Logo Soul Touching

bewustzijn

We zitten er Tussenin

Misschien ervaar jij het ook: alsof er iets borrelt, iets broedt. Het is alsof er iets staat te gebeuren. Natuurlijk is het virus een mega-gebeurtenis. Maar, het lijkt deel uit te maken van iets meer, iets groters.

Al heel wat jaren groeit het besef dat hoe we de dingen doen met z’n allen niet zo houdbaar (meer) is. Niet houdbaar qua natuur, niet houdbaar qua economie, niet houdbaar qua strijd en conflicten…

En het lijkt wel alsof in dit jaar het roer echt om gaat. Niet perse omdat een wereldleider dat beslist, maar omdat heel veel mensen ervaren dat de verandering is ingezet, of we dat nou willen of niet. Of zie je dat misschien heel anders? Ik hoor het graag. Intussen borduur ik even door op de grote verandering die ik zie, ervaar, voel.

Hoe gaan we het dán doen?

Misschien denk je nu: als dat wat we kennen niet meer werkt, hoe gaan we het dán doen? Ja, hoe willen we als mensen nu eigenlijk leven? Hoe willen we nu werkelijk dat onze dag eruit ziet, onze week, het werk dat we doen? Hoe zien we ‘onze’ aarde? Hoe willen we ons verhouden tot geld? En tot genieten? Hoe willen we omgaan met onze dierbaren? En met onszelf? Al dat soort dingen, de dingen waaruit onze realiteit als mens bestaat. Hoe zien we die voor ons?

De Tussentijd

Overgaan van het een naar het ander vraagt meestal tijd. Ik noem het de Tussentijd. Een tijd die zit tussen een houvast dat afbrokkelt en een nieuw houvast dat nog niet aanwezig is.

De Tussentijd is op zich een fase die we allemaal heel goed kennen. De meeste levensfases waar je doorheen bent gegaan, kennen een grotere of kleinere tussentijd. Van student naar het volwassen leven bijvoorbeeld, kent vaak een tijd waarin je bungelt tussen beide: je studeert niet meer en hebt al een baan maar je woont bijvoorbeeld nog in je studentenhuis, doet nog mee aan alle feesten en bent nog aan het wennen aan het strakke werkritme.

Of de tussentijd die echt van deze tijd is: die van een burnout. Iets is opgehouden. Het werkte niet meer. Dus werk jíj niet meer. Maar het nieuwe weet je gewoon niet. Wat wordt je nieuwe werkrichting? Krijg je wel weer een baan? Heb je ooit weer genoeg zelfvertrouwen? Wie ben je eigenlijk?

En dan natuurlijk de oude vertrouwde mid-life crisis: de tijd tussen het leven dat je had opgebouwd en waarvan je dacht dat het altijd zo door zou gaan (gezin, carrière, vakanties, vrienden) én een nieuwe versie van jezelf waarin je je bewust wordt van dingen, waar je nog nooit bij had stilgestaan.

Een mens heeft houvast nodig

Een mens heeft houvast nodig, altijd. We leren vanaf heel jong dat dat houvast buiten ons ligt. En juist dát houvast blijkt niet meer zo houdbaar. Het brokkelt af. De wereld zoals we ‘m lieten draaien met z’n allen is aan het afronden. De nieuwe wereld is er nog niet. Dus ja, we zijn beland in een echte Tussentijd. En het is best een rare Tussentijd. Want niet alleen hebben we onze weg te vinden in deze omschakeling naar dat nieuwe, zoals dat altijd het geval is. We hebben daar bovenop met z’n allen iets heel nieuws te leren. Of liever we hebben iets dat van alle tijden is, opnieuw te leren. (Tenminste dat geldt voor heel veel mensen.)

We hebben nu opnieuw te leren dat houvast primair ín onszelf zit, in plaats van buiten ons. Dit houvast is energetisch en daarmee schijnbaar ongrijpbaar. Daarom hebben we het ook lange tijd als té weinig controleerbaar buiten de deur gehouden. Maar we gaan weer leren koersen op deze innerlijke tuïtie als nooit tevoren. En bovenop onze intuïtie leren we te beseffen dat we meer zijn dan mensen met spullen. We leren dat er meer is dan geld verdienen, concurrentie en verliezen óf winnen, jij óf ik. We leren dat wanneer we werkelijk naar binnen gaan, via het hart, we onszelf op-nieuw tegenkomen. Niet voor de zoveelste keer maar op een hele nieuwe manier. We leren dat dat ons Zelf is. Een Zelf die de mens die we kenden, overstijgt. Het Zelf dat we leren kennen, is bewustZijn. En vanuit dat bewuste Zijn, begrijpen we steeds beter dat en hoe we allemaal verbonden zijn.

We zijn allemaal één

Dat heb je misschien al wel vaker gehoord hier en daar: ‘we zijn allemaal één’, en misschien ook weer net zo hard weggeschoven als soft en zweverig. “Ja hoor, allemaal één. Maar mijn buurman gaat echt mijn hypotheek niet betalen.” Nee, dat denk ik ook niet op dit moment. Maar toch ontkom je er niet aan dat je langzaam maar zeker gaat beseffen hoe we als mens en de wereld als geheel in elkaar zitten. Hoe we samenhangen, als één geheel. En dat we écht meer zijn dan die mens alleen, met z’n controlebehoefte en z’n beperkte manier van kijken en denken.

Stap na stap

In deze Tussentijd gaan we stap na stap elkaar in een ander (dag)licht zien. Door naar binnen te keren en je bewust te worden van wie je bent voorbij je mens-zijn, schuift je controlebehoefte steeds meer naar de achtergrond. Je krijgt een steeds helderder blik op je relaties, je werk, je behoeften, je wensen en verlangens. Kijkend en voelend vanuit het besef dat we bewust en energetisch zijn, ervaar je dat je angsten om als mens te overleven eigenlijk niet zo nodig zijn. Dat je op een veel meer ontspannen manier vanuit dat werkelijke contact met jezelf (via je ziel in contact met je bewuste/hogere Zelf) je kunt verbinden met wat er vanuit jou wil groeien en ontstaan. En dat dat op een natuurlijke wijze, in een heel eigen tempo, ook gáát ontstaan. Tenminste als je daar telkens opnieuw contact mee weet te maken. En niet meer ontkent wie je bent, zoals je wellicht hiervoor deed.

Mega-shift

Met dit wereldwijde virus en haar gevolgen zijn we als het ware nu stevig deze Tussentijd ingeduwd. Het oude houvast brokkelt steeds sneller af. En hoeveel grote veranderingen we ook al hebben meegemaakt door oorlogen, crises (9/11, financieel, etc.), natuurrampen en uitvindingen, ons Zijn bewúst weer laten meedoen in al ons handelen, is echt een mega-shift. We hebben als het ware allemaal opnieuw naar ‘school’ te gaan in deze Tussentijd. Alleen die nieuwe school is nog niet de nieuwe normaal. En bovendien zit die nieuwe school primair ín onszelf en hebben we ‘m van daaruit met z’n allen vorm te geven. Hoe zie jij deze Tussentijd voor je? Ik lees je graag! Dank.

Lieve groet en sterkte met alles! Nynke

PS: Ervaar je veel spanningen of angsten in deze (Tussen)tijd? Weet je niet hoe te handelen tijdens deze overgang? Meld je aan voor een gratis kennismaking online. Ik bied sowieso helderheid in je situatie en ik kan je meer vertellen over het Shift-traject waarin ik mensen in dit proces begeleid. Mail me op info@soultouching.nu of meld je aan via mijn site: https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/

Er zit licht in jou!

We weten steeds meer over wie wij nou eigenlijk zijn als mensen. En dan heb ik het niet over dat verhaal van die doorontwikkelde aap, die uiteindelijk rechtop is gaan staan en heel mentaal is geworden. Dat is, bijna letterlijk dus, een broodje aap.

Wie ben je?

Waar ik het over heb, is wie we werkelijk zijn: Licht. Licht-energie, vibrerend in verschillende frequenties. En wat je nu ziet als de mens die je bent, is niets anders dan een hele compacte vorm van die Licht-energie, trillend op een hele lage frequentie. Energie die op een hele hoge frequentie trilt, is niet makkelijk waar te nemen. Die is eerder onzichtbaar en ongrijpbaar. Maar pers je die energie dus maar genoeg samen, dan ontstaat materie. Dat is wat we van elkaar zien: de materie van ons lijf, met alles daarin en daaraan. Het is ons fysieke lichaam. Daarnaast bestaan we uit een emotioneel lichaam (onze emoties), een mentaal lichaam (onze gedachten) en een ether- of lichtlichaam (onze spirit).

Dat is wie we zijn en ergens beseffen de meesten van ons dat ook wel. We pikken immers allemaal wel een bepaalde uitstraling op van een andere persoon in onze nabijheid. Daarvoor hoef je niet perse je heldere gaven wakker te hebben geschud, zoals een medium of auralezer dat heeft gedaan.

Licht lichaam

Jouw ziel

Een van de meest zuivere en hoog frequente energieën waaruit je bestaat, is je ziel. Het maakt niet uit hoe spiritueel we iemand vinden, iedereen is in de kern, die hele hoge energie, die we de ziel noemen. Het is bewuste energie of puur bewustzijn, en bevat codes. En die set codes is eigenlijk wat je uiteindelijk, als je ervoor open gaat staan, tot uitdrukking wilt brengen als mens. Door middel van een aantal thema’s waar je als ziel voor kiest, voordat je indaalt in dat groeiende wezentje in de baarmoeder van je moeder.

Bewustzijn opdoen als levensdoel

Vanuit dit perspectief bekeken (en laat het lekker los als je er niets mee hebt), kies je ook voor je ouders. In het gezin waarin je geboren wordt, is iets gaande waardoor nou juist één of meer gekozen thema’s in jou ontwaken. Je zou het jouw jeugdtrauma kunnen noemen. Je wordt ergens in geraakt waardoor je op dat thema bewustzijn kunt gaan creëren. Ook als je opgroeit in een welvarend gezin met super lieve ouders: iedereen krijgt bepaalde impulsen in de gezinssituatie en begint daardoor met het leren zich te verhouden tot wat er speelt hier in het aardse. Want wat de ziel beoogt, is haar bewustzijn op zulke thema’s te vergroten door haar aardse reis. Dit gebeurt door het opdoen van ervaringen en ze te doorleven. Doorleven is belangrijk en wil zoveel zeggen als dat je op enig moment helemaal kunt zijn met wat er is, met alle pijn, angst of verdriet van dien. Op die manier verdwijnt de ervaring geleidelijk uit je systeem. En wat overblijft, is verruimd bewustzijn: een ervaring rijker.

Zo kom je dus hier op aarde als bewustzijn óm bewustzijn op te doen en daarmee jezelf als bewuste energie uit te breiden. Dat is nooit goed of fout. Het gaat puur om die ervaring. Wel is het zo dat je zult merken dat je je goed of minder goed voelt, al naar gelang je meer of minder samenvalt met die frequentie van de energie van je ziel. In de spirituele gemeenschap (mensen die wereldwijd bezig zijn met bewustzijnsontwikkeling) zegt de norm dat we ‘goed’ zitten als we ermee samenvallen. Omdat dingen dan moeiteloos gaan en je sensaties als vreugde, liefde, hartstocht etc. ervaart. Maar eigenlijk bestaat goed of fout niet.

Echter, omdat je je er zo goed bij voelt, is het wel interessant om je zielsfrequentie te onderzoeken en beter te leren kennen. Er zijn heel veel manieren om dat te doen. Je kunt gaan mediteren bijvoorbeeld. Veel mensen laten ook hun energie ‘lezen’ door helderzienden of –voelenden. Denk bijvoorbeeld aan een aurareading. Maar ook de meer mentale manier, de astrologie, biedt steeds vaker readings op zielsniveau op grond van je geboortedatum, -tijd en –plaats.

Wat wil je ziel? Een Soul Plan reading geeft antwoorden.

Een vorm waar ik zelf mee werk, is de Soul Plan reading. Hij wordt ook wel Soul Purpose of Soul Contract reading genoemd. Deze vorm neemt jouw officiële naam als uitgangspunt. De naam in je paspoort dus. En, ben je geadopteerd, dan gaat het om de jou eerst bekende, gegeven naam. Of die nou van je biologische ouders/moeder kwam of van een adoptie-ouder of –instelling. Je ziel kiest dus, met het kiezen van die setting waarin je belandt, de start van je aardse pad als mens. In jouw naam zit ook alle andere informatie omtrent de door jou gekozen thema’s in de vorm van energie opgeslagen.

De Soul Plan reading gaat uit van 22 energieën waar de ziel als het ware uit kiest. Die 22 zijn gekoppeld aan de 22 karakters (zowel nummers als letters) van het oude Hebreeuws. Die oude taal bevat hoge energiefrequenties en daarin zit dus veel informatie verborgen. Via een bepaalde conversie worden de letters van je naam (mits in de Westerse schrijfwijze) omgezet naar de bijbehorende karakters van die 22 en hun energie. En de informatie van die energie lees ik voor mensen. Die informatie is eind vorige eeuw gechanneld door ene mijnheer Frank Alper. Hij kreeg er ook symbolen bij en bepaalde helende boodschappen.

Het is aan mij, als Soul Plan reader, om van de energieën van iemands naam (en het is heel verschillend hoeveel verschillende energieën dat zijn) een geheel te maken en dat af te stemmen op die persoon in de huidige fase van zijn/haar leven. Ieder Soul Plan heeft, volgens deze wijze van readen, een wereldse fase, waarin dingen spelen als: studie, gezin van herkomst, carrière, relatie etc. En we hebben een spirituele fase waarin onze ziel als het ware meer naar de voorgrond treedt. Mits we daarin wakker worden natuurlijk. Per fase ervaren we uitdagingen, talenten en doelen. En we hebben een soort rode draad die onder dat alles ligt: onze Soul Destiny.

Wanneer ik met iemand zijn of haar Soul Plan lees, dan komt er energetisch iets tot leven. Keer op keer blijken uitdagingen, talenten en doelen weer prachtig op elkaar afgestemd te zijn en meestal laat de spirituele fase ook een soort van verdieping zien van het wereldse stuk. Gaat het bijvoorbeeld in je wereldse stuk om het echt leren kennen van je emoties, dan krijg je dat in je spirituele fase op de een of andere manier vaak weer terug. Zo leren we tot op zielsniveau bepaalde lessen en doen we wijsheid op. En die wijsheid, dat gegroeide bewustzijn, nemen we dus mee na het overlijden als mens.

Het volgen van je pad

Eenmaal bewust als mens, is het bijna niet te doen om dat bewuste zijn weer uit te zetten: Je kunt niet meer genieten van dingen, zoals je daarvoor kon. Je blijft zoeken en wilt vinden. En helaas, met één of meerdere readings, ben je er niet. Het blijft een proces van het leven aangaan, vallen en weer opstaan. Telkens opnieuw dienen zich ervaringen aan waarbij het steeds weer aan jou is ze toe te laten en te doorleven. Je leert jezelf volledig te openen voor je emoties en je leert je over te geven aan je mens-zijn, vanuit die hoge trilling die je in feite bent. Niet altijd makkelijk want emoties, maar ook lichamelijke verschijnselen kunnen heftig zijn. Dus het vraagt doorzetting en vertrouwen om telkens opnieuw te kiezen voor dit bewustzijnspad. Maar je zult merken dat je gaandeweg lichter, blijer en gelukkiger wordt en dat het gestreste zoeken stopt. Je voelt dat je aangekomen bent, op welke leeftijd dan ook,… bij jezelf. Bij je ziel. En dan is iedere ervaring een mooi onderdeel van je reis.

Soul Touching: laat je ziel raken onderweg

In mijn praktijk Soul Touching begeleid ik mensen door deze pittige ontwikkelfases heen. Ik bied, telkens wanneer nodig, helderheid en inzicht, waardoor mensen gemakkelijk terugkomen in hun spoor en hun energie en inspiratie weer lekker doorstromen. Het gaat er nogmaals niet om het ‘goed’ te doen, het gaat erom het te dóen, te leven. En dat te blijven herhalen en herhalen, zodat thema’s kunnen worden doorleefd en verdwijnen. Waarmee je als mens alsmaar toegroeit naar dat Licht(e) wezen dat je in feite bent.

Lieve groet van Nynke

PS: Zit je in een lastige fase waarin je geen helderheid kunt vinden en je onrust alsmaar toeneemt? Of wil je ‘gewoon’ wel even kennismaken om te kijken hoe ik werk en wat ik voor je kan betekenen? Welkom. Ik nodig je van harte uit om je aan te melden voor een telefonische kennismaking. Meld je aan op https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/
Voor de Soul Plan readings ga je naar https://www.soultouching.nu/aanbod/soul-plan-reading/

 

 

 

 

En telkens denk je dat je ‘er’ bent…

Opnieuw voelde ik de behoefte om te schrijven over het proces van ergens komen, ergens uitkomen of aankomen. Zoveel mensen worstelen hiermee. Waar ze dan ook denken te moeten zijn. Moeten ja, want immers áls je dat punt hebt bereikt, dan … Vul zelf maar in. Dan gaat die partner echt in je leven komen. Dan gaat het geld stromen. Dan ben je pas werkelijk gelukkig. We kennen ze wel, de voorwaarden die we aan het leven stellen om het waardevol te maken. Alleen, ze lijken nooit voldoende.

It’s the journey, not the destination that matters.

Je kent vast deze veelgebruikte uitspraak. Platgetrapt als hij is, zou je bijna kunnen zeggen. Ja ja, het gaat over de weg en niet de bestemming. Zoals met de meeste clichés, is ook deze zo pijnlijk waar. Pijnlijk, want we hebben immers toch ergens een stiekeme hoop dat het deze keer anders zal zijn. “Clichés, dat is iets van vorige generaties, toch? Toen voldeed dat nog. Maar nu is het echt anders…. Echt, het gaat me lukken om ‘er’ te komen.”

Dus, dit blog gaat over ‘the journey’, ofwel: het proces. Het proces van ‘er’ zijn, ergens aankomen, thuiskomen misschien wel. Mijn idee is dat iedereen, bewust of onbewust daarmee bezig is. Alleen de mensen die dat bewust doen, lijden er wat meer onder. Omdat ze zo bezig zijn met dat aankomen, dat die bestemming er maar niet lijkt te willen zijn.

Twee fases in onze levensreis

Wat mij betreft is dit proces, wat onze levensreis is, op te delen in twee fases. De eerste is die van onbewust naar bewust. Deze fase gaat over het wakker worden voor de energie die je bent. In plaats van een besef alleen een mens van vlees en bloed te zijn. Dat is vaak een gigantische deur die opengaat. Een Eureka, waarbij het gevoel kan ontstaan dat het leven vanaf dat moment alleen maar mooi en nog mooier kan zijn.

Én er is een volgende fase, die ontstaat vanuit die bewustwording van dat we in wezen ‘slechts’ energie zijn. Deze fase gaat erover om, eenmaal in die energiewereld beland, daar chocola van te maken. Want dan begint het eigenlijk pas. Die reis die alsmaar weer een níeuwe deur voor je blijkt te openen en waarin je alsmaar geen bordje ‘thuis’ ziet hangen. En als dat wel ergens hangt, dan is het een dag later weer verdwenen.

Het tweede deel, dat thuis zien te komen, nadat je ‘wakker bent geworden voor wie je in wezen bent, is voor de meeste mensen nu nog iets wat een leven lang doorgaat. Ik denk echter dat dit gaat veranderen. Ik denk dat steeds meer mensen weten thuis te zijn in het leven van hun alledag.

Wat ís dat thuiskomen dan?

Je zou kunnen zeggen dat je thuiskomt op het moment dat de reis volledig ok voor je is. Dat je je bij wijze van spreke altijd en overal thuis kunt voelen onderweg, zodra je je hart ergens in kunt stoppen. ‘Home is where the heart is’, weer zo’n cliché. En ja, weer zo waar.

Je levensreis, is dus eigenlijk een reis naar dat geweldige instrument dat ons hart is. Niet alleen het fysieke hart, maar ook ons hartcentrum, het hartchakra. Een instrument dat je, in verbinding met een ander maar ook met een ervaring, een plek of een situatie, laat voelen wat ‘waar’ of ok is voor jou. En zodra je dat voelt, ben je thuis. Al is het maar heel even. Al zit dat maar in één zin, in één ontmoeting, in één liedje op één bepaald moment. Je bent dan toch even thuis. En daarna reis je weer verder.

Waar het je ziel om gaat

Misschien een beetje abstract zo, zeker wanneer je je klote voelt en daarin maar niet tot een doorbraak komt. Maar eigenlijk is dit het hele idee: je vertrekt van thuis, doet een ervaring op die ‘waar of goed’ voelt voor je of niet, je kiest op grond van die ervaring weer een nieuwe stap en je reist weer door. En al die ervaringen is waar het je ziel om gaat: het leven ten volle ervaren.

Het op deze manier bekijken, lost niet meteen je k*t-gevoel op misschien maar het kan je helpen te relativeren. Misschien lukt het je, wat minder druk op de ketel te zetten in het proberen uit je rotgevoel te komen of je doel te halen. In de wetenschap dat het je in wezen (vanuit je ziel dus) júist te doen is om onder andere die klote-ervaring, dat rot-gevoel, de frustratie, de pijn of het verdriet. Maar óók om hun tegenpolen, die er net zo goed zijn: de euforie, de liefdevolheid, de vreugde en het gevoel van flow. En alles wat daartussen zit.

Ervaringen laten je in de spiegel kijken

En doet wát je ervaart er dan niet toe, denk je misschien? Ja, zeker wel! Ervaringen laten je in de spiegel kijken. De manier waarop ze je raken of niet raken, zegt namelijk iets over je wie je bent en kunt of wilt zijn. En dat is nog wezenlijker wat de ziel wil: het leven ten volle ervaren én daar bewustzijn en wijsheid uithalen. Hierna verdwijnt een ervaring weer uit je systeem. Misschien niet meteen permanent. Dan komt zo’n ervaring weer terug, maar telkens in een net andere vorm. Je hebt van de eerdere ervaring dingen geleerd en het is alsof je ziel dan zegt: ok, genoeg met dat stuk. Dat hoef ik niet meer te ervaren.

Of je wilt er nog iets uit leren. Denk bijvoorbeeld aan iemand die zegt: “Ik tref altijd de verkeerde partner.” Die partners zijn nooit precies identiek. Bij elke partner spelen andere ervaringen en wordt nieuwe wijsheid opgedaan. Maar bepaalde thema’s keren terug. Tot het moment dat alles uit die ‘verkeerde partner’- ervaring is gehaald. En dan stopt ‘ie. Je hebt ‘m niet meer nodig in je leven en gaat door met het leren van andere dingen op je reis.

Van gestold weer naar stromend

Op die manier, ervaring na ervaring opdoend, krijg je inzichten, genereer je wijsheid en ervaar je momenten van ‘thuis zijn’. Het is alsof je hart het instrument is dat je ervaringen ‘schoonfiltert’. Ervaringen die je triggeren en die niet fijn voelen, daarvan zegt je hart: hier zit nog iets waar aandacht naartoe mag. De trigger brengt je dan naar een nog onverwerkte ervaring. Naar iets waar je ooit pijnlijk in bent geraakt en waar je toen niets mee kon. Dus heb je hem opgeslagen als een soort gestolde energie. Zodra gestolde energie echter weer in de ogen wordt gekeken, wordt die stolling vloeibaar en stroomt die oude pijnlijke ervaring uit je systeem. Je ziel wil door middel van de ervaringen die je opdoet, alle gestolde energie weer in beweging krijgen en er tegelijkertijd wijsheid op creëren. En de wijsheid die we opdoen: die neemt de ziel weer mee, met het verlaten van het fysieke lichaam. Zo zijn we op weg volledig stromende energie te worden: dat wat we in de oorsprong ook zijn. Dát is permanent thuis zijn.

Wat is de boodschap… voor jou

De boodschap van dit blog zou dus kunnen zijn dat je misschien iets meer kunt relativeren wanneer je je klote voelt of het leven tegenzit. Maar de boodschap mag ook zijn dat we nou eenmaal ziels-graag in een proces willen zitten, dat maar doorgaat en doorgaat. En in zichzelf een helende reis is. Zo bekeken doe je het, met al je klote-ervaringen, dus gewoon precies goed. Je rijgt ervaringen aaneen als een ketting, jouw persoonlijke ketting van ervaring en wijsheid, die je aan het einde van je leven omhangt met een laatste ademtocht: zo, dit is nou míjn ketting! En die neem ik mee. Dank je wel leven, dank je wel ervaringen en dank iedereen die daaraan heeft bijgedragen.

Lieve groet van Nynke

PS: Herken je het vastzitten en je klote voelen en wil je daar graag helderheid in en handvatten voor? Wil je gestolde ervaringen weer laten stromen? Maak kennis met me en mijn manier van werken. Meld je aan op https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/

 

 

 

 

Het scheppen van onze blokkades, we zijn er goed in

Als je al een poosje bezig bent meer en meer vanuit je hart en intuïtie te leven en een nieuwe wending te geven aan je bestaan, zul je vast en zeker ergens zijn tegengekomen hoe scheppend je gedachten zijn. Wanneer je een idee krijgt, een gedachte die ‘binnenkomt’ en je denkt daar maar vaak genoeg aan, dan merk je daar iets van in je dagelijkse realiteit. Je leven volgt als het ware je gedachte. Dat kan fijn zijn of juist helemaal niet. En toch zijn we meester in het herhalen van ook die niet fijne gedachten en dus ook van het scheppen van die niet zo fijne realiteit.

Op Youtube zijn zat filmpjes te vinden over hoe we ons leven zelf creëren. Ik denk dan aan mensen als Joe Dispenza, Gregg Braden en Sue Morter maar wat langer geleden was iemand als Tesla daar natuurlijk ook al mee bezig. Check deze mensen eens, mocht je ze nog niet kennen. Ze komen allemaal vanuit de zo (be)grijpbare en bewijsbare wetenschappelijke hoek die we vertrouwen en toelaten. Maar van daaruit openen ze voor ons de meer ongrijpbare wereld van energie, van spiritualiteit.
Dus ja, de kracht van onze gedachten creëert werelden. En tegelijk: er zijn ook vele nuances in aan te brengen dus ga er niet mee aan de haal, zoals in de kaskraker: The Secret.

Blokkades

Waar ik je in dit blog onder andere in wil meenemen, is hoe we bijvoorbeeld onze negatieve gedachtenpatronen, die we blokkades noemen, eindeloos in stand kunnen houden door er telkens opnieuw voor te kiezen. En graag noem ik hier ook Lorie Ladd als inspiratiebron. Zij is géén wetenschapper. Ze channelt haar teachings (sorry, ik houd van de Engelse woorden) en ik vind haar en haar werk geweldig.

Blokkades bestaan niet

Ik noemde het al even, wat wij een blokkade noemen, is eigenlijk geen blokkade. Het is een aspect van onszelf (gevoelens, gedachten en emoties) waar weinig of geen bewustzijn is. We zijn er met ons wezen niet echt. Dat is het enige.
Deze aspecten bevinden zich als het ware in de schaduw en de energie trilt er langzaam. Dat maakt die gevoelens, gedachten en emoties zwaar en dicht. Hoe meer bewustzijn we in die schaduw brengen, hoe lichter het daar wordt, waardoor trage, zwaardere energie verdwijnt. Door onze aandacht of ons bewustzijn, wordt zwaarte in ons dus lichter. Net als wanneer je licht aandoet in een donkere kamer. Of wanneer de zon schijnt en de schaduw verdwijnt.

Leven vanuit het hart, betekent opruimen

Het ‘opruimen’ van dichtheid en zwaarte in ons is onontkoombaar wanneer we willen leven vanuit onze intuïtie en ons hart. Maar in tegenstelling tot donkerte die instant verdwijnt als we het licht aandoen, hebben wij mensen vaak wel wat meer tijd nodig om de zwaarte in ons te laten vertrekken. We willen heel graag sneller maar slaan dan eigenlijk die schaduw in ons over. Terwijl we die nou juist helemaal mogen ervaren. Laat alle zwaarte, zoals verdriet, fysieke pijn of gekmakende gedachten die bij je opkomen in jouw proces, er dus gewoon zijn. Wees er bewust bij met je aandacht. Erbij zijn, verlicht. Het is de essentiële eerste stap om een verandering teweeg te brengen in jezelf en zogenaamde blokkades te laten verdwijnen.

Bewuste waarnemer

Er laten zijn of erbij zijn betekent niks doen. Dus geen analyse, geen beredenering, het niet weg willen toveren. We nemen eerst waar, we zijn gewaar. Het grote voordeel van het zijn van een waarnemer is dat je kunt relativeren. Je ervaart het onprettige maar valt er niet mee samen en wordt er dus ook niet door overweldigd. Als je als waarnemer kijkt, voelt en ervaart, ben je als het ware die zon die op de schaduw schijnt, waardoor die verdwijnt. Heel simpel eigenlijk.

Dus niets wat je als onprettig ervaart, is iets om (weg) te willen fixen. Het komt omhoog om gezien, gehoord en gevoeld te worden. Zonder jezelf ermee te identificeren. Je bént al die zwaarte niet. Het is slechts energie die door jou ervaren wil worden om weer te kunnen verdwijnen wanneer dat voldoende is gebeurd.

Sommige, met name fysieke, ongemakken vragen zeker ook nog een medische aanpak. Tot het moment dat we als mensen zover zijn dat we onszelf helemaal kunnen helen, zal medisch ingrijpen nog nodig zijn. En het aankijken van psychische zwaarte lukt vaak ook nog niet allemaal in ons eentje. Maar, we vorderen, zeker en vast, zoals ze in België zo mooi zeggen.

Immers, we ervaren in toenemende mate, door steeds bewuster onze energie te volgen en die te richten gedurende de dag, hoe deze energie en dus ons bewustzijn verandert. Energie stroomt altijd, verandert continu. En ook zelfs onbewust verwerken we zware energieën, waarna ze verdwijnen. Maar daar hoeven we het niet over te hebben. Daar hebben we immers geen last van?

De grote uitdaging: onze gedachten-trein

Waar we echt een uitdaging creëren, en dat is de focus van dit blog, is dus waar we willen fixen, oplossen, wegtoveren. Het is het meest succesvolle recept om zwaarte in jezelf in stand te houden. Je pakt dan als het ware een negatieve gedachte, gevoel of emotie ‘vast’ en duikt erin. In plaats van je bewust te worden van wat er aan schaduw in je zit, door te observeren wat er opkomt, ga je gedachten-treinen maken. Je beredenéért wat je voelt, dus voelt niet werkelijk. Analyseert wie ‘de schuldige’ is en waarom. Je gaat oplossingen bedenken. Maar wat er écht zit aan zwaarte, daar kom je niet bij. En dit word je je dus niet bewust. In plaats van lichter, blijf je in een zware energie, die meestal ook alleen maar zwaarder wordt. Hoe ga je hiermee om?

Onze verslaving, ’t was onze bescherming

Zoals ik al schreef, het is een uitdaging. Want die gedachten-treinen zijn zo verslavend. Omdat we willen vermijden wat eronder zit. Het willen fixen en oplossen ligt dan zo voor de hand. Maar ook hier geldt: zodra je steeds meer bewustzijn brengt in je stroom van gedachten en wat je daarmee doet (bijvoorbeeld wanneer je in de gaten krijgt hoe je iedereen de schuld geeft van jouw ongemak:), komt het besluit om uit die trein te stappen steeds dichterbij. En soms is de verslaving aan het niet willen voelen in de diepte gewoon te groot. Het neemt tijd en dan vaak ook wat hulp van buitenaf om dit los te laten. Niets mis mee.

Niet willen voelen wat er onder een gedachten-trein ligt, is iets om met compassie naar te kijken. Het is zo lang onze overleving geweest. Onze bescherming tegen een overweldigende ervaring op vaak jonge leeftijd. De gedachten-trein komt direct voort uit die bescherming, uit onze persoonlijkheid of ons ego, dat ons zo dapper overeind heeft gehouden.
Maar oefening baart kunst. En de aanhouder wint. Door consequent en moedig bewustzijn te brengen naar dat wat je als naar en zwaar ervaart en dat telkens wat meer toe te laten en aan te kijken, geef je jezelf de ruimte voor nieuwe gedachten en andere sporen waarbij de oude verdwijnen. Zet door! Ga door! Je komt waar je wilt zijn.

Lieve groet van Nynke

PS: loop je rond met een prangende vraag, een dilemma waarbij je voor je gevoel op die gedachten-trein zit in je hoofd? Laten we kennis maken. In een telefoongesprek luister ik naar je. En ik hóór je ook echt dus voel in wat je kan helpen en of ik je daarin iets kan bieden. Neem gerust contact op door me te mailen op info@soultouching.nu.

Ik wil contact

Het is weer het einde van de maand en tijd voor mij om te gaan bloggen. Dat lijkt op een verplichting. En ergens heb ik dat er ook wel van gemaakt. Maar tegelijk vind ik het iets bevrijdends dat ik ergens woorden aan kan geven. Aan iets dat me raakt, wat ik via een blog kan delen met iedereen die het wil lezen. Want mensen raken en inspireren, met woorden, vanuit míjn ziel naar andermans ziel, dat is wat het leven voor mij heel bijzonder maakt.

Thuiskomen door contact

Het is het diepe contact dat ik kan maken met mensen in de gesprekken die ik voer. Niet alleen in mijn werk, ook daarbuiten. Omdat het niet echt over werk gaat maar over wie ik ben. Soms is het minder diepgaand, soms meer. Maar altijd trek ik als vanzelf naar dat contact, dat geraakt zijn. Dat waar dingen die in mensen leven, in mij leven tot leven komen. Om vervolgens op hun plek te vallen, bij hen, bij mij. Zo, dat mensen thuiskomen omdat er in en tussen ons een kern wordt geraakt. Omdat er iets in de ogen wordt gekeken en oprecht gehoord. En omdat harten opengaan en kwetsbaarheid er helemaal mag zijn. In die kwetsbaarheid, mogen de muren zakken en breekt een verstopt deel van iemand als een zon door de wolken. Dat bevrijdt.

Je zou kunnen zeggen, en daar zat mijn aarzeling voor dit blog: mensen hebben toch wel eens genoeg van zelfontwikkeling en persoonlijke groei? Er zijn toch al miljoenen zelfhulpboeken en coaches? We zijn toch wel een keer klaar met navelstaren? Ja, daar zijn we vast een keer klaar mee. Heel veel mensen zíjn er nu al klaar mee of vonden het altijd al onzin.

Maar waar we volgens mijn nooit klaar mee zijn is met contact maken. En daar gaat dit blog over, merkte ik al schrijvende. Contact is een bijzonder iets. Of het nou (zogenaamd) buiten jezelf is of met jezelf. Zodra je contact maakt, besef je dat je niet alleen bent. Dat er meer is dan je denkt dat je zelf bent. En dan begint een reis.

Een reis van buiten naar binnen …

Meestal leren we eerst contact te maken buiten onszelf, wat begint met de moeder, niet zo heel erg lang na de geboorte. We leren moeder onderscheiden als iets dat niet onszelf is. Dan komen vader, broers, zussen, familie etc. En na een hele hoop ervaringen in die ‘buiten’wereld, komen we uiteindelijk weer op het punt dat we contact ‘moeten’ maken met die binnenwereld, met ons Zelf. Alsof we worden geduwd. Want de buitenwereld blijkt nooit werkelijk te kunnen bieden wat we zoeken. Zo begint het navelstaren. Zo begint een reis, vaak via cursussen en persoonlijke begeleiding over bewustzijn, naar het mooiste contact dat er is.

Want als het goed is, stopt het niet bij navelstaren. Navelstaren gaat namelijk níet over contact maken. Het gaat over rondjes draaien in je hoofd met de vraag hóe je contact maakt met jezelf (een methode, een techniek bijvoorbeeld). En dan vooral over dat dat niet lukt. En wel daar- en daarom. Meestal is er dan iemand die daar de oorzaak van is, vinden we. Of het is een omstandigheid die je belet dat contact met jezelf aan te gaan.

Van contact naar voelen

Maar goed, het navelstaren voorbij, komt het voelen. Alle theorie die je hebt opgedaan om contact te kunnen maken met jezelf, begin je nu te voelen. Je merkt op dat je lichaam ergens reageert op wat je meemaakt, denkt en voelt. En dat het aangeeft wat daar gebeurt. Het zijn ook de emoties die opkomen, als uit het niets, zonder aanleiding lijkt het wel. Ook dat is contact maken. En deze fysiek en emotionele sensaties verdwijnen weer. Zonder dat je dat hoeft te managen. Je merkt: hé, er is inderdaad meer naast wat ik dácht dat er was, of meer dan ik dacht dat ík was.

Van voelen naar zijn

Dan het voelen voorbij, blijkt er nóg meer te zijn. Je krijgt bewust contact met iets dat geen voelen is en geen gedachte. Het is… tja, wat is het: een leegte, die gek genoeg ook weer is gevuld, met alles. Het is een overzicht, dat tegelijk ook jou is. Dan maak je contact met je zijn. Met hét zijn. Met alles en niks. Bewust zijn is contact met je bewustzijn. Of met het grote zijn, met alles wat is.

Niet iets om heel hard te gaan zoeken. Dan is het als het willen vastpakken van een mooi geblazen zeepbel, die alle kleuren van de regenboog laat zien. Nee, knijpen wordt knappen. Pats!

Je bent meer dan je dacht dat je was

Het is meer iets om te mogen ontvangen van jezelf. Zitten en jezelf de ruimte geven om bij wijze van spreke die prachtige zeepbel te observeren en te zien hoe die telkens verandert van kleur en vorm. De zeepbel staat dan voor dat prachtige ongrijpbare in jezelf, wat je observeert.

… en weer terug de wereld in

Misschien krijg je daar beelden bij, gedachten, gevoelens? Want dat is uiteindelijk de kunst: dat je het contact met dat grote alles en niets in jou, met jouw bewuste zijn, weer ankert in je lichaam. Dat je het gaat ervaren via je zintuigen, via je lijf en alle signalen die dat afgeeft. Dat je het helemaal hier brengt, in je mens-zijn en je dagelijkse dingen.

Dan heb je een hele reis gemaakt van jezelf eerst alleen ervaren via mensen en situaties buiten jezelf en dat wat je denkt. Waarna je jezelf waarneemt door te voelen, via je lichaam en je emoties. En er dan achter komt dat zelfs dat contact niet volledig is omdat je op een gegeven moment ‘opeens’ intapt op iets ongrijpbaars dat veel groter en weidser is dan je kende. Wat je vervolgens weer stap voor stap in je dagelijks leven vlecht door dat bewustzijn heel bewust te ankeren in je lijf en te voelen in je hart. Maar ook door heel bewust te ademen, bijvoorbeeld op en neer langs je ruggengraat.

Zo breng je het ongrijpbare dat je bent, je spirit, heel bewust in je lichaam en op de grond. En dan krijgt alles wat je doet in en met je leven dat gouden randje waar je mensen soms over hoort praten. Want geef je je spirit bewust een plek in je lijf en je gevoel dan leef je vanuit dat grote, ruime en heldere perspectief en valt je afhankelijkheid van wat een ander zegt of doet steeds meer weg. Je merkt dat je je meer en meer laat in-spireren door je binnenwereld en dat je je minder laat triggeren door de buitenwereld. Die in-spiratie is ook je creativiteit. En iets cre-ëren is nou eenmaal veel leuker dan re-ageren.

Voel je vrij en heel welkom om te reageren. Vanuit jouw ervaring of vanuit wat je hierbij voelt. Wees ook welkom om iets tegen me aan te houden wat je lastig vindt, waar je niet uitkomt omdat je maar niet in dat andere perspectief terecht lijkt te kunnen komen. We kunnen er in een (nu nog gratis, vanaf sep 45,- euro) Losmaaksessie naar kijken. Dat is een korte online sessie van ca 30 m waarin we je inspiratie opzoeken om dat weer te voelen stromen. Dwars door wat vastzit heen. Je kunt je aanmelden op www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie

Liefs van Nynke