Logo Soul Touching

verdriet

Compassie

 

compassie

Compassie is als passie met ‘com’ ervoor

Wat maakt passie er anders door?

‘Com’ voegt samen, verbindt met elkaar

En komt weer naar buiten in een gebaar

 

Laten we zeggen dat alle liefde in de mens

Zich in compassie aaneensluit om te helen, heel intens

 

Compassie is een buiging

Van de een naar de ander

Het is geen leeg ding

Maar een diepe verbintenis met elkander

 

Het is jou en mij

In een dans van oprechtheid

Het maakt ons vrij

Van ervaren onechtheid

 

Compassie vraagt ervaring met de shit van het leven

Het is de doorleefdheid die we door kunnen geven

 

Aan de ander die voelt: hé, ik ben oprecht gehoord,

oprecht gezien in een gebaar, door een woord

 

Compassie is als zeggen ik heb de wijsheid niet in pacht

Maar zie dat jij wijs bent, als een uil in de nacht

 

Ook jij weet, net als ik, dat jouw pijn en verdriet

Je brengen naar wijsheid die je nu nog niet ziet

 

Er is geen fout of straf in het spel

Geen pech ook. Niet: jij krijgt iets niet en een ander wel

 

Als ik me oprecht met jou verbind

Vanuit die passievolle stroom uit mijn hart

Wat is het dan dat jij in jóuw hart vindt?

Welk antwoord komt op, al is het een flard?

 

Je eigen wijsheid, hoe kun jíj ‘m raken?

Juist door het voelen van verdriet, angst en pijn

Want weet, het zijn slechts vermomde draken

Die, eenmaal aangekeken, zo compassievol blijken te zijn

 

Kijk ze aan, maak contact, oprécht contact, als die wijze

En ervaar je eigen antwoorden van binnen oprijzen

 

Deel je het met me, compassievolle lezer?

Vertel je me over jouw reis als genezer?

 

Ja, want dat ben je, dat zijn we allemaal

Niets meer en niets minder, het is ons gedeelde, com-passievolle verhaal

 

Je bent, zoals altijd, heel erg welkom om met me in gesprek te zijn, te delen en samen een compassievol verhaal te vertellen. Meestal ontstaat dat vanuit een vraag die je hebt, een lastige keuze die je niet maakt, een pijnpunt, boosheid of verdriet. Leg het me voor. We kunnen skypen (45 min – gratis) of elkaar ontmoeten ergens (45 min – 15,-). Deze Losmaaksessies zijn verhelderend, verlichtend, geven energie en beweging. Je kunt je aanmelden op www.soultouching.nu/gratis

Fake it!

‘Fake it, till you make it’   of   ‘eerlijkheid duurt het langst’?

Fake is nep, gebakken lucht, onecht. Je hoort het vaak over facebook-gebruikers die hun leven daar mooier laten lijken dan hoe ze dat werkelijk beleven.
De meeste mensen zullen beamen dat je beter eerlijk kunt zijn. Of is eerlijkheid misschien soms toch second best?

Stel, je zit in een rot-situatie. Je voelt je verdrietig, boos, angstig. En telkens als jou wordt gevraagd hoe het gaat, zeg je: ‘goed’. Het klopt niet met hoe je je op dat moment voelt maar je doet het omdat je het gewend bent. Fake, kun je zeggen.

Of je antwoordt heel oprecht: telkens als je die vraag krijgt, leg je uit hoe verdrietig, boos of angstig je bent. Heel eerlijk.

Faken of eerlijk zijn. Welke kies je?

fake it

Wat is fake?

Als ik mijn ex vroeg ergens tussen te kiezen, antwoordde hij steevast: ik wil niet kiezen, ik wil beide (of, in het geval van meer opties dan twee: ik wil ze allemaal!). Daar denk ik vaak aan als er een of-of vraag verschijnt. Ook hier.

Fake betekent voor mij bijvoorbeeld dat een geschreven of gesproken boodschap niet klopt met de intentie die ik erbij voel. Marketing en reclame zitten er vaak vol mee. En ik maak het mee in bepaalde settings. Een workshop bijvoorbeeld waarin wordt aangegeven dat de omgeving veilig is om alles te delen, terwijl die veiligheid niet door iedereen wordt ervaren. In dat geval wordt de groep niet werkelijk intiem en hecht en wordt de essentie niet gedeeld.

Jóuw ver-beeld-ing

‘Fake it, till you make it’, gaat volgens mij echter niet over dat soort fake. Het gaat over de kracht van onze verbeelding. De kracht om iets al te laten bestaan, nog voordat het fysiek is gerealiseerd. Die kracht hebben we allemaal. Alles wat we doen en realiseren, ontstaat omdat we het ons eerst voorstellen. Hoe onbewust en hoe snel ook. Wat je aantrekt iedere dag bijvoorbeeld, begint met er eerst een voorstelling van te hebben. Dit kan in een split second gebeuren. Zonder dat je het merkt. Of de rit naar je werk, ook die krijgt eerst vorm in je verbeelding. Hoe standaard die ook is. Dat is hoe we in elkaar zitten. Dat is wie we zijn. We zijn wezens die creëren, door eerst een niet-fysieke realiteit te scheppen.

Die niet fysieke realiteit is net zo goed een ‘Real’-aliteit. Bestaand, als een beeld in de verte: in onze ver–beeld–ing. Het is dat wat we tot uitdrukking willen brengen. En dit start met het niet tastbare. Dat is geen nep of gebakken lucht. Tenminste, zolang het om onze eigen verbeelding gaat en niet om het beeld van een ander.

En dan komt facebook weer in beeld. Daar wordt heel vaak een beeld neergezet wat niet persé van degene is die het post. Dat komt niet uit de eigen verbeelding. En daarmee is het ‘fake’. Een beeld dat fake is, wordt geen realiteit. Dat blijft een droom, andermans droom, andermans verlangen. Pas als je het je eigen maakt, kun je dat beeld realiseren.

Schep wat je graag wilt

Terug in het voorbeeld aan het begin: je voelt je dus rot. En zolang je blijft herhalen hoe rot je je voelt en waarom, is dat ook wat je blijft creëren als realiteit. Eerst niet fysiek en vervolgens voel je je ook echt rot. Hoe eerlijk het ook is, het helpt je niet echt. Probeer het maar uit.

‘Fake it, till you make it’, betekent een andere realiteit scheppen dan je in het moment ervaart. Dit vraagt iets anders van je.

Ga eens rustig zitten, trek je even terug. En verbeeld je hoe je je wílt voelen. Wat voelt echt goed? In welke situatie zit je dan, met wie en waar?

Stel jezelf al dit soort vragen om dat beeld te scheppen wat je echt een goed gevoel geeft. (Je verbeelden hoeft niet persé een beeld te zijn. Het kan ook ‘alleen’ met je gedachten en gevoelens als je geen beelden krijgt.)

En ook al is die situatie nog niet real, nog niet echt gerealiseerd. Je zult merken dat je gevoel beter is geworden. En op de eerstvolgende die je vraagt hoe het gaat, antwoord je: goed. En je meent het. Je voelt het. Het is waar.

‘Fake it, till you make it’, is, mits je je eigen verlangen fake-ed , een super eerlijke manier om waar te maken wat je graag wilt. Een manier die je vleugels geeft.

Wat zijn jouw verlangens?

Waar loop je mee rond in gedachten, in je verbeelding? Lukt het je deze werkelijkheid te scheppen? Of blijf je ergens hangen en kom je niet verder? Laat me mee-voelen en met je mee-creëren. Reserveer een gratis Losmaaksessie en ervaar helderheid en energie voor je vervolgstappen. Aanstaande vrijdag, 16 juni kun je ook een live sessie boeken in de Plantage, Plantage Kerklaan 36 in Amsterdam. Dit keer niet in de middag maar tussen 9.30 en 12.00 uur. Ook lekker gratis. Je betaalt alleen de drankjes. Van harte welkom! Groet van Nynke

Pijn… Is fijn!

Nee, dit is geen sm-achtig verhaal. Tenminste niet zoals we gewend zijn daarover te praten. Ik bedoel in dit geval ook geen fysieke pijn maar emotionele pijn. Het is opmerkelijk hoe graag we daaraan vasthouden. Of jij niet?

Een kijkje in mijn keuken

Licht

Als jong kind was ik licht, blij en energiek. Als baby al gaf ik heel duidelijk aan hoe ik het licht in mijn leven wilde. Met mijn hoofd draaide ik consequent naar het buitenlicht. Hoeveel capriolen ik met mijn kleine lijfje daarvoor ook moest uithalen. Toen mijn ouders dit doorhadden werd mijn wiegje bij het raam gezet en dan nog sliep ik altijd met mijn hoofd in een draai, mijn ogen gericht naar waar het licht vandaan kwam, voor ik ze sloot.

Opgroeiend bleef ik ‘vechten’ voor het licht, ondanks de moeilijke omstandigheden thuis. Het leven was mooi, ik genoot en creëerde prachtige dingen voor mezelf: een bruisend en avontuurlijk tienerleven, vroege zelfstandigheid en gevoelsmatig onbegrensde vrijheid. School en studie waren, naast de zorg voor goede cijfers, vooral spel. Bijbaantjes dekten alle kosten. Reizen en werken in het buitenland, andere talen leren, avontuur, nieuwe mensen ontmoeten… mijn leven bruiste en ik genoot met volle teugen.

Schaduw

Er kwam wat schaduw over het zonnetje dat ik was, aan de start van mijn volwassen leven, met mijn eerste baan. Dat volwassen leven leek de zon wat minder geïntegreerd te hebben: serieus zijn, hard werken, geld verdienen, nog meer geld verdienen en competitie zetten de toon. En vooral doen wat je wordt gezegd, fouten maken is strafbaar en creativiteit… hmmm, liever niet.

Tot ik na wat omzwervingen mijn zonnetje gewoon meenam in mijn werk door in 2000 mijn eigen toko te starten en mensen te begeleiden, op zoek naar hún zon. Al pratend vonden we telkens opnieuw lichte wegen. Ze lieten schaduwen los en waren gelukkig met gemaakte keuzes. Ze kwamen thuis. Wat een kado, dit werk.

Toch werd mijn schaduw sterker: mijn lichaam vertoonde kuren en in 2005 kon ik door uitputting en pijn niet veel meer. Mijn bekken, ruggen- en nekwervels bleken allemaal te zijn doorgezakt. Dat moest worden rechtgezet. Mijn inkomstenstroom droogde op en tevens veel vriendenstromen.

zon licht

Heel

Maar alles, werkelijk alles heelt. Want alles wil naar het licht, net als die bloemen die nu weer overal opkomen en opengaan. De zon is ook hun ijkpunt. En zo heelde ik ook mezelf, ondersteund door bijzondere mensen. Het werd weer lichter. Een prachtige relatie kwam, en ging voorbij. En al die tijd heb ik mijn schaduw onderzocht, als vanzelfsprekend. Je moet het ‘spook’ in de ogen kijken, toch?

Wie ben je zonder schaduw?

En opeens was daar mijn realisatie: jee, wie ben ik eigenlijk zonder die schaduw? Blijft er dan wel iets van mij over? Tot mijn verbazing ontdekte ik bij mezelf hoe vergroeid ik was geraakt met die donkere kant. Hoe gehecht ik was en niet bereid die vertrouwde metgezel te laten gaan. Afscheid nemen valt niet mee… tenminste dat zegt die donkere kant. Die kant die uitgaat van verlies, van gemis, onvolledig zijn en behoeftig.

Gelukkig

Terwijl mijn grootste behoefte, mijn geluk, gewoon in mij zit. Het heeft er altijd gezeten en is niet weg te krijgen. Het is dat wat licht voelt. Het zijn die kriebels in je hartstreek, de stromen door je hele lijf. Het is het meest vanzelfsprekende, het dichtste bij van alles wat je in je leven hebt geleerd. Het is als het volgen van je adem en wat daaruit ontstaat. Het is zo makkelijk als onze meest natuurlijke beweging is, de beweging naar het licht, net als bij bloemen.

En jij?

Wie ben jij zonder je verdriet, je gemis, je onmacht, je boosheid, je angsten? Kun je je er een voorstelling van maken? Wat blijft er dan van je over? Hoe ziet je werk of je leven eruit als er niets meer is om over te klagen? Hoe is je relatie als de gerichtheid op (de onhebbelijkheden van) de ander wegvalt? Hebben jullie nog iets om over te praten? Wat is nog de lol als je niets meer goed kunt maken na een ruzie? Kortom: hoe ondragelijk is jouw bestaan als je kiest voor licht?

Gewoon wat vragen, die ik ook mezelf blijf stellen. Heb jij hier antwoorden op? Of nemen je vragen juist toe?

Als je voelt dat jij jezelf in de weg staat, ben ik graag even een metgezel voor jou.

Ik licht bij in wat je vertelt, verhelder je vraag en raak de vreugde in ons contact en dus de vreugde in jou. Laat je raken en ervaar hoe (en met wie) jij verder wilt op je pad. Het is makkelijker en dichterbij dan je misschien nu denkt. Voel je vrij om jouw gratis Losmaaksessie bij me te boeken. Je bent welkom op www.movente.nl/gratis

PS: aanstaande vrijdag 7 april tussen 14-18u zit ik weer op locatie in Amsterdam (De Plantage, Plantage Kerklaan 36) voor een live Losmaaksessie. Geef je op www.movente.nl/gratis en zet erbij dat je graag een live gesprek wilt.

Hoe bang kun je zijn?

Vliegende start

Sinds 2000 werk ik nu vanuit mijn bedrijf Movente (wat per mei 2017 is omgedoopt in Soul Touching). Waar ik voortvarend en schijnbaar zonder angst begon, kukelde ik in 2003 een grote gapende afgrond in. En vanaf dat moment begon de klim terug naar boven, terug de wereld in. Ja, een afgrond is wel een mooie beeldspraak. Zo heb ik het ervaren.

Je kunt niet niet groeien

En als er een ding is wat ik echt heb geleerd, dan is het hoezeer je altijd vooruit gaat. Elke dag weer, is er groei. En eigenlijk is dat het enige dat telt.

Pas in het donker, kon ik licht zien

Wat ik ook leerde was dat sporten van de ladder omhoog uit de afgrond, bestonden uit pure herkenning. Door in het donker te zijn, kon ik licht herkennen wanneer het er was.

cave-1031499_1280

En licht waren voor mij al die mensen, situaties, dieren, muziek of wat dan ook, waar de liefde inzat. Geen methode, geen stappenplan, geen techniek kon daar tegenop. Daarmee zeg ik niet dat ik methodes en technieken afkeur. Maar zonder een persoon die zich er in liefde mee verbonden had, bracht het me geen lichtje.

Dankbaar

Tegelijkertijd: alles op mijn pad heeft me Iets gebracht, licht of donker, pijn en verdriet of vreugde, warmte of kou, het liet me ervaren wie ik ben door me te raken. Daar ben ik dankbaar voor.

Eer jezelf

Eer jouw stappen, iedere dag. Want je zet ze. Echt waar. Je bent leven en dus groei je. Je hoeft niet meer, niet beter. Het is precies goed. En morgen is er weer een dag… om precies zo, goed te zijn, goed te doen, voor jezelf, een ander. Wat wil je met die dag?

Wil je hierover in gesprek? Dat kan. Heel laagdrempelig en vrijblijvend. Houd tegen me aan wat je wilt en je zult merken dat het je helderheid en ontspanning geeft. Lijkt je dit fijn? Meld je aan voor een gratis Losmaaksessie (live of via skype).

Liefs van Nynke

 

Loslaten… een nieuw hoofdstuk

Waar vakantie al niet goed voor is. Hoe was die van jou? Ben je thuisgebleven of vertrokken…, ik ben wel benieuwd. Mijn vakantie was louterend en daarmee goed voor een weer een nieuw hoofdstuk in mijn leven.

Een jaar geleden

Zoals de meeste mensen in mijn netwerk wel weten, zijn mijn man, Kees, en ik een jaar geleden naar Friesland verhuisd nadat ik het grootste deel van mijn leven in Amsterdam had gewoond en dacht dat ik er wel klaar mee was. En door de vakantie, precies een jaar later, ben ik weer terug in de hoofdstad. De details zal ik je niet allemaal uit de doeken doen. Dat is ook niet interessant. Wel vind ik het mooi de essentie met je te delen.

Openheid

Op reis gaat het meeste wat je doet anders. Je moet je dus wel openen om daarop in te spelen, mee te bewegen en uit je dagelijkse doen en laten te komen. Er ontstaan weliswaar weer nieuwe (vakantie-)routines maar omdat de tijdelijkheid vaak zo wordt benadrukt in een vakantie, of sowieso wanneer je op reis bent, blijft openheid belangrijk.

Verandering

En in deze openheid werd voor mijn man en mij helder dat we, een jaar na de verhuizing naar Friesland, dingen opnieuw moeten omgooien. Onze energieën, die als dag en nacht van elkaar verschillen, gaan niet samen op onze nieuwe stek. Willen we allebei tot ons recht komen, dan moeten we dat, ieder voor zich, gaan vormgeven, onszelf de ruimte geven. Concreet betekent dit dat Kees in Friesland blijft wonen en ik weer terug ben naar Amsterdam.

Loslaten

loslaten

Dit betekent loslaten. Elkaar, in a way. Voor mij betekent het ook het loslaten van een plek, een verwachting, een perspectief en een idee van veiligheid. En het betekent loslaten dat ik mijn leven kan plannen. Zat ik vorig jaar rond deze tijd te genieten van de frisse Friese buitenlucht en plannen te maken voor mijn werk daar, een jaar verder blijkt de röhring in Amsterdam toch belangrijker voor me dan de frisse lucht. Geen idee maar ik heb er vast nog wat te doen.

Ruimte

En dat wat ik (nog meer) te doen heb in het leven, wil de ruimte. Het is als het baren van een kind: als de draagtijd klaar is, moet het eruit! Ook al begrijpt mijn hoofd het nog niet en ervaar ik bij vlagen verdriet, angst, boosheid en pijn. Het is goed zo. Ik weet dat die emoties ook weer weg-ebben wanneer ik ze eenmaal in de ogen heb gekeken en b(g)eleefd. Dat schoont op en is helend voor me.

Hoe was jouw vakantie of recente reis?

Transformeren, bewustwording creëren en helen vind ik fascinerend. Dat is waar ik naartoe word gezogen in het leven. En op vakantie gaan of reizen draagt hieraan bij. Veel mensen hebben dat ervaren. Daarom ben ik ook heel benieuwd naar jouw vakantie of recente reis. Hoe vertrok je? Hoe of waarin ben je jezelf het meeste tegengekomen? Wat ben je te weten gekomen over jezelf? Waar ben je dankbaar voor? En wat is echt een transformatie?
Overigens: transformatie zit wat mij betreft al in iets heel kleins, zoals anders koken en eten onderweg. Blijf je dit thuis volgen, omdat het goed voelt, dan verandert hiermee je levensstijl en, meestal, ook je gezondheid. Ook dat is transformerend.

Heerlijke koffie en een verhelderend gesprek…

Je vakantie- of reiservaringen kun je dus erg goed gebruiken om naar je ontwikkeling te kijken en je bewust te worden van wat je te doen staat. Vind je het fijn om dat met iemand samen te doen?

Laat me naar je verhaal luisteren. Ik kán goed luisteren en bovendien goed invoelen wat je wérkelijk zegt. Dit geef ik je terug en schep hiermee, samen met jou, helderheid in jouw stappen op dit moment.

Ik nodig je uit voor een hele fijne kop koffie en een verhelderend gesprek.

Op een hele fijne plek in Amsterdam. Gewoon omdat dat nu goed voelt. Gratis en voor niets. Zo wordt een reiservaring een helende ervaring. Meld je hier aan en ik neem zo snel mogelijk contact met je op. Lieve groet van Nynke