Logo Soul Touching

vrijheid

Breng liefde (terug) in het werk

Je gaat naar je werk. Tenminste als je werk hebt. Het is normaal. Zo hebben we dat geleerd. Brood op de plank. Werken voor je geld. Geld is het middel om te overleven én het is een doel op zich geworden. Het is de meetlat, de grote kracht die ons leven beheerst.

Ons bewustzijn in de sluimerstand

Een mens is niet alleen bewust maar is zich ook bewust van zichzélf. Dat onderscheidt mensen van dieren en van dingen. Zodra we aan het werk gaan, lijken we echter een knop om te zetten en gaat dat zelfbewustzijn in de sluimerstand. Of het staat wel aan maar wordt hardnekkig genegeerd, bang voor wat het laat horen. Als we de knop omzetten creëren we afhankelijkheid en gehoorzaamheid. Het is de knop naar: ‘zo hoort het’, ‘niet zeuren want je hebt werk’, de knop naar eindeloos accepteren van wat eigenlijk moe maakt, verveeld of chagrijnig.

En komen we thuis, dan gaat de knop weer terug om (hopelijk). Vrijheid, voor een avond, een weekend, een vakantie. Vrijheid om zelf te beslissen en eigen manieren te vinden om dingen te doen. Al zorgt een relatie of gezin in veel gevallen ook voor een ervaring van beheerst worden en afhankelijkheid. Maar dan in de privé-sfeer. Dat lijkt net iets anders, meer eigen, zelf gekozen.

Een nieuw geluid

Heel voorzichtig komt er ook een nieuw geluid. Mensen die hun leven radicaal omgooien, vaak omdat ze niet anders kunnen, zoals bij ziekte, ongeval, scheiding of faillissement. Maar ook vaak omdat ze die beheersing door geld, en dan met name de angst voor het niet hebben van geld, zat zijn.

Met zo’n omwenteling in je leven komt er ruimte om van een afstandje naar jezelf, je leven en naar geld te kijken. Stel je voor dat je de bodem van je schatkist echt raakt: je moet de touwtjes aan elkaar knopen, bivakkeert misschien een tijd in andermans huis of je zit in een schuldsanerings-traject. Of je hebt je leven zélf omgegooid en bent uit je moe-makende situatie gestapt. Dat waar je zo bang voor was, is nu realiteit. Niets lijkt meer zeker. Je beseft alleen dat je die realiteit heel anders beleeft dan je dacht dat die zou zijn. Je ademt door, je leven gaat door, en je merkt langzaam een verschuiving in jezelf. Je krijgt inzichten, komt in nieuwe situaties, ontmoet nieuwe mensen en je relatie met geld én met jezelf verandert. En na een tijdje realiseer je je: hé, er is dus toch meer dan de persoon die alsmaar bezig is met geld verdienen terwijl het leven aan hem of haar voorbij gaat.

De liefde

In veel situaties ontbreekt nu iets heel wezenlijks: de liefde. Op het moment dat we liefde ervaren, via welke trigger ook, is er ultieme vrijheid, onmiddellijk. Liefde en angst kunnen namelijk niet tegelijkertijd bestaan in één moment. Het is altijd een van beide die bepaalt. En uiteindelijk zijn we zelf degenen die bepalen wie bepaalt. We maken zelf, in fracties van momenten de keus voor de angst of de liefde. Niet zo bewust, helemaal niet. Het meeste lijkt ons te overkomen. Dat is althans hoe we het ervaren.

Liefde in het werk

Gedurende de dag bewegen we ons tussen veel momenten van moeten, de automatische piloot, routines en overleven. Dat ligt allemaal in het angst-spectrum. En, af en toe, bijvoorbeeld bij de lach van je kind, een liefdevolle (b)lik van je trouwe huisdier, een plotseling compliment van je vader, moeder of partner, breekt de liefde daar doorheen. Dát spectrum is allesomvattend, zonder tijdsbesef, volkomen vrij om te zijn en te doen, vervuld van geluk en oneindig qua ruimte. Het raakt iets waar je geen controle over lijkt te hebben. En voor je het weet, is het weer voorbij. Je wilt het zo graag vasthouden maar het lijkt je weer ontglipt. Dát is liefde.

Bij de meeste mensen gebeurt dit nauwelijks op het werk. Er zijn vele verliefdheden op de werkvloer, er worden regelmatig huwelijken gesloten tussen collega’s, maar liefde, als in: volledige vrijheid en zijn zonder angst, wordt nog maar zelden ervaren wanneer we werken.

De tijd is rijp om de liefde toe te laten

En dát… gaat veranderen. Waarom? Omdat de tijd rijp is. Het is alleen de vraag in welk tempo. Want het blijft ten diepste een éigen keuze om dit te veranderen. Ons bewustzijn opent zich weliswaar wereldwijd, onzuiverheden zoals gierigheid, onderdrukking en misbruik komen aan het licht, maar we hebben altijd zélf te kiezen, óók om liefde op nummer 1 te zetten.

We worden geholpen, zeker. Want liefde en alles wat daaronder valt, zoals vrijheid, compassie, diepe vreugde en geluk zijn onze basiskrachten. Ze komen automatisch bovendrijven, zodra we ze niet meer onderdrukken uit angst. Dus het kiezen gaat eerder over in onszelf de weg vrijmaken voor onze natuurlijke staat van zijn dan over iets doen wat erg ingewikkeld is en ver weg. Bijzonder toch, dat juist dat natuurlijke, die kurk die niet onder water gehouden wil worden maar moeiteloos met de stroom mee wil drijven, dat dát op de werkvloer nog vaak zo ver weg lijkt. Terwijl iedere manager of directeur vindt dat dingen efficiënt moeten gebeuren, zonder energieverlies. Er valt nog een wereld te winnen aan (natuurlijke) efficiëncy en de effecten daarvan gaan ons verrassen.

Jouw keuze voor liefde of angst

Van het grote terug naar het kleine: hoe zit jij in de keuze voor liefde in plaats van angst? Wat wil je in je leven en dus ook in je werk? Wat zegt je gevoel hier op dit moment over? Een ‘ja’ zul je ervaren als iets dat fijn voelt, iets lichts dat ruimte geeft en ontspanning. Of je ervaart een flinke energiestroom die in je op gang komt, opwinding en beweging. Een ‘nee’ zal eerder gevoelens en emoties oproepen die vernauwen en vastzetten. Of je ervaart een soort vlakheid en leegte, wat kan wijzen op het ontkennen van wat je voelt.

Liefde is je natuur, maak het niet te moeilijk

Maak het niet groter dan het is. Maak dit niet te moeilijk. Liefde is je natuur. Vrijheid is je wezenskern. Je goed voelen is je meest betrouwbare kompas voor de juiste richting. Liefde is dus zo verweven met jou dat je er altijd bij kunt als je dat wilt. Soms is het weer even wennen, heb je wat obstakels uit de weg te ruimen en neemt het wat tijd maar je komt hoe dan ook weer thuis wanneer je daarvoor kiest. Begin met een eerste stap: kies in dit moment iets wat je herkent uit het liefde-spectrum. Iets dat licht, ruimte geeft en een gevoel van vrijheid. Kies dicht bij huis, zoals meer bewuste moment in je (werk-)dag. Herhaal het. Schrijf het op. Neem het mee in je portemonnee, je telefoon. Doorvoel het, zie het voor je en breng het vervolgens in de praktijk door er acties aan te verbinden zodat het in je leven vorm krijgt. Dat is de proof of the pudding. Pas wanneer liefde zichtbaar wordt in je dagelijkse handelingen, laat je het bewust toe. Dan zul je merken dat het alsmaar groeit in plaats van dat het je alsmaar ontglipt.

Veel liefs en veel plezier wens ik je bij het maken van je keuzes. Groet van Nynke

PS: wil je hiermee samen een start maken en steun bij het concretiseren van je nieuwe keuze(s)? Boek een gratis Losmaaksessie (skype / 15,- live). Meld je aan op www.soultouching.nu/gratis/

Je krijgt gegarandeerd helderheid over jouw keuze en je volgende stap. En, een goed begin is het halve werk. Ik spreek en zie je heel graag.

 

 

Voelen, wat is het eigenlijk?

Alweer heel wat jaar geleden liet ik een reading doen door een hele accurate dame. Haar readings waren altijd erg confronterend en daarmee tegelijk het meest behulpzame dat ik op mijn weg van persoonlijke ontwikkeling heb gekregen. Dank daarvoor Fem! Die keer kwam er ook zoiets belangrijks aan de orde, wat ik hier met je wil delen.

Voelen is populair

Wat ik leerde in die reading ging over ‘voelen’. Voelen is tegenwoordig zo populair. Volgens mij omdat het voor velen de tegenhanger is van het denken. Denken heeft lange tijd de meest prominente plek ingenomen in ons handelen en de manier waarop we onze samenleving hebben ingericht. En daar lijken we wat van terug te komen.

Voelen is wat veel mensen nu bezigen als dé oplossing voor de individualisering, de vele burnouts, de relatieproblemen die honderden stellen ervaren, de consumptiemaatschappij en ga zo maar door. Als je uit je hoofd gaat, stopt met alles managen en beredeneren of beargumenteren en gaat voelen, dan weet je veel beter wat nou werkelijk goed voor je is, toch? En zelf meer in balans en doorvoedt, maakt dat je graag aan anderen geeft. Dus dat heeft dan ook effect op je omgeving en hoe je daarin opereert. Iedereen blij, of in ieder geval blijer.

Dus voelen is ‘key’ maar wat is het?

Wat ik ontdekte in die sessie is dat we niet persé hetzelfde bedoelen met voelen. Dus even een vraag tussendoor, als break bij het lezen van dit blog: wat betekent voelen voor jou? Wanneer gebruik je het woord? Wat duid je ermee? Ik ben wel benieuwd naar je reactie.

Voelen, wat is het eigenlijk

Emoties en lijf

Voor mij betekende voelen vroeger vooral emoties ervaren die niet fijn waren. Ik voelde me verdrietig of angstig. Grappig is dat ik me niet kan herinneren dat ik stilstond bij fijne emoties. Blijdschap voelde ik niet heel bewust. Alsof ik dat vanzelfsprekend vond.

Vanaf het moment dat ik me ben gaan verdiepen in persoonlijke en spirituele ontwikkeling werd ‘voelen’ voor mij steeds meer het ervaren van een bepaalde sensatie in mijn lichaam. Er was veel gaande in mijn lijf toen en voelen (pijn vooral) nam veel ruimte in, in mijn dag. Het leerde me bewust in contact te zijn met mijn lichaam. En dit hielp inderdaad om mijn gedachtenstroom af en toe los te laten.

Dus voelen kan gaan over emoties ervaren: verdriet, pijn, angst, blijdschap of opwinding. Of we duiden er fysieke sensaties mee: een pijnlijke onderrug, maagpijn, hoofdpijn. Maar ook: jeuk, tinteling, kou (mijn dode vingers in de winter bijvoorbeeld). In al deze gevallen nemen we iets waar in ons fysieke of emotionele lichaam dat we razendsnel koppelen aan een bepaalde betekenis die we er ooit aan hebben gegeven. We hebben als kind bijvoorbeeld geleerd dat wanneer je valt, dat ‘pijn’ kan doen. We blijven deze aangeleerde betekenis uit ons ‘archief van betekenissen’ takelen en op eenzelfde soort ervaringen plakken.

Voelend denken of denkend voelen

Niets mis mee maar ik leerde dat dit voelen eigenlijk denkend voelen is of voelend denken. We koppelen dat wat er in ons fysieke of emotionele lichaam gebeurt (voelen) aan een herinnering en vormen er woorden en gedachten bij (denken). Bij die gedachten vormen we dan meestal weer nieuwe gedachten, vaak oordelen, zoals ‘pijn is niet fijn’, ‘verdriet mag niet’, etc., En zo zetten we een gedachtentrein in beweging en bepalen we hoe we de wereld waarnemen. Eigenlijk nemen we die wereld dus waar als een continue herhaling van de inhoud van onze archiefkast. Weliswaar betrekken we lichaam en emoties maar we zijn nog steeds heel geconditioneerd aan het voelen.

Eye-opener

De grote eye-opener in deze reading bij Fem was dat wat zij duidde als ‘het ware voelen’. Het is een stap die ik nu pas echt weet te integreren, namelijk: gewaar-worden of gewaar zijn. Het is ook niet meer dan dat: slechts het zuiver registreren van wat er in mijn fysieke of emotionele lichaam gebeurt, zonder er een label of een herinnering aan te hangen of een oordeel over te hebben. Gewaar zijn is dus volkomen in het moment en het is volledig oordeel-vrij. Het is puur opmerken. Er hoeft niets mee te gebeuren en het brengt ook geen lading van eerdere gebeurtenissen met zich mee. Het is gewoon wat het is.

Vrijheid: aanwezig en oordeelloos

Toen ik dit werkelijk ging ervaren, realiseerde ik me wat een enorme vrijheid dat pure gewaarworden geeft. Ten eerste brengt het moment me volkomen in mijn lijf. En ten tweede ervaar ik volledige vrijheid van handelen omdat ik nog geen betekenis heb gegeven, herinnering geplakt of oordeel geveld. Ik ervaar vrijheid om nieuwe betekenissen te geven aan wat ik opmerk via mijn lichaam en daarnaar te handelen als ik dat wil.

Wat ik nog meer leerde was dat wat we opmerken of ons gewaar zijn, een indicatie is van opslag of lading in het fysieke of emotionele lichaam. En overal waar die lading of opslag zit, wordt mijn energiestroom of mijn levensstroom tegengehouden en/of omgeleid. Die levensstroom is de stroom die ik in wezen ben, de stroom van mijn ziel zou je kunnen zeggen.

Een omleiding of blokkade klinkt niet fijn. We zijn geneigd die op te willen lossen. Bijvoorbeeld omdat we er last van hebben (maar ook dat is een oordeel) of omdat we dat leren in een persoonlijke-groei-cursus bijvoorbeeld of spirituele workshop. Gewaarworden laat het er echter gewoon zijn als een pure weerslag van onze energiehuishouding op ieder moment dat we ons daar bewust voor openstellen.

Deze vrijheid en oordeelloosheid brengen ons eigenlijk automatisch in een staat van bewust zijn in Liefde, in licht, in een staat van verlichting. Van optimale doorstroming van de energie van ons wezen, van onze ziel. En elk volgend moment nodigt me opnieuw uit om met mijn volle bewustzijn bij mijn lading te zijn. En zoals bekend… lading verdwijnt, in het volle licht gezet. Geen stappenplan nodig.

Hard werken is niet de oplossing

Heel hard heb ik gewerkt aan het oplossen en wegpoetsen van al die lading in mij, met wisselend resultaat. En nog steeds is dat programma up and running. Tja, nog genoeg lading in mij voor dit mensenleven. Maar gisteren, toen ik deze reading weer eens las en opnieuw liet indalen, was ik opeens gewaar. En ik deed er even niets mee. Dat pure gewaarworden, er echt met mijn volle bewustzijn bij zijn, zonder iets te doen, was een helende ervaring in zichzelf: er kwam een enorme rust in me. ‘Ik ben vrij’. In het gewaar zijn, ben ik ieder moment vrij om te doen wat ik kies te doen in elk volgend moment. Ik hoef niets. Ik ben gewaar, zonder labels, zonder programmering. En dan is er weer een volgend moment waarin ik opnieuw kan kiezen voor hoe licht het is om alleen maar op te merken dat ik ben.

Gewaar zijn: nieuw terrein

Het kan heel goed dat dit allerlei mitsen en maren bij je oproept: al die dingen die moeten, alle taken op een dag… “zonder iets te doen, kom je er immers niet”, “wat een onzinpraat, dat alleen maar ‘zijn’….” etc. Ik hoef je niet te overtuigen. Je hoeft er niks mee. Ik nodig je alleen uit om de komende tijd eens bewust stil te staan bij wat je waarnéémt als je denkend voelt of voelend denkt én wat er gebeurt wanneer je je dingen gewaar wordt, zonder meer. Ik ervaar dat laatste als nieuw terrein voor ons, als individu en zeker als samenleving. We beginnen hier pas aan te snuffelen: hoe te leven vanuit onze zuivere energiestroom als vrije mens.

Heel erg leuk als je wilt delen met me, hier of in een persoonlijk bericht. En natuurlijk ben je ook weer van harte uitgenodigd om met me te sparren over wat je fijn vindt en belangrijk om te delen. Of wanneer je vastloopt (opslag of lading in je energiehuishouding:), met een dilemma zit, wilt oefenen met gewaar worden of iets heel anders wat ik hier niet noem. Van harte welkom om aan te schuiven voor een Losmaaksessie. Je kunt je aanmelden op www.soultouching.nu/gratis (gratis via skype, 10,- live – 45 m). Zie je graag.

Oh ja, en sinds kort geef ik iedere woensdagmiddag tussen 13-17.30 uur sessies in de conceptstore Zuiver Geluk in de Jordaan (1,-/min).

Dood is leven

Wat merk jij op dit moment in je leven aan verandering? Begin je anders naar dingen te kijken? Reageer je op situaties zoals je dat eerder niet deed? Of ben je misschien onrustig? Vind je dingen niet meer leuk die je wel leuk vond en andersom?

Waar gaat je leven op dit moment eigenlijk over? Wat is je realiteit?

Misschien hoor je om je heen over mensen die de wereld mooier (willen) maken. Hoe zit dat bij jou? Heb je daar een klik mee? Niet perse met die mensen maar met de inhoud, het idee, het concept? En wat komt er dan naar boven wanneer je daaraan denkt? Hoe zou jouw vorm daarvoor zijn? Doe je iets met je handen, het milieu, de natuur, iets creatiefs, schrijf je, zing je, masseer je, kook je, vind je kinderen begeleiden geweldig…?

De wereld mooier maken was niet direct het doel van onze ouders. Nou ja, misschien voor een aantal van jullie ouders wel. Maar de meeste mensen die ik ken zijn groot geworden met het idee spullen en geld te verzamelen via een goede baan of eigen bedrijf, zich te verzekeren tegen van alles en nog wat, pensioen op te bouwen en regels te volgen, veel regels. En ja, het pad lopen van school/studie, verliefd worden, trouwen, kinderen en carrière is nog steeds de meest geleefde (!niet geliefde) bezigheid.

Maar een groeiende groep mensen stapt hieruit.

Een groeiende groep mensen voelt en beseft dat dit voorbeeld niet per definitie hét leven is. Ze beseft dat het leven veel meer kan inhouden dan dat. Dat er een sprankel in het leven kan zitten die zoveel energie geeft, dat alles mogelijk lijkt. Hoe werkt dat dan?

Het hoeft niet eens helder te zijn waar al die energie en inspiratie vandaan komen om ze te ervaren en als het ware te surfen op de golven van je leven. Maar ga je op zoek naar de bron ervan, bijvoorbeeld via meditatie, dan kom je uit bij iets dat veel verder rijkt dan alles wat je tot nu toe ‘het leven’ noemde. Heb je dat ook ervaren? Hoe beleef jij dat?

“Er is leven, er is leven na de dood”

Dit zong Freek de Jonge al in ‘97. Wanneer je stopt met leven op de automatische piloot, ervaar je dit. In plaats van wat moet en niet mag, zo hoort of beter niet kan, richt je je in elk bewust moment op wat er ín je gebeurt en in beweging wil komen in plaats van op zaken buiten jou. Je richt je bewust op dat waar je instant van geniet, blij van wordt en een ‘ja’ bij voelt.

De bron die maar niet leeg wil lopen

Dat is het leven waarbij je tapt uit een bron, ook jóuw bron, die maar niet leeg wil lopen. Die bron geeft onophoudelijk energie in plaats van dat iets je energie kost. En als gevolg daarvan realiseer je dingen die je wellicht nog helemaal niet hebt geassocieerd met jezelf. De meest ‘gekke’ realiteiten kunnen onderdeel van je leven worden, wanneer je de doodsheid en sleur achter je laat en stapt in alleen dát wat je voedt.

Het kan zijn dat je een bijzondere tocht gaat maken door de natuur. Of je staat ‘opeens’ ergens op een podium te zingen en stijgt boven jezelf uit, zoals ze dat zo mooi zeggen. En wie weet, blijk je een magnifieke bouwer van, laten we zeggen, muziekboxen, ‘toevallig’ ontdekt, omdat je werd ontslagen. Dát is leven na de dood!

Afscheid nemen…

De dood is alleen vaak wel een dingetje. Afscheid nemen doet pijn, zeggen we. In eerste instantie ervaren we dat ook meestal zo. Dus wat weggaat, stopt en overgaat in iets anders, vraagt de komende tijd misschien even schakelen. En dat kan onrust en verwarring met zich meebrengen. Maar het leven dat eruit voortkomt, is bevrijdend. Althans, wanneer je niet vast blijft houden aan het oude. Dat ervaar ik zelf. En velen met mij.

Je hoeft niet te wachten

Je hoeft echter niet te wachten op iets dat stopt, zoals je ontslag, een scheiding, of een andere confronterende situatie. Je kunt ‘de dood’ ook zelf pro-actief opzoeken en dus stoppen met die dingen waar geen inspiratie in zit. Dat is misschien even wennen maar het geeft een gevoel van helderheid, inzicht, kracht en vooral ook plezier en vrijheid.

Stel jezelf vragen als: “Waar word ik telkens erg blij van? Wat geeft me iedere dag of zelfs ieder moment energie? Waar word ik als het ware naartoe getrokken en is zo natuurlijk voor me?”

Daarmee heb je meteen helder wat eigenlijk niet (meer) stroomt in je leven. Je realiseert je dat je situaties en activiteiten in stand houdt, terwijl je ergens wel weet dat ze niet voedend zijn. En over voeding gesproken: ook daarin groeit je bewustzijn. Dat wat je eet (en drinkt), geeft je of kost je energie. Wat kies je?

Wat is je nieuwe realiteit?

Volg je antwoorden. En merk daadwerkelijk verandering in je realiteit. Ik ben heel benieuwd wat er in jou leven gebeurt door dit te doen. Ik ben heel benieuwd wat het (laten) sterven van situaties, gewoontes, dingen etc. je oplevert. Fijn als je dit met me deelt.

En natuurlijk ben je ook heel welkom om met me in gesprek te gaan over het proces zelf: over wat je eigenlijk wilt laten gaan en hoe je deze veranderingen kunt realiseren. Lukt het je niet om dingen los te laten terwijl het je wel aanspreekt en je ergens voelt dat het nodig is om vooruit te komen? Meld je aan voor een gratis Losmaaksessie op www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie/ (via skype). Live kan ook. Dan kost het een tientje.

 

Voor extra inspiratie:

Second Life, wat is de fun?

Vandaag weer een bericht gekregen over Second Life: de Centrale Bibliotheek in Amsterdam gaat per 5 mei open op Second Life. Het wordt een strandbieb met literaire rondvaart.

Eergister had ik het met Jorrit Timmermans nog over Second Life en ik vertelde hem dat ik getriggerd ben door de steeds sneller toenemende belangstelling ervoor. Met name bij organisaties geeft dit me een hyperig gevoel: ‘je bestaansrecht als bedrijf kan ervan afhangen’, of zoiets. Ik ga mezelf dan altijd de vraag stellen: wat doet dit nou met mij en wat wil ik ermee? Ik ben meestal heel enthousiast over ontwikkelingen die bestaande structuren doorbreken. Dat werkt bevrijdend en vrijheid is verrukkelijk. Maar met een aantal dingen heb ik duidelijk veel minder, zo ook Second Life.

Door hier meer over na te denken en te luisteren naar reacties op Second Life en motivaties waarom mensen meedoen, kwam ik erachter dat ik mijn leven als mens eigenlijk ervaar als Second Life. Ik voel me heel erg een geest in een lichaam waarmee ik kan experimenteren en creëren wat en zoveel ik maar wil. Het gaat dan vooral om dat ‘willen’. Gaandeweg de rit heb ik gemerkt dat dingen die niet lukken of waar ik niet happy mee ben, uiteindelijk ook niet bij me passen. Ik wil ze niet werkelijk. En tegelijkertijd blijken de (lichamelijke) beperkingen die ik heb, heel erg te passen en te ondersteunen wat ik wil en aan het creëren ben.  Mijn experiment als mens levert me bijzonder veel op in termen van lering en vermaak waar ik steeds meer een voldaan gevoel van krijg. Dat is voor mij de zin van het leven oftewel mijn Second Life. Ben ik nou zo raar of hebben meer mensen dit?

Ik ben dus heel erg benieuwd wat nou precies de meerwaarde is van Second Life voor individuen en organisaties die meedoen. Gaat het om de onbeperktheid? En wat levert dat dan op?  Voorziet het in een  (levens-)behoefte, die ik nog niet ken, en welke is dat dan? In hoeverre speelt het ‘erbij horen’ een rol?

Overigens Jorrit, bedankt voor je inspirerende vragen hierover wat me aanzette weer te gaan schrijven.

Verveling door Vrijheid?

Vandaag (15 feb 07) werd bij de Vara op radio 1 in het programma ‘Het onderzoek’  de heer Awee Prins, filosoof en universitair docent wijsbegeerte van de Erasmus Universiteit Rotterdam, geinterviewd. Later vandaag hoopt hij te promoveren op het proefschrift ‘Uit verveling’. Hij legt een verband tussen onze toegenomen welvaart en vrije tijd, en de toegenomen verveling.

Als voorbeeld noemt de heer Prins dat vrijwel elke vakantiebrochure
tegenwoordig bij zijn bestemmingen vermeldt: ‘U zult zich hier geen
moment vervelen.’ We hebben ons ontwikkeld naar een leven met een hoop meer ‘vrije’ tijd maar die vrijheid blijkt nog lastig te hanteren, zo vindt de heer Prins. De interviewster stelt terecht denk ik, de vraag of het eigenlijk een probleem is dat we ons vervelen. Prins zegt van niet maar stelt later dat het ons zou sieren meer
waarde te hechten aan wat we allemaal hebben en te genieten van de
‘kleine’ dingen in het leven (relatief begrip natuurlijk). Is dat de oplossing?

Ook ik denk dat genoemde massale verveling problematisch kan zijn. Ik koppel het aan een gevoel van leegte en zinloosheid. Zo kan het in de hand werken dat mensen continu doorgaan met het willen vinden van substituten en bijvoorbeeld onnodig gaan consumeren. Met vetzucht en een groter energieverbruik tot gevolg. En dat draagt nou niet direct bij aan een fijn leefklimaat in ons land.

De tips van de heer Prins zijn volgens mij nog niet afdoende om met leegte en zinloosheid om te gaan. Massale verveling zit denk ik wat dieper en de omkering ervan zal ook wel enige tijd duren. Maar dat is niet perse iets negatiefs.

Door zelf te ervaren dat instant bevrediging van het verveling-gevoel keer op keer niet werkelijk helpt, raken we intrinsiek gemotiveerd naar andere manieren te zoeken om met onze relatief nieuwe vrijheid om te gaan. Dat werkt denk ik veel beter dan quick fixes of opgelegde regels.
Wat gaat ons in ‘vrijheidsnaam’ helpen? Volgens mij is dat ongeveer dezelfde vraag als: Wat is de zin van het leven?