waarheid

Met de billen bloot

Onze naaktheid is nog steeds iets dat we vaak liever verbergen. Natuurlijk zijn er uitzonderingen. Maar zelfs op plekken waar fysiek naakt zijn de norm is, kun je jezelf de vraag stellen: laat ik me werkelijk helemaal zien?

Naaktheid voelt kwetsbaar

Naaktheid voelt kwetsbaar. Misschien zelfs een beetje gevaarlijk. Want hoe kun je je nog beschermen? Waar kun je je nog achter verschuilen? Zeker wanneer we het hebben over je naakte verschijning als ziel, dat wezenlijke in jou dat niet verder af te pellen is. Zo puur, zo primair, zo oorspronkelijk. Het is wat het is.

Afbeelding van Pexels via Pixabay

En toch… niets te verbergen hebben maakt je onwankelbaar. Niet hard of rigide, maar juist open. Je bent in staat het leven te ontvangen zoals het zich aandient, en daarin je plek in te nemen. Een plek die stevig voelt. Je weet wie je bent. Je voelt dat dat genoeg is. Dat het je draag, wat er ook gebeurt.

Zielscontact brengt helderheid

Zielscontact brengt daarbij een grote helderheid. En helderheid geeft rust. Je overziet, doorvoelt en wordt minder meegesleept door angstgedachten: Wat nou als zij… Hoe denkt hij… Waarom zeggen ze… Ben ik wel goed genoeg…

Het is alsof je, in dat contact, even in een ander gebied bent. Je voelt je lichaam, maar beseft dat je hoofd niet langer de leiding heeft. Je ervaart dat je groter bent dan je lichaam, en blijvend, onsterfelijk, ongeacht wat er met dat lichaam gebeurt. Ook dat brengt rust.

De uitnodiging in het dagelijks leven is om dat ‘andere gebied’ hierheen te brengen. In alles wat je doet. Hoe ga je om met tegenslag, conflict of afwijzing, wanneer je voelt dat je in je essentie onaantastbaar bent? Hoe verhoud je je tot de ander vanuit rust, stabiliteit en transparantie?

Strijd verliest zijn kracht

Vanuit zielscontact verliest strijd zijn kracht. Wat overblijft, is het elkaar werkelijk zien en voelen, in die naakte waarheid. Ruimtelijk. Vrij. Vredig.

Misschien is de tijd rijp om je ziel volledig mee te nemen in het hier en nu. In je werk, je boodschappen, de kleine en grote dingen van je dag. We worden daarin, op allerlei manieren, ondersteund.

En misschien… ontdekken we gaandeweg dat we al die tijd al naakt waren.

Liefs, Nynke
(soultouching.nu/contact – maak bewust contact met je ziel en voel je leven veranderen)

Glashelder

Alle turbulentie in de wereld roept vaak een contrabeweging op, en daarmee ook een contrageluid: wees lief voor elkaar, blijf aardig en vriendelijk, leef vanuit je hart, enzovoort. En dat is prachtig.

Aardige mensen in de supermarkt, op straat of in het park kunnen ter plekke een lichtje ontsteken. Ik geniet daar intens van. Soms blijf ik even staan en kijk ik naar een spontane interactie tussen twee vreemden, ontstaan via een hond, een kind, een gedeelde boodschap bij de kassa. Het is eenvoudig en ontroerend.

De rust bewaren

De rust kunnen bewaren in alles wat ontvlamt, is dan ook geen overbodige luxe. Integendeel, ze is zeer welkom. En deze periode zullen we het vaak zien: de vlam in de pan, ontploffende interacties, vuurwerk in alle vormen.

Tegelijk is er een wezenlijk verschil tussen vriendelijke rust, een open hart, én ‘sugar coating’, waarbij we de kern vermijden. Dat laatste kan dan juist extra olie op het vuur gooien, omdat wat gezien en gehoord wil worden geen ruimte krijgt om te landen. Het blijft hangen, opgesloten onder de oppervlakte, tot een explosie onvermijdelijk is.

Afbeelding ‘Equanimity’ uit The Voyager van James Wanless & Ken Knutson

Helderheid

Tot de kern komen vraagt helderheid. Het vraagt dat je in je midden gaat staan en je uitspreekt. Ja, met een open hart. Ja, met respect voor de ander. En toch: de onderste steen mag boven komen. Er ontstaat ruimte om dat wat speelt werkelijk te beschouwen, van meerdere kanten te bekijken, en het oneens te zijn zonder te verharden.

Het bijzondere effect van standvastige helderheid, en de moed om van daaruit te spreken, is vaak al baanbrekend. De energie doet het werk: gesprekken verstillen, er wordt ineens echt geluisterd. Helderheid trekt sluiers weg en opent nieuwe perspectieven, waardoor meningsverschillen soms onverwacht oplossen.

Anker in je lijf

Zoals bij elke menselijke polariteit valt of staat deze ‘beoefening’ met de vraag of we handelen vanuit ons hoofd, of vanuit ware verbinding met ons eigen midden. Waar je die plek ankert, maakt niet uit, zolang je haar maar fysiek kunt ervaren in je lijf: je hart, je buik. Merk de verstilling op die ontstaat wanneer je daar landt. Waarheid vanuit het midden heeft geen haast; die ís er gewoon altijd.

Weef die ankering in je dag, misschien meerdere keren. Merk hoe veilig het openen van je hart dan wordt, en beloof jezelf, én de ander, liefdevolle helderheid.

Liefs, Nynke
(soultouching.nu/contact – voor wanneer jij helder in contact wilt leren zijn met jezelf)

Liever je gelijk of je geluk

Het is zo’n bekende uitspraak, deze. Hij kwam bij me op terwijl ik luisterde naar een ‘die hard’ wetenschapper die ook in de zogenoemde spirituele gemeenschap regelmatig aanschuift bij gesprekken. Ik vind het interessant wat hij zegt, en tegelijk is het bijna voelbaar wanneer hij van het spirituele naar het wetenschappelijke domein verschuift met zijn wezen. Alsof hij dan een soort pantser aantrekt. Niet onvriendelijk, maar ik ervaar een verharding. En terwijl ik niet eens rechtstreeks met hem in gesprek ben, lijkt mijn energie langzaam weg te sijpelen. Wonderlijk hoe dat werkt.

Waar zit ‘m het geluk in?

Ik begon me af te vragen: maakt het wetenschapper-zijn hem eigenlijk gelukkig? En waar zit dat geluk dan in?

Geluk associeer ik met flow, met een vrije energiestroom die moeiteloos haar weg vindt. Bij wetenschappers kan ik me dat goed voorstellen tijdens de momenten van ontdekking. Wat een eureka-ervaring moet het zijn wanneer een doorbraak wordt bereikt en een theorie bewezen kan worden! Dat lijkt me een ultieme samenwerking van linker- en rechterhersenhelft: logica die tot op een zeker punt brengt, waarna onverwacht de creatieve magie het overneemt en de theorie tot leven komt.

Maar die weg naar de doorbraak toe, naar dat verlichtingsmoment, is gevuld met denken, analyseren, berekenen, afleiden. Overuren in het hoofd. Maakt dat ook gelukkig?

Afbeelding van Gordon Johnson via Pixabay

Vrije ruimte

Uit eigen ervaring weet ik dat een pad richting een doel een zekere discipline en doorzetting vraagt. Zo bouwen we onze creaties, zo voeden we onze kinderen op en zorgen we voor dieren en planten: toewijding, ritme en regelmaat. Maar daartussen: de vrije ruimte, om toe te laten wat er uit het niets wil ontstaan. Heerlijk.

Het lijkt echter of veel wetenschappers onderweg op dat pad wat verharden en daarmee, misschien onbewust, hun geluk in de weg te staan. Want elke creatie heeft in mijn beleving de momenten van niet weten nodig, de pauzes, het onverklaarbare. Dáár, precies daar, huist volgens mij de ervaring van geluk.

Sprakeloos

Dus ja, gelijk of geluk. Het blijft zo’n kleine, maar wezenlijke vraag. Eentje die je hopelijk even laat stilvallen, onlogisch laat voelen, sprakeloos zelfs, zodat de goddelijke logica van het leven het roer weer overneemt, al is het maar voor een seconde.

Liefs, Nynke
(soultouching.nu/contact – voor als jij ook verlangt naar de boodschap die uit jouw stilte wil komen, maar die je nog niet kunt horen)

Doe wat goed voelt

Dit horen we vaak: doe wat goed voelt. Volg je hart, want dat klopt. Allemaal zo waar en tegelijk: weet je hoe je ‘goed’ herkent, bijvoorbeeld als sensatie in je lijf? Weet je te herkennen wáár je hart dan in klopt?

Immers, om maar even een contrast te gebruiken: een shot heroïne kan heeeeel erg goed voelen voor de gebruiker (even voor de duidelijkheid: ik heb dit van horen zeggen en ken het niet uit ervaring) maar is dat het ‘juiste’ om te doen? Is dat iets om jezelf en je systeem op af te stemmen? Het zou kunnen. Op een bepaald moment kan dat shot het hoogst haalbare zijn maar het idee is toch niet dat een shot heroïne je nou in een staat van hogere wijsheid, waarheid en verlichting brengt. Hooguit in een tijdelijk verlichting van het aardse bestaan.

Angst onderscheiden van wijsheid

Het lijkt misschien makkelijk om angst te onderscheiden van wijsheid, helderheid en dat wat uit Liefde ontstaat. Maar angst manifesteert zich via het ego heel vaak als een goede raadgever. En dus als iets dat heel goed voelt en verstandig is. Het leren onderscheiden van wat de stem van je angst is en wat de stem is van je intuïtie, je hogere Zelf of je ziel, vraagt dus oefening.

Even tussendoor, voor wie vraagtekens heeft bij ‘de ziel’: voor mij is de ziel thuiskomen. Het is wie ik in wezen ben. Ik stem me heel makkelijk af op haar energie, haar frequentie, zowel van mezelf als van anderen. Naarmate je die zielsfrequentie meer leert ervaren in je lijf en je jezelf er als een antenne op leert afstemmen, dan zul je dat wat zo wezenlijk is voor jou, steeds meer terugzien als realiteit. Maar kies wat werkt voor jou. Als jij liever je hart als ingang gebruikt of werkt met je intuïtie of hogere Zelf, doe dat dan. Uiteindelijk zijn we ‘gewoon’ slechts een geheel van energie.

Duivelse dilemma’s

Terug naar wat goed voelt. Een heel bekend voorbeeld is de keuze een liefdesrelatie of hechte vriendschap al of niet te beëindigen. Ergens diep van binnen ervaar je de roep er een punt achter te zetten. Alleen maakt die ervaring van alles in je los dat níet 123 ‘goed’ voelt: angst om alleen te zijn, angst voor het onbekende, angst voor een boze reactie etc. En onmiddellijk ervaar je een stem die zegt dat het eigenlijk best wel een fijne relatie of vriendschap is. En dat de partner, vriend of vriendin zoveel mooie kanten heeft waardoor jullie eigenlijk perfect passen. En jee, jullie zijn al zolang samen. Dat moet toch kloppen. Je hebt gewoon nog te leren die ander wat meer te accepteren…

Twee stemmen, die allebei aangeven wat goed is. Maar welke ga je volgen? Hoe weet je welke echt klopt voor jou?

De kunst van het ‘verstaan’ van frequenties

Dit gaat over de kunst van het ‘verstaan’ van frequenties. De stem van je ego is gebaseerd op het veilig houden van jou als mens en je lichamelijkheid. Die stem is dus in essentie angst-gedreven en gericht op behoud. Dit zijn veel lagere frequenties dan die diepe wijsheid en waarheid van je intuïtie, je hogere Zelf of je ziel. Het gaat dus eigenlijk niet om de inhoud van wat een stem tegen je zegt. Het gaat om de frequentie of de trilling van die antwoorden of boodschappen. En die kun je alleen maar ervaren door uit je malende hoofd te gaan en in je lichaam aanwezig te zijn. Adem een paar keer diep tot in je onderbuik en voel hoe je ontspant. Hoe meer je ontspant, hoe meer je hart zich kan openen. En van daaruit kun je bij je heldere weten. Je heldere weten werkt namelijk met die hartsfrequentie (en hogere frequenties), niet met je gedachten over wat goed is en wat niet.

Leer herkennen hoe de waarheid ’trilt’ in je systeem

Je zou dus kunnen zeggen: leer herkennen hoe de waarheid ’trilt’ in je systeem. Waar angst altijd gaat om overleven vanuit een idee van afscheiding, om behoud van wat er is en om het stillen van een honger naar meer, stilt de waarheid nooit iets. De waarheid máákt stil, dat wel.
Zodra je haar aanraakt, doet ze je meteen je honger vergeten, terwijl het stillen van honger nooit stopt. Daarom is wat goed voelt vanuit je ego ook niet werkelijk ontspannen. Er blijft een soort druk aanwezig. Een angst om alert te blijven en door te moeten.

In de waarheid echter, ben je rustig, in balans, in het oog van de storm. Het is waarachtig vanuit een weidser perspectief, waarin overvloed heerst, geen imperfectie bestaat en alles en iedereen verbonden is. En dus pakt de waarheid niet alleen goed uit voor jezelf maar ook voor anderen. Het is wat je ziel kent als het ware ‘zijn’.

De waarheid is niet perse meteen leuk en fijn

De waarheid is alleen niet perse meteen leuk en fijn in je beleving als mens. Vaak is het niet de makkelijkste boodschap om te krijgen. Meestal vraagt de waarheid moed om ergens doorheen te stappen en dingen los te laten. Dan komen oude angsten op. En verdriet en pijn kunnen je overspoelen. Daarom ben je geneigd de waarheid weg te duwen. Al weet je ergens heel goed welke stap je te zetten hebt.

Als iets in jou besluit die waarheid nog maar even te laten zitten, is dat niet erg. Want de waarheid of de trilling van je ziel komt gewoon telkens weer terug. Ook dát onderscheidt de waarheid. Ze is er altijd, of we haar nou wegduwen of niet. De waarheid vecht niet om er te mogen zijn want ze weet dat ze het enige is dat blijft. Dus ze maakt zich niet druk.

Afstemming met jouw waarheid

En van tijd tot tijd, op die momenten dat je even ontspant en geen muur hoeft op te houden van jezelf, prikt ze als vanzelf door je verdedigingsmechanisme heen.

Dat kan een moment van meditatie zijn maar ook een moment van geraakt worden door een film, muziek of een boek. Of het kan in een droom zijn. En zelfs een moment dat er voor je gevoel juist niets bijzonders gebeurt maar er opeens iets ‘doorkomt’. Dan is het volkomen helder wat je te doen staat. Dát is je afstemming met jouw waarheid; meestal ongepland, soms onverwacht en nooit over te slaan.

Kiezen voor de waarheid is niet vrijblijvend. Maar wanneer je er klaar voor bent, volg je haar en ga je datgene aan wat je nog voor jezelf verborgen hield.

Moraal van dit verhaal

Dus, moraal van dit verhaal: probeer jezelf bij je keuzes en dilemma’s te trainen in het herkennen van de frequentie van je waarheid, je wezen, je ziel. Gebruik hiervoor het instrument dat je lichaam is, en ga via je hart naar je hogere, heldere weten. Onderscheid dan de kalmte, verstilling en gelijkmatigheid van de onrust, twijfel en gehaastheid. Onderscheid moedige stappen die bevrijden van snelle bevrediging die niet blijvend is. En beslis dan.

En als je onrust blijft ervaren en dilemma’s niet oplossen, dan weet je dat jij jezelf afhoudt van de waarheid van je ziel. Geen enkel punt. Je kiest jouw tijd en jouw moment om in je waarheid te stappen om wat je niet meer dient, aan te gaan en te laten verdwijnen. In de wetenschap dat achter je angsten een grotere leefruimte op je ligt te wachten: meer armslag, meer durven, meer willen ervaren, meer ervaringen van geluk en vervulling.

Liefs van Nynke

PS: ervaar je een dilemma op dit moment en vind je het lastig om te onderscheiden wat jouw waarheid hierin is? Laten we er samen naar kijken in een gratis kennismaking. Ik bied helderheid en we kijken naar wat jou nu verder helpt. Meld je aan op: https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/

Loslaten en overgave

Steeds meer mensen ‘ontwaken’, zoals dat in de ‘spirituele community’ wordt genoemd. Dit betekent zoveel als het open leren te staan voor dat er meer is dan het menselijk lichaam en de fysieke zaken om ons heen. Ze leren zich bewust te worden van hun bewust-zijn, waardoor hun leven opvallende wendingen begint te nemen.

De spirituele community is niet een community om lid van te worden, contributie voor te betalen of wekelijks naartoe te gaan. Ik bedoel hier meer een abstracte gemeenschap van alle mensen wereldwijd die bewust zijn van en open staan voor het ontastbare, energetische van het leven.

Een nieuwe realiteit

Met dit ontwaken, wat we met z’n allen als mensheid aan het doen zijn, (geen ontkomen aan, even los van hoeveel tijd het neemt), veroveren we als het ware nieuwe gebieden. We zijn met z’n allen die nieuwe spirituele realiteit in kaart aan het brengen, vergelijkbaar met wat we deden bij het ontdekken van de fysieke wereld.

Om haar te kunnen bevatten, gaan we kaderen: we stoppen wat we ontdekken in boxjes, die we een naam geven. Wanneer je het spirituele induikt, leer je bijvoorbeeld over energiecentra of chakra’s, je Hogere Zelf, gidsen en bescherm-engelen, je Goddelijke Zelf of I AM presence. En je leert over het quantum veld waarin alles met alles is verbonden, de universele wet van aantrekking en zo voort en zo verder. Allemaal nieuwigheden voor nog verreweg het grootste deel van de mensheid.

Vele hobbels

En zoals we nog weten van onze veroveringen van de fysieke wereld, is ook het in kaart brengen en ‘veroveren’ van de spirituele wereld een proces met vele hobbels. Er ontstaan nieuwe normen en waarden. Machten en krachten verschuiven. We ervaren zaken als onmacht en wanhoop. En we leren over loslaten en overgave, waar ik het in dit blog over wil hebben.

Loslaten

Waar iets nieuws komt, vindt verandering plaats. Want het nieuwe neemt plek in en meestal is het dan zo dat er ook iets is dat verdwijnt. Kijk maar naar je eigen leven en naar wat er recent nieuw is binnengekomen: heb je in een training een nieuwe manier van kijken naar je waarheden ontdekt, dan laat je waarschijnlijk een aantal overtuigingen gaan. Vrienden en relaties vernieuwen zich naarmate jij je ontwikkelt waarbij ‘oude’ contacten verwateren. Of je dropt je huidige baan voor een nieuwe werkplek. Allemaal voorbeelden van loslaten.

Loslaten op de werkvloer

Loslaten is ook volop gaande op de werkvloer. Het idee dat een manager een noodzaak is, staat op losse(re) schroeven. Vaststaande stappenplannen om een doel te halen, idem dito. Macht top-down ‘verdelen’ waarbij die top wordt gedomineerd door mannen, staat net zo ter discussie. Evenals het niet op waarde schatten van feminiene kwaliteiten. Dit soort zaken zijn we tegen het licht aan het houden en de voorlopers hierin laten keer op keer zien, hoe betrekkelijk onze ‘oude’ lang geleefde waarheden eigenlijk zijn. We laten ze los(ser) en rekken grenzen op.

Spirituele inzichten doen loslaten

Een bekend voorbeeld van loslaten, wanneer bewust-zijn en spiritualiteit je leven binnenkomen, is het minder naar anderen wijzen en jezelf als slachtoffer zien. Door je bewust te worden van het feit dat alles energie is, inclusief jijzelf, leer je begrijpen dat je voortdurend mensen en situaties aantrekt in je leven die matchen met jouw energie. Anderen overal de schuld van geven, werkt daardoor steeds minder voor je. Je laat je slachtofferschap varen. In plaats daarvan worden je eigen aandeel in je leven en wat je daaruit wilt leren, steeds helderder.

Of je komt tot het inzicht dat alles met alles verbonden is, waarna het je eigenlijk niet meer lukt om je afval zomaar de dumpen. Je laat dus het idee los dat afval vrijblijvend is.

Overgave

Met loslaten betréden we de nieuwe wereld die we aan het ontdekken zijn. Maar, om die spirituele of quantum-realiteit ook echt te veróveren, gaan we merken dat loslaten alleen niet voldoende is. De nieuwe realiteit is gestoeld op zo’n ander paradigma dat je, wil je haar echt integreren, niet anders kunt dan je eraan overgeven. Hiermee bedoel ik het zóver loslaten van je waarheden en dat wat houvast geeft, dat je je leven als het ware weer opnieuw opbouwt.

In de overgave laat je jezelf terugvallen op eigenlijk het enige houvast dat je hebt: de energie waaruit je in essentie bestaat en het bewust ervaren ervan. Je binnenkant dus. Vanuit overgave bouw je niet voort op een gewoonte, een norm of zelfs maar op een waarde. Overgave is de erkenning dat er iets in je is dat je drijft, zonder daar met je hoofd (mentaal) tussen te komen en het te sturen. Wanneer je je daardoor durft te láten drijven, dan ben je in overgave. Dan leef je van binnen naar buiten, vanuit het ontastbare naar het tastbare en niet andersom, zoals wij nu over het algemeen doen.

Overgave is niet te managen

Overgave is, net als met heel veel zaken van energetische aard, juist niet te doen vanuit je brein. Het is geen actiepunt. Het is niet te managen. Je kunt ermee oefenen, het woord en haar betekenis tot je laten komen om eraan te wennen, maar echte overgave ontstaat…. wanneer het ontstaat. Mijn waarneming is dat je er ‘in terecht komt’ op het moment dat je er kennelijk klaar voor bent.

Wat zeker helpt om in die overgave terecht te komen is het je telkens opnieuw richten op het bewust ervaren van je energie. En het kiezen voor wat je werkelijk inspireert, ieder moment opnieuw. Kiezen voor in-spiratie is kiezen voor je binnenkant, je ziel, je energiewereld. Dit vraagt oefening, herhaling en doorzetting.

Leven in de nieuwe realiteit

Durf je die keuzes te blijven te maken, dan zul je op een gegeven moment merken dat jouw ‘binnenkant’ leidend is geworden in je leven. En hiermee heb je ‘het nieuwe gebied’ veroverd. Het geeft je een houvast dat krachtiger is dan je ooit hebt gekend. Je ervaart een waarheid die niet ter discussie staat, die niet goed is of fout. Die waarheid hoef je niet te bevechten. Anderen merken meteen hoe stevig je daarin staat. Ze kunnen er van alles van vinden en het hoeft niet hùn waarheid te zijn, maar dat raakt je niet meer. Wat je leidt is je binnenkant, je energie, je inspiratie. En je verstand en je buitenwereld, spelen alleen nog maar rollen.

Loslaten en overgave in míjn leven

Mijn leven is een grote aaneenschakeling van loslaten: zo verliet ik al vroeg mijn ouderlijk huis, had ik mijn tweelingbroer los te laten, stapte ik af van een salaris en carrière, manieren van eten en drinken, een leefstijl, een heel aantal vrienden, een huwelijkspartner en woonplekken. En tot op de dag van vandaag gaat dat proces van loslaten door. Sterker nog, du moment dat ik denk dat ik weer ‘beet’ heb in mijn leven, krijgt dat weer een wending en ben ik weer ‘los’.

Dat vraagt doorzetting van mijn kant. Volledige overgave, daar ben ik nog niet. Maar ik ervaar het wel steeds vaker. Mijn sterke wil wordt zachter en luistert meer en meer. Hierdoor kan ik steeds consequenter kiezen voor de weg van in-spiratie: daar waar mijn hart in klopt. Probeer het maar. En geniet ervan!