Deze keer spreek ik met Kees de Waard, sinds 1 januari 2007 Directeur van de Academie voor Leven en Werk. Vanuit zijn kijk op en ervaring met mensen en organisaties geeft hij aan:
“…als je een appel kunt doen op de creativiteit van mensen in hun privéleven, dan kunnen ze die energie proberen mee te nemen in hun werk. Mensen aan de top durven dit in de regel niet aan te moedigen omdat ze denken dat het onbeheersbaar wordt in de organisatie. En als ze de controle denken te verliezen, wordt het moeilijk. Ze zullen dus meer vertrouwen moeten krijgen.”
Kees heeft hiermee als manager in het bankwezen geexperimenteerd, door mensen te beoordelen op wat er gedaan moest worden en de kwaliteit daarvan. Verder was men vrij. Via tijdschrijven liet hij ze bewuster worden van het maken van keuzes en stellen van prioriteiten bij het indelen van hun werk.
“Ja, het werkte heel organisch. Binnen het door mij aangegeven kader gaf ik vrijheid en dat stimuleerde. En de controlebehoefte werd als het ware door de mensen zelf aangegeven. Ze gingen naar elkaar kijken en elkaar controleren…” Download kees_de_waard.doc
authenticiteit
Robert Bavelaar over authenticiteit
“Het volgende interview heb ik gehouden met Robert Bavelaar,
directeur/COO bij Biegelaar bv, een grafische dienstverlener. Dit interview was voor mij extra boeiend omdat het een sector betreft, waar de nadruk ligt op produktie, zeg: de harde kant. De uitdaging voor Robert om de mens-ontwikkel-kant, de softe kant, voldoende aandacht te geven is dan ook deste groter. Wat mij daarbij opviel is dat Robert de kunst beheerst om die vrij abstracte mens-ontwikkel-kant te communiceren in de taal van de produktiewerkers. Het is heel interessant om te lezen vanuit welke visie hij dat doet:
“Men erkent inmiddels dat er iets anders is dan jagen op geld. Maar zolang er egoleiders aan de toppen van bedrijven zitten, is een echte omslag naar meer authenticiteit heel lastig volgens mij. Ik denk dat het evolueren van de dingen de drijvende kracht is achter deze omslag. Organisaties moeten mee met hun tijd en daarin veranderen dingen steeds sneller. Alle technische ontwikkelingen zijn behulpzaam geweest maar gaan op een gegeven moment een eigen leven leiden. Daarin moet je meer zelf keuzes leren maken. En dan merken bedrijven dat er andere dingen nodig zijn dan alleen de controller of de boekhouder.
Mensen, die gewend zijn hun houvast te zoeken in de dingen om hen heen, hebben steeds meer moeite de ontwikkelingen bij te houden. Ze worden daardoor steeds meer teruggeworpen op zichzelf en gaan op zoek, eventueel geholpen door coaching of training, naar nieuw houvast: naar richting van binnenuit waardoor hun authenticiteit groeit.
Leiders die niet authentiek zijn zullen in de loop van de tijd hun positie ook niet meer kunnen handhaven is mijn mening. Er zal geluisterd moeten worden naar de onderkant van de organisaties, dan zal de omslag gemaakt worden.” Download robert_bavelaar.doc
Jan Willem van der Noordaa over authenticiteit
Het volgende interview heb ik gehouden met Jan WIllem van der Noordaa, sinds 6 jaar directeur van Mastwijk Consultancy, bureau voor werving, selectie en coaching van communicatieprofessionals.
Jan Willem: “In authentiek zijn zit uniciteit en in het gedrag van de groep gaat het altijd om de grootste gemene deler. En het is nou eenmaal een hele diepe wens van de mens om erbij te horen, sociaal te zijn, geaccepteerd te zijn. Heel veel mensen vormen zich, om ergens in te passen, tot ze op een bepaald moment merken zichzelf niet meer te zijn. Het authentiek zijn is dus een continu gevecht met welke uitruil je wilt maken. In hoeverre wil je ergens bij horen en in hoeverre durf je je te distantiëren.” (Download jan_willem_vd_noordaa.pdf
)
Authenticiteit werkt!? Maar wat werkt er dan….
Inmiddels ben ik een tiental interviews verder (plaatsing volgt) en merk ik dat ik mijn eigen beeld over authenticiteit telkens tegen het licht aan het houden ben. Dat had ik eigenlijk niet verwacht. Het leek toch duidelijk. De vraag die triggert is : is iedereen authentiek of is het een woord dat wordt gebruikt om een bepaald type mens te duiden?
Eerlijk, ik dacht aan het laatste. De meeste mensen die ik spreek, geven echter aan dat ze dat heel anders zien. Bijvoorbeeld: iedereen is authentiek maar authenticiteit heb je op verschillende niveaus en authenticiteit is voor iedereen wat anders.
Iedereen is authentiek want iedereen is uniek en dus onderscheidend van de ander. Ja, daar kan ik het alleen maar mee eens zijn. Maar we gebruiken het woord toch om bepaalde dingen of mensen heel specifiek te duiden? Zoals in het komende interview met Jan Willem van der Noordaa, die aangeeft Frits Bolkenstein een hele authentieke man te vinden.
Zit het dan misschien in de niveaus van authenticiteit? Vincent Bijlo (interview volgt) stelt bijvoorbeeld dat in de basis iedereen uniek is en dus authentiek maar dat je op niveau van werk of creativiteit verschillen ziet tussen mensen. Misschien zijn dan alleen kleine kinderen in dat basisniveau authentiek en verliezen ze dat naarmate ze ouder worden.
Of authenticiteit voor iedereen anders is? Margriet Guiver-Freeman stelt: “Een vreselijk uitgesproken kapitalist is daarin ook heel authentiek mits hij daar werkelijk achter staat. Het is alleen niet mijn soort authenticiteit.”
Toch blijft bij mij een gevoel hangen dat het woord authentiek te selectief wordt gebruikt om altijd op iedereen te kunnen plakken. En ik heb ook sterk het vermoeden, bijvoorbeeld aan het begin van een interview, dat mensen er in de basis niet allemaal iets anders mee bedoelen. Daar lijkt het toch weer te eenduidig voor.
Zo kwam ik op het woord ’transparant’ om toe te voegen aan dingen als ‘eigen zijn’ of ‘oorspronkelijk’. Zou transparantie van iemand in diens eigenheid, diens leren daarin, dus transparantie in het fouten maken en uit de bocht schieten, de gemeenschappelijkheid zijn in het duiden van authenticiteit?
Margriet Guiver Freeman over authenticiteit
Interview met Margriet Guiver-Freeman, erkend expert in het brede gebied van HRM. Ze is oprichter van het bureau Guiver-Freeman, dat ondernemers, directies en management van grote en kleine ondernemingen, stichtingen en verenigingen adviseert en coacht, zowel in Nederland als daarbuiten. Verder werkt ze als mentor van (startende) personeelsfunctionarissen en van studenten. Margriet heeft een aantal boeken en artikelen geschreven.
“Ik denk dat de meeste mensen authenticiteit mooi vinden voor een ander. Volgens mij werkt het voor werkgevers net als voor ouders: angst voor het onbekende. Angst voor dingen die mogelijk mis zouden kunnen gaan. Ik denk dat de basis ligt in het feit dat mensen bang zijn de grip te verliezen. En door die angst ben je de grip eigenlijk al een beetje kwijt en gaan dingen vaak juist mis. Als je vreselijk de baas speelt, lopen mensen weg.” Download margriet_guiverfreeman.pdf