• Door naar de hoofd inhoud
  • Spring naar de voettekst
Logo Soul Touching
  • Home
  • Aanbod
    • Verkennings-sessie
    • Eén op één – Thuiskomen
    • Groepswerk – Afstemmen
    • Overig – Co-creëren
  • Hoe werkt het?
  • Nynke
  • Blog
  • Contact
  • Gratis kennismaken

bewustzijn

Terugvallen, alsmaar opnieuw

Vorige week was ik op retraite in Spanje. En zoals het meestal op retraites gaat: de energie bouwt zich op. Komen we allemaal binnen in een soort afwachtende spanning, met nog veel ‘deurtjes’ naar onszelf en elkaar gesloten. Dag na dag openen die deurtjes zich en komt de hele groep in een openheid en verbinding terecht die voelt als een soort 24-uurs verliefdheid. Maar dan zonder het gedoe eromheen (houdt ‘ie wel van me, houdt ‘ie niet van me… moet ik bellen of appen of juist niets doen…?)

Ons lichaam, onze ademhaling en de waarnemer

Telkens opnieuw werden we uitgenodigd om terug te keren naar onze ademhaling, onze voeten op de grond, billen op de stoel en rug tegen de leuning. Ach je kent het wel. Dat wordt zo vertrouwd, zodra je besluit je leven bewust te leven en waar te nemen in ‘de stille ruimte’, de helderheid die we in wezen zijn. Maar wie is het die dat allemaal observeert, is dan de volgende vraag? Wáár is ‘het’? Is ‘het’ hij of zij? En als vanzelf zoom je uit, naar dat wat waarneemt.

Vanuit de waarnemer die het lichaam verkent, werden we uitgenodigd de grénzen van ons lichaam verkennen. En… die grenzen bleken keer op keer gewoon te vervagen. Of liever, te verdwijnen. Nog sterker, ze waren er helemaal niet. Vanuit de waarnemer bleek ons lichaam grenzeloos. En in die grenzeloosheid word je je echt bewust van wie je werkelijk bent: onmetelijk in afmeting, slechts bewustzijn, iets dat waarneemt en een voortdurende waarneming voortbrengt. Het is de creator. Dat wat schept.

Die waarneming is allesomvattend. Je realiseert je dat alles wat je aantreft in je realiteit niets anders kán zijn dan ‘het’ alles, wat je zelf bent. Je kunt niets waarnemen buiten jezelf want je bent alleen maar die waarneming, … die alles waarneemt. Binnen is buiten, alles is jij en daarmee één. Dus wat je creëert ben je zelf. (Ik geef toe, dit gaat in sneltreinvaart. Maar probeer het gewoon en kijk wat er gebeurt. Hoe meer je het doet, hoe makkelijker of sneller de ervaring van alles is één telkens weer ontstaat.)

Terugvallen, alsmaar opnieuw

De hotseat

We werkten in deze retraite met een ‘hotseat’. Een stoel voorin, wij eromheen en de facilitator naast de hotseat. Daar, voor ons, werden moeilijke stukken in onszelf aangeraakt. Daar ontmoetten we onze pijn en ons verdriet. Er werd geschreeuwd en gehuild. Maar ook losgelaten: de opluchting en de slappe lach als we weer wat hadden doorgewerkt. En er werd gezongen, gitaar gespeeld, bewogen, gedanst. Het was er allemaal, daar in die hotseat, vooraan.

Wat omhoog kwam, kreeg ruimte en wat ruimte kreeg kon doorstromen. Zodat, datgene wat normaal in ons blijft hangen en ons het leven zuur maakt omdat we het geen aandacht geven, de vrijheid krijgt en ons niet langer remt of blokkeert. Waarbij, en dat moet gezegd, we niets lieten vertrekken zonder er wijsheid uit te halen! De wijsheid die ontstaat door het bewust door je heen laten gaan van al je lading. En toe te passen wat je daaruit leert.

De moedige vrouw

Een van de deelnemers, een moedige vrouw, viel een beetje buiten de groep. Zo iemand ‘hoort’ in iedere groep. Dat maakt immers dat de rest ‘erbinnen’ valt en voelt dat ‘ie erbij hoort. Zo ook hier. Keer op keer kwam ze terug in de ‘hotseat’. En waar ieder ander voortbouwde op de vorige ervaring en vol goede moed een ‘nieuw monster’ in de ogen keek, keerde zij telkens terug naar dezelfde pijn. Had ze het aangeraakt in zichzelf, doorgeploeterd en losgelaten, dan leek ze lichter, lachte weer en was dankbaar.

Tot de volgende sessie, waarin hetzelfde zich weer herhaalde en herhaalde, en herhaalde. Telkens wanneer zij opstond om naar voren te komen, ontstond er een soort spanning. Zo geconditioneerd waren we ondertussen al geraakt: oh jee, daar gaan we weer… (tja, spiritueel of niet, dat gebeurde nog steeds).

Het voelde alsof er nooit een einde aan zou komen. Aan haar shit. Die donkere gedachten, die pijn. Het leek alsof ze niet in staat was om licht aan het einde van de tunnel te zien of het zelfs niet wílde. Terwijl wij voelden daar juist naartoe te (willen) werken, naar dat licht. Maar ondanks dat, haar shit bleef ons net zo goed raken. Was het misschien stiekem ook onze shit?

We willen een oplossing!

Misschien herken je het. Veel mensen lopen hier tegenaan. Maar heb je weer een sessie gehad en denk je dé blokkade gevonden te hebben. Nee hoor, hup, daar zit je alweer in hetzelfde shitgevoel.

Het is wat het is. Het doet er niet zo toe waar het vandaan komt. In veel gevallen creëren we deze herhaling van donkerte met ons brein. Niet willens en wetens. Maar onbewust, omdat het ons houvast geeft. Het is het pad dat we kennen. Het gedachtepatroon dat zo vertrouwd is maar ons onbewust en onbedoeld gevangen houdt. Nieuwe gedachten denken, vraagt lef. Vrij denken is voor moedige mensen. En toch is dat wat nodig is om een ander gevoel op te roepen en jezelf en je leven met andere ogen waar te nemen. Heel simpel eigenlijk. Maar niet altijd heel makkelijk.

Mijn ervaring is: hoe groter je ‘wond’, hoe steviger je vasthoudt aan die oude vertrouwde gedachtepatronen. Omdat je het idee hebt dat ze je beschermen tegen de pijn. En het omgekeerde is waar. Ze creëren de pijn.

Genoeg is genoeg!

Tót het moment dat je diep van binnen wéét dat het genoeg is. Genoeg pijn, genoeg gevangenis, genoeg donkerte. Je voelt gewoon dat je uit je patroon kunt stappen. Je bent er klaar voor. Je hebt jezelf laten rijpen om in een nieuwe ervaring te stappen. En dan gaat dat bijna moeiteloos.

En of jij nou iemand bent die een pleister in een ruk van de wond trekt of hem heeeel voorzichtig, millimeter voor milimeter losmaakt, of waar je ook zit ergens daartussen, het maakt niet uit. Er staat geen norm voor het helen van onze wonden. De een doet het zus, de ander zo.

Telkens opnieuw in je pijn

De dame in de retraite was ontzettend moedig om telkens opnieuw haar pijn in te brengen. Dwars tegen de onuitgesproken normen in, die nog in vrijwel iedere groep aanwezig zijn. De normen die bijvoorbeeld zeggen dat je niet teveel ruimte mag innemen, dat je niet vervelend mag zijn door maar te blijven herhalen, dat je ‘moet’ laten zien dat je iets begrepen hebt en bent gegroeid.

Ze deed gewoon wat ze deed en schiep daarmee een ruimte voor iedereen om te beseffen dat we in de meeste gevallen herhaling van onze pijn nodig hebben, tot vervelens toe. Tot wanhoop van onszelf en de mensen om ons heen. Tót we van binnenuit de overstap maken naar onze vrijheid.

Vrijheid is iets dat we aan het leren zijn.

Ergens diep van binnen weten we dat we het kennen maar wat zijn we er vanaf gedreven. Wat zijn we het ontwend. Wat zijn we gedrild om er niet voluit in te springen, onze repeterende gedachten loslatend. Want wie zijn we in alle vrijheid? Wie ben jij, in ultieme vrijheid? Weet je jouw antwoord?

Laten we moedig doorgaan…

… met pleisters van onze wonden te trekken. Laten we loslaten en springen. Maar, wel in ons eigen tempo en op onze eigen manier. Voel wat klopt bij jou en jouw proces. Laat je coach, goeroe, leraar of dierbare vriend en familie maar van alles tegen je zeggen. Bedank hen en voel: wat klopt voor mij? Alles is goed. Adem in, adem uit. Voeten op de grond, billen op de stoel, rug tegen de rugleuning. Zoom uit, wees de waarnemer en ervaar dat er niets is buiten jou(w waarneming). Jij bent alles. Alles is één. En jouw proces is pure perfectie.

Liefs van Nynke

PS: Hoe ervaar jij je proces van loslaten en springen? Hoe trek jij pleisters van je wonden? Ik ben benieuwd naar je. Voel je vrij en welkom, om je proces te delen en te laten landen bij mijn liefdevolle luisterende oren en open hart. Ik geef je heldere reflectie waardoor we samen iets laten doorstromen wat nu door mag stromen en je weer meer vrijheid geeft.

Breng liefde (terug) in het werk

Je gaat naar je werk. Tenminste als je werk hebt. Het is normaal. Zo hebben we dat geleerd. Brood op de plank. Werken voor je geld. Geld is het middel om te overleven én het is een doel op zich geworden. Het is de meetlat, de grote kracht die ons leven beheerst.

Ons bewustzijn in de sluimerstand

Een mens is niet alleen bewust maar is zich ook bewust van zichzélf. Dat onderscheidt mensen van dieren en van dingen. Zodra we aan het werk gaan, lijken we echter een knop om te zetten en gaat dat zelfbewustzijn in de sluimerstand. Of het staat wel aan maar wordt hardnekkig genegeerd, bang voor wat het laat horen. Als we de knop omzetten creëren we afhankelijkheid en gehoorzaamheid. Het is de knop naar: ‘zo hoort het’, ‘niet zeuren want je hebt werk’, de knop naar eindeloos accepteren van wat eigenlijk moe maakt, verveeld of chagrijnig.

En komen we thuis, dan gaat de knop weer terug om (hopelijk). Vrijheid, voor een avond, een weekend, een vakantie. Vrijheid om zelf te beslissen en eigen manieren te vinden om dingen te doen. Al zorgt een relatie of gezin in veel gevallen ook voor een ervaring van beheerst worden en afhankelijkheid. Maar dan in de privé-sfeer. Dat lijkt net iets anders, meer eigen, zelf gekozen.

Een nieuw geluid

Heel voorzichtig komt er ook een nieuw geluid. Mensen die hun leven radicaal omgooien, vaak omdat ze niet anders kunnen, zoals bij ziekte, ongeval, scheiding of faillissement. Maar ook vaak omdat ze die beheersing door geld, en dan met name de angst voor het niet hebben van geld, zat zijn.

Met zo’n omwenteling in je leven komt er ruimte om van een afstandje naar jezelf, je leven en naar geld te kijken. Stel je voor dat je de bodem van je schatkist echt raakt: je moet de touwtjes aan elkaar knopen, bivakkeert misschien een tijd in andermans huis of je zit in een schuldsanerings-traject. Of je hebt je leven zélf omgegooid en bent uit je moe-makende situatie gestapt. Dat waar je zo bang voor was, is nu realiteit. Niets lijkt meer zeker. Je beseft alleen dat je die realiteit heel anders beleeft dan je dacht dat die zou zijn. Je ademt door, je leven gaat door, en je merkt langzaam een verschuiving in jezelf. Je krijgt inzichten, komt in nieuwe situaties, ontmoet nieuwe mensen en je relatie met geld én met jezelf verandert. En na een tijdje realiseer je je: hé, er is dus toch meer dan de persoon die alsmaar bezig is met geld verdienen terwijl het leven aan hem of haar voorbij gaat.

De liefde

In veel situaties ontbreekt nu iets heel wezenlijks: de liefde. Op het moment dat we liefde ervaren, via welke trigger ook, is er ultieme vrijheid, onmiddellijk. Liefde en angst kunnen namelijk niet tegelijkertijd bestaan in één moment. Het is altijd een van beide die bepaalt. En uiteindelijk zijn we zelf degenen die bepalen wie bepaalt. We maken zelf, in fracties van momenten de keus voor de angst of de liefde. Niet zo bewust, helemaal niet. Het meeste lijkt ons te overkomen. Dat is althans hoe we het ervaren.

Liefde in het werk

Gedurende de dag bewegen we ons tussen veel momenten van moeten, de automatische piloot, routines en overleven. Dat ligt allemaal in het angst-spectrum. En, af en toe, bijvoorbeeld bij de lach van je kind, een liefdevolle (b)lik van je trouwe huisdier, een plotseling compliment van je vader, moeder of partner, breekt de liefde daar doorheen. Dát spectrum is allesomvattend, zonder tijdsbesef, volkomen vrij om te zijn en te doen, vervuld van geluk en oneindig qua ruimte. Het raakt iets waar je geen controle over lijkt te hebben. En voor je het weet, is het weer voorbij. Je wilt het zo graag vasthouden maar het lijkt je weer ontglipt. Dát is liefde.

Bij de meeste mensen gebeurt dit nauwelijks op het werk. Er zijn vele verliefdheden op de werkvloer, er worden regelmatig huwelijken gesloten tussen collega’s, maar liefde, als in: volledige vrijheid en zijn zonder angst, wordt nog maar zelden ervaren wanneer we werken.

De tijd is rijp om de liefde toe te laten

En dát… gaat veranderen. Waarom? Omdat de tijd rijp is. Het is alleen de vraag in welk tempo. Want het blijft ten diepste een éigen keuze om dit te veranderen. Ons bewustzijn opent zich weliswaar wereldwijd, onzuiverheden zoals gierigheid, onderdrukking en misbruik komen aan het licht, maar we hebben altijd zélf te kiezen, óók om liefde op nummer 1 te zetten.

We worden geholpen, zeker. Want liefde en alles wat daaronder valt, zoals vrijheid, compassie, diepe vreugde en geluk zijn onze basiskrachten. Ze komen automatisch bovendrijven, zodra we ze niet meer onderdrukken uit angst. Dus het kiezen gaat eerder over in onszelf de weg vrijmaken voor onze natuurlijke staat van zijn dan over iets doen wat erg ingewikkeld is en ver weg. Bijzonder toch, dat juist dat natuurlijke, die kurk die niet onder water gehouden wil worden maar moeiteloos met de stroom mee wil drijven, dat dát op de werkvloer nog vaak zo ver weg lijkt. Terwijl iedere manager of directeur vindt dat dingen efficiënt moeten gebeuren, zonder energieverlies. Er valt nog een wereld te winnen aan (natuurlijke) efficiëncy en de effecten daarvan gaan ons verrassen.

Jouw keuze voor liefde of angst

Van het grote terug naar het kleine: hoe zit jij in de keuze voor liefde in plaats van angst? Wat wil je in je leven en dus ook in je werk? Wat zegt je gevoel hier op dit moment over? Een ‘ja’ zul je ervaren als iets dat fijn voelt, iets lichts dat ruimte geeft en ontspanning. Of je ervaart een flinke energiestroom die in je op gang komt, opwinding en beweging. Een ‘nee’ zal eerder gevoelens en emoties oproepen die vernauwen en vastzetten. Of je ervaart een soort vlakheid en leegte, wat kan wijzen op het ontkennen van wat je voelt.

Liefde is je natuur, maak het niet te moeilijk

Maak het niet groter dan het is. Maak dit niet te moeilijk. Liefde is je natuur. Vrijheid is je wezenskern. Je goed voelen is je meest betrouwbare kompas voor de juiste richting. Liefde is dus zo verweven met jou dat je er altijd bij kunt als je dat wilt. Soms is het weer even wennen, heb je wat obstakels uit de weg te ruimen en neemt het wat tijd maar je komt hoe dan ook weer thuis wanneer je daarvoor kiest. Begin met een eerste stap: kies in dit moment iets wat je herkent uit het liefde-spectrum. Iets dat licht, ruimte geeft en een gevoel van vrijheid. Kies dicht bij huis, zoals meer bewuste moment in je (werk-)dag. Herhaal het. Schrijf het op. Neem het mee in je portemonnee, je telefoon. Doorvoel het, zie het voor je en breng het vervolgens in de praktijk door er acties aan te verbinden zodat het in je leven vorm krijgt. Dat is de proof of the pudding. Pas wanneer liefde zichtbaar wordt in je dagelijkse handelingen, laat je het bewust toe. Dan zul je merken dat het alsmaar groeit in plaats van dat het je alsmaar ontglipt.

Veel liefs en veel plezier wens ik je bij het maken van je keuzes. Groet van Nynke

PS: wil je hiermee samen een start maken en steun bij het concretiseren van je nieuwe keuze(s)? Boek een gratis Losmaaksessie (skype / 15,- live). Meld je aan op www.soultouching.nu/gratis/

Je krijgt gegarandeerd helderheid over jouw keuze en je volgende stap. En, een goed begin is het halve werk. Ik spreek en zie je heel graag.

 

 

TDCZ – De taal van het kwantumbewustzijn

Language of Thought

TDCZ – een Language of Thought

De wondermooie, complexe wereld van het kwantumbewustzijn gaat open in de realiteit waarin we nu leven. Een energetische wereld waar onze realiteit en materialiteit uit voortkomen.

Dit document beschrijft de ‘gedachtentaal’ waarmee je toegang krijgt tot het kwantumbewustzijn en daarmee tot het herscheppen van je eigen realiteit, op weg naar de mens die je graag wilt zijn en worden.

Een Language of Thought, omdat alles wat mensen doen volgt uit wat mensen denken.

Kwantumbewustzijn is energie die er altijd is geweest. Evenals het inzicht in die energie. Oude geschriften tonen dat aan. Er zijn vele vragen over hoe het kan dat die kennis verloren is gegaan en waarom overal op de wereld die kennis nu ‘synchroon’ herontdekt wordt. De natuurkunde nam het voortouw met de ontdekking van kwantummechanica. Daarmee fundamentele vragen oproepend over de relatie tussen de wereld van de energie en de wereld van de materie die eruit voorkomt. Want alles begint met energie.

De ontdekking van kwantumbewustzijn is de herontdekking van de relatie tussen lichaam en geest, tussen wat er in ons hoofd en buiten ons hoofd gebeurt.

Hoe de wereld buiten ons hoofd het spiegelbeeld is van wat zich in ons hoofd afspeelt.

Hoe letterlijk alles wat we zintuiglijk waarnemen man made is: het product van menselijk bewustzijn.

Dit is dus ook de ontdekking van het fenomeen dat als we (weer) toegang krijgen tot de energie van het kwantumbewustzijn, we de weg van de donkere eeuwen van barbaarsheid (uitsluiting, onderdrukking, oorlog, etc) achter ons laten en stappen in een verlicht tijdperk dat hier voor ons ligt: dat van bewuste vrije keuze. Want alles is vrije keuze. De bewuste keuze om te ervaren wat we willen ervaren, is wat we nu gaan leren.

De uitspraak: ‘De geschiedenis staat aan onze kant’ vertegenwoordigt het primitieve geloof dat de geschiedenis zich moet blijven herhalen. Terwijl dat precies is wat we nu gaan doorbreken.

Alle mensen op aarde hebben recht op een toekomst die bij ze past. Recht op ‘werken’ aan de eigen bestemming: waarom je op deze aarde bent. Maar omdat alles vrije keuze is, is alles ook een leerweg. Een weg van ontmoeten en bewust worden, van kennis nemen en aangeraakt worden waardoor je beseft dat je niet alleen bent.

We maken in dit document een paar stappen. We leggen eerst kort uit waar TDCZ over gaat. Daarna volgt een verdieping van de nieuwe inzichten. Met één doel: begrijpen hoe je de nieuwe inzichten voor jezelf kunt operationaliseren in je dagelijkse leven. Want je leven gáát onherroepelijk veranderen wanneer je jezelf toegang geeft tot het kwantumbewustzijn: bewustwording is onomkeerbaar. Maar hóe doe je dat? Dus: hóe word je gelukkiger, in je werk, in je leven? En, essentieel: hoe doen we dat samen?

Ja, dat is het slot van deze inleiding: de kracht van samen. Je bent niet alleen. Als we samen iets willen, gebeurt dat ook. Dus dat gáán we dat organiseren zodat we de kwaliteit van samen leven en samen werken van mensen met sprongen naar hoger niveau brengen. En natuurlijk maak je ook je eigen reis. Maak je geen zorgen: alles begint in je eigen hoofd.

Het wezenlijke als start van je reis

TDCZ is taallogica. Als je die logica leert gebruiken, verandert je taal: dus hoe je denkt en spreekt over de werkelijkheid waarin je leeft. Als je je eigen taal verandert, verander je je eigen werkelijkheid.

TDCZ als taal leren spreken begint met de vraag naar ‘het wezen der dingen’. De zoektocht naar het wezenlijke in jou. Vaak wordt de metafoor van het afpellen van een ui gebruikt. Om te ontdekken dat er niets overblijft: het wezenlijke van de ui is haar harde schil.

Wat je ontdekt op die reis is dat je een reisverslag bent, een rapportage van de keuzes die je gemaakt hebt en van de keuzes die je voorouders hebben gemaakt. Je construeert een spiegelbeeld daarvan in je eigen hoofd en je ziet je ‘ego’ als neerslag ervan.

Je draagt onbewust deze genetische voorgeprogrammeerdheid als je eigen kruis en in dat perspectief is jouw leven jouw ‘kruisweg’. In dat perspectief bén je jouw lijf en bén je wat je denkt en hoe je dacht.

Vergelijk het met jouw ankerketting en jouw anker dat jou onbewust vasthoudt in je eigen wordingsgeschiedenis: je bent wie je blijft omdat je denkt wat je altijd dacht.ankerketting

Als je zo naar jezelf kijkt ben je een ‘vehikel’, weliswaar met een prachtige krachtbron erin, maar een bron die je nooit echt hebt leren kennen.

Een krachtbron die volkomen eigen is aan jou maar die door jou als vehikel onbewust wordt gebruikt. Terwijl het de bedoeling van dit leven is dat jij als bron bewust bepaalt wat je bestemming is. Jouw bron wil bepalen waar en wanneer je je anker uitgooit en weer ophaalt om verder te gaan.

Dat weet je van diep van binnen zelf ook wel. Maar zolang je er niet bewust mee aan de slag kunt, ontstaat er een groeiend gevoel van niet happy zijn en het vage verlangen naar ‘iets’ anders. Er ontstaat stress en uiteindelijk misschien wel burn-out.

Waar ‘verlichting’ om gaat, is dat het kwantumbewustzijn ontwaakt in jou en dat je ontdekt wie jouw vehikel bestuurt. Dat is een veel wijzer deel van jou, oftewel: jouw hogere zelf.

Je gaat dus ontdekken wie er werkelijk achter het stuur van dat vehikel zit dat jij bent en hoe eigen en natuurlijk dat is voor jou.

TDCZ-logica beschrijft de mogelijkheden die ontstaan als jij vanuit kwantumbewustzijn jouw realiteit gaat bepalen.

Die mogelijkheden ontstaan omdat je toegang hebt gekregen tot jouw volledige potentieel (in plaats van slechts een deeltje) en het ontdekken van jouw ‘intelligente (zelfdenkende) lichaam’.

Jouw wezenlijke leerweg gaat open, waarmee je bewust de afslag kiest voor de ervaringen die je wilt in plaats van de ervaringen als product van een verleden dat je/jou vasthield.

Je gaat twee fundamentele stromen ontdekken: de stroom van de kwantumpotentie die alles mogelijk maakt. En de tegengestelde stroom van hoe jij zelf op deze aarde, in de realiteit van alle dag, kwantumbewustzijn en realiteitontdekt hoe je van die schitterende stroom gebruik kunt maken.

Steeds is TDCZ een landkaart, en een logica waarmee je ieder moment opnieuw je eigen kompas creëert voor jouw reis. Je bent, laten we zeggen, tegelijk een zich ontwikkelende partituur van de muziek die jij óók bent. Muziek die je uitvoert met velen, als een spirituele jamsessie. Dat ga je ontdekken. Let’s join in this session!

Een korte reis door de letters T, D, C & Z

“C” staat voor bijvoorbeeld voor onze dagelijkse realiteit, onze context. Wij die werken, in een relatie zijn of gezin. We zijn allemaal ‘wat’ in dit leven. We vullen allemaal onze “C” in, in een rol. Maar “C” is ook ons fysieke lichaam en alles wat manifest is geworden.

En… is dat bestaan waarin je zit, nu echt wat je wílt? Dat begint enorm te wringen op dit moment in onze tijd. Want we ontdekken dat we zoveel meer zijn dan “C” en ons ego. We ‘weten’ ergens (ver weg) dat ons bestaan meer is dan hoe het er nu uitziet. Allemaal verlangen we diep van binnen er te mogen zijn en te mogen schitteren, sprankelen en stralen vanuit ons diepste eigenste stuk, ons wezen. We wéten dat we dat kunnen. Maar, al te vaak werpen we hiervoor een barrière op, verstoppen we ons in ons eigen hoofd, en zijn niet écht aanwezig. Hoe doorbreek je die barrière? Dat gaat alleen gebeuren als je weer leert wie je in wezen bent.

kwantumbewustzijn

Dat kan door bijvoorbeeld door contact te maken met je authentieke zelf: dat is de “Z”. Je kunt dit ook je Ziel noemen. En dan dát deel van je ziel dat bij je lichaam hoort: je lichaamsziel: het is vele malen wijzer dan je brein, maakt deel uit van wie je bent als mens in de aardse werkelijkheid. Het ís niet je hogere zelf maar er wel nauw mee verbonden. Om contact maken met je “Z” leiden vele wegen naar Rome, die we (als mensheid) samen ontdekken en vormgeven.

Je hogere zelf duiden we hier voor het gemak met de “D” máár eigenlijk klopt dat ‘zelf’ niet meer. De “D” is al de collectiviteit van het kwantumveld: het ‘alles dat is’, tegelijkertijd. Het samen, het geraakt zijn vanuit onze gezamenlijke bron. Geraakt worden door wat samen mogelijk is. Helderheid hoort daarbij en de ervaring van intimiteit, liefde, verbinding en compassie om maar wat te noemen. Hier wordt helder waar bewustzijn over gaat. Het zijn de momenten waarop wij als mensen in ons lichaam merken dat onze energie stijgt vanuit een verbinding met iets dat grootser is dan wij: we krijgen het warm, koude rillingen, raken ontroerd, zijn (aan)geraakt.

Dán kan zich bijvoorbeeld ook de weg openen naar het inzicht in hoe dit alles werkt: de “T”. Je gaat zien wat Waarheid is. Dat is niet een waarheid zoals die je gewend was op je oude route, toen je sleepanker nog diep in je geschiedenis vastzat. Je krijgt inzichten die neerdalen in wie je bent: zoveel meer dan wat je nu bent in jouw rol (in jouw “C”). Hiermee ga je je authentieke zelf “Z” voeden. Je haalt als het ware uit het kwantumbewustzijn, de grote soep van alles wat is, jouw potentie om te zijn als een download van energie. Dat maak je je ‘eigen’ en worden ‘dingen’ van je Zelf “Z” die in de realiteit “C” merkbaar zijn: je omgeving merkt het meteen aan je wanneer jij bent (aan)geraakt in de “D” en kennis en inzicht hebt van alles wat is vanuit de “T”. Je bent – misschien wel voor het eerst – écht zichtbaar en aanwezig in je werk en je bestaan en stijgt boven je oude ik uit. Dit betekent dat je bent begonnen met een hele nieuwe reis. Zullen we die samen maken?

Tot slot

Wat we beogen is het met elkaar ontdekken hoe deze dynamiek werkt. En meer nog dan dat (er zijn immers vele wegen naar Rome): we beogen daarvoor een gezamenlijke taal te ontwikkelen om te spreken op de werkvloer.

In onze organisaties zijn we sterk men-taal gericht en deze taal, de Language of Thought, is tegelijk zowel herkenbaar als taal maar het is ook een kwantumtaal.

Betrekken we het kwantumveld van potentie, dan ontstaan vele nieuwe mogelijkheden, mensen vinden zichzelf opnieuw uit en ervaringen van verbinding en geluk groeien. En ja: ook de output van onze inspanningen neemt toe op een manier die je heel erg lang kunt volhouden zonder uitgeput te raken.

Deze bewustwordingsreis verdient een prominente plek in ons dagelijks leven en werken. We ontkomen er ook niet aan dus waarom pakken we het niet met beide handen aan? De tijd is voorbij dat we deze reis alleen ruimte geven in onze yoga- of meditatieklassen, onze weekend- of vakantieretraîte. Ook mensen die dat niet meteen aanspreekt, gaan deze reis maken. Dus laten we er woorden aan geven en de plek die het verdient.

Reageer als jou dit aanspreekt. Stuur een email bijvoorbeeld. We gaan regelmatig bijeenkomsten organiseren om dit proces van samen de kwantumpotentie ontdekken en vormgeven te starten. En wat is er dan allemaal mogelijk? Je kunt mailen naar: info@soultouching.nu of chrisjuta@gmail.com Je bent heel welkom!

Voor meer artikelen, klik hier

Chris Juta en Nynke Rinzema

En toen was donker geen bedreiging meer

Zielig vogeltje

Al vanaf dat ik me kan herinneren, heb ik iets, draag ik iets mee… Vroeger – ik groeide op op het Friese platteland – noemde een van de jongens waarmee we optrokken, me ‘een zielig vogeltje’. Niet dat ik zielig in een hoekje zat. Allesbehalve, zou ik zeggen. Ik braadde de boter er bruin uit, wat volgens mijn tante zoiets betekent als: ik feestte wat af en deed genoeg wat God verboden heeft. En mijn moeder ook trouwens. Maar er was iets. Er hing altijd iets om me heen. Een zweem van kwetsbaarheid, van gewond zijn, van iets donkers waar je niet te dichtbij moest komen.

De kwetsbaarheid trok ook aan. Zeker in mijn jonge jeugd en twintiger jaren. In combinatie met het feesten en ‘achter de muziek aan lopen’ wat ik graag deed (en nog steeds doe) en waarin ik kon zweven van geluk, was mijn kwetsbaarheid iets dat mensen wilden ont-dekken, pakken ook. Wat was het?

Toen had ik dat allemaal nog niet zo door. Hoe zou ik? Ik zweefde er veilig boven, fladderend door mijn fijne leventje.

Het donkere gat

Pas rond mijn 35e kwam de donkerte in al zijn (of haar?) volheid en kracht bij me aankloppen. Ik kukelde mijlenver naar beneden in een donker gat met jarenlange nachtmerries, angsten, een lichaam dat niet goed functioneerde en met heel veel pijn in mijn lijf. Ik was doorlopend koud en had nauwelijks energie om de dag door te komen. Overdag liggen en slapen werden gewoon.

Nu, vijftien jaar later en vol energie en innerlijk weten, heb ik het donkere gat kennelijk voldoende in beeld gebracht en doorvoeld. Het is verschrompeld, zoals Dracula verschrompelt wanneer je hem in het licht zet. Dan blijft er weinig meer over dan een hoopje as op de grond. En zo is het ook met mijn donkere gat. Het leven is eruit. Het is niet ‘bedreigend’ meer.

De oplossing

Hoe kan dat, vraag je je misschien af? Wat is er gebeurd? Heel erg veel. Elk moment in mijn leven, en iedereen die ik heb ontmoet, heeft bijgedragen aan dit proces van ‘facing the dark night of the soul’. Dankbaar dus voor jullie: iedereen en alles op mijn pad!

Maar duurt dat dan zo lang, is misschien ook een vraag die je hebt? Het is maar hoe je het wilt zien. Als ik mezelf vergelijk, bijvoorbeeld met leeftijdgenoten die tussen hun 35e en 50e, gezinnen en carrières hebben opgebouwd, dan ervaar ik soms een pijnsteek van ‘verloren tijd’. Van een periode die me op achterstand heeft gezet.

Of als ik mezelf vergelijk met andere mensen om me heen die op dit moment donkerte overwinnen, door transformaties gaan en steeds meer voluit leven, dan komt er vaak een stemmetje op dat zegt dat ik, juist met mijn bewustzijn en fijngevoeligheid, waar ik ook mijn werk van heb gemaakt, dit varkentje toch sneller had moeten wassen. Maar ik weet dat die oplossingsgerichtheid niet is waar het leven over gaat. De ervaring van iedere stap is de rijkdom die het leven is. Ik hoef nergens naartoe. Me alleen bewust te worden van alles wat ik ontdek tijdens iedere stap. Want wat ont-dekt is, is niet meer donker. En wat niet meer donker is, is ver-licht. Meer is er eigenlijk niet te doen. De kunst is om dat te vertrouwen.

Als ik tenslotte mezelf vergelijk met mezelf, dan ervaar ik een groot bewustzijn dat, vanaf al heel jong, een weten had van een klus om te klaren. Een roeping is misschien wel het juiste woord. Ja, ooit wilde ik zeker kinderen en een groot gezin rond een gezellige tafel. Maar mijn klus riep me veel sterker. Dus ben ik doorgegaan op dat pad en is ‘mijn’ grote gezin, in wat voor vorm ook, nog niet gerealiseerd. Het is in wording… voel ik.

Weer een cirkel rond

Deze maand is er een cirkel rondgemaakt. We hebben mijn oude ouders geholpen met verhuizen naar een prachtig zorg-huis. Mijn ouders vertegenwoordigen voor een deel licht in mijn leven. Maar voor een heel belangrijk deel ook het donker. Zo is er bijvoorbeeld het Jappenkamp, de Dracula in mijn moeders leven, en daardoor in dat van mij.

Met de verhuizing en het leeghalen van hun woning zijn de meeste van hun spullen weg. Ze zijn doorgegeven aan liefhebbers en in veel gevallen ook vernietigd via de vuilstort. Veel kracht is eruit, uit hen, uit hun bezit. Het is verschrompeld. En zoals wij mensen en ons bezit verschrompelen in de tijd, zie ik dat ook mijn moeders Dracula in deze laatste fase kleiner is, lichter ook. Alsof hij weet dat hij niet lang meer heeft: als mijn moeder ‘overgaat’ naar het licht, is het uit met hem. En hiermee is die Dracula in mij ook grotendeels ontmanteld.

Hoe eng en verlammend Dracula ook kan zijn, hij blijft nooit eeuwig. Omdat hij niet tegen licht kan. En we groeien, hoe dan ook, en in deze tijd sterker merkbaar dan ooit, naar het licht. Jij ook! Bovendien huist gelukkig niet in al het donker een kracht als Dracula.

Als donker niet meer bedreigend is

Licht en donker, de sporten van een ladder

De ‘gewone’ donkere kant blijven we als mens nog wel even ontmoeten, ook in deze bijzondere tijd van overgang naar meer en ander bewustzijn. Verdriet, pijn, angst, boosheid, wanhoop, iedereen ervaart ze af en toe. Ze maken ons bewust van wat we niet willen, wat niet bij ons past. Of van dat wat we juist wél willen. Onder die ‘donkere’ emoties of erin verpakt, zitten immers onze diepste verlangens. Het is hele zuivere informatie over wie we onder de laag van onze persoonlijkheid nog meer zijn. Láát je maar raken want dat wat je raakt, verheldert wie je in wezen bent.

Donkerte en licht zijn als sporten op een ladder. Een ladder om langs te klimmen naar dat wat we willen realiseren, ervaren, manifesteren door te leven. Donkerte helpt altijd te wijzen naar het licht. En licht schijnt bij op dat wat nog onderzocht mag of kan worden. En ook als je jouw donkerte nu als extreem ervaart of wanneer de ladder gewoon totaal afwezig lijkt, ga dóór. Ga door, bijvoorbeeld met diep ademen vanuit je onderbuik tot in je hart (leg je handen op beide plekken en adem), ga door met stiltes inbouwen in je dag en in jezelf, ga door met je bewust worden waar het lichte in jou op schijnt en waar de donkerte in je naar verwijst. Graag schijn ik bij, als je dat fijn vindt. We maken helder waar je zit en waar het donker je naartoe wijst. Je bent welkom voor een Losmaaksessie (gratis via skype – 10,- live op locatie – 45 m). Meld je aan op www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie/

 

 

De tijd is rijp!

Time is money. Die zit erin gebakken bij ons. Dus hoe minder tijd iets kost, hoe beter de meeste mensen dat vinden. Maar kijken we bijvoorbeeld naar een mooie gerijpte, dus wat oudere wijn, of kaas, dan zijn tijd en rijping opeens een luxe.
Hier het vervolg op mijn vorige blog, ‘Snel resultaat, goed resultaat?’: over de rijkdom van de tijd.Lees verder →

  • « Vorige
  • Pagina 1
  • Pagina 2
  • Pagina 3
  • Pagina 4
  • Pagina 5
  • Volgende »

Footer

Mijn inspiratie, nieuws en aanbiedingen ontvangen?

E-mail: info@soultouching.nu
Telefoon: 06-21 25 51 84

Algemene Voorwaarden
Privacyreglement

Soul Touching © 2026. All Rights Reserved. Webdesign: Kaat Leyssen


We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we ervan uit dat je ermee instemt.
Cookie InstellingenAccepteer allesPrivacybeleid
Manage consent

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary
Altijd ingeschakeld
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. These cookies ensure basic functionalities and security features of the website, anonymously.
CookieDuurBeschrijving
cookielawinfo-checkbox-analytics11 monthsThis cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Analytics".
cookielawinfo-checkbox-functional11 monthsThe cookie is set by GDPR cookie consent to record the user consent for the cookies in the category "Functional".
cookielawinfo-checkbox-necessary11 monthsThis cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookies is used to store the user consent for the cookies in the category "Necessary".
cookielawinfo-checkbox-others11 monthsThis cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Other.
cookielawinfo-checkbox-performance11 monthsThis cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Performance".
viewed_cookie_policy11 monthsThe cookie is set by the GDPR Cookie Consent plugin and is used to store whether or not user has consented to the use of cookies. It does not store any personal data.
Functional
Functional cookies help to perform certain functionalities like sharing the content of the website on social media platforms, collect feedbacks, and other third-party features.
Performance
Performance cookies are used to understand and analyze the key performance indexes of the website which helps in delivering a better user experience for the visitors.
Analytics
Analytical cookies are used to understand how visitors interact with the website. These cookies help provide information on metrics the number of visitors, bounce rate, traffic source, etc.
Advertisement
Advertisement cookies are used to provide visitors with relevant ads and marketing campaigns. These cookies track visitors across websites and collect information to provide customized ads.
Others
Other uncategorized cookies are those that are being analyzed and have not been classified into a category as yet.
OPSLAAN & ACCEPTEREN