Logo Soul Touching

vastlopen

Als de stilte valt…

Sinds 2000 begeleid ik mensen. En net als ik, wanneer ik vastloop en hulp inschakel, komen mensen bij mij ook voor antwoorden. Míjn antwoorden. Alleen, die krijgen ze nooit. Zoals ik ze ook niet krijg. Gek genoeg heb ik ook nooit gevoeld dat ik antwoorden voor anderen had. Dat was best lullig vond ik, in het begin. Een beetje leeg, kaal. Ik voelde me een beetje onbekwaam zelfs. Waarom zouden ze mij eigenlijk betalen, als ik geen antwoorden heb?

Het antwoord in jou

Maar mensen bleken aangenaam verrast door wat er wél gebeurde: het vinden van hun éigen antwoorden. Dat we überhaupt antwoorden in ons hebben, is vaak verrassend. Gewend als we zijn om te leven naar formats, voorbeelden, do’s en don’ts, regels en kaders. Zeker in Nederland. Maar ook in minder mentaal ingestelde culturen, bestaan overal kaders: via de familietraditie, de religie, stamvoorschriften. Noem het maar op.

Zonder doel

Begeleiding van mensen, en zeker wanneer dat coaching heet, gaat meestal over het bereiken van een doel. De coach en coachee scheppen, jawel, een kader: hier zijn we en hier willen we naartoe, de coachee dan. En uiteindelijk de coach ook want dan is zijn/haar begeleiding immers succesvol. Maar als we dat kader nou wegdoen? En alleen een vertrekpunt hebben en verder niks? Wat dan?

Alles voor mijn veiligheid

Gisteren had ik zelf zo’n sessie, met Esther van Putten, die met paarden werkt. Esther en ik vinden coaching een ‘jeuk’woord. Dus laten we het gewoon een sessie noemen. Ik kwam inderdaad met een doel, gefrustreerd als ik was omdat dingen in mijn leven niet zo gaan als ik had bedacht. Het was een beetje een vaag doel, maar toch, ik had een doel en dus een kader gesteld. Eigenlijk was ik hiermee onbewust gestapt in het willen hebben en houden van controle. Alles voor mijn veiligheid, riep iets diep van binnen, vermoed ik.

Wat doe ik hier?

Maar paarden gaan niet zomaar mee in zo’n agenda. Die zijn in het moment. Als ze niet heel duidelijk per moment worden aangestuurd, met liefde en in contact, gaan ze óf doen waar ze zin in hebben, grazen bijvoorbeeld. Of ze spiegelen terug wat je zelf doet. Dit paard deed het beide. En daar stond ik. Esther had, heel wijs, de controle losgelaten. Die werd een met het paard in de situatie. Daar is ze meester in. En van daaruit observeert ze en blijft objectief kijken en voelen in zowel paard, mens als situatie. Heel mooi. En ik? Ik voelde me plompverloren. Gedachten schoten door me heen: ‘Wat doe ik hier, in vredesnaam? Wat moet ik doen? Oh nee, niet moeten…, willen, bedacht ik nog snel. Ok, wat wíl ik dan? F*ck, ik wil hier uit.’ (Inderdaad, wanneer je je niet ok voelt, ga je meestal in je hoofd zitten en denken, veeeel denken.)

De manager neemt het over

Ik voelde mezelf uitzoomen. Wat ik zo goed kan inmiddels sinds de diepe donkere nacht van mijn ziel bij me aanklopte in 2003. Uitzoomen, energetisch afstand creëren en bijna apathisch wachten op wat komt. Daar stond ik, uitgezoomd, koud en nat. En het paard stond, ingezoomd (want paarden zoomen niet uit), helemaal ok met de kou en de regen. Shit, dit voelt niet fijn! Daarop volgde een lichte paniek. ‘Help, ik móet iets!’ Met het woord ‘moeten’, treedt de manager in ons in werking. Dan is er in ieder geval wat te doen. En iets doen, betekent: niet hoeven voelen.

Mijn opdracht

Gelukkig, mijn gedachten lezend, kwam Esther op dat moment met een ‘opdracht’: “Ga maar een rondje lopen met het paard.”, zei ze. Ik heb vroeger heel veel paard gereden dus zijn paarden nou niet bepaald nieuw voor me. Maar oh, wat was ik aan het stuntelen. Het paard deed twee stappen, gooide zijn kop in de wind en bleef stokstijf staan. Meteen ging ik beredeneren wat ik fout deed. Als het niet werkt, doe ik iets fout, toch? Na wat verschillende scenario’s geprobeerd te hebben, slaagde ik er uiteindelijk in het paard mee te krijgen in een heus rondje.

Terug bij Esther, liet ze me vertellen. Het verraste me hoe ik exact had ervaren waarmee ik naar haar toe was gekomen: mijn gevoel van onmacht en het niet weten wat te doen, waar het gaat om het leven van mijn missie. Alsof mijn leven op aarde één groot vraagteken is, nog steeds, na 50 jaar. Vertellen luchtte me op. Woorden geven aan mijn gevoelens, ze door me heen laten gaan en laten verdwijnen.

En toen…

… weer stilte. Nog stiller dan ervoor. Esther stapte zelfs wat naar achteren en liet me ‘alleen’. Geen opdracht meer. Hoe nu verder? De stilte werd echt heel ongemakkelijk. Maar het kwam ook niet bij me op haar hulp te vragen. Ergens had ik iets met mezelf uit te vinden, wist ik. Mijn ongemakkelijkheid werd frustratie. Ja, zelfs boosheid: ‘Waarom grijpt ze niet in? Wat is dit voor gedoe?’ Maar Esther wist wat ze deed.

De doorbraak

En toen kwam de doorbraak. Het leek wel of ik opeens helemaal leeg was. Ik verzachtte. De spanning vloeide uit me weg en het paard nestelde zijn fluwelen neus in mijn hand en stond daar, dichtbij me. Oren gespitst, ogen in de slaapstand. Het emotioneerde me. Contact. Eindelijk! Dát was dus waar ik naar zocht.

echt contact, paard

‘Maar, wacht even. Dit weet ik toch van mezelf? Het is toch überhaupt wie ik ben, de contact-maker, de soul toucher? Waarom ga ik daar dan niet meteen voor staan?’ ‘Het zal wel niet mogen, niet de bedoeling zijn. Er zal wel iets moeten gebeuren’, kwam meteen als antwoord bij me naar boven.

Contact met onze stilte

Maar wat nou, als écht contact, vanuit de stilte, vanuit het grote niets, is wat ik te doen heb in mijn leven? Stel nou dat ik dáárvoor geboren ben? Ja, ik ben een van die mensen op onze aardbol die dit contact terug willen brengen in ons leven van alle dag. Het toestaan van het contact met de oorverdovende stilte. De ervaring van onze eigen antwoorden ín die stilte. Ons zuivere weten, onze goddelijke waarheid. En hoe dichter we daarbij komen, hoe meer dat wat we denken, voelen en doen ‘opeens’ ook de waarheid is van ons allemaal. Dan passen we als puzzelstukken in elkaar en zijn we weer terug in de eenheid. Voor een moment. En begint het weer opnieuw. Dat is het leven in de nieuwe tijd. Van binnen naar buiten.

De huidige kaders voldoen niet meer

Kaders zijn niet bedoeld om te dicteren of vast te zetten. Ze zijn bedoeld om veiligheid of steun te bieden, voor zolang het nodig is. We laten een kind ook niet oneindig in een box zitten. Een kind vliegt uit, rekt continu de kaders op, om de maximale ruimte te vinden. Maar eenmaal volwassen, stopt het. En conformeert het aan de aangeleerde, gedeelde kaders van de samenleving. Van een geboren creatieve ontdekkingsreiziger die zichzelf telkens opnieuw wil ervaren, wordt het een door angst gedreven overlever, meestal gericht op geld in welke vorm ook.

De huidige kaders, waarnaar we leven en waarin we gevangen zijn, zullen (langzaam of abrupt) verdwijnen. Om plaats te maken voor het leven vanuit contact met de grote leegte in ons. In onze leegte, ontstaat onze creativiteit. In onze leegte ligt onze oprechte verbinding met anderen, onze compassie, onze liefde, onze rijkdom, ons geluk. Daarin ligt onze grootste bijdrage aan de aarde en de mensen die er leven. En daar zijn we naartoe op weg. Ontmoet ik je in de leegte? Ik kijk ernaar uit.

Liefs, Nynke met veel dank aan Esther

PS: We kunnen elkaar bijvoorbeeld ontmoeten in een gratis Losmaaksessie. Ik help je in jouw leegte te stappen en die kaders los te laten die je in de weg zitten. Loop je rond met vragen die maar blijven komen, keuzes die je maar niet kunt maken of andere dingen die je stoppen? Wees welkom. Je kunt je hier aanmelden: www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie

Intimiteit als sleutel naar geluk

Intimiteit is zakelijk gezien niet een heel handig woord. Er is immers vrijwel meteen die associatie met seksueel getinte (on)gewenste intimiteiten. Maar wat ik bedoel met intimiteit is een vorm van contact die uitstijgt boven wellust en primaire lijfelijke driften: het is geestelijke intimiteit. Het is wat ik bedoel met Soul Touching, dat wat ik doe in mijn werk: het raken van je ziel. “En wat kan ik daar dan mee?”, zul je misschien zeggen. Dat laat ik je in dit blog ervaren.

Waar begin je met het vinden van geluk?

Stel, je bent moe en lusteloos. Zelfs het mooie weer, zo weet je inmiddels, gaat je niet écht verder helpen. Al jaren werk je hard, probeer je te voldoen aan eisen waar je eigenlijk steeds meer vraagtekens bij hebt. Leren van de feedback van je leidinggevende geeft je geen voldoening meer. Je lijkt ‘er’ immers nooit te komen, waar dat dan ook is. Je denkt veel na over een andere stap in je leven, het over een andere boeg gooien. Maar welke boeg dan? En waar te beginnen?

Dit is een punt waar heel veel mensen tegenaan lopen. En het antwoord is uiteindelijk nooit te vinden op de plek waar we zo gewend zijn om te zoeken: iets buiten ons. Het antwoord van een vriend(in) of van je partner, ja zelfs het antwoord van een coach is uiteindelijk niet hét antwoord. En dat zeg ik? Zelfs al verdien ik mijn brood met het begeleiden van mensen in dit soort situaties? Ja, dat zeg ik.

De eerste stap is naar binnen

Want het is me glashelder dat het nóoit anderen zijn die jou je zin in het leven kunnen bieden. Niemand in de buitenwereld kan de gedachte van het ontbreken van die zin voor je oplossen. Om de doodeenvoudige reden dat het nooit gaat over een oplossing. Als je vastloopt in je leven en echt niet meer weet hoe het verder moet, denk je een oplossing te willen. Maar wat je werkelijk wilt, is in contact zijn met jouw weten. Je wilt dat je leven stroomt. Of heb ik het mis? En niemand kan dat doen, behalve jij zelf. “Ja, ja”, zeg je dan, “dat ken ik nu wel. Maar ik wil gewoon gelukkig zijn. Hoe doe ik dat dan?”

Antwoorden en oplossingen die je zoekt, zijn zó eigen, zozeer van jou, dat jij ook de enige bent die je daar toegang toe kan geven. En paradoxaal genoeg, hebben we onszelf aangeleerd dat juist die meest éigen wijsheid, die het dichtste bij ons staat, ook het spannendst is om contact mee te maken. Dus hebben we dat contact zorgvuldig afgeschermd en laten het alleen toe in bijzondere gevallen.

Contact met je ziel

Geestelijke intimiteit, het contact met je ziel

Dit contact noem ik het gebied van de ziel. Het is het gebied waar we de meest intieme relatie mee hebben, intiemer dan met onze liefdespartner of meest dierbare. Inderdaad, daar komt intimiteit in beeld, geestelijke intimiteit dus. Het punt waarop jij ‘ja’ zegt tegen de verbinding met jezelf. De liefde voor jezelf. En de waarde of de energie die je als mens vertegenwoordigt.

De vrije verbinding met je ziel is de meest krachtige die je kunt hebben. Je hart staat open en je ervaart de wereld als mooi en vol mogelijkheden. Jezelf en mensen om je heen ervaar je als bijzonder, inspiratievol en prachtig. Alsof je je bestaan door een roze bril waarneemt. En dat is immers ook wat een open hart doet: de liefde doorlaten. En die liefdesstroom is de energie van waaruit we dingen laten ontstaan die ons op het lijf geschreven zijn. Daar vinden we de antwoorden op onze wezenlijke vragen in het leven en ervaren we geluk.

De roze bril die blijft

Maar weet, het gaat hier dus niet om liefde of verliefdheid, zoals we dat kennen in onze relaties. Tenminste in de meeste gevallen is de liefde (of verliefdheid) in een relatie, een afhankelijke liefde. Dat betekent dat we hetgeen we van onszelf zoeken, projecteren op een partner. En die kan dat natuurlijk nooit bieden. Daarom duurt die roze bril in een relatie nooit lang. Nee, de energie waar het hier over gaat, is die kracht van waaruit we iets scheppen, creëren. Het is Liefde in de puurste zin: oordeelloos, onverstoorbaar en natuurlijk. Het is wie ook wij in wezen zijn. Dit is een roze bril die blijft.

Laat jouw contact met jou aan de wereld zien

En hoe spannend is het om dit intieme, dit wie jij in wezen bent, in de buitenwereld te zetten, volop in het licht? Voel het maar, nu bijvoorbeeld. Sluit even je ogen en concentreer je op je lichaam. En laat hem/haar vertellen hoe spannend dit is. Of komt er voor jou een ander woord op? Voel maar hoe je maagstreek samentrekt of je hart pijn doet of je keel dicht gaat zitten. Of misschien voel je iets hards in je onderbuik? Wat neem je waar? En wat is de boodschap hiervan aan jezelf?

Duizenden jaren hebben we erover gedaan onze ziel te ontkennen, ten behoeve van een groei in materiële dingen, gemak, comfort én geld natuurlijk. Geld als doel, als bron van veiligheid, heeft een hele centrale plek in onze samenleving ingenomen. Onze ziel leek hierbij in de weg te staan: te kwetsbaar, te eerlijk, te zuiver, teveel compassie. Daarmee overleef je niet, dachten we.

Onze nieuwe software

Dus, na al die jaren, hebben we ‘even’ tijd en aandacht nodig om hierop terug te komen en de ziel weer haar prachtige, krachtige, stralende plek te geven in alles wat we op een dag doen, in al onze creaties en onze relaties! We hebben ons ‘software’programma te vervangen, te upgraden: de afwijzingen van ons wezen die we hebben ervaren, staan in ons gegroefd. En nieuwe groeven programmeren, is een ontwikkeling. Maar ervaar je eenmaal het contact met jouw meest kloppende antwoorden, je helderheid en je natuurlijke beweging zonder angst, dan wil je die niet meer kwijt. En ga je door tot je oude programmering is verdwenen.

Op dit moment vraagt het van ons dus nog wat ‘werk’ om in contact met onze ziel te leven en ons hart open te gooien. Het trainen van de ‘spieren’ van de deur naar je hart en je ziel is zoals je kent van de spieren in je lichaam: het kan pijn doen, je kunt in de weerstand schieten en willen opgeven. Maar je weet ook dat wanneer je daar doorheen bent, dit je zoveel voldoening geeft.

Wil jij antwoorden op de levensvragen die je nu hebt? Ervaar je een verlangen naar het openen van je hart en contact met je ziel? En vind je het fijn dit niet helemaal alleen te doen?

Wil je nu even iemand naast je wanneer je in je spiegel kijkt naar je antwoorden? Laat me in gesprek gaan met je ziel door in gesprek te zijn met jou en je, via mijn woorden, als vanzelf uit te nodigen naar de plek van jouw intimiteit. Laat me jouw ziel raken. En pluk je helderheid, flow en je roze bril op je wereld. Geniet!

Geef je op voor een gratis Losmaaksessie van 20 min (skype / live: 15,- euro) op www.soultouching.nu/gratis

 

 

 

 

 

 

 

Weet je het zeker?

Of leef je second best?

Hoe herken je, terwijl je denkt dat je leeft wat je écht écht écht wilt, dat je eigenlijk telkens kiest voor second best?

Heel veel mensen zijn zich bewust aan het worden van hoe ze zich voelen. Hoe zit dat met jou? Je realiseert je ‘opeens’ hoe je werkelijk in je vel zit. Doordat je leven loopt zoals het loopt. Misschien geholpen door uiterlijke omstandigheden, kijk (of je zou kunnen zeggen: voel) je in de spiegel en jee, dát is wakker worden. “Life sucks!” hoor je jezelf zeggen.

Mijn baan is niet wat ik echt wil.
Ik ben te dik, niet in vorm, etc.
Mijn relatie is ingekakt.
Ik werk alleen maar en voor ik het weet is er weer een jaar voorbij.

Geen weg terug

En dan is er geen weg meer terug. Opeens ervaar je een hele duidelijke verantwoordelijkheid om je beter te gaan voelen. En die laat je niet meer los. Je moet veranderingen aanbrengen in je leven, van jezelf. Dus dat wil je ook. Om je beter te gaan voelen. De haan heeft gekraaid en belet je in te dutten. Want het slecht voelen, schreeuwt alleen maar harder, fysiek of emotioneel of beide.

Je gaat naar de sportschool, eet je gezonder, doet sessies, zoals bij mij:) maar dat kunnen ook fysieke behandelingen zijn of yoga/meditatie/mindfulness etc. Er is van alles. Je gaat je beter voelen. En wow, wat een euforisch gevoel is dat. Je voelt je beter dan je in lange tijd hebt gedaan. En als dát kan, wat kan er dan nog meer, vraag je je af? “Me nóg beter voelen!”

Dus zet je nog een stap, naar nóg beter. En nog één en nog één en nog één.

Op de top

Er transformeert aardig wat in je leven, groot of klein, dat maakt niet uit. Het voelt super. Je bent blij. Je bent tevreden. En waar je tevreden over bent, wil je graag zo houden, toch? Je hebt een berg beklommen, staat op de top. En dan? Wat voor keuze heb je als je op de top staat?

Heel veel mensen kiezen er onbewust voor om op die top te blijven om daar lekker te genieten (lees: hun tevredenheid in stand te houden). Om vervolgens in een soort roes te belanden. De roes van tevredenheid. Het is geen diepe slaap meer. Maar het is ook niet echt wakker te noemen. In deze roes kun je er donder op zeggen dat er een volgende wake-up call komt. Niet erg. Je weet immers al hoe te handelen?

Wat komt er na de top?

van top naar top naar top

Of… creëer je je eigen wake-up calls liever? En dan op een super fijne manier, vanuit je eigen verbeeldingskracht? Dan is het belangrijk om te leren ervaren in jezelf hoe het is om, eenmaal op de top, deze te zien als een top die bedoeld is als opstapje naar de volgende top, en de volgende, en de volgende. Deze spreekwoordelijke top staat niet voor een prestatie, de hoeveelheid succes of materie. De top staat voor de top van je goed voelen. En dat doe je als je écht écht écht leeft wie je bent en wat je wilt, op dat moment.

Maar hoe weet je nou dat je niet stiekem second best leeft en bezig bent in te soezen in de roes van tevredenheid in plaats van jouw top te voelen? Heel simpel, door in te tappen in het meest extatische gevoel dat je kent, het meest positief geraakte moment in je leven. Zo’n moment waarop je ogen sprankelden (zeiden anderen tegen je of je eigen spiegelbeeld liet het je zien) of waarop je huilde en lachte tegelijk, je hart probeerde uit je borst te barsten, je het warm kreeg met kippenvel over je ruggengraat, je je ‘on top of the world’ voelde… , zo’n moment dus (en dan bedoel ik niet door drugs- of alcoholgebruik maar door jou van binnen uit gegenereerd).

Laat je inspireren

Inmiddels weet denk ik een heel aantal mensen, die mijn posts en blogs leest, hoe enthousiast ik ben over het werk van Bentinho Massaro en ik zal er vaker aan refereren. Zoals bijvoorbeeld via het youtube filmpje dat ik hier deel met ’10 ways to live as a powerful creator’. Hij zegt onder andere: ‘keep planting new seeds constantly’. En dat is exact wat je doet als je dat super-gevoel blijft (willen) oproepen, van top naar top naar top.

Zijn werk vind ik echt inspirerend, zuiver en helder. Ik leer er enorm veel van en dat geef ik graag door op mijn manier. Ga ermee aan de slag als het je aanspreekt. Het is heerlijk om te ervaren wat er nog meer allemaal kan in jouw leven.

En laat bergafwaartse momenten of stagnatie geen excuus zijn. Als je zo’n moment ervaart, vastloopt, jezelf niet lijkt te kunnen hervinden, dan spiegel ik je heel graag en laat je weer helderheid ervaren. (Je kunt je hier aanmelden voor een gratis Losmaaksessie.) Dat werk is voor mij de reis van top naar top naar top, al 17 jaar. Inclusief de diepe dalen en alle momenten waarop ik ingesoesd was en, ongetwijfeld, soms nog ben. Maar mijn intentie om nieuwe zaadjes te blijven planten, te inspireren, te verhelderen en te helen, is klaarwakker.

Lieve groet en heb het goed. Nynke

 

 

Pijn… Is fijn!

Nee, dit is geen sm-achtig verhaal. Tenminste niet zoals we gewend zijn daarover te praten. Ik bedoel in dit geval ook geen fysieke pijn maar emotionele pijn. Het is opmerkelijk hoe graag we daaraan vasthouden. Of jij niet?

Een kijkje in mijn keuken

Licht

Als jong kind was ik licht, blij en energiek. Als baby al gaf ik heel duidelijk aan hoe ik het licht in mijn leven wilde. Met mijn hoofd draaide ik consequent naar het buitenlicht. Hoeveel capriolen ik met mijn kleine lijfje daarvoor ook moest uithalen. Toen mijn ouders dit doorhadden werd mijn wiegje bij het raam gezet en dan nog sliep ik altijd met mijn hoofd in een draai, mijn ogen gericht naar waar het licht vandaan kwam, voor ik ze sloot.

Opgroeiend bleef ik ‘vechten’ voor het licht, ondanks de moeilijke omstandigheden thuis. Het leven was mooi, ik genoot en creëerde prachtige dingen voor mezelf: een bruisend en avontuurlijk tienerleven, vroege zelfstandigheid en gevoelsmatig onbegrensde vrijheid. School en studie waren, naast de zorg voor goede cijfers, vooral spel. Bijbaantjes dekten alle kosten. Reizen en werken in het buitenland, andere talen leren, avontuur, nieuwe mensen ontmoeten… mijn leven bruiste en ik genoot met volle teugen.

Schaduw

Er kwam wat schaduw over het zonnetje dat ik was, aan de start van mijn volwassen leven, met mijn eerste baan. Dat volwassen leven leek de zon wat minder geïntegreerd te hebben: serieus zijn, hard werken, geld verdienen, nog meer geld verdienen en competitie zetten de toon. En vooral doen wat je wordt gezegd, fouten maken is strafbaar en creativiteit… hmmm, liever niet.

Tot ik na wat omzwervingen mijn zonnetje gewoon meenam in mijn werk door in 2000 mijn eigen toko te starten en mensen te begeleiden, op zoek naar hún zon. Al pratend vonden we telkens opnieuw lichte wegen. Ze lieten schaduwen los en waren gelukkig met gemaakte keuzes. Ze kwamen thuis. Wat een kado, dit werk.

Toch werd mijn schaduw sterker: mijn lichaam vertoonde kuren en in 2005 kon ik door uitputting en pijn niet veel meer. Mijn bekken, ruggen- en nekwervels bleken allemaal te zijn doorgezakt. Dat moest worden rechtgezet. Mijn inkomstenstroom droogde op en tevens veel vriendenstromen.

zon licht

Heel

Maar alles, werkelijk alles heelt. Want alles wil naar het licht, net als die bloemen die nu weer overal opkomen en opengaan. De zon is ook hun ijkpunt. En zo heelde ik ook mezelf, ondersteund door bijzondere mensen. Het werd weer lichter. Een prachtige relatie kwam, en ging voorbij. En al die tijd heb ik mijn schaduw onderzocht, als vanzelfsprekend. Je moet het ‘spook’ in de ogen kijken, toch?

Wie ben je zonder schaduw?

En opeens was daar mijn realisatie: jee, wie ben ik eigenlijk zonder die schaduw? Blijft er dan wel iets van mij over? Tot mijn verbazing ontdekte ik bij mezelf hoe vergroeid ik was geraakt met die donkere kant. Hoe gehecht ik was en niet bereid die vertrouwde metgezel te laten gaan. Afscheid nemen valt niet mee… tenminste dat zegt die donkere kant. Die kant die uitgaat van verlies, van gemis, onvolledig zijn en behoeftig.

Gelukkig

Terwijl mijn grootste behoefte, mijn geluk, gewoon in mij zit. Het heeft er altijd gezeten en is niet weg te krijgen. Het is dat wat licht voelt. Het zijn die kriebels in je hartstreek, de stromen door je hele lijf. Het is het meest vanzelfsprekende, het dichtste bij van alles wat je in je leven hebt geleerd. Het is als het volgen van je adem en wat daaruit ontstaat. Het is zo makkelijk als onze meest natuurlijke beweging is, de beweging naar het licht, net als bij bloemen.

En jij?

Wie ben jij zonder je verdriet, je gemis, je onmacht, je boosheid, je angsten? Kun je je er een voorstelling van maken? Wat blijft er dan van je over? Hoe ziet je werk of je leven eruit als er niets meer is om over te klagen? Hoe is je relatie als de gerichtheid op (de onhebbelijkheden van) de ander wegvalt? Hebben jullie nog iets om over te praten? Wat is nog de lol als je niets meer goed kunt maken na een ruzie? Kortom: hoe ondragelijk is jouw bestaan als je kiest voor licht?

Gewoon wat vragen, die ik ook mezelf blijf stellen. Heb jij hier antwoorden op? Of nemen je vragen juist toe?

Als je voelt dat jij jezelf in de weg staat, ben ik graag even een metgezel voor jou.

Ik licht bij in wat je vertelt, verhelder je vraag en raak de vreugde in ons contact en dus de vreugde in jou. Laat je raken en ervaar hoe (en met wie) jij verder wilt op je pad. Het is makkelijker en dichterbij dan je misschien nu denkt. Voel je vrij om jouw gratis Losmaaksessie bij me te boeken. Je bent welkom op www.movente.nl/gratis

PS: aanstaande vrijdag 7 april tussen 14-18u zit ik weer op locatie in Amsterdam (De Plantage, Plantage Kerklaan 36) voor een live Losmaaksessie. Geef je op www.movente.nl/gratis en zet erbij dat je graag een live gesprek wilt.

De angst voor de angst

Bang zijn, zo heb ik ooit geleerd, gaat eigenlijk in heel veel gevallen niet echt om angst. Echte angst is een hele gezonde gewaarwording in je lichaam omdat het je behoedt voor een reëel gevaar. Stel dat bij mij thuis de vlam in de pan slaat, dan zet angst me aan tot het snel een deksel op de pan doen, de blusser pakken en/of 112 bellen. Dit kan omdat er stoffen worden aangemaakt in mijn lijf die me snel en adequaat in beweging zetten. Zonder mijn angst gebeurt dit niet.

Ik denk dus ik ben bang

Wat ik hieruit heb onthouden is dat echte angst gaatangst-807726__180 over de basis, over leven en dood. En dat míjn angsten met name gebaseerd zijn op mijn gedachten, angstige gedachten dus. Er is immers bijna nooit een reëel gevaar in mijn leven, moet ik heel eerlijk bekennen. En ik realiseer me tegelijkertijd dat mijn hoofd vaak overuren maakt en een stroom aan gedachten produceert. Gedachten aan eerdere gebeurtenissen en herinneringen die gevoelens oproepen van angst. En die angst, merk ik telkens weer, is heel echt. Het weerhoudt me af en toe om bepaalde dingen te doen. Herken je dat bij jezelf? Ervaar jij ook angsten die je eigenlijk kunt herleiden tot gedachten aan iets dat niet reëel is en niet aanwezig op het moment dat je het denkt?

Angst voor de angst

Even geleden, tijdens een online programma bij Femke van Kuijk [De Heldere Bron], die Lichtwerkers begeleidt om echt voor hun Lichtwerk♥ te kiezen en dit te laten zien, kreeg ik weer deze boodschap over angst. Femke gaf me terug: je hebt angst voor de angst. Bam! Dat raakte.
Als we bang zijn voor de angst maken we zaken in ons hoofd al zo groot dat ergens mee starten bijna onmogelijk is. Weer die angstige gedachten dus, zonder dat er sprake is van een levensbedreigende situatie. En ik weet dat ik mezelf hierin kan vastdraaien. Want ik beperk op die manier mijn toegang tot vrij denken, onderzoeken, openen, leren, experimenteren en dus groeien. En als ik niet kan groeien, loop ik vast. Dan is mijn energie gericht op behoud, iets vastzetten, op overleven eigenlijk.♥♥

Vastlopen is groei

Dat is op zich niet verkeerd. Want, zoals al in een eerdere blog beschreven, “Vastlopen is prima”, er komt een dieptepunt. Er komt een punt waarop je niet vaster meer kunt raken. En je energie stopt nooit, die gaat door. Dus vanuit dat punt komt er weer een beweging naar de vrijheid. De winst van vastlopen is ook meestal groot. Een bodem raken betekent dat je iets waar lading op zit, iets in jou wat je te verwerken hebt, wat onvrij is, volledig onderzoekt en er vrij van komt. Alles is in de ogen gekeken, alles is verwerkt. En dan kun je het helemaal loslaten. Dat is groei!

A way out

Maar vastlopen is niet direct nummer 1 op onze verlanglijstjes. Gelukkig worden we ons, in deze tijd van meer transparantie en meer gevoeligheid, steeds makkelijker bewust van wat er bij ons speelt, en kunnen we er steeds adequater mee aan de slag.

En hoe doe je dat dan, vraag je je af? Hoe kom je uit die jezelf vastdraaiende spiraal? Want je weet zo goed waar je bang van wordt en wat niet goed voelt. Daar waag je je dus niet aan. Je spontaniteit raakt in de verdrukking. En die heb je nou juist nodig om nieuwe ervaringen op te gaan doen die de oude, angst oproepende ervaringen, kunnen vervangen.

Door te beseffen hoezeer mijn angsten linkten aan de gedachten erover, werd ik me bewust van de kracht van die gedachten en hoe ze mijn dag bepaalden. Want wat doe ik op een dag en vooral: wat doe ik niet vanwege die irreëele angsten?

Afstem-moment

Word bewust! Plan iedere dag ergens aan het begin (en liefst meerdere keren per dag) een moment voor jezelf met je eigen ritueel om op jezelf af te stemmen. Word hierin gewaar wat er in je hoofd omgaat. En wat je voelt en ervaart in je lijf. Door dit dagelijks te doen, ga je jezelf op een steeds diepere laag te ervaren. Je merkt steeds meer stilte, rust en ruimte. Daar ontbreken angstgedachten en vind je de helderheid van je verlangens. En het zijn je verlangens die je wilt volgen. Dat is wat je in de wereld wilt zetten, hoe groot of klein ook. In je verlangens spreekt je hart. En dat voel je ook letterlijk in je hart.

Organiseer dus iedere dag jouw afstem-moment en vind het signaal van je hart, van je ziel. Daar huist de meest zuivere stem van jou die je vertelt wat je echt wilt. Bepaal op basis daarvan wat je die dag gaat doen.
Volg je je verlangen? Hoe ga je dat inzetten die dag? Wat neem je voor acties? Of kies je voor het volgen van iets anders? En wat dan? En waarom? Wat ga je doen als je merkt dat je zit te stressen?
Hoe is jouw ervaring met afstemmen met jezelf, jezelf iedere dag vinden en daarnaar kunnen luisteren?

Vind je het lastig om jouw zuivere signaal te ervaren?

Is het fijn om dat samen te doen? Meld je hier aan voor een gratis Losmaaksessie van 45 min. Ik help je op jezelf af te stemmen en te verwoorden wat je van daaruit wilt gaan doen. Je ervaart helderheid, ontspanning en rust. Bovendien heb je daardoor een nieuwe focus om dingen te gaan doen die je verder brengen.

 Ik spreek je heel graag. Groet van Nynke

 

♥ Lichtwerk, in mijn woorden, is heel bewust werken met je meest pure energie.
Lichtwerk, je zou het ook Liefdewerk kunnen noemen, draagt bij aan een mooiere, lichtere en liefdevollere wereld.

 

♥♥ Bescherming of behoud en groei of expansie zijn de twee polen die Gerard Meerstad beschrijft in zijn boek ‘Moeiteloos’