Wat heb jij nodig om te ontspannen?

Herinner je je het laatste moment waarop je je werkelijk kon geven aan het leven, aan dat ene ogenblik, en je volledig opende?

Ik bedoel niet de alledaagse ontspanning van een kopje thee op de bank (de beelden die je overal ziet in reclames voor wellnessresorts of spirituele retraites). Ook niet het neerploffen voor een Netflix-film of de laatste houding op je yogamat.

Diepe ontspanning

Nee, ik bedoel die andere ontspanning. Het moment waarop je hele systeem leegloopt, niet negatief, maar in overgave. Waarin je je gedragen voelt, veilig, erkend om er eenvoudigweg te mogen zijn. Alsof al je cellen tegelijk openen, als bloemblaadjes die zich naar het licht keren.

Zo’n moment waarop tijd en ruimte even verdwijnen, en je pas merkt dat ze terug zijn zodra je weer “wakker” wordt. Alsof je een hele nacht hebt geslapen, terwijl er misschien maar een paar minuten verstreken zijn.

Ik stel me voor dat juist dit de momenten zijn waarop spontane genezing plaatsvindt, in welke vorm of gradatie dan ook. Een reset naar je ‘fabrieksinstelling’, naar de bron zelf.

Afbeelding van Yvong via Pixabay

Grote helderheid

Volgens mij herkennen we dit allemaal, al is het maar een enkele keer in ons leven. En we verlangen ernaar. Het is een heerlijke staat van zijn, waarin grote helderheid verschijnt, soms met gaven die je verrassen en die je normaal niet zo gauw toelaat. Bewustzijn dat zich vanzelf verruimt, puur van binnenuit, zonder hulpmiddelen van buiten.

Wonderlijk toch, hoe we dit moois vaak tegenhouden. Hoeveel energie kost dit wel niet, vaak zonder dat we het doorhebben.

Nodig het uit

En stel dat je dit vaker zou uitnodigen? Dat je ruimte zou maken voor dit soort ontspanning om meer spontaan in je dag te verschijnen. Zet even je cynisme opzij dat het “niet past in het echte leven” en geef jezelf toestemming te geloven in wonderen.

Verreweg de meeste mensen zijn niet wat je van ze ziet. De bullebakken, de gestressten, de autoritairen, de oppervlakkigen… ze zíjn dat niet werkelijk. Ook zij dragen die diepe ontspanning in zich, dat verruimde bewustzijn, die helderheid. Je zou het Liefde kunnen noemen, of Vrede, of Zaligheid… We zijn het allemaal.

Open jezelf en de ander

Dus misschien, de volgende keer dat je wordt geraakt door harde of gemene uitingen van een ander, herinner jezelf aan jouw eigen diepe ontspanning. Wie weet opent dat, op enig (Goddelijk) moment, ook de herinnering van die ander.
Het is tenslotte onze fabrieksinstelling.

Liefs, Nynke