wilt zijn. En dat is nog wezenlijker wat de ziel wil: het leven ten volle ervaren én daar bewustzijn en wijsheid uithalen. Hierna verdwijnt een ervaring weer uit je systeem. Misschien niet meteen permanent. Dan komt zo’n ervaring weer terug, maar telkens in een net andere vorm. Je hebt van de eerdere ervaring dingen geleerd en het is alsof je ziel dan zegt: ok, genoeg met dat stuk. Dat hoef ik niet meer te ervaren.

Of je wilt er nog iets uit leren. Denk bijvoorbeeld aan iemand die zegt: “Ik tref altijd de verkeerde partner.” Die partners zijn nooit precies identiek. Bij elke partner spelen andere ervaringen en wordt nieuwe wijsheid opgedaan. Maar bepaalde thema’s keren terug. Tot het moment dat alles uit die ‘verkeerde partner’- ervaring is gehaald. En dan stopt ‘ie. Je hebt ‘m niet meer nodig in je leven en gaat door met het leren van andere dingen op je reis.

Van gestold weer naar stromend

Op die manier, ervaring na ervaring opdoend, krijg je inzichten, genereer je wijsheid en ervaar je momenten van ‘thuis zijn’. Het is alsof je hart het instrument is dat je ervaringen ‘schoonfiltert’. Ervaringen die je triggeren en die niet fijn voelen, daarvan zegt je hart: hier zit nog iets waar aandacht naartoe mag. De trigger brengt je dan naar een nog onverwerkte ervaring. Naar iets waar je ooit pijnlijk in bent geraakt en waar je toen niets mee kon. Dus heb je hem opgeslagen als een soort gestolde energie. Zodra gestolde energie echter weer in de ogen wordt gekeken, wordt die stolling vloeibaar en stroomt die oude pijnlijke ervaring uit je systeem. Je ziel wil door middel van de ervaringen die je opdoet, alle gestolde energie weer in beweging krijgen en er tegelijkertijd wijsheid op creëren. En de wijsheid die we opdoen: die neemt de ziel weer mee, met het verlaten van het fysieke lichaam. Zo zijn we op weg volledig stromende energie te worden: dat wat we in de oorsprong ook zijn. Dát is permanent thuis zijn.

Wat is de boodschap… voor jou

De boodschap van dit blog zou dus kunnen zijn dat je misschien iets meer kunt relativeren wanneer je je klote voelt of het leven tegenzit. Maar de boodschap mag ook zijn dat we nou eenmaal ziels-graag in een proces willen zitten, dat maar doorgaat en doorgaat. En in zichzelf een helende reis is. Zo bekeken doe je het, met al je klote-ervaringen, dus gewoon precies goed. Je rijgt ervaringen aaneen als een ketting, jouw persoonlijke ketting van ervaring en wijsheid, die je aan het einde van je leven omhangt met een laatste ademtocht: zo, dit is nou míjn ketting! En die neem ik mee. Dank je wel leven, dank je wel ervaringen en dank iedereen die daaraan heeft bijgedragen.

Lieve groet van Nynke

PS: Herken je het vastzitten en je klote voelen en wil je daar graag helderheid in en handvatten voor? Wil je gestolde ervaringen weer laten stromen? Maak kennis met me en mijn manier van werken. Meld je aan op https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/

 

 

 

 

Een dunne lijn…

Je denkt dat je iets verwerkt hebt. Je hebt moedige stappen gezet. Maar voor je het weet, BAM, daar ga je weer. Weer in die shit, dat grote verdriet, het gemis, die angst. Of het gevoel van falen en niet kunnen. Komt daar nou nooit een einde aan? Ja, dat komt er wel!

Verwerken van je shit is een bijzonder groeiproces

Maar dat bepaal je niet met je hoofd. Het is het meest wijze deel van jou dat bepaalt. Je kunt trekken en duwen wat je wilt. Verwerken van je shit is een bijzonder groeiproces dat, net als alle biologische processen (zoals de dagelijkse deling van je cellen) een uniek eigen tempo heeft. Het is magisch en perfect.

Je kunt het zo goed mogelijk faciliteren, stimuleren, handjes helpen. Maar het heeft z’n Goddelijke gang. Dus straf jezelf nooit omdat je (nog) niet bent waar je denkt te ‘moeten’ zijn. Je doet het goed, je bent helemaal on track. Geef jezelf die credits!

De kleine mens en de grote mens

“Ja fijn”, zeg je, “maar zo voelt het niet”. Nee, als we middenin onze shit zitten, dan voelen we ons onmachtig, verslagen, wanhopig en diep onzeker. We ervaren hoe klein we zijn als mens. Het is ook precies dát gevoel die kleine mens te zijn, dat ons zo mooi aangeeft dat we geen verbinding ervaren met dat veel grotere deel van onszelf. Dat deel dat je de bron kunt noemen of Spirit of je hogere Zelf.

Je zou kunnen zeggen dat we als kleine mens als het ware worden ‘geduwd’ op zoek te gaan naar wat er nog meer is. Juist door ons rot te voelen. Het geeft ons de onontkoombare stimulans op zoek te gaan naar wie we nog meer zijn: de grote of oneindige mens. Met andere woorden: onze wanhoop en depressie, zijn eigenlijk een stimulans om hoe dan ook op ontdekkingsreis te gaan, naar het licht aan het einde van de welbekende tunnel. Dat is de reis van de zingeving en bewustwording. En uiteindelijk de weg naar verlichting.

De grote shift

Iedereen loopt daarin een eigen pad. Maar er zijn wel parallellen in wat we meemaken. Wat voor mij bijvoorbeeld een grote shift betekende, en dat is een hele belangrijke shift voor heel veel mensen, was het inzicht dat ik geen slachtoffer ben maar een schepper van wat er in mijn leven is. Dat was eventjes een confronterende spiegel. Maar tegelijk gaf het me kracht omdat ik me realiseerde dat ik niet een speelbal ben van omstandigheden maar die omstandigheden voor mezelf in het leven roep om daarin mezelf te leren kennen.

Ik begon dus te ervaren hoe energie werkt. Hoe niets zomaar gebeurt, maar een continue reflectie is van de energie die ik ben en die ik dus uitstraal. En zo leerde ik inzien dat alles in het leven een perfect (energetisch) onderdeel is van ons proces op zoek naar dat licht aan het einde van de tunnel. Immers, alleen wanneer het leven jou naar jezelf terug spiegelt, kun je je bewust worden van jezelf en hele andere bewuste besluiten nemen.

Spiritueel ontwaken

Als je leert dat je de schepper bent van wat je in je leven ervaart, dan ben je dus de marionettenspeler en niet de marionet. Je trekt aan de touwtjes. En als je aan de touwtjes trekt, en niet fijn vindt wat je meemaakt, dan ontstaat er een drive om te leren waar de touwtjes zitten en hoe die te bespelen. En dat is voor mij spiritueel ontwaken.

Eenmaal op dat pad, dan is er zo enorm veel te leren. Allereerst: heel belangrijk is dat we beseffen dat we niet schuldig zijn aan wat er in ons leven gebeurt. Het feit dat we marionettenspelers zijn, betekent niet dat we ons leven wel eventjes fixen als het niet bevalt en stom zijn als dat niet lukt. Dit gaat niet over fixen. Het gaat over spelen. De marionetten-speler speelt. En we zijn aan het leren hoe dat werkt. En wat onze rol precies is. Dus heb geduld met jezelf. En wees mild voor jezelf.

Op het moment dat je naar jezelf kunt kijken als iemand die bezig is te leren hoe het leven zo te bespelen dat het voldoening geeft, dan heb je een grote shift gemaakt. Van slachtoffer naar studen. En daarna naar marionettenspeler. De wanhoop, het verdriet en de angsten zien er meteen iets anders uit. Maar het spel begint pas. Want hoe ga je dan zo goed mogelijk om met wat er aan zwaars op je pad komt? Hoe houd je je motivatie hoog als je telkens dezelfde donkere gevoelens ervaart?

Leren lopen op een dunne lijn

Dat is de essentie van het leerproces! De kern van het spel. Als je het mij vraagt gaat het om het bewaren van je evenwicht terwijl je op een dunne lijn loopt. Aan de ene kant verzuip je in die donkere gedachten en gevoelens. Je wórdt ze, vecht ermee om er vanaf te komen, tot je er helemaal in lijkt vast te lopen. Aan de andere kant ontken je ze, en duwt ze weg: wat er niet is, bestaat niet. Dan zet je ze achter een deurtje en komen ze je te pas en te onpas lastig vallen. We leren de gulden middenweg te bewandelen, die dunne lijn, juist door beide kanten voluit te ervaren.

Stap voor stap

We leren stap voor stap de donkere gedachten en emoties aan te kijken en te doorvoelen, zónder ze te zijn. We leren er van een afstandje naar te kijken zonder ze te ontkennen. De donkerte ís er, maar het is studiemateriaal, onderdeel van ons spel. En zo leren we dat alles wat we niet fijn vinden uit ons spel verdwijnt, als we ermee hebben gespeeld: als we het hebben gezien, gehoord, gevoeld en dus ervaren. Dan hebben we weer meer van onszelf leren kennen, en gaan we door naar de volgende spelronde. Ik wens je sterkte. Én ik wens je plezier.

Veel liefs, Nynke

PS: Heb jij het gevoel weg te zakken in donkere emoties, of ze niet aan te gaan terwijl je ergens voelt dat dat nodig is? Vind je het fijn als ik eens naar je luister en helderheid bied vanuit je verhaal? Je bent heel welkom voor een gratis online Losmaaksessie. Meld je aan op www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie en je zult merken dat je inspiratie en energie terugkomen zodat je weet welke stappen je wilt zetten.

 

 

 

Kijk je mee in de spiegel?

Jazeker, pak vooral die in je badkamer mee en die op je werk in het toilet. Of straks, die in de kroeg. En de winkelruit natuurlijk tijdens het boodschappen doen. Maar deze spiegel gaat nog iets verder. Als je het leuk vindt, doe mee en zie jezelf in deze nieuwe spiegel. Ik ben benieuwd wat je van jezelf vindt.

Wat vaak goed werkt is om even een moment voor jezelf te nemen

en rustig te gaan zitten. Ogen sluiten werkt ook goed. Het idee is dat je even ‘uitzet’ wat je naar buiten trekt met je aandacht. Dus doe wat jou helpt nu om met jezelf te zijn. Hier gaan we. (Wil je luisteren in plaats van lezen? Dat kan hier:)

Zit of lig, sluit je ogen en begin je adem te volgen. Wat ik zelf fijn vind om bewust te ademen is bij je inademing met je aandacht te gaan van je stuit, helemaal langs je ruggengraat omhoog, langs je nek en achterhoofd tot aan je kruin. En bij je uitademing van je kruin weer in een rechte lijn naar beneden langs je hele voorkant tot je weer bij je stuit bent. Volg een aantal keren je in- en uitademing en merk wat het met je doet. Alles is goed.

Nodig jezelf dan uit om je een voorval te her-inneren dat niet zo’n fijne indruk op je heeft achtergelaten. Het perfecte voorval vinden is niet relevant. Neem gewoon het eerste dat in je opkomt. Gewoon ‘iets’ met een voor jou wat negatieve lading. Kan van alles zijn, recent, lang geleden of iets er tussenin. Ben je daar?

Ga er maar helemaal in. Voel dat je lichaam reageert op wie er aanwezig was of waren en wat er werd gezegd. Ervaar welke sensaties de plek oproept. Merk dat je reageert op wat voor weer het was en of je binnen of buiten was, in het licht of het donker. Alles doet mee. Laat al die sensaties maar in je lijf stromen. Hoor, ruik, voel, zie, proef wat er opkomt.

En merk dan op wat je heeft geraakt in dit voorval. Dat is waarschijnlijk de reden dat je dit nu hebt gekozen. Werd iemand boos op je? Kwam iemand te laat en werd jij boos, of verdrietig? Of was het een situatie waarin je onverwacht een knalrood hoofd kreeg omdat je werd gewezen op iets waar je je heel erg voor schaamt. Iets aan je lijf, je kleding, iets dat niet lekker loopt in je leven. Neem het waar. Laat het toe. Laat het er helemaal zijn. Voel maar wat er te voelen is. Het is allemaal goed. Je doet het precies goed.

Alles wat je nu ervaart, nu je hier weer bent in deze gebeurtenis, dát is jouw spiegelbeeld.

jouw spiegelbeeld in de spiegel van het leven

Dit is wie jij bent. Jij bént die persoon die zo boos op jou werd. Jij bént die vriend die jou niet meer wilde zien én de collega’s die jou links lieten liggen. Alles in de situatie waar je nu bent, dat ben jij. Het heeft helemaal niets met die ander te maken. En alles met jou. Jij bent de boosheid. Jij bent de gemene opmerking. Jij bent het te laat komen. Jij bent de desinteresse. Én jij bent ook jouw reactie daarop.

Hoe voelt dat? Kom je nu in opstand? Ervaar je boosheid? Haak je misschien af? Alles is goed. Neem het gewoon waar. Neem even de tijd om te registreren.

Als je jezelf voor je gevoel voldoende in de spiegel hebt gezien voor dit moment, ga dan weer even naar je ademhaling. Adem weer een paar keer bewust in en uit. Voel je voeten, je handen, je lichaam, je hoofd. Rek en strek als je dat fijn vindt en… je bent weer terug. Als je je ervaring wilt ‘pakken’ schrijf dan (in steekwoorden) wat ze je heeft gebracht. Meestal is ze snel vervlogen.

Wat heeft jouw spiegelbeeld je verteld?

Wat heb je van jezelf leren kennen, dat je wellicht nog niet kende? Wat riep dat in je op? En hoe voelt dat nu voor je? Hoe is het om ook alles te zijn wat je niet prettig vindt wat je ervaart gedurende je dag? Laat je het toe of vind je het onzin? Misschien krijg je het niet rond met je gedachten, dat jij dat kunt zijn? Die ander deed het toch? Dat was ik toch niet?

Een ander kan je niets doen, wat jij niet ook bent op dat moment.

Zo simpel is het. Sowieso zijn we alles als mens. We zijn heel en perfect. En via ervaringen, de hele dag door, worden we ons daarvan weer bewust. Telkens een stukje meer. We kunnen ons alleen dat bewust worden wat we in het moment zelf vertegenwoordigen. Anders kunnen we het niet waarnemen. Dan ligt het buiten onze radar. Zoiets als: je kunt niet weten wat je niet weet.

De spiegel van het leven helpt ons telkens wat nieuws van onszelf te leren kennen.

Dit kunnen hele fijne dingen zijn. We hebben immers ook hele fijne ervaringen. Misschien niet iedere dag maar ze zijn er. Zeker wanneer je er meer op gaat letten. Dan haal je ze bewust binnen je radar, die spiegelbeelden van jou zoals je jezelf het liefste ziet.

Maar alleen het fijne stuk van jezelf willen zien in deze spiegel van het leven, houdt je als het ware gehandicapt.

Je blijft energetisch mank lopen. En komt niet makkelijk vooruit. Het gaat in je leven om het integreren van ál je ervaringen als deel van jou. En dat doen we door dagelijks in de spiegel van die ervaringen te kijken. En ze te ervaren voor wat ze zijn. Meer niet. Alle sensaties van je spiegelbeeld ebben vanzelf weer weg. En dan heb je weer een stuk bewustzijn over jezelf gewonnen. Dan heb je weer ervaren dat ook jij dat boze in je hebt, dat gemene, dat schaamtevolle en dat achteloze. Naast dat liefdevolle, hartelijke, trouwe en zorgende bijvoorbeeld.

Iedere ervaring die je bewust in jouw spiegel ziet, geeft je meer inzicht in jezelf én de ander.

En zodra we in de ander onszelf zien en omgekeerd, verdwijnen onze angsten. De angsten die ons herinneren aan die diepgewortelde ervaringen van pijn, verdriet, eenzaamheid en afwijzing. Die wortels lossen op wanneer we ze bij de ander zien via de spiegel van het leven.

Daarom zijn spiegels zo fijn:

zo blijven die verstopte emoties, die we niet meer willen voelen, uiteindelijk nooit verstopt. Iedere dag krijgen we de kans ze weer te ervaren door alles wat we meemaken. Zelfs als we de hele dag in bed blijven liggen. Alle ervaringen en alle mensen spiegelen ons terug naar ons. En dat is een moment waarop we weer een stuk van onszelf kunnen oogsten. Prachtig toch?

Als jij dat fijn vindt, kijk ik graag samen met jou in de spiegel. Via jouw ervaring van mij, oogst je nieuwe stukken van jezelf en loop je steeds makkelijker door je leven, steeds minder mank. Mijn ‘rol’ als jouw spiegel is jou helderheid te laten ervaren over wat jij in ons gesprek wilt zien van jezelf. En dat is precies het stuk waar je nu naar op zoek bent. Het klopt altijd. Dus, loop je ergens tegenaan wat wrikt of vastzit? Kom je ergens niet uit en is je spiegelbeeld niet helder voor je? Wees heel welkom voor een gratis Losmaaksessie. Meld je aan op www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie/ . Dan neem ik snel contact met je op en creëren we helderheid. Eerst wat vragen stellen? Dat kan ook. Neem gerust contact op. Lieve groet, heb het goed en geniet van je ervaringen vandaag. Nynke

Opeens werkt de magie

Opeens is daar een huis, mijn huis. Nu ik hier zit kan ik me bijna niet meer voorstellen hoe ik er ben gekomen. Magie moet je eigenlijk niet ontleden maar ik doe toch een kleine poging.

Ravijnen en rotsblokken

Een weg naar iets wat je graag wilt, kan oneindig steil lijken en vol ravijnen en rotsblokken. Kortom, vermoeiend, eng en vol risico’s. Bijna ondoenlijk misschien. En vaak laten we een verlangen dan maar los. We haken af of proberen te ontwijken wat in de weg staat.Rotsblokken en ravijnen

Maar de grap is dat als wij ‘het’ niet aangaan, ‘het’ naar ons komt. Vaak in een telkens nét even andere vermomming. Net zo lang tot je door het rotsblok bent gestapt, gewoon omdat het geen rotsblok bleek te zijn maar een spiegel.

De spiegel

De spiegel confronteert je niet alleen met jezelf – de grootste blokkade, of liever: de enige blokkade die überhaupt bestaat – hij geeft je daarmee ook zicht op hoe makkelijk de weg naar je verlangen eigenlijk kan zijn.

Want áls je dan bereid bent in de spiegel van en naar jezelf te kijken, dan kun je misschien besluiten gewoon maar even te zijn met jezelf. En wanneer je een poosje ‘gewoon maar met jezelf bent’, kies je er wellicht voor jezelf gewoon ok te vinden in plaats van te veroordelen. En dán kan het zomaar zijn dat je merkt dat je je hart opent en jezelf binnenlaat. En daar… begint de magie.

En ja, dan zit je, ik in dit geval, ‘zomaar’ in dit nieuwe paleis. Mijn eigen plek, aan het water, met prachtig licht, rustig, vriendelijk en vrolijk, veilig en ruimtelijk… in Amsterdam.

Sinds mijn scheiding twee jaar geleden had ik geen eigen woning. En ik realiseer me nu hoeveel het voor me betekent dat ik hier kan landen en de plek me eigen kan maken, zonder een ‘wat als ik straks weer weg moet’-scenario uit te werken. Ik moest per 1 juli jl uit mijn plekkie en was 23 juni over. Hoe mooi. En hoe magisch. Niet iets om te kopiëren of te herhalen. Dat is de dood in de pot. Wel een aanmoediging om magie nog meer toe te laten. Gewoon op elk moment.

Magie… die eigenlijk (zelf)liefde heet

Open je hart voor jou, en je verlangen is niet meer een punt aan de horizon met een schijnbaar oneindige weg er naartoe. Je verlangen ís immers al in je hart, dus zodra jij daar ook bent, vallen jullie samen. Als je houdt van jezelf, al is het voor even of bij vlagen, dan geniet je van je weg omdat je geniet van je verlangen, of het nou wel of niet is gerealiseerd. Dat is een magische kracht waarmee je dingen realiseert die je niet van tevoren kunt bedenken.

Terwijl ik dit zeg, weet dan dat ook ik niet rotsblok-vrij ben hoor. Ook ik houd op dit punt in mijn leven niet 24/7 van mezelf, waarmee ik net zo makkelijk rotsblokken en ravijnen schep als nu deze prachtige plek. Maar één ding is me zo helder: de rotsblokken en ravijnen, de schijnbaar oneindige weg naar een verlangen, de pijn, het verdriet en de angst, ze horen bij je gesloten hart. Ze zijn een onafscheidelijk team.

En ze vormen net zo’n hechte eenheid als je geopende hart dat doet met de magie van het creëren: het ervaren van de vreugde en dankbaarheid terwijl je stappen zet, zonder het resultaat al te hebben. Het ervaren van moeiteloosheid omdat je niet kijkt naar een lange weg om te gaan maar geniet van de beleving van wat je zo graag wilt, gewoon, bij de dagelijkse dingen die je doet.

Weer even wennen

Kiezen voor het openen of niet openen van je hart, eerst voor jezelf, is niet zozeer moeilijk, als wel een kwestie van wennen. Het vraagt herhaling, er weer handig in worden, het weer als natuurlijk ervaren. Iedereen kan het. Bij de een vraagt het meer oefening dan bij de ander. En, hoe meer oefening in iets, hoe meer pareltjes je vindt. Oefening baart kunst. En kunst is pure rijkdom.

Een nieuw verlangen

Een nieuw verlangen staat te trappelen: Soul Touching uitbreiden door mezelf volkomen vrij in mijn bedrijf te laten stromen. Moeitelozer bewegen tussen mensen met mijn intuïtieve aanraking. Harten openen en zielen raken is waar mijn leven over gaat en waar ik gelukkig van word en de wereld mooier.

Voel je vrij hier gebruik van te maken want zoals altijd, eindig ik ook nu met een uitnodiging aan jou: vind je het fijn te sparren over jouw rotsblok op dit moment? Vind je het prettig samen in jouw spiegel te kijken en het openen van je hart te oefenen? Boek een gratis Losmaaksessie op www.soultouching.nu/gratis (20m skype óf 20m live voor 15,-). Het is magisch wat in die korte tijd al kan veranderen voor jou.

Ik wens je veel liefs en lichts en een mooie ontmoeting met jezelf.