Logo Soul Touching

soultouching

Het onvoorwaardelijke van Liefde

Het enige dat Liefde wil is… Liefde en daarmee wil het dus ook alles wat niet Liefde uitstraalt, onder de aandacht brengen. Nu kun je zeggen: alles is Liefde, ook alle schaduw, alle donkerte, alles wat we niet direct associëren met Liefde.

En ja, zeker, alles is uiteindelijk Liefde en Eénheid en Waarheid en Genade en al die mooie hoogfrequente energieën die in dit soort woorden zitten. Maar laten we hier voor het gemak even werken met Liefde en dat wat die onvoorwaardelijke stroom tegenhoudt, afbuigt of remt: iets in ons dat zich wapent om diepgewortelde angsten, pijn of verdriet niet te hoeven ervaren.

Liefde brengt aan het Licht

Liefde brengt dat aan het Licht. Vroeger of later in de tijd, kunnen dingen die geworteld zijn in angst, niet voortduren. Ze stagneren ergens, creëren chaos en daarmee vaak veel tegenbeweging, die het dan beter wil doen. En zo bouwen we voort op elkaars schouders, al eeuwen en eeuwen lang.

En Liefde is daar, onvoorwaardelijk als een kaarsvlam die niet uit te krijgen is. En ze schijnt en blijft schijnen, op jou, op mij, op alles wat bestaat, met maar één doel: in het licht brengen, aan het licht brengen en verlichten van alles wat nog niet gezien wil worden.

Diepgewortelde patronen

Als je naar je eigen leven kijkt en je bent je enigszins gewaar van jezelf, je lijf en je leven, dan herken je misschien inmiddels een patroon, iets dat telkens maar terugkomt, op veel verschillende manieren wellicht. Het kan zijn dat het op relatiegebied telkens gaat om het type partner dat je aantrekt, waarmee je altijd in dezelfde soort conflicten belandt. Of jouw patroon manifesteert zich rond geld verdienen, waarbij je of veel of weinig verdient maar zonder het gevoel van balans en vrijheid. Misschien raak je steeds weer uitgeput en lukt het je niet jezelf te kennen in wat je energie kost en wat je energie geeft.

Liefde blijft daar heel trouw haar licht op schijnen. Ze trekt zich niets aan van ons gesputter, onze oordelen en ons geklaag. “Waarom kan het nou niet eens normaal gaan?” “Waarom gebeurt dit nu alweer?” “Ik doe zo mijn best, mag ik nu eens rust?”

Liefde trekt zich ook niets aan van de tijd, waar wij zo aan hechten. Het doet er voor Liefde niet toe of je 3, 33 of 333 jaar doet over zo’n thema. Onvoorwaardelijk betekent tijdloos. Schaduw is daar, tot het zijn diensten heeft bewezen en een stuk ervaring is doorleefd van licht naar donker en weer naar licht.

Het onvoorwaardelijke van Liefde

Afbeelding van Sasin Tipchai via Pixabay

Liefde is je altijd trouw

Dus welk thema je ook herkent als dat meest wezenlijke, pijnlijke en hardnekkige in je leven, weet dat Liefde daar, júist daar, volop aanwezig is en je nooit maar dan ook nooit in de steek zal laten. Het blijft trouw haar licht schijnen, onverstoorbaar kloppen in je hart en continu door je heen bewegen via je adem. Via jouw cruciale levensthema, is Liefde dichterbij dan waar ook, houdt het je hand vast en leidt het je zonder oordeel terug naar het opnieuw ervaren van je vrijheid.

Dus hou vol, zet door! Vind de Liefde én haar boodschap op de plekken waar je haar het minst verwacht: in mensen die je het meeste uitdagen en situaties waarin je angsten júist worden getriggerd. Kortom: daar waar je voelt dat jouw voorwaarden leidend zijn. Wat zou onvoorwaardelijkheid daar doen?

Liefs, Nynke

PS: Zie jij een patroon telkens weer opduiken in je leven? En weet je niet wat je daar nog meer in kunt doen om je ervan los te maken? Ik bied een bedding om jouw wijsheid te eren wat van daaruit gezegd wil worden. Zo creëren we helderheid op jouw thema en wat je volgende stappen zouden kunnen zijn. Maak een afspraak voor een gratis kennismaking.

Jouw begeleiding in bevrijding

Het is bijna bevrijdingsdag in Nederland. Wij kiezen vaak bijzondere momenten om ze vervolgens officieel vast te leggen en op die manier te herinneren, te herdenken, te her-voelen wat er was, wat er nu is en wat mogelijk gaat komen. En buiten die datum of dat moment ontslaan we onszelf meestal van de bijzonderheid van ieder moment en gaan op in de routines en gewoontes van het leven, waarin bijzonderheid vaak wordt overschreeuwd.

Maar ieder moment is immers bijzonder, omdat ieder moment er een is die uitnodigt onszelf te bevrijden van het idee dat we onvrij zijn. Er zit zoveel angst in ons, waarvan nog maar heel weinig mensen zich werkelijk hebben vrijgemaakt. En juist die angst is zo prachtig krachtig. Het is zo’n motor om op zoek te blijven naar vrijheid en wat dat dan is. Want ook dat gebeurt steeds meer: al die mensen die door de deken van angst, die we om ons heen hebben gewoven, heendringen. Alsof we steeds meer bevrijdingsgaten prikken in dat wat ons klein houdt, remt en doet terugzakken in een grijze massa van ingehouden leven.

Begeleiding in bevrijding

Afbeelding van Stux via Pixabay

Angst is in dit geval een paraplu-woord, een verzamelnaam voor alle remmingen die we als mens nog in ons dragen. Dus misschien ervaar je helemaal geen angst in je dag en toch… kun je zeggen dat je helemaal vrij bent? Heb je 100% vertrouwen in ieder moment dat het leven door je heen beweegt? Durf je blind te varen op waar dat leven je dan naartoe wil brengen?

Want daar zit ‘m de kneep, of de knoop (in je maag): het leven stuwt ons altijd linea recta naar de angst. Omdat dat als enige de deur opent naar haar wederhelft: de Liefde. Sterker nog: durven we in die angst te branden, dan blijkt dát het Liefdesvuur te zijn. Maar hoe dan, hoe doe ik dat? vraag je misschien.

Jouw begeleiding in bevrijding is uniek voor jou dus ik kan daar niet een eenduidig antwoord op geven dat helemaal recht doet aan jouw bijzondere proces. Maar wat je begeleiding volgens mij altijd mag bevatten is: engelengeduld, moed en doorzetting en heel veel zachtheid voor jezelf.

Engelengeduld is de sleutel om überhaupt gewaar te zijn van jezelf in je dag. Alleen met gewaarzijn ben je pas in staat de liefde in jezelf te ontsluiten en die te onderscheiden van alle momenten waarin de angst regeert. En alleen wanneer je jezelf met zachtheid benadert, kan er iets in je openen. Alles in ons verzet zich immers tegen die levensstroom die ons naar die grootste angsten wil hebben, diep diep in onze onderbuik. Maar met moed en doorzetting, dag in dag uit jezelf aankijkend in je energetische spiegel, beweeg je jezelf richting de onherroepelijk vrijheid. Want de stroom naar de angst is exact dat: de onherroepelijke stroom naar vrijheid.

En ook al lijken je angsten misschien een tijdje toe te nemen en oncontroleerbaarder te zijn (wat een heel goed teken is), je betrapt jezelf steeds vaker op zo’n moment van gelukzaligheid. Dan boor je even een gat in de grijze deken van het leven vanuit je hoofd. Steeds vaker voel je hoe er stiltes lijken te vallen in je denken en de angst weliswaar gevoeld wordt maar geen gevangenis meer is. En ja, geduld ís werkelijk een schone zaak in dit proces. Het gaat zoals het gaat en het duurt zolang het duurt (als het al stopt in dit leven). Maar één ding is zeker: jouw liefdevolle begeleiding, leidt je naar bevrijding, naar het plotselinge of meer geleidelijke besef dat alles Liefde is en alles Vrijheid al kun je het proces van bevrijding zelf, nooit overslaan.

Liefs, Nynke

PS: Herken je deze bewegingen in jezelf en lijkt het je fijn in gesprek te zijn over de begeleiding in jouw proces van bevrijding? Neem contact met me op voor een gratis kennismaking. Ik bied krachtige, liefdevolle helderheid in het optimaal begeleiden van jouw proces. Door jouw geduld te bekrachtigen, jouw liefde telkens weer uit te laten stijgen boven je angsten en je te blijven aanmoedigen nooit af te haken, laat ik je ervaren dat je komt waar je voelt te willen zijn.

De wond

Als jonge kinderen woonden we een tijd in een groot huis met een enorme tuin. Ons eigen walhalla waarin we onze werelden konden bouwen en onze avonturen konden beleven, waarin we één konden zijn met de natuur. Zo ving mijn broer vaak salamanders, hagedisjes en kikkers die hij dan op z’n hand liet kruipen (als ze dat toelieten) en in bad stopte. Het was in die momenten dat we de voor ons magische gave van de hagedis ontdekten: het loslaten van z’n staart wanneer hij zich bedreigd voelde, waarmee hij kon ontkomen aan ons gevaarlijke mensjes. Deze metafoor kwam opeens omhoog bij het mijmeren over de menselijke wond.

Wij zijn ons, naarmate bewustzijn dieper indaalde in de vorm, in toenemende mate angstig en bedreigd gaan voelen en ons telkens meer af gaan scheiden van die altijd aanwezige bewustzijnsstroom. Alsof we onze staart loslieten, verbraken we onze verbinding met dit allesomvattende bestaansbeginsel en daarmee met onsZelf. Dat leek ons eerste instantie veiligheid te bieden door ons acuut vrij te kunnen maken bij een teken van gevaar. De hagedis kan immers zonder staart snel maken dat ‘ie wegkomt en een goed heenkomen zoeken. Echter, deze primaire manier van overleven heeft ons ook tot vechters, vluchters en overlevers doen ontwikkelen, nog slechts in verbinding met de instinctieve drift tot voortbestaan.

Maar net zoals bij de hagedis de staart heel natuurlijk weer teruggroeit, is er ook bij ons een heel natuurlijkheid proces gaande wat ons opnieuw gewaar laat zijn van die nooit stoppende levensstroom die door ons heen beweegt. De stroom die alles wat bestaat verbindt. Dit proces is zich volop aan het voltrekken in een steeds sneller groeiende groep mensen. Daar waar we ons lijntje met het grotere geheel hebben losgelaten, waardoor we het gevoel hadden meer vrijheid te hebben om te kunnen overleven, precies daar, ervaren we een gapende wond. En het is dan ook precies daar, ín die wond, waar we onze liefdevolle aandacht nu hebben te brengen om dat lijntje weer te laten groeien en ons opnieuw te verbinden met de kern van alle leven en dus met de kern van onszelf.

Onze wond ís onze kern. Het is die ontkoppeling van het leven via schuld, schaamte, ontkenning, onderdrukking of afwijzing. En hierin ligt onze roeping verscholen. Op dit moment in de tijd worden we teruggeroepen om deze roeping volmondig vorm te geven. Een natuurlijk proces, zoals bij de hagedis waar wij, geleid door gedachten en emoties, alles aan zullen doen om het te ontlopen en de pijn en angst van onze wond te mijden.

De wond

Afbeelding van CDD20 via Pixabay

 

De her-een-iging met je kern, betekent je wond doorgronden. Dit is een niet te beredeneren en dus niet met je verstand te fixen proces. Het gaat ook niet over het in goede banen leiden van je emoties. Het gaat over een ver-wond-eering, over het eren van de hele geschiedenis van de wond van de mensheid, van de ‘afgescheiden’ mens die door jou heen gevoeld wil worden. Iedereen heeft hierin een aandeel. En iedereen is hierin een held. Het enige dat het vraagt (en dat is een stap) is dat het leven weer natuurlijkerwijs door je heen mag stromen, door je open wond, je open hart, je open-heid.

PS: Ervaar jij dat je iets je nog tegenhoudt? Of omgekeerd, dat je wordt geroepen naar jouw kern? In een Gene Keys sessie krijg je daar helderheid in word je roeping in je wakker. Meld je aan via https://www.soultouching.nu/aanbod/gene-keys-jouw-genetische-sleutels/ (of stuur een mail: info@soultouching.nu)

Je eigen waarde is waardenloos

Eigenwaarde, vaak zo’n enorme spelbreker voor zoveel mensen. Het kan zich in van alles uiten: verslavingen, verlegenheid, energetisch een masker dragen, jezelf door het leven vechten. Vanuit een lage eigenwaarde maken we onszelf grofweg óf heel klein en onzichtbaar óf we gooien al onze angsten naar buiten op een ongecontroleerde en vaak pijnlijke manier. Het ene is niet beter dan het andere. Het zijn gewoon manieren van doen.

Wat is je waarde?

Wat is je waarde? En hoe kom je daar ooit achter? In eerste instantie is de weg vaak het onszelf herkennen in typeringen. Je wordt getypeerd door een instantie, bijvoorbeeld bij een teaminterventie op je werk of je doet het zelf door in een of ander systeem te duiken. Hier kom je dan bijvoorbeeld uit als een verzorgend type, een bouwend of ondernemend type of iemand die graag leidt. Er zijn legio systemen die hierbij behulpzaam kunnen zijn.

Je eigen waarde is waardenloos

Afbeelding van John Hain via Pixabay

Zielskwaliteiten en DNA

Twee systemen die ik graag inzet zijn de Gene Keys en het Soul Plan. Ze gaan veel verder dan alleen een kader rond je persoonlijkheid. Ze raken ook aan je zielskwaliteiten en met name de Gene Keys bieden een diep transformerend pad waarin je het meest wezenlijke van jezelf stap voor stap gaat erkennen en lijfelijk zult ervaren. Alle archetypen die je erin terugvindt, communiceren direct met het DNA in je cellen. En die kracht is te voelen zodra je je ermee verbindt.

Mijn ervaring is dat het jezelf herkennen in een type, een archetype (en liefst meerdere, zodat ze samen recht doen aan de vele facetten die je in je hebt), je laat zakken in je lijf omdat je je erkend voelt en daarmee aanwezig durft te zijn. Het werkt op dezelfde manier als wanneer een vriend(in) of collega je complimenteert: het geeft een flinke stoot energie en boost je eigenwaarde.

Je grootste groei

Het telkens opnieuw benadrukken van je eigenwaarde is krachtig en helend en voor velen een belangrijk pad naar vrijheid, of dat nou bewust of meer onbewust plaatsvindt. En gek genoeg vindt de grootste doorbraak in dat proces juist plaats op een moment van het besef van diepe waardeloosheid. Het is dan alsof niets je meer helpt jezelf in een positief daglicht te zien. Je gedachten werken op volle toeren om de pijn van het mens-zijn niet te hoeven voelen waarmee je alle positieve ontdekkingen over jezelf terugkaatst naar waar ze vandaan kwamen. Zelfs de momenten van liefde die je normaal gesproken kunt voelen, voor je kind, je huisdier of je partner zijn dan niet bestand tegen de kracht waarmee je jezelf onderuit haalt. Je bent overtuigd van je waardeloosheid en de hele wereld lijkt het met je eens te zijn.

Van waardeloos naar waardenloos

Dan zit je bijna op het punt waarop je bereid bent je over te geven en te stoppen met het willen fixen van je innerlijke pijn. Dit is geen mentaal besluit en is ook niet te sturen. Je bent gewoon ‘opeens’ zover, laat de focus op jezelf los en zakt door de bodem van je eigenwaarde in een staat van waardenloosheid.

Je waarde heeft nooit te maken met een label of typering, hoe kloppend dat ook is. Je waarde is de erkenning van je goddelijkheid als mens en alles dat daaruit ontspruit in je leven. Dat is pure Liefde. Het is je bestaansgrond als mens, de vonk waaruit je bent voortgekomen. Het staat los van welke waarden dan ook. Het IS gewoon, waardenloos, het scheppende in een vorm. Dat heeft geen uitleg nodig, alleen in veel gevallen het erkennen van je eigen waardeloosheid.

Liefs, Nynke

PS: Ben je benieuwd naar de archetypen die jou de moed geven jezelf stap voor stap volledig te erkennen waardoor je durft los te laten en te springen in het niet weten van het Leven? Laten we kennismaken en kijken wat bij je past.

Angst, de perfecte raadgever

Er is niets bekender in onze wereld dan angst. Juist in deze tijd, waarin het weer ontvlamt, raakt het ons intens. Maar is het er eigenlijk ooit níet geweest? Is er ooit een tijd geweest zonder angst of hebben we de angst in onszelf zo goed weten te bedekken dat we lange tijd konden doen alsof het er na de laatste grote oorlogen bij ons, niet was? Een retorische vraag, ik weet het. Maar toch, zeker nu eentje om eens bij stil te staan: wat is nu werkelijk zo nieuw aan de situatie van vandaag de dag? Is het misschien dat angst eindelijk gehoord en gezien gaat worden en de aandacht krijgt die het in feite verdient.

Een raar fenomeen

Wij mensen zijn een raar fenomeen, wanneer je ons helemaal afpelt tot wat we in essentie zijn: bewustzijn als scheppende kracht in een hele tijdelijke vorm. En in die vorm lijkt dat bewustzijn zo ver naar de achtergrond gedreven en overschaduwd, dat we hulpeloos en hopeloos de aandacht hebben gericht op het proberen te redden van ons vege lijf. Terwijl de scheppende kracht in ons tot veel meer in staat is en ons dat ook steeds meer laat weten.

Angst voor jouw dood

En daar komt angst als perfecte raadgever om de hoek kijken. Onze diepste angst (een van de vele vormen van de angst voor de dood) onder ogen komen, is de enige toegangsdeur om onze diepste gave te kunnen gaan leven en onszelf volkomen uniek en scheppend uit te drukken in de wereld. Alleen vanuit de onderdrukkende kracht van angst, in welke vermomming ze zich ook laat zien in jouw leven, kom je in beweging en breek je uit je schaduw, om uiteindelijk te erkennen dat dat wat je in beweging zette, dezelfde brandstof is als die van je innerlijk vuur, de passie in je diepste verlangen.

En je diepste verlangen leidt je vervolgens stap na stap naar datgene wat níet meer over jezelf gaat, maar over jouw bijdrage aan het grotere, de groep, de aarde, het geheel. Dat is eigenlijk het enige waarvoor we werkelijk willen leven. En daarom ook het enige waarvoor we durven te sterven en dus op een zeker moment in beweging komen, dwars door onze doodsangst heen.

Want, puntje bij paaltje, is dat exact wat er gebeurt wanneer je werkelijk je hart gaat volgen: je individualiteit sterft steeds een beetje meer, beginnend met je ego. Zo vallen we uiteindelijk weer naadloos samen met de energie waaruit we zijn ontstaan en blijft alleen puur bewustzijn over met haar immens scheppende kracht en slecht één waardige tegenspeler: angst. Ze zijn aan elkaar gewaagd én lopen in elkaar over, omdat ze een en dezelfde zijn.

Angst leidt je naar jouw ziel

Angst als de perfecte raadgever, leidt je wanneer je werkelijk luistert, dus linea recta naar jouw wezen, jouw essentie, jouw ziel, en wat van daaruit manifest wil worden in de wereld, zonder aanzien, financieel gewin of macht als doel.

Mijn diepste verlangen is het raken van zielen en het op die manier bijdragen aan het rimpeleffect van bezieling in de wereld. Als ik het voor het succes zou doen of voor het geld, was ik allang gestopt. Het is geen makkelijk pad (geweest) wat me door mijn diepste angsten leidde. Maar telkens opnieuw ontdekte ik vroeger of later in de diepste put een lichtje. En, wanneer ik daardoor dan weer de moed opvatte om door te gaan met mijn bezieling, ervoer ik weer mijn diepste angsten. Dus kon ik niet anders dan toegeven dat dat lichtje verbonden is met die angst en dat ze beiden thuishoren in mijn ziel.

Angst, de perfecte raadgever

Afbeelding van Kellepics via Pixabay

Steeds opnieuw je balans vinden

Het gaat steeds weer over het vinden van de balans in jezelf tussen het aankijken van de angst die je neer lijkt te halen én het bewegen met de (jouw) creatiekracht die je op wil laten rijzen. Op een gegeven moment komt dat tipping point: je hebt genoeg van de angst overwonnen. Het dient niet meer als brandstof om te gaan creëren en de oprijzende kracht in jezelf wordt een onoverwinnelijke, scheppende kracht die alles wat je nog als negatief opvat, absorbeert.

Liefs, Nynke

PS: Wees welkom voor een kennismaking als je ervaart vast te zitten en het niet lukt om iets van jezelf vorm te geven. Of wanneer je twijfelt over wat jouw zielsverlangen dan wel is. Kijk op https://www.soultouching.nu/gratis/kennismaken/ om je aan te melden.