Logo Soul Touching

zielscontact

Heb je vertrouwen?

Er is veel rumoerigheid in de wereld. Misschien merk je zelf ook onrust in je lijf, intense moeheid of ander ongemak. Misschien hoor je om je heen de doemscenario’s, de groeiende onzekerheid, boosheid of angst.

Grote verandering

Het is natuurlijk niet de eerste keer dat de mensheid door een grote verandering beweegt. Toch wordt er door velen gesproken over een bijzondere fase in onze geschiedenis: een tijd waarin ons gewaarzijn een andere focus lijkt te kiezen: minder vanuit het hoofd, meer vanuit onderbuik en hart.

Ook wordt er gesproken over een diepgaande transformatie van ons DNA, en dus van ons als mens. Dat gebeurt niet zo vaak.

En hoe sta jij in dit alles?

Innerlijke kalmte

Kun je je innerlijke kalmte bewaren? Kun je vertragen, verstillen, verzachten? Heb je vertrouwen in wat de komende tijd zal brengen?

Alleen met een zekere mate van vertrouwen kunnen we ons laten meevoeren op de grote stroom van het bestaan. Een stroom die zoveel meer omvat dan alleen onze eigen veiligheid, controle of het ‘drooghouden van onze schaapjes’.

Wanneer vertrouwen ontbreekt, vernauwen we vaak. We schieten in vechten, vluchten of bevriezen zodra de chaos toeneemt. We grijpen ons vast aan het eerste wat enig houvast lijkt te bieden, terwijl dat niet altijd het meest wijze houvast is.

 

Heb je vertrouwen?

Afbeelding: maker onbekend

Waar zit jouw vertrouwen

Waar zit jouw vertrouwen eigenlijk in je lijf?
Waar ga je naartoe wanneer je vertrouwen in jezelf wilt voelen? Vertrouwen van binnenuit kunnen halen, voelt in deze tijd als een belangrijke sleutel, nu zoveel externe structuren hun houdbaarheid lijken te verliezen.

Misschien is het daarom zo wezenlijk om ons lichaam weer te leren verstaan. Niet alleen als iets dat ons draagt, maar als een intelligent kompas dat ons de weg wijst naar ons hart en onze ziel.

De taal van je lichaam

De taal van het lichaam is in wezen een taal van vertrouwen. Het lichaam wéét dat verandering onderdeel is van het leven en dat het meest wezenlijke altijd behouden blijft. Het lichaam is een levende deur naar onze oerwijsheid, naar de bron van leven zelf. Daar bestaat geen werkelijk wantrouwen. Daar is alleen beweging, schepping, waarin ook sterven en transformatie een natuurlijke plek hebben.

Praat met je lichaam, met je vertrouwen. Laat je meevoeren door de stroom. En merk hoe de hectiek om je heen zachter wordt zodra jouw focus verschuift van angst naar vertrouwen.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – laten we verkennen hoe jij jouw vertrouwen weer van binnenuit kunt vinden)

Angst vóór de angst

Wanneer je middenin gevoelens van angst zit, is het lastig om daar tegelijkertijd op te reflecteren. Je voelt wat je voelt en vrijwel direct vereenzelvig je je ermee: ik bén bang. Daarmee lijk je diep verbonden met die angstige gevoelens.

Bovendien voelt datgene wat de angst veroorzaakt vaak als iets buiten jezelf, en dus ook buiten je invloedssfeer. Zie daar maar eens uit te komen.

Ons gewaarzijn groeit

Gelukkig groeit het gewaarzijn over onze innerlijke staat steeds meer. Een eerste essentiële stap is het stilzetten van de automatische piloot in jou. Een moment nemen om gewoon even te zitten, voelen dat je ademt, opmerken dat je gedachten hebt, spanning voelt, angst voelt… zonder dat jij per definitie die angst bént.

 

De angst vóór de angst

Afbeelding van djedj via Pixabay

En precies daar ontstaat ruimte. De onlosmakelijke verbinding met de angst wordt verbroken. Je kunt ernaar kijken, zonder er volledig in op te gaan.
In die ruimte is het belangrijk jezelf niet te overhaasten. Merk op hoeveel druk er soms onder zit: ‘ik moet dit oplossen, anders…’ Juist wanneer die agenda sterk aanwezig is, houden angstgevoelens zich vaak verborgen. Ze geven zich niet echt bloot.

Angst houdt niet van agenda’s

Angst houdt niet van agenda’s. Net zomin als Liefde trouwens. Wij ménsen houden ervan, omdat we daarmee tijd en ruimte denken te controleren. En ja, dat lijkt de angst er even onder te houden. Maar is dat werkelijk zo?

Wanneer we contact maken met de energie die we als angst labelen, haar laag na laag afpellen, ontdekken we dat er een oude herinnering onder ligt. Een ervaring die ooit angstaanjagend was en zich heeft vastgezet omdat ze niet volledig gevoeld kon worden. Maar uiteindelijk wil die energie maar één ding: doorleefd worden, zodat ze weer kan bewegen.

Dat is wat alles in de natuur doet: ontstaan, groeien, bloeien, vervallen en overgaan in iets nieuws. Continue beweging, als aanspoelende golven op het strand.

De angst vóór de angst

De angst voor wat zich in ons heeft vastgezet, kan immens voelen. Maar vaak is het vooral de angst vóór de angst die ons gevangen houdt. Zolang je ervoor blijft staan, blijft het groot.

Zoals een enorme regenbui die tegen je ramen klettert. Brrr… daar stap je niet zomaar in. Maar zodra je naar buiten gaat, je ermee verbindt en het toelaat, verdwijnt de weerstand. De energie stroomt weer en de heftigheid neemt vanzelf af.

De sleutel heb je zelf in handen

De angst vóór de angst houdt je gevangen. Maar de sleutel heb je zelf in handen: beweeg ernaartoe, naar het heikele punt, dat waarvoor je wilt vluchten. Beweeg naar die essentie, het oog van de storm. Dat ís jouw gouden midden. Dáár herinner je je weer wie je werkelijk bent: Liefde.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – laten we samen bewegen naar jouw heikele punt, daar waar het niet wil stromen. En ervaar weer jouw essentie, je helderheid in wie je bent.)

Anxiety (sluimerende angst)

We kennen het allemaal wel: zo’n onderhuidse, sluimerende angst. Vaak gericht op de toekomst. Een gevoel dat moeilijk te duiden is, omdat er niet direct een concrete aanleiding lijkt te zijn. Geen duidelijke dreiging, geen zichtbaar gevaar.
En toch is die angst er.

Ongrijpbaar

In het Nederlands maken we eigenlijk weinig onderscheid tussen ‘fear’ en ‘anxiety’. Terwijl fear meestal verbonden is aan iets concreets, voelt anxiety vaak ongrijpbaar. Juist daardoor kan deze vorm van angst diep doorwerken in ons leven, soms zonder dat we het echt doorhebben.

In het prachtige (luister-)boek Ecstatic Playground van Allison Holley omschrijft zij anxiety als volgt:

“Anxiety is een teken dat je overweldigd wordt door inspiratie en een verlangen om je levensdoel te bereiken.”

 

Anxiety

Afbeelding van Pete Linforth via Pixabay

 

Verlangen

Dat geeft meteen een heel andere ingang. Wat wat als die sluimerende angst niet alleen iets zwaars of problematisch is, maar óók verbonden is met verlangen? Met groei? Met iets dat in jou geboren wil worden?

Allison schrijft verder:
“Wanneer we ons richten op wie we in de toekomst willen zijn, projecteren we onszelf weg van het huidige moment. Vaak in de overtuiging dat dat nu niet in lijn is met ons grotere geheel, maar dat is niet zo. Wanneer we de behoefte loslaten om de toekomst naar ons toe te trekken en volledig aanwezig zijn in dit moment, worden we vanzelf geleid naar onze hoogst mogelijke toekomst, omdat we daar in essentie nu al in leven.”

Hier en nu

Misschien is dat waarom we steeds opnieuw horen: blijf in het hier en nu. Niet per se als populaire spirituele slogan, maar omdat juist daar het gevecht met het leven stopt. Want dat gevecht gaan we nooit winnen.

Wat als je die sluimerende angst voor het onbekende eens voorzichtig zou bekijken als een vorm van anticipatie? Als een innerlijke opwinding voor iets nieuws dat zich via jou wil ontvouwen? Voel maar wat dat doet. Misschien ontstaat er direct al iets meer ruimte.

Ruimte

En juist in die ruimte kun je weer ademen. Zachter worden. Andere perspectieven toelaten. Misschien zelfs opnieuw contact maken met die diepere laag in jezelf, waar jouw ziel hoorbaar wordt en je weer leert vertrouwen op haar ingevingen.

Daarnaar leven, bij voor- én tegenspoed, dát is uiteindelijk werkelijk extatisch.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – laten we samen onderzoeken waar jouw angst je naartoe wil leiden en ervaar meer helderheid)

De reis

We reizen wat af. En met de toenemende schaarste aan de energiebronnen waar wij zo vertrouwd mee zijn, zal die manier van reizen waarschijnlijk niet eeuwig blijven bestaan. Misschien gaan we andere vormen van reizen en ervaren ontdekken: minder fysiek, meer etherisch. Meer van binnenuit misschien.

Thuis

Maar uiteindelijk doen alle reizen maar één ding: ze brengen ons terug naar huis.

Of het nu een feestvakantie is vol drank en drugs, of het wekenlang alleen lopen van een pelgrimspad, steeds zijn het de ervaringen die je ziel aanraken en verrijken. Soms op de meest wonderlijke manieren brengen ze je terug naar jouw eigen goddelijke staat van zijn.

Ook de reis van de held, de prachtige metafoor van Joseph Campbell voor alle verhalen die wij als mens creëren, vertelt in wezen hetzelfde verhaal. We vertrekken vanuit het Ene en bewegen uiteindelijk weer terug naar het Ene.

Is het zinvol?

Is dat zinvol? Misschien niet. Maar wat als het leven helemaal niet draait om nut of betekenis? Wat als reizen simpelweg is wat de ziel doet? Je bént nu eenmaal die reiziger, of je dat nu bewust kiest of niet.

En misschien is het daarom juist zo waardevol om onderweg regelmatig een reis naar binnen te maken. Een moment van landen in jouw midden, wat ik ook wel je gouden midden noem.

 

De Reis

Afbeelding van Cloé Gérard via Pixabay

Jouw midden

Dat midden voelt voor mij als een poort naar de ziel: naar dat veel grotere, ruimere wezen dat jij in essentie bent. Vanuit dat ziels-perspectief wordt de reis zachter, lichter ook. Je bent minder bezig met oordelen over jezelf, over het leven of over alles wat anders zou moeten zijn. Er ontstaat meer helderheid, meer balans. Een natuurlijke stroom waarin je je gemakkelijker laat meevoeren, zonder alle controle, stress of angst voor een verkeerde afslag.

Dan voelt het leven niet langer als iets dat voortdurend opgelost moet worden, maar als iets dat ervaren mag worden.

Thuiskomen in jezelf

Dus juist in deze tijd: neem regelmatig zo’n moment om thuis te komen in jezelf. Er is geen vaste methode. Vind vooral jouw manier.

Voor mij helpt het om de vingertoppen van beide handen net boven mijn hartgebied te leggen, bij mijn hoge hart. Alsof daar dan een deur opent waardoor ik direct land in mijn zielsenergie. Rustgevend. Bekrachtigend. Niet dat ik dan stressvrij ben, maar het verzacht en neutraliseert. Het maakt mijn dagen lichter en gemakkelijker.

Misschien werkt het ook voor jou. Of misschien ontdek jij jouw eigen ingang naar huis. Ik voel graag met je mee, mocht dat fijn zijn.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – voor als je samen zielscontact wilt maken en daar vertrouwd mee wilt raken)

Een antwoord hóren is nog niet dat antwoord tóelaten

De meeste mensen zijn, ergens vanbinnen, op zoek naar zichzelf. Dat lijkt eigen aan onze soort: de mens. ‘Ken uzelve’ drijft ons voort, van wieg tot graf, en misschien nog wel verder.

We zoeken

Dus we zoeken. En we krijgen ook regelmatig antwoorden: via een samenloop van omstandigheden, schijnbaar toevallige gebeurtenissen, plotselinge tegenvallers die uiteindelijk een zegen blijken te zijn. Het leven verrast ons voortdurend. En als we openstaan om antwoorden te horen, voelen of zien, dan dienen ze zich ook aan.

 

Een antwoord hóren is nog niet dat antwoord tóelaten

Afbeelding van Elisa via Pixabay

Zeker in deze tijd, waarin mediamieke sessies, plantmedicijn-ceremonies, astrologische inzichten en systemen als Gene Keys en Human Design steeds meer geaccepteerd zijn, lijken antwoorden overal voorhanden. Antwoorden vinden is dan ook niet altijd het heikele punt.

Toelaten

Maar zodra zo’n ‘aha’ zich aandient (dat heldere inzicht, die handreiking van duidelijkheid) begint het eigenlijk pas. Want hoe laat je dat antwoord werkelijk toe in je leven? Hoe integreer je het? Vaak vraagt een antwoord ons om het roer om te gooien, subtiel of juist rigoureus. We zijn niet voor niets afgedreven van ons innerlijk weten; er ís iets dat anders mag.

Misschien vraagt het leven je om je voeding aan te passen, meer of anders te bewegen. Misschien om te verstillen, ruimte te maken voor diepgang en alleen zijn. Of om een moedige stap te zetten en meer je assertieve zelf te zijn, juist buiten de gebaande paden, stevig gegrond.

Moedig

Voor dat alles is moed nodig. Een antwoord alleen brengt je dus zelden echt thuis, al hopen of verwachten we dat vaak wel. We blijven hangen op de mentale laag, waar het antwoord landt. ‘Ja, ik begrijp het,’ zegt het brein, en we zetten onbewust snel een vinkje: beantwoord. Weer dóór. Op naar het volgende.

Want iets in ons blijft duwen. Rusteloos, gedreven door een diepe herinnering aan ‘thuis’: aan eenheid, heelheid, samenvallen met wat is. Daar waar vrede is. Waar we weer landen.

Geef je over

Dus ja, zoek je antwoorden, vind ze. En… stroop daarna je energetische mouwen op, zet je etherische schouders eronder én, heel belangrijk: geef je over zodat het antwoord door je heen vorm kan krijgen. Vaak anders dan bedacht. Maar, zoals zovelen ervaren, uiteindelijk mooier dan je je had kunnen voorstellen.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact — om jouw antwoorden tot leven te brengen)