energie

Jouw eigen toon

Steeds meer mensen ontwaken in het besef: alles is frequentie, energie, trilling.
En hoewel we nog regelmatig worden meegesleurd in onze oude overlevingsreflexen, zijn we in rap tempo wakker aan het worden in een werkelijkheid die veel verder reikt dan die waarin we zijn opgegroeid.

Overleven

Overleven is een trilling van tekort: een tijdslimiet, een dreiging, een “ik moet het goed doen, anders…” Velen van ons kregen die toon mee, niet persé als harde boodschap, maar juist als onbewuste subtiele onderlaag, ingefluisterd door ouders, leraren, systemen die zelf leefden in de echo van hún angst.

Dus ja: tekort, sterfelijkheid, afwijzing, ze bestaan niet alleen in onze gedachten, maar ook in onze cellen en dus in onze reacties, onze relaties, in beleid, de economie en de wereld in het groot.

Iets verandert

Maar iets verandert. We zien het nu. We voelen het. En velen van ons kunnen, op cruciale momenten een pauze creëren, even ademhalen in een open ruimte waar ooit automatisch gedrag het overnam.

En precies daar, in die ademruimte, ontstaat een heilige vraag: mag alles trilling zijn? Mag het waar zijn dat jij een toon bent in een veld, deel van een oneindige frequentiezee die jou draagt, en waarin jij meedraagt?

Mag het dus waar zijn dat je niet verstoten kunt worden, omdat je nooit apart hebt bestaan? Dat je onsterfelijk bent in bewustzijn en dat jouw ervaring niets anders hoeft te doen dan zich door jou heen bewegen, zonder oordeel, zonder verzet? Mag dat, van jou?
Mag jij van jezelf niets meer hoeven verdedigen, bewijzen of forceren, omdat je eenvoudigweg de toon bént die je zoekt?

Jouw toon

Dan is er niets meer te verliezen.
Dan is er niets meer te veroveren.
Dan is er alleen maar: meevibreren.
En het wonder, dat jouw meevibreren het veld verrijkt. Altijd. Zonder uitzondering.

Jouw toon is genoeg. Laat haar klinken en voel je opgenomen in dat grote dragende veld.

Lieve groet, Nynke

Het komt uit het niets

In een wekelijkse bijeenkomst via zoom, met mensen uit allerlei landen, beginnen we altijd met een check-in. Er is geen ‘voorzitter’ of een ander type groepsleider. Het is een platte club. Dus is die check-in er eentje waar het woord wordt genomen en niet zozeer gegeven. Meestal dient de eerste zich wel snel aan. En volgt daarop een tweede. Maar dan… doodse stilte. Er gebeurt niets, behalve dan in ieders hoofd, lichaam en gevoel, vermoed ik, wat niemand van elkaar weet. Heel spannend is dat.

Ik betrapte mezelf in het begin soms op gedachten als: jee, zo gaat die anderhalf uur wel erg snel voorbij. Kom op nou! Zonder zélf dan meteen het woord te nemen overigens: dat is de bange mens in mij die geen afwijzing waagt, noch de spanning van de stilte goed kan uithouden. Want wij mensen (maar misschien jij niet) vullen stiltes graag op, om maar het idee van controle te hebben.

Wie regelt dat toch?

Wanneer de stilte dan haar hoogtepunt bereikt, neemt de derde het woord. Opeens gaat de sneeuwbal rollen. En, hoe hoog het ‘talking stick-principe’ ook in het vaandel staat, (waarbij iedereen luistert en de spreker laten spreken tot hij/zij het woord teruglegt in de groep), als de sneeuwbal rolt, wil iedereen graag bijdragen en begint men elkaar soms bijna af te breken in de laatste zin. Een heel bijzonder proces. En ook grappig dat dit meestal hetzelfde ritme volgt. Wie regelt dat toch?

Durven we erop te vertrouwen?

Het niet-regelen is de sleutel in dit proces. Want op een hoger niveau, in energielagen van ons die we vaak nog niet zo goed kennen, is er zéker een bepaalde orde in dit schijnbaar ongeordende gebeuren. De kunst is te laten gebeuren wat er gebeurt vanuit die stilte, dat niet weten, waarbij wij alleen maar gehoor hoeven te geven aan dat duwtje af en toe, die subtiele ‘go’ vanuit die hogere/ijlere energie. Noem het een ingeving, of je intuïtie.

Het lijkt uit het niets te komen, dat duwtje. En wat we als het niets bestempelen, is natuurlijk… het alles: het universum, de verzameling universa, de kosmos, het alles wat bestaat, de bron. Daar komt het vandaan. Maar durven we daarop te vertrouwen?

Een knipoog naar het Licht

Mensen die lekker in hun vel zitten, beschrijven vaak een soort flow, waarin ze niks lijken te plannen en alles gewoon gebeurt, vaak tot hun grote verrassing. Zo sprak ik een fotograaf die een gratis fotosessie aanbood. In ruil bood ik een gratis Soul Plan reading aan waarop hij zei: “Het klinkt heel interessant wat je vertelt maar volgens mij leef ik mijn Soul Plan al. Ik wist niet dat ik fotograaf wilde worden en ik ben het. Ik wist ook niet dat ik een boek ging schrijven maar ik heb het wel gedaan. Alles komt naar me toe in het leven en het gebeurt gewoon.” Ik kon alleen maar ‘ja’ knikken. Juist je zielsplan ontvouwt zich het liefst zónder bewuste planning. Zijn boek draagt vast niet voor niets de titel ‘Een knipoog naar het Licht’*. Al zal hij mijn interpretatie ervan niet delen vermoed ik, na een vluchtige kijk op zijn website. (*https://www.daklu.nl/)

Uit het niets

In mijn eigen leventje komt er geregeld iets uit het niets: een belletje of bericht van iemand (waaraan ik vaak wel even zat te denken), dit huis waarin ik nu woon, een aanbod om me ergens mee te helpen bijvoorbeeld. Maar, het meest wonderlijke vind ik dat mijn klanten ook uit het niets komen. Businesscoaches werden gek van mijn weigering hun strategie te volgen. En ik werd gek van hun vasthoudendheid áán die strategie. Toch wilde mijn bange ik ze betalen omdat ze dacht dat strategie zou leiden naar financiële rust. Maar, mijn rust, financieel of anderszins, komt uit dat grote niets weet ik nu. Want daar komt exact vandaan wat ik nodig heb! Dus mijn wanhopige uitleg aan die businesscoaches over hoe een strategie me beknelde in wat ik wilde, sneed echt wel hout en was niet pure koppigheid. Alleen begreep ik dat dus pas veel later.

Afbeelding van Munruthel via Pixabay

De stilte

Punt is dat het Niets niet luistert naar die uitspraak: “Ik wil… Ik wil…!” Niet van mij, niet van jou, van niemand. Dat is de taal van de bange mens, die zoekt naar zekerheid. En een bang mens kan, vice versa, de taal van het niets niet verstaan. Gevolg: totale miscommunicatie! Tot het moment dat de bange mens het opgeeft om de eigen wil op te leggen, al is het maar voor een paar minuten, misschien zelfs maar een paar seconden. De bange mens wordt stil in het niet meer weten.

En in die stilte is daar… het Niets, opeens, uit het niets. Prachtig! Daarin komt een gesprek op gang, tussen de bange mens en het Niets. Een voelend, wetend gesprek, zonder woorden. De bange mens heeft opeens geen angst meer. Die is verdwenen… in het Niets. Waar dus niet alleen dingen uitkomen maar kennelijk ook dingen in verdwijnen. De bange mens is een heldere mens geworden (voor hoelang het duurt natuurlijk). Helder, in rust, vredig en heel wakker, alert, luisterend en ontvangend, hoe subtiel het signaal ook is. En uit het grote Niets komt Alles. Alles wat de mens op dat moment nodig heeft.

Het alles

Hoe meer contact met het grote Niets, hoe meer alles komt. En dat is niet zo verwonderlijk omdat die diepe stilte in jezelf, hetzelfde Niets is. Dat veld van al het weten, van de verbinding met alles en iedereen. Dat bevindt zich precies daar: in ons! En vanuit die verbinding, komt alles, via een eigen subtiele taal: de taal van de afstemming noem ik het, van het willen luisteren en hóren in de stilte. De taal van het voelen trillen in je lijf bijvoorbeeld, van warmte of kou ervaren, wat we leren te vertalen naar een ‘ja’ of een ‘nee’ of de taal van een hart dat volstroomt. Op die manier ‘bestellen’ we Alles wat we willen, uit het grote Niets.

Maarrrr, bestellingen onder druk van de angst van de bange mens, pakken heel anders uit, komen niet aan of worden retour gezonden met ‘error 404’ (of welke code dan ook).

Super spannend

Wanneer je in jezelf de regeldruk ervaart, de drang om een situatie te controleren of ervan weg te lopen, probeer dan de volgende keer eens of je Niets kunt doen en de stilte daarvan kunt ervaren. Super spannend is dat in het begin: in een vergadering, met een nieuwe date, met je partner misschien ook of je ouders. De stilte die valt, kan zulk ongemak oproepen in jezelf, dat ‘ie niet goed is uit te houden. Probeer het dan júist uit te houden. Laat ontstaan wat uit het Niets komt. En ervaar de opluchting dat je bent gebleven en kon zijn met wat er was. Ervaar de prachtige orde in wat wij chaos noemen. Een orde die zorgt voor het ontvouwen van de dingen van het leven, zoals we dat zelf niet kunnen bedenken, als bange mens. We hebben die zorg als kléin mensje immers ook nooit geleerd.

De verbinding die we allemaal hebben

Afbeelding van Terry McGraw via Pixabay

Dus de volgende keer dat je jezelf of iemand anders hoort zeggen: ‘het kwam uit het niets’, dan weet je: het kwam uit het alles wat er is en dus door de verbinding die je met dat alles en iedereen hebt. De verbinding die we allemaal hebben, dus ook met elkaar.

Liefs, Nynke

PS: Wil jij de stilte in jezelf steeds meer ervaren? Wil je de spanning leren uithouden en je antwoorden van daaruit laten komen? Maak kennis met mij en hoe ik werk in een gratis kennismakingsgesprek. Heb je vragen? Mail me op info@soultouching.nu

Je doet het goed – beter dan je denkt!

Als je dit leest, dan is dat misschien omdat je me ergens van kent of omdat je getriggerd bent door de titel of door mijn profiel. Maar zeker is dat er energetisch iets in jou wordt aangeraakt. Alles is energie. Misschien is het inmiddels een afgezaagd statement voor je, maar we kunnen er gewoonweg niet omheen. Dus als je dit leest, dan resoneer je op de een of andere manier met mijn energie en met het verfijnde waarnemen van energie. En ben je vrijwel zeker erg sensitief. Het is dan ook heel waarschijnlijk dat je door periodes bent gegaan van grote onzekerheid en twijfel, van zoeken en het gevoel er alleen voor te staan. En die periodes zijn bij veel mensen nog niet voorbij.

Dat wás je wereld

In heel rap tempo verandert de energie. Alle energie. De energie die wij zijn, die om ons heen is, waaruit wij tappen en die wij teruggeven. Het is allemaal uiteindelijk één en dezelfde energie. In vele schakeringen, in vele smaken, in vele kleuren. Deze snelle verandering vindt dus ook in ons plaats, in hoe we ons voelen en wat we denken. Vond je 5-10 jaar geleden nog een vorm van houvast in je gezin, je baan, je relatie etc. (of je dat nou een fijn houvast vond of niet) waardoor je even op adem kon komen op je zoektocht, dat houvast brokkelt steeds meer af of blijkt plotsklaps verdwenen. Waar je voorheen nog het besef had: oh ja, dit is dé wereld, dit zijn de mensen in míjn wereld en zo werken de dingen, lijkt dat steeds minder aan de orde.

Want die orde zélf is aan het schuiven. Het lijkt meer op een wanorde. Alsof je als een drenkeling in een oceaan drijft, vastgeklampt aan een stuk hout, wat dan opeens verbrokkelt. Je moet dan zelf weer gaan zwemmen, op zoek naar een nieuw stuk hout om even bij op adem te komen. Zo is het nu een beetje.

Het zelf zwemmen is wel nodig. Je beseft dat. Niet alleen om even ergens houvast te vinden maar ook om weer écht vaste grond onder je voeten te krijgen. Je hebt zelf wat te doen. Maar wat dan? En waar zwem je naartoe dan? Hoe lang duurt dat zwemmen en red je dat wel? Je wilt de kustlijn zien. Je wilt kunnen plannen en uit kunnen rekenen hoe lang je nog nodig hebt zodat je tegen jezelf kunt zeggen: ok, dit houd ik wel vol. Dit lukt me wel.

Jij schept je nieuwe wereld

Maar zo werkt het niet. Die kustlijn is er niet. Die kustlijn ga je al zwemmende zelf aan je horizon creëren. Eerst met je verbeelding. Je richt je aandacht naar binnen en voelt in jezelf, in je energie. Naarmate je het vaker doet, herken je wat echt jou eigen is. Wat zonder twijfel jou is. En daarmee schep je het beeld van die kustlijn, je nieuwe ‘land’. Daar waar je wilt zijn. Maar ook de persoon die je dan bent.

Het nieuwe kan heel tastbaar zijn: een nieuwe woonplek, je lichaam dat verandert, een nieuwe baan of de start van een eigen bedrijf. Of het is minder tastbaar en meer waarneembaar voor jezelf in hoe je in je vel zit.

Hoe dan ook, elke afstemming met jezelf maakt die nieuwe kustlijn concreter. Hij gaat je trekken en je zwemt weer door, steeds krachtiger en meer gefocust.

De enorme verandering

Heel in het kort gaan we op zo’n soort manier door deze grote verandering die nu plaatsvindt. Waarin we leren onszelf heel bewust af te stemmen op een ontastbare wereld van energie, waarvan we ergens wisten dat ‘ie bestond maar voor het gemak er maar niet teveel ruimte aan gaven. Want wat moet je met iets dat je niet kunt zien, kunt pakken of kunt controleren? En toch, die ontastbare wereld, zo wordt steeds sneller duidelijk, heeft een enorme impact op wie we zijn en alles wat deel uitmaakt van onze realiteit. Een impact die vele malen groter is dan dat waaraan we zo gewend zijn. Dat wat tastbaar en controleerbaar is.

De enorme overgang naar het leren te vertrouwen op die ontastbare wereld van energie als grootste speler in je leven, dat is als het zwemmen in die oceaan. Het oude houvast, de tastbare wereld die je dacht onder controle te hebben, heb je achter je gelaten. De nieuwe wereld, jouw nieuwe wereld, ben je al zwemmende vorm aan het geven. En hoe meer je intapt op die ontastbare wereld in jezelf, deste meer je merkt dat je er contact mee kunt maken en dat je ook antwoorden krijgt op de vragen en twijfels die in je leven. Daarmee wordt die wereld van energie, die in jezelf begint, een wereld van antwoorden en ingevingen. En met antwoorden en ingevingen kun concreet iets nieuws manifesteren. Zo scheppen we een nieuwe wereld van binnen naar buiten in plaats van andersom.

Vertrouwen en doorgaan

Het is als de stukken hout die je telkens weer op de juiste momenten blijkt te vinden terwijl je zwemt: je leert te vertrouwen op het proces van je interne afstemming en de focus die van daaruit ontstaat. Je voelt de kracht om door te blijven zwemmen en ziet hoe de stukken hout als vanzelf naar je toe komen op de moeilijke momenten dat je wilt rusten of op wilt geven. En de kust komt dichterbij. Alsmaar dichterbij. Af en toe ervaar je, al zwemmende, dat je eigenlijk al vaste grond onder je voeten voelt. Je zwemt nog steeds maar die nieuwe grond onder je voeten voel je heel duidelijk. Het zwemmen wordt daardoor makkelijker. De oceaan lijkt steeds meer een ondiep stuk zee langs een strand, waar je in kunt duiken wanneer je wilt.

En die horizon? Die blijft gewoon de horizon. Nieuwe dromen blijven komen, maar in jou groeit het besef dat je vanuit jouw energiewereld altijd precies kunt scheppen wat je bij je past. Je voelt je stevig en vertrouwt op jouw oceaan aan mogelijkheden.

Je doet het goed

Je doet het goed. Weet dat. Er is geen perfecte route naar die nieuwe kustlijn. Er is geen perfecte kustlijn. Het is jouw creatie, jouw energie op basis van jouw manier van voelen en kijken naar de dingen. Het enige dat werkelijk belangrijk is, is dat je vierkant achter jezelf blijft staan in dit proces, bij iedere stap. Ook bij angsten en twijfels. Ook wanneer de wereld tegen je lijkt te zijn en jouw angsten aan je terugspiegelt. Ook dan doe je het goed. Sluit jezelf hiermee in je hart. Dat geeft rust. En waar rust is, krijg je overzicht. En overzicht geeft helderheid. Je kunt dit niet fout doen. Bewust zíjn en jezelf in je hart sluiten, meer heb je in feite niet te doen.

Liefs van Nynke

PS: Ervaar je jezelf middenin die oceaan, dobberend zonder focus? Meld je hier aan voor een kennismaking per telefoon/zoom. Ik geef helderheid in waar je zit. En samen kijken we naar wat je nu verder brengt. Welkom.

Er zit licht in jou!

We weten steeds meer over wie wij nou eigenlijk zijn als mensen. En dan heb ik het niet over dat verhaal van die doorontwikkelde aap, die uiteindelijk rechtop is gaan staan en heel mentaal is geworden. Dat is, bijna letterlijk dus, een broodje aap.

Wie ben je?

Waar ik het over heb, is wie we werkelijk zijn: Licht. Licht-energie, vibrerend in verschillende frequenties. En wat je nu ziet als de mens die je bent, is niets anders dan een hele compacte vorm van die Licht-energie, trillend op een hele lage frequentie. Energie die op een hele hoge frequentie trilt, is niet makkelijk waar te nemen. Die is eerder onzichtbaar en ongrijpbaar. Maar pers je die energie dus maar genoeg samen, dan ontstaat materie. Dat is wat we van elkaar zien: de materie van ons lijf, met alles daarin en daaraan. Het is ons fysieke lichaam. Daarnaast bestaan we uit een emotioneel lichaam (onze emoties), een mentaal lichaam (onze gedachten) en een ether- of lichtlichaam (onze spirit).

Dat is wie we zijn en ergens beseffen de meesten van ons dat ook wel. We pikken immers allemaal wel een bepaalde uitstraling op van een andere persoon in onze nabijheid. Daarvoor hoef je niet perse je heldere gaven wakker te hebben geschud, zoals een medium of auralezer dat heeft gedaan.

Jouw ziel

Een van de meest zuivere en hoog frequente energieën waaruit je bestaat, is je ziel. Het maakt niet uit hoe spiritueel we iemand vinden, iedereen is in de kern, die hele hoge energie, die we de ziel noemen. Het is bewuste energie of puur bewustzijn, en bevat codes. En die set codes is eigenlijk wat je uiteindelijk, als je ervoor open gaat staan, tot uitdrukking wilt brengen als mens. Door middel van een aantal thema’s waar je als ziel voor kiest, voordat je indaalt in dat groeiende wezentje in de baarmoeder van je moeder.

Bewustzijn opdoen als levensdoel

Vanuit dit perspectief bekeken (en laat het lekker los als je er niets mee hebt), kies je ook voor je ouders. In het gezin waarin je geboren wordt, is iets gaande waardoor nou juist één of meer gekozen thema’s in jou ontwaken. Je zou het jouw jeugdtrauma kunnen noemen. Je wordt ergens in geraakt waardoor je op dat thema bewustzijn kunt gaan creëren. Ook als je opgroeit in een welvarend gezin met super lieve ouders: iedereen krijgt bepaalde impulsen in de gezinssituatie en begint daardoor met het leren zich te verhouden tot wat er speelt hier in het aardse. Want wat de ziel beoogt, is haar bewustzijn op zulke thema’s te vergroten door haar aardse reis. Dit gebeurt door het opdoen van ervaringen en ze te doorleven. Doorleven is belangrijk en wil zoveel zeggen als dat je op enig moment helemaal kunt zijn met wat er is, met alle pijn, angst of verdriet van dien. Op die manier verdwijnt de ervaring geleidelijk uit je systeem. En wat overblijft, is verruimd bewustzijn: een ervaring rijker.

Zo kom je dus hier op aarde als bewustzijn óm bewustzijn op te doen en daarmee jezelf als bewuste energie uit te breiden. Dat is nooit goed of fout. Het gaat puur om die ervaring. Wel is het zo dat je zult merken dat je je goed of minder goed voelt, al naar gelang je meer of minder samenvalt met die frequentie van de energie van je ziel. In de spirituele gemeenschap (mensen die wereldwijd bezig zijn met bewustzijnsontwikkeling) zegt de norm dat we ‘goed’ zitten als we ermee samenvallen. Omdat dingen dan moeiteloos gaan en je sensaties als vreugde, liefde, hartstocht etc. ervaart. Maar eigenlijk bestaat goed of fout niet.

Echter, omdat je je er zo goed bij voelt, is het wel interessant om je zielsfrequentie te onderzoeken en beter te leren kennen. Er zijn heel veel manieren om dat te doen. Je kunt gaan mediteren bijvoorbeeld. Veel mensen laten ook hun energie ‘lezen’ door helderzienden of –voelenden. Denk bijvoorbeeld aan een aurareading. Maar ook de meer mentale manier, de astrologie, biedt steeds vaker readings op zielsniveau op grond van je geboortedatum, -tijd en –plaats.

Wat wil je ziel? Een Soul Plan reading geeft antwoorden.

Een vorm waar ik zelf mee werk, is de Soul Plan reading. Hij wordt ook wel Soul Purpose of Soul Contract reading genoemd. Deze vorm neemt jouw officiële naam als uitgangspunt. De naam in je paspoort dus. En, ben je geadopteerd, dan gaat het om de jou eerst bekende, gegeven naam. Of die nou van je biologische ouders/moeder kwam of van een adoptie-ouder of –instelling. Je ziel kiest dus, met het kiezen van die setting waarin je belandt, de start van je aardse pad als mens. In jouw naam zit ook alle andere informatie omtrent de door jou gekozen thema’s in de vorm van energie opgeslagen.

De Soul Plan reading gaat uit van 22 energieën waar de ziel als het ware uit kiest. Die 22 zijn gekoppeld aan de 22 karakters (zowel nummers als letters) van het oude Hebreeuws. Die oude taal bevat hoge energiefrequenties en daarin zit dus veel informatie verborgen. Via een bepaalde conversie worden de letters van je naam (mits in de Westerse schrijfwijze) omgezet naar de bijbehorende karakters van die 22 en hun energie. En de informatie van die energie lees ik voor mensen. Die informatie is eind vorige eeuw gechanneld door ene mijnheer Frank Alper. Hij kreeg er ook symbolen bij en bepaalde helende boodschappen.

Het is aan mij, als Soul Plan reader, om van de energieën van iemands naam (en het is heel verschillend hoeveel verschillende energieën dat zijn) een geheel te maken en dat af te stemmen op die persoon in de huidige fase van zijn/haar leven. Ieder Soul Plan heeft, volgens deze wijze van readen, een wereldse fase, waarin dingen spelen als: studie, gezin van herkomst, carrière, relatie etc. En we hebben een spirituele fase waarin onze ziel als het ware meer naar de voorgrond treedt. Mits we daarin wakker worden natuurlijk. Per fase ervaren we uitdagingen, talenten en doelen. En we hebben een soort rode draad die onder dat alles ligt: onze Soul Destiny.

Wanneer ik met iemand zijn of haar Soul Plan lees, dan komt er energetisch iets tot leven. Keer op keer blijken uitdagingen, talenten en doelen weer prachtig op elkaar afgestemd te zijn en meestal laat de spirituele fase ook een soort van verdieping zien van het wereldse stuk. Gaat het bijvoorbeeld in je wereldse stuk om het echt leren kennen van je emoties, dan krijg je dat in je spirituele fase op de een of andere manier vaak weer terug. Zo leren we tot op zielsniveau bepaalde lessen en doen we wijsheid op. En die wijsheid, dat gegroeide bewustzijn, nemen we dus mee na het overlijden als mens.

Het volgen van je pad

Eenmaal bewust als mens, is het bijna niet te doen om dat bewuste zijn weer uit te zetten: Je kunt niet meer genieten van dingen, zoals je daarvoor kon. Je blijft zoeken en wilt vinden. En helaas, met één of meerdere readings, ben je er niet. Het blijft een proces van het leven aangaan, vallen en weer opstaan. Telkens opnieuw dienen zich ervaringen aan waarbij het steeds weer aan jou is ze toe te laten en te doorleven. Je leert jezelf volledig te openen voor je emoties en je leert je over te geven aan je mens-zijn, vanuit die hoge trilling die je in feite bent. Niet altijd makkelijk want emoties, maar ook lichamelijke verschijnselen kunnen heftig zijn. Dus het vraagt doorzetting en vertrouwen om telkens opnieuw te kiezen voor dit bewustzijnspad. Maar je zult merken dat je gaandeweg lichter, blijer en gelukkiger wordt en dat het gestreste zoeken stopt. Je voelt dat je aangekomen bent, op welke leeftijd dan ook,… bij jezelf. Bij je ziel. En dan is iedere ervaring een mooi onderdeel van je reis.

Soul Touching: laat je ziel raken onderweg

In mijn praktijk Soul Touching begeleid ik mensen door deze pittige ontwikkelfases heen. Ik bied, telkens wanneer nodig, helderheid en inzicht, waardoor mensen gemakkelijk terugkomen in hun spoor en hun energie en inspiratie weer lekker doorstromen. Het gaat er nogmaals niet om het ‘goed’ te doen, het gaat erom het te dóen, te leven. En dat te blijven herhalen en herhalen, zodat thema’s kunnen worden doorleefd en verdwijnen. Waarmee je als mens alsmaar toegroeit naar dat Licht(e) wezen dat je in feite bent.

Lieve groet van Nynke

PS: Zit je in een lastige fase waarin je geen helderheid kunt vinden en je onrust alsmaar toeneemt? Of wil je ‘gewoon’ wel even kennismaken om te kijken hoe ik werk en wat ik voor je kan betekenen? Welkom. Ik nodig je van harte uit om je aan te melden voor een telefonische kennismaking. Meld je aan op https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/
Voor de Soul Plan readings ga je naar https://www.soultouching.nu/aanbod/soul-plan-reading/

En telkens denk je dat je ‘er’ bent…

Opnieuw voelde ik de behoefte om te schrijven over het proces van ergens komen, ergens uitkomen of aankomen. Zoveel mensen worstelen hiermee. Waar ze dan ook denken te moeten zijn. Moeten ja, want immers áls je dat punt hebt bereikt, dan … Vul zelf maar in. Dan gaat die partner echt in je leven komen. Dan gaat het geld stromen. Dan ben je pas werkelijk gelukkig. We kennen ze wel, de voorwaarden die we aan het leven stellen om het waardevol te maken. Alleen, ze lijken nooit voldoende.

It’s the journey, not the destination that matters.

Je kent vast deze veelgebruikte uitspraak. Platgetrapt als hij is, zou je bijna kunnen zeggen. Ja ja, het gaat over de weg en niet de bestemming. Zoals met de meeste clichés, is ook deze zo pijnlijk waar. Pijnlijk, want we hebben immers toch ergens een stiekeme hoop dat het deze keer anders zal zijn. “Clichés, dat is iets van vorige generaties, toch? Toen voldeed dat nog. Maar nu is het echt anders…. Echt, het gaat me lukken om ‘er’ te komen.”

Dus, dit blog gaat over ‘the journey’, ofwel: het proces. Het proces van ‘er’ zijn, ergens aankomen, thuiskomen misschien wel. Mijn idee is dat iedereen, bewust of onbewust daarmee bezig is. Alleen de mensen die dat bewust doen, lijden er wat meer onder. Omdat ze zo bezig zijn met dat aankomen, dat die bestemming er maar niet lijkt te willen zijn.

Twee fases in onze levensreis

Wat mij betreft is dit proces, wat onze levensreis is, op te delen in twee fases. De eerste is die van onbewust naar bewust. Deze fase gaat over het wakker worden voor de energie die je bent. In plaats van een besef alleen een mens van vlees en bloed te zijn. Dat is vaak een gigantische deur die opengaat. Een Eureka, waarbij het gevoel kan ontstaan dat het leven vanaf dat moment alleen maar mooi en nog mooier kan zijn.

Én er is een volgende fase, die ontstaat vanuit die bewustwording van dat we in wezen ‘slechts’ energie zijn. Deze fase gaat erover om, eenmaal in die energiewereld beland, daar chocola van te maken. Want dan begint het eigenlijk pas. Die reis die alsmaar weer een níeuwe deur voor je blijkt te openen en waarin je alsmaar geen bordje ‘thuis’ ziet hangen. En als dat wel ergens hangt, dan is het een dag later weer verdwenen.

Het tweede deel, dat thuis zien te komen, nadat je ‘wakker bent geworden voor wie je in wezen bent, is voor de meeste mensen nu nog iets wat een leven lang doorgaat. Ik denk echter dat dit gaat veranderen. Ik denk dat steeds meer mensen weten thuis te zijn in het leven van hun alledag.

Wat ís dat thuiskomen dan?

Je zou kunnen zeggen dat je thuiskomt op het moment dat de reis volledig ok voor je is. Dat je je bij wijze van spreke altijd en overal thuis kunt voelen onderweg, zodra je je hart ergens in kunt stoppen. ‘Home is where the heart is’, weer zo’n cliché. En ja, weer zo waar.

Je levensreis, is dus eigenlijk een reis naar dat geweldige instrument dat ons hart is. Niet alleen het fysieke hart, maar ook ons hartcentrum, het hartchakra. Een instrument dat je, in verbinding met een ander maar ook met een ervaring, een plek of een situatie, laat voelen wat ‘waar’ of ok is voor jou. En zodra je dat voelt, ben je thuis. Al is het maar heel even. Al zit dat maar in één zin, in één ontmoeting, in één liedje op één bepaald moment. Je bent dan toch even thuis. En daarna reis je weer verder.

Waar het je ziel om gaat

Misschien een beetje abstract zo, zeker wanneer je je klote voelt en daarin maar niet tot een doorbraak komt. Maar eigenlijk is dit het hele idee: je vertrekt van thuis, doet een ervaring op die ‘waar of goed’ voelt voor je of niet, je kiest op grond van die ervaring weer een nieuwe stap en je reist weer door. En al die ervaringen is waar het je ziel om gaat: het leven ten volle ervaren.

Het op deze manier bekijken, lost niet meteen je k*t-gevoel op misschien maar het kan je helpen te relativeren. Misschien lukt het je, wat minder druk op de ketel te zetten in het proberen uit je rotgevoel te komen of je doel te halen. In de wetenschap dat het je in wezen (vanuit je ziel dus) júist te doen is om onder andere die klote-ervaring, dat rot-gevoel, de frustratie, de pijn of het verdriet. Maar óók om hun tegenpolen, die er net zo goed zijn: de euforie, de liefdevolheid, de vreugde en het gevoel van flow. En alles wat daartussen zit.

Ervaringen laten je in de spiegel kijken

En doet wát je ervaart er dan niet toe, denk je misschien? Ja, zeker wel! Ervaringen laten je in de spiegel kijken. De manier waarop ze je raken of niet raken, zegt namelijk iets over je wie je bent en kunt of wilt zijn. En dat is nog wezenlijker wat de ziel wil: het leven ten volle ervaren én daar bewustzijn en wijsheid uithalen. Hierna verdwijnt een ervaring weer uit je systeem. Misschien niet meteen permanent. Dan komt zo’n ervaring weer terug, maar telkens in een net andere vorm. Je hebt van de eerdere ervaring dingen geleerd en het is alsof je ziel dan zegt: ok, genoeg met dat stuk. Dat hoef ik niet meer te ervaren.

Of je wilt er nog iets uit leren. Denk bijvoorbeeld aan iemand die zegt: “Ik tref altijd de verkeerde partner.” Die partners zijn nooit precies identiek. Bij elke partner spelen andere ervaringen en wordt nieuwe wijsheid opgedaan. Maar bepaalde thema’s keren terug. Tot het moment dat alles uit die ‘verkeerde partner’- ervaring is gehaald. En dan stopt ‘ie. Je hebt ‘m niet meer nodig in je leven en gaat door met het leren van andere dingen op je reis.

Van gestold weer naar stromend

Op die manier, ervaring na ervaring opdoend, krijg je inzichten, genereer je wijsheid en ervaar je momenten van ‘thuis zijn’. Het is alsof je hart het instrument is dat je ervaringen ‘schoonfiltert’. Ervaringen die je triggeren en die niet fijn voelen, daarvan zegt je hart: hier zit nog iets waar aandacht naartoe mag. De trigger brengt je dan naar een nog onverwerkte ervaring. Naar iets waar je ooit pijnlijk in bent geraakt en waar je toen niets mee kon. Dus heb je hem opgeslagen als een soort gestolde energie. Zodra gestolde energie echter weer in de ogen wordt gekeken, wordt die stolling vloeibaar en stroomt die oude pijnlijke ervaring uit je systeem. Je ziel wil door middel van de ervaringen die je opdoet, alle gestolde energie weer in beweging krijgen en er tegelijkertijd wijsheid op creëren. En de wijsheid die we opdoen: die neemt de ziel weer mee, met het verlaten van het fysieke lichaam. Zo zijn we op weg volledig stromende energie te worden: dat wat we in de oorsprong ook zijn. Dát is permanent thuis zijn.

Wat is de boodschap… voor jou

De boodschap van dit blog zou dus kunnen zijn dat je misschien iets meer kunt relativeren wanneer je je klote voelt of het leven tegenzit. Maar de boodschap mag ook zijn dat we nou eenmaal ziels-graag in een proces willen zitten, dat maar doorgaat en doorgaat. En in zichzelf een helende reis is. Zo bekeken doe je het, met al je klote-ervaringen, dus gewoon precies goed. Je rijgt ervaringen aaneen als een ketting, jouw persoonlijke ketting van ervaring en wijsheid, die je aan het einde van je leven omhangt met een laatste ademtocht: zo, dit is nou míjn ketting! En die neem ik mee. Dank je wel leven, dank je wel ervaringen en dank iedereen die daaraan heeft bijgedragen.