• Door naar de hoofd inhoud
  • Spring naar de voettekst
Logo Soul Touching
  • Home
  • Aanbod
    • Verkennings-sessie
    • Eén op één – Thuiskomen
    • Groepswerk – Afstemmen
    • Overig – Co-creëren
  • Hoe werkt het?
  • Nynke
  • Blog
  • Contact
  • Gratis kennismaken

contact

Intimiteit als sleutel naar geluk

Intimiteit is zakelijk gezien niet een heel handig woord. Er is immers vrijwel meteen die associatie met seksueel getinte (on)gewenste intimiteiten. Maar wat ik bedoel met intimiteit is een vorm van contact die uitstijgt boven wellust en primaire lijfelijke driften: het is geestelijke intimiteit. Het is wat ik bedoel met Soul Touching, dat wat ik doe in mijn werk: het raken van je ziel. “En wat kan ik daar dan mee?”, zul je misschien zeggen. Dat laat ik je in dit blog ervaren.

Waar begin je met het vinden van geluk?

Stel, je bent moe en lusteloos. Zelfs het mooie weer, zo weet je inmiddels, gaat je niet écht verder helpen. Al jaren werk je hard, probeer je te voldoen aan eisen waar je eigenlijk steeds meer vraagtekens bij hebt. Leren van de feedback van je leidinggevende geeft je geen voldoening meer. Je lijkt ‘er’ immers nooit te komen, waar dat dan ook is. Je denkt veel na over een andere stap in je leven, het over een andere boeg gooien. Maar welke boeg dan? En waar te beginnen?

Dit is een punt waar heel veel mensen tegenaan lopen. En het antwoord is uiteindelijk nooit te vinden op de plek waar we zo gewend zijn om te zoeken: iets buiten ons. Het antwoord van een vriend(in) of van je partner, ja zelfs het antwoord van een coach is uiteindelijk niet hét antwoord. En dat zeg ik? Zelfs al verdien ik mijn brood met het begeleiden van mensen in dit soort situaties? Ja, dat zeg ik.

De eerste stap is naar binnen

Want het is me glashelder dat het nóoit anderen zijn die jou je zin in het leven kunnen bieden. Niemand in de buitenwereld kan de gedachte van het ontbreken van die zin voor je oplossen. Om de doodeenvoudige reden dat het nooit gaat over een oplossing. Als je vastloopt in je leven en echt niet meer weet hoe het verder moet, denk je een oplossing te willen. Maar wat je werkelijk wilt, is in contact zijn met jouw weten. Je wilt dat je leven stroomt. Of heb ik het mis? En niemand kan dat doen, behalve jij zelf. “Ja, ja”, zeg je dan, “dat ken ik nu wel. Maar ik wil gewoon gelukkig zijn. Hoe doe ik dat dan?”

Antwoorden en oplossingen die je zoekt, zijn zó eigen, zozeer van jou, dat jij ook de enige bent die je daar toegang toe kan geven. En paradoxaal genoeg, hebben we onszelf aangeleerd dat juist die meest éigen wijsheid, die het dichtste bij ons staat, ook het spannendst is om contact mee te maken. Dus hebben we dat contact zorgvuldig afgeschermd en laten het alleen toe in bijzondere gevallen.

Contact met je ziel

Geestelijke intimiteit, het contact met je ziel

Dit contact noem ik het gebied van de ziel. Het is het gebied waar we de meest intieme relatie mee hebben, intiemer dan met onze liefdespartner of meest dierbare. Inderdaad, daar komt intimiteit in beeld, geestelijke intimiteit dus. Het punt waarop jij ‘ja’ zegt tegen de verbinding met jezelf. De liefde voor jezelf. En de waarde of de energie die je als mens vertegenwoordigt.

De vrije verbinding met je ziel is de meest krachtige die je kunt hebben. Je hart staat open en je ervaart de wereld als mooi en vol mogelijkheden. Jezelf en mensen om je heen ervaar je als bijzonder, inspiratievol en prachtig. Alsof je je bestaan door een roze bril waarneemt. En dat is immers ook wat een open hart doet: de liefde doorlaten. En die liefdesstroom is de energie van waaruit we dingen laten ontstaan die ons op het lijf geschreven zijn. Daar vinden we de antwoorden op onze wezenlijke vragen in het leven en ervaren we geluk.

De roze bril die blijft

Maar weet, het gaat hier dus niet om liefde of verliefdheid, zoals we dat kennen in onze relaties. Tenminste in de meeste gevallen is de liefde (of verliefdheid) in een relatie, een afhankelijke liefde. Dat betekent dat we hetgeen we van onszelf zoeken, projecteren op een partner. En die kan dat natuurlijk nooit bieden. Daarom duurt die roze bril in een relatie nooit lang. Nee, de energie waar het hier over gaat, is die kracht van waaruit we iets scheppen, creëren. Het is Liefde in de puurste zin: oordeelloos, onverstoorbaar en natuurlijk. Het is wie ook wij in wezen zijn. Dit is een roze bril die blijft.

Laat jouw contact met jou aan de wereld zien

En hoe spannend is het om dit intieme, dit wie jij in wezen bent, in de buitenwereld te zetten, volop in het licht? Voel het maar, nu bijvoorbeeld. Sluit even je ogen en concentreer je op je lichaam. En laat hem/haar vertellen hoe spannend dit is. Of komt er voor jou een ander woord op? Voel maar hoe je maagstreek samentrekt of je hart pijn doet of je keel dicht gaat zitten. Of misschien voel je iets hards in je onderbuik? Wat neem je waar? En wat is de boodschap hiervan aan jezelf?

Duizenden jaren hebben we erover gedaan onze ziel te ontkennen, ten behoeve van een groei in materiële dingen, gemak, comfort én geld natuurlijk. Geld als doel, als bron van veiligheid, heeft een hele centrale plek in onze samenleving ingenomen. Onze ziel leek hierbij in de weg te staan: te kwetsbaar, te eerlijk, te zuiver, teveel compassie. Daarmee overleef je niet, dachten we.

Onze nieuwe software

Dus, na al die jaren, hebben we ‘even’ tijd en aandacht nodig om hierop terug te komen en de ziel weer haar prachtige, krachtige, stralende plek te geven in alles wat we op een dag doen, in al onze creaties en onze relaties! We hebben ons ‘software’programma te vervangen, te upgraden: de afwijzingen van ons wezen die we hebben ervaren, staan in ons gegroefd. En nieuwe groeven programmeren, is een ontwikkeling. Maar ervaar je eenmaal het contact met jouw meest kloppende antwoorden, je helderheid en je natuurlijke beweging zonder angst, dan wil je die niet meer kwijt. En ga je door tot je oude programmering is verdwenen.

Op dit moment vraagt het van ons dus nog wat ‘werk’ om in contact met onze ziel te leven en ons hart open te gooien. Het trainen van de ‘spieren’ van de deur naar je hart en je ziel is zoals je kent van de spieren in je lichaam: het kan pijn doen, je kunt in de weerstand schieten en willen opgeven. Maar je weet ook dat wanneer je daar doorheen bent, dit je zoveel voldoening geeft.

Wil jij antwoorden op de levensvragen die je nu hebt? Ervaar je een verlangen naar het openen van je hart en contact met je ziel? En vind je het fijn dit niet helemaal alleen te doen?

Wil je nu even iemand naast je wanneer je in je spiegel kijkt naar je antwoorden? Laat me in gesprek gaan met je ziel door in gesprek te zijn met jou en je, via mijn woorden, als vanzelf uit te nodigen naar de plek van jouw intimiteit. Laat me jouw ziel raken. En pluk je helderheid, flow en je roze bril op je wereld. Geniet!

Geef je op voor een gratis Losmaaksessie van 20 min (skype / live: 15,- euro) op www.soultouching.nu/gratis

 

 

 

 

 

 

 

Van product, naar dienst, naar … contact

Vroeger, heel vroeger was er de ‘zorg’ om eten, drinken, onderdak en voortplanting, tastbare, fysieke zaken. Iets dichterbij in de tijd is ruimte ontstaan voor het elkaar leveren van diensten. En die diensten werden weer vertegenwoordigd door iets tastbaars: een stuk perkament, later papier met een tekst en een stempel of zegel, tegenwoordig een rapport, contract, verklaring, overeenkomst etc.

De focus was (en is nog steeds wel) gericht op fysiek tastbare zaken. Daar hechten we waarde aan en daarvoor zijn we dus bereid geld te betalen.

Maar de waarde daarvan is aan het afnemen, vooral waar het eigenlijk gaat om onstoffelijke zaken: het rapport van de sessie met de consultant verdwijnt in de la, de manual van de training gaat in de zoveelste opruim-ronde met de vuilnis mee en het contract dat gezag leek te hebben, blijkt niet waardevast wanneer het relationeel strandt tussen de betrokkenen. 

Want de waarde blijkt niet in het document te zitten maar in de mores, de intrinsieke waarden van de betrokken personen en hun onderlinge relaties. Ze gunnen wat ze bereid zijn te gunnen, met of zonder contract. En gunnen ze niet, dan is de waarde van het contract veel kleiner dan de omvang van de advocaten-rekening.

Dit is een tijdperk van alsmaar toenemende transparantie. De waarde waarvoor we bereid zijn te ‘betalen’ (in geld of iets anders) moet dan ook in toenemende mate helder en transparant zijn. En transparantie betekent: real time, in het moment waarneembaar, of het nou een product of dienst betreft.

In mijn coachende dienstverlening, houdt dat in dat alle vooraf gedane beloften mbt het resultaat ervan (werknemers die beter presteren, plezier hebben in hun werk, zich niet ziek melden, doen wat ze moeten doen… etc.) in essentie loze beloften zijn en daarmee waarde-loos. Laat staan dat een rapport óver de coaching als hard resultaat kan worden beschouwd.

Een beloofd resultaat gaat immers nooit over het moment waarin de dienstverlening plaatsvindt, altijd over dat wat vooraf bedacht is als gewenst. Het enige dat zich echt als concrete waarde kan laten gelden bij deze begeleiding en waar in feite ook voor wordt betaald, is wat real-time wordt ervaren in het contact tussen coach en coachee. Wat daaruit voortkomt, is van tevoren niet vast te leggen en kan dus pas later op waarde worden geschat. Gewenst resultaat kan natuurlijk wel degelijk stimulans bieden en richting wellicht.

Wat dit transparante tijdperk van ons vraagt is een primaire focus op wat er in het moment is en gebeurt. Wat vindt er plaats in de verbinding tussen mensen, hun wijze van contact maken en wat dat met ze doet. Het gaat over geraakt worden en laten raken, over beroeren en vervoeren… En producten en diensten raken daaraan meer en meer ondergeschikt.

Wat betekent dat in mijn geval als coach? De waarde van mijn diensten, met mijn prijskaartje daaraan, is niet het beschreven coachgesprek met verwacht resultaat zoals te lezen op mijn site of in mijn offerte. Het is de ervaring van wat er in het contact gebeurt tussen mij en mijn klant en wat daarin helder wil worden. Wat leeft er werkelijk tussen of binnen mensen aan spanning, respect, openheid? Hoe wordt er gecommuniceerd?

Het effect daarvan laat zich niet vooraf in een hokje persen als ‘resultaat’ op grond van wat een klant, werkgever of werknemer, wil.

Dat is transparantie: wat er leeft, wat er speelt, hoe de hazen lopen, wil worden gezien en gehoord en niet meer bedolven zijn onder verslagen, rapporten en jaarcijfers. Het wil telkens opnieuw, in een voortdurend proces, aanwezig mogen zijn en aangeraakt.

Wij kunnen in de transparante wereld van nu, niet meer om onszelf, noch om elkaar heen. Ontkennen wat er tussen ons speelt, lukt steeds minder. We hebben het met elkaar te doen. Is er boosheid, verdriet, afgunst, haat, liefde, compassie, vrede of oorlog? Het ligt steeds sneller open en bloot op tafel. En we hebben ons primair te verhouden tot hoe we dat met elkaar vormgeven op de beperkte fysieke ruimte en met de beperkte fysieke middelen die we hebben. Niets kan meer over de schutting. ‘Not in my backyard’, zal binnen no-time toch in je eigen achtertuin blijken te liggen. Griekse en Spaanse nationale begrotingen blijken niet te negeren, willen we zelf niet failliet gaan. En een massa-ontslag om een bedrijf te redden, snijdt ons als belastingbetaler onmiddellijk weer allemaal in de vingers.

Als je me nu aanspreekt op mijn website www.movente.nl omdat ook ik daar nog resultaten beloof in plaats van de waarde van de ervaring, dan heb je volkomen gelijk. Ja, daarin heb ik wat te doen en dat is gaande!

Klantvriendelijkheid in de fietsenmakerij…

Vrijdagavond, klaar met mijn laatste afspraak zo rond half zeven. Ik wil op mijn fiets stappen en dat voelt anders, zwaar. Ik ken dat ‘anders’ inmiddels wel, maar registreer dan toch niet meteen dat mijn band gewoon lek is. Lopen dus.

Zaterdagmorgen meteen mijn fiets wegbrengen. Ik plak ook wel zelf maar nu even niet. Fijn dat ik de eerste klant ben om 9u ’s morgens. Snel door want er is veel te doen, ook op zaterdag.

Om kwart voor vijf kom ik mijn fiets ophalen. Even snel, op weg naar mijn afspraak. Het is beduidend drukker. Ik groet en wacht even. Er wordt terug gegroet en verder gebeurt er niet zoveel. De fietsenmaker, is bezig met een racefiets.

De eigenaresse, leuke meid, goedlachs, bos donkere krullen, zit naast hem op een kruk en lijkt het goed te kunnen vinden met de twee wat oudere mannen die er ook omheen staan. Er is nog een dame. Ook heel relaxt, zittend en wachtend op een andere kruk. Met z’n vijven hebben ze het over krakersrellen in de jaren tachtig: “Tering, het leek wel oorlog”, de een. “Oorlog ja. Ik heb m’n spullen gepakt en ben naar Frankrijk vertrokken en vijf jaar lang niet teruggekomen. Wat een zootje”, de ander. De fietsenmaker zelf kijkt goedlachs over het leesbrilletje op het puntje van zijn neus en vindt er het zijne van. Ook de dames weten nog van de rellen. Bijzonder. Ze moeten zo net twintig zijn geweest toen, net als ik.

We zijn zo’n vijf minuten verder en ik ben nog steeds een soort publiek bij een theaterstukje waar ik inval zonder dat dat mijn intentie was. Ik bedenk voortdurend of ik in zal breken en vragen of iemand me kan helpen. Ik moet toch door. Tegelijk ervaar ik een soort ongeschreven regel die zegt dat ik gewoon publiek moet blijven en dat alles vanzelf goedkomt.

Een bedeesde jongeman komt naar me toe en vraagt of hij kan helpen. Ik laat mijn bon zien en zeg dat ik mijn fiets kom halen. Heel keurig haalt hij mijn fiets.

€ 9.50, schappelijk prijsje. Ik vraag of ik kan pinnen. Ai, dat wordt lastig. De bedeesde jongeman weet niet hoe het werkt. Hij geeft, weer heel bedeesd, aan dat ik even moet wachten.

Weer aarzel ik: zal ik vragen of de fietsenmaker het niet even kan doen? Hij lijkt me de baas en zal geen pinautomaat hebben aangeschaft om er vervolgens niet mee te kunnen werken. Maar ik aarzel opnieuw. Nog steeds druk met de racefiets en de krakersrellen, dwingt de baas op de een of andere manier respect af. Hij lijkt exact te weten wat hij doet. Ik ben zijn klant. Hij heeft verder dan een groet nog geen woord met me gewisseld maar is ongelooflijk zeker dat ik een tevreden klant blijf. Hoe kan dat nou, denk ik? In welke andere winkel of horeca-gelegenheid gaat de baas zo met zijn klanten om?

Maar bij de fietsenmakerij heerst een andere code. De baas met zijn brilletje is de hoofdrolspeler in de wisselende scènes, steeds bevolkt door andere mede-spelers: klanten en praatgrage buurtmensen. Hij ziet iedereen, groet, lacht en kijkt je af en toe even aan. En ondertussen werkt hij vakkundig door aan de ‘patiënt’ die in de beugels hangt.

Dan is de racefiets klaar. De leuke, goedlachse meid is blij. Alles wordt nog even op maat gesteld voor haar. Ze betaalt, krijgt een aantal adviezen en een gratis bidon (het was een pittige rekening!) en ze vertrekt.

Inmiddels is het publiek aangegroeid met drie jongemannen die een bakfiets willen huren. “Kun je bakfiets rijden?”, vraagt de eigenaar over zijn brilletje. Een van de jongens knikt. Ook zij blijken krakers. De nieuwe lichting, zeg maar. “Maar je moet wachten, eerst deze dame”, en de eigenaar wijst naar mij.  Ik merk dat ik hem heel sympathiek ben gaan vinden. “Gelukkig heb ik mijn mond gehouden”, denk ik.

Even later sta ik buiten, hup op mijn fiets naar mijn afspraak. Mijn stress van even geleden is volledig weg. Ik merk dat ik heb genoten, daar in die fietsenmakerij. Wat relaxt: niets doen, luisteren naar mensen die elkaar niet kennen en echt een leuk contact hebben, zo op de zaterdagmiddag.

Aangekomen, (vijf minuten te laat), zit mijn afspraak al even relaxt achter een kop thee. Hoe ingewikkeld kan het leven zijn?

Liefde is…

Ik ben een groot fan van detectives, zowel in boek- als dvd-vorm. Eigenlijk lees ik nauwelijks. Maar thrillers en detectives kan ik vaak niet wegleggen. En wanneer ik thuis naar een dvd kijk, is het ook vaak een detective. In elke taal behalve in het Nederlands. Dat genre is niet aan ons besteed. We bakken er niets van. Maar dat terzijde.

De laatste weken stond bij ons ‘Prime Suspect’ op het menu met Helen Mirren in de hoofdrol als Detective Chief Inspector Jane Tennison. Wat een ontzettend goede actrice is dat! De laatste dvd uit deze serie kroop weer onder mijn huid.

Meisje van 14: Sallie, zeer strenge ouders, wordt vermist en vermoord teruggevonden. Ze blijkt zwanger van haar schoolhoofd, toevallig ook haar overbuurman en de vader van haar klasgenootje Penny. Penny, ook het leven aan het ontdekken en gek op een jongen van haar leeftijd, een boefje die al een paar keer is opgepakt, blijkt aan het einde de moordenares van Sallie. Motief volgens Penny: jaloezie. Sallie blijkt het boefje namelijk ook leuk te vinden, net als heel veel meisjes van de school. Echter Penny’s daad zal meer nog zijn ingegeven door het feit dat juist haar vader de verwekker is van het kind in de buik van haar buurmeisje. Dat is immers hoogverraad voor een kind!

Alle ingrediënten kloppen: families in een minder goede buurt van een stad, jongeren die hun weg moeten vinden in zo’n buurt en al vroeg in aanraking komen met drugs, alcohol, sex en criminaliteit. En de relatie tussen ouders en kinderen die vaak moeizaam is.
Welke koers vaar je als ouder in die harde wereld waar je je kind moet loslaten op weg naar zelfstandigheid en tegelijk bescherming moet bieden tegen het leven zelf? Een hele lastige vraag. Wanneer doe je het goed als ouder? En in hoeverre mag je het kind zelf aanrekenen wat het doet?

Ouder en kind

Naast de pracht-rol van Helen Mirren, schittert wat mij betreft ook het meisje Penny, die, door wie ze is, heel dichtbij de meestal zo afstandelijke Chief Inspector Tennison ‘mag’ komen. Penny wekt empathie op. Ze speelt overtuigend: heel authentiek, beetje timide en duidelijk worstelend met wat ze meemaakt. Een grote rol in Penny’s leven speelt het contact met haar ouders, of liever: het gebrek daaraan. Ze voelt zich ongezien en onbegrepen en hunkert naar hun liefde en oprechte aandacht. In de Chief Inspector ziet ze, naarmate ze haar leert kennen door het moordonderzoek, wel die ouder: Jane verplaatst zich in haar en sluit aan op haar belevingswereld.

Jane heeft bijna meteen een zwak voor Penny, ervaart liefde voor het kind en laat dat ook even toe, natuurlijk in een fase waarin ze zelf erg kwetsbaar is. Ze geniet van het contact met Penny en je ziet de altijd zo harde en afstandelijke detective voor even een mens zijn met gevoelens, met een zachte, moederlijke kant. Altijd gevaarlijk natuurlijk om privé en werk te mengen in zo’n beroep. En ook nu blijkt juist Penny de moordenares. Hoe wrang.

De liefde tussen Jane en Penny trof me. Zo volkomen ongepast en tegelijk zo oprecht en daardoor niet te stoppen. Misschien dat het me daarom zo raakte: liefde laat zich niet de les lezen. Jane handelde onprofessioneel en risicovol. En Penny had iemand omgebracht. Maar het blijven allebei mensen met een hart. En ze hebben, net als iedereen, behoefte aan liefde en oprecht contact. Ze willen ook gezien worden om wie ze zijn, onder het schild dat ze naar buiten tonen.

Ieder mens heeft liefde nodig. En ieder mens heeft liefde te geven. Maar waar zit de deur naar iemands hart wanneer het leven niet mals is en de ervaring heeft geleerd de deur beter onvindbaar te laten?

En wie zet de eerste stap? Ben je zelf degene die, ondanks pijnlijke ervaringen uit het verleden, de weg naar jouw deur laat zien? Of geef je zelf als eerste je onvoorwaardelijke liefdevolle aandacht aan iemand, ook al merk je dat er geen enkele deur open staat?

Liefde is… misschien wel de eerste stap zetten waarbij je nooit weet of je iets terugkrijgt. Zoals de onvoorwaardelijke liefde van de ouder naar het kind.

Afval in de ruimste zin van het woord…

NOS journaal, 15 feb 2012: “Het barst van de afval in de ruimte, veroorzaakt door onszelf. Dat afval draait in banen om de aarde, waar het schade kan toebrengen aan satellieten. Het puin kan zelfs gevaarlijke zijn voor André Kuipers en zijn collega’s in het internationaal ruimtestation. Professor Boudewijn Ambrosius, hoogleraarruimtevaarttechniek bij de TU Delft, Afval in de Ruimte.” (Afbeelding “Solar cleanup” is van Jianping Fan uit Guangzhou (China): http://bit.ly/xYIjbZ).Lees verder →

  • « Vorige
  • Pagina 1
  • Pagina 2
  • Pagina 3
  • Volgende »

Footer

Mijn inspiratie, nieuws en aanbiedingen ontvangen?

E-mail: info@soultouching.nu
Telefoon: 06-21 25 51 84

Algemene Voorwaarden
Privacyreglement

Soul Touching © 2026. All Rights Reserved. Webdesign: Kaat Leyssen


We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we ervan uit dat je ermee instemt.
Cookie InstellingenAccepteer allesPrivacybeleid
Manage consent

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary
Altijd ingeschakeld
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. These cookies ensure basic functionalities and security features of the website, anonymously.
CookieDuurBeschrijving
cookielawinfo-checkbox-analytics11 monthsThis cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Analytics".
cookielawinfo-checkbox-functional11 monthsThe cookie is set by GDPR cookie consent to record the user consent for the cookies in the category "Functional".
cookielawinfo-checkbox-necessary11 monthsThis cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookies is used to store the user consent for the cookies in the category "Necessary".
cookielawinfo-checkbox-others11 monthsThis cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Other.
cookielawinfo-checkbox-performance11 monthsThis cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Performance".
viewed_cookie_policy11 monthsThe cookie is set by the GDPR Cookie Consent plugin and is used to store whether or not user has consented to the use of cookies. It does not store any personal data.
Functional
Functional cookies help to perform certain functionalities like sharing the content of the website on social media platforms, collect feedbacks, and other third-party features.
Performance
Performance cookies are used to understand and analyze the key performance indexes of the website which helps in delivering a better user experience for the visitors.
Analytics
Analytical cookies are used to understand how visitors interact with the website. These cookies help provide information on metrics the number of visitors, bounce rate, traffic source, etc.
Advertisement
Advertisement cookies are used to provide visitors with relevant ads and marketing campaigns. These cookies track visitors across websites and collect information to provide customized ads.
Others
Other uncategorized cookies are those that are being analyzed and have not been classified into a category as yet.
OPSLAAN & ACCEPTEREN