Logo Soul Touching

waarde

Vanwaar komt jouw beslissing?

We nemen dagelijks ontelbaar veel besluiten. Heb je dat in de gaten? Ben je je bewust van die razendsnelle denkprocessen, de ‘ja’s’ en ‘nee’s’ die voortdurend door je gedachtenwereld suizen? Veel gaat op de automatische piloot: ooit nam je een besluit, wat een routine werd, ingesleten raakte zonder er nog acht op te slaan.

Jouw besluiten

Tegelijkertijd vorm je ook nieuwe besluiten. Misschien juist wel in deze tijd, waarin veel op de schop gaat, waar iets nieuws voor in de plaats wil komen. Weet je nog welke besluiten je recent hebt genomen? Heb je een nieuwe gewoonte geïntroduceerd? Ben je anders gaan eten, drinken of bewegen? En wat was de aanleiding? Kun je je dat nog herinneren?

Wanneer je hier werkelijk bij stil gaat staan, echt vertraagt en naar binnen gaat, maak je misschien contact met de oorsprong van zo’n beslissing. Wees daarbij niet te snel tevreden met het eerste antwoord. Blijf afpellen. Blijf jezelf bevragen. Tot je voelt: ja, dit besluit is híer begonnen in mij.

Het kan zijn dat een idee via een vriend(in), een influencer of een trend op je pad kwam. Maar dat op zichzelf hoeft je nog niet in beweging te brengen. Dus onderzoek: op welk moment ontstond er momentum in jou? Waar werd er echt iets in jou wakker?

Vanwaar komt jouw beslissing?

Afbeelding van ponci via Pixabay

Uit angst of vertrouwen?

En dan een belangrijke vervolgvraag: kwam die beweging voort uit angst of uit vertrouwen? Vluchtte je ergens voor? Wilde je ergens bij horen, of juist niet afgewezen worden?
Óf bracht je besluit ruimte, helderheid en richting, hoe spannend het misschien ook voelde om te doen?

Voeling houden met je besluiten en hun bron is als het verzorgen van de wortels van je bestaan. Je cultiveert de bodem van waaruit je leeft en groeit. Zonder besef vanwaar je komt, is het lastig te voelen waar je naartoe beweegt. Je verliest dan gemakkelijk het contact met je waarden, met wie je wezenlijk bent en met jouw idee van betekenis.

De bron in jou

Waar je vandaan komt, is de spiegel van waar je nu staat én van de eerstvolgende stap die je zet. Dus zet die stap bewust, vanuit je diepste weten, je ziel, en weet dus wanneer het nodig is úit routines te stappen en het roer om te gooien.

Alle wegen leiden naar Rome: terug naar het universum in jezelf.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – als je helderheid zoekt over jouw richting)

Je eigen waarde is waardenloos

Eigenwaarde, vaak zo’n enorme spelbreker voor zoveel mensen. Het kan zich in van alles uiten: verslavingen, verlegenheid, energetisch een masker dragen, jezelf door het leven vechten. Vanuit een lage eigenwaarde maken we onszelf grofweg óf heel klein en onzichtbaar óf we gooien al onze angsten naar buiten op een ongecontroleerde en vaak pijnlijke manier. Het ene is niet beter dan het andere. Het zijn gewoon manieren van doen.

Wat is je waarde?

Wat is je waarde? En hoe kom je daar ooit achter? In eerste instantie is de weg vaak het onszelf herkennen in typeringen. Je wordt getypeerd door een instantie, bijvoorbeeld bij een teaminterventie op je werk of je doet het zelf door in een of ander systeem te duiken. Hier kom je dan bijvoorbeeld uit als een verzorgend type, een bouwend of ondernemend type of iemand die graag leidt. Er zijn legio systemen die hierbij behulpzaam kunnen zijn.

Je eigen waarde is waardenloos

Afbeelding van John Hain via Pixabay

Zielskwaliteiten en DNA

Twee systemen die ik graag inzet zijn de Gene Keys en het Soul Plan. Ze gaan veel verder dan alleen een kader rond je persoonlijkheid. Ze raken ook aan je zielskwaliteiten en met name de Gene Keys bieden een diep transformerend pad waarin je het meest wezenlijke van jezelf stap voor stap gaat erkennen en lijfelijk zult ervaren. Alle archetypen die je erin terugvindt, communiceren direct met het DNA in je cellen. En die kracht is te voelen zodra je je ermee verbindt.

Mijn ervaring is dat het jezelf herkennen in een type, een archetype (en liefst meerdere, zodat ze samen recht doen aan de vele facetten die je in je hebt), je laat zakken in je lijf omdat je je erkend voelt en daarmee aanwezig durft te zijn. Het werkt op dezelfde manier als wanneer een vriend(in) of collega je complimenteert: het geeft een flinke stoot energie en boost je eigenwaarde.

Je grootste groei

Het telkens opnieuw benadrukken van je eigenwaarde is krachtig en helend en voor velen een belangrijk pad naar vrijheid, of dat nou bewust of meer onbewust plaatsvindt. En gek genoeg vindt de grootste doorbraak in dat proces juist plaats op een moment van het besef van diepe waardeloosheid. Het is dan alsof niets je meer helpt jezelf in een positief daglicht te zien. Je gedachten werken op volle toeren om de pijn van het mens-zijn niet te hoeven voelen waarmee je alle positieve ontdekkingen over jezelf terugkaatst naar waar ze vandaan kwamen. Zelfs de momenten van liefde die je normaal gesproken kunt voelen, voor je kind, je huisdier of je partner zijn dan niet bestand tegen de kracht waarmee je jezelf onderuit haalt. Je bent overtuigd van je waardeloosheid en de hele wereld lijkt het met je eens te zijn.

Van waardeloos naar waardenloos

Dan zit je bijna op het punt waarop je bereid bent je over te geven en te stoppen met het willen fixen van je innerlijke pijn. Dit is geen mentaal besluit en is ook niet te sturen. Je bent gewoon ‘opeens’ zover, laat de focus op jezelf los en zakt door de bodem van je eigenwaarde in een staat van waardenloosheid.

Je waarde heeft nooit te maken met een label of typering, hoe kloppend dat ook is. Je waarde is de erkenning van je goddelijkheid als mens en alles dat daaruit ontspruit in je leven. Dat is pure Liefde. Het is je bestaansgrond als mens, de vonk waaruit je bent voortgekomen. Het staat los van welke waarden dan ook. Het IS gewoon, waardenloos, het scheppende in een vorm. Dat heeft geen uitleg nodig, alleen in veel gevallen het erkennen van je eigen waardeloosheid.

Liefs, Nynke

PS: Ben je benieuwd naar de archetypen die jou de moed geven jezelf stap voor stap volledig te erkennen waardoor je durft los te laten en te springen in het niet weten van het Leven? Laten we kennismaken en kijken wat bij je past.

De tijd is rijp!

Time is money. Die zit erin gebakken bij ons. Dus hoe minder tijd iets kost, hoe beter de meeste mensen dat vinden. Maar kijken we bijvoorbeeld naar een mooie gerijpte, dus wat oudere wijn, of kaas, dan zijn tijd en rijping opeens een luxe.
Hier het vervolg op mijn vorige blog, ‘Snel resultaat, goed resultaat?’: over de rijkdom van de tijd.Lees verder →

Van product, naar dienst, naar … contact

Vroeger, heel vroeger was er de ‘zorg’ om eten, drinken, onderdak en voortplanting, tastbare, fysieke zaken. Iets dichterbij in de tijd is ruimte ontstaan voor het elkaar leveren van diensten. En die diensten werden weer vertegenwoordigd door iets tastbaars: een stuk perkament, later papier met een tekst en een stempel of zegel, tegenwoordig een rapport, contract, verklaring, overeenkomst etc.

De focus was (en is nog steeds wel) gericht op fysiek tastbare zaken. Daar hechten we waarde aan en daarvoor zijn we dus bereid geld te betalen.

Maar de waarde daarvan is aan het afnemen, vooral waar het eigenlijk gaat om onstoffelijke zaken: het rapport van de sessie met de consultant verdwijnt in de la, de manual van de training gaat in de zoveelste opruim-ronde met de vuilnis mee en het contract dat gezag leek te hebben, blijkt niet waardevast wanneer het relationeel strandt tussen de betrokkenen. 

Want de waarde blijkt niet in het document te zitten maar in de mores, de intrinsieke waarden van de betrokken personen en hun onderlinge relaties. Ze gunnen wat ze bereid zijn te gunnen, met of zonder contract. En gunnen ze niet, dan is de waarde van het contract veel kleiner dan de omvang van de advocaten-rekening.

Dit is een tijdperk van alsmaar toenemende transparantie. De waarde waarvoor we bereid zijn te ‘betalen’ (in geld of iets anders) moet dan ook in toenemende mate helder en transparant zijn. En transparantie betekent: real time, in het moment waarneembaar, of het nou een product of dienst betreft.

In mijn coachende dienstverlening, houdt dat in dat alle vooraf gedane beloften mbt het resultaat ervan (werknemers die beter presteren, plezier hebben in hun werk, zich niet ziek melden, doen wat ze moeten doen… etc.) in essentie loze beloften zijn en daarmee waarde-loos. Laat staan dat een rapport óver de coaching als hard resultaat kan worden beschouwd.

Een beloofd resultaat gaat immers nooit over het moment waarin de dienstverlening plaatsvindt, altijd over dat wat vooraf bedacht is als gewenst. Het enige dat zich echt als concrete waarde kan laten gelden bij deze begeleiding en waar in feite ook voor wordt betaald, is wat real-time wordt ervaren in het contact tussen coach en coachee. Wat daaruit voortkomt, is van tevoren niet vast te leggen en kan dus pas later op waarde worden geschat. Gewenst resultaat kan natuurlijk wel degelijk stimulans bieden en richting wellicht.

Wat dit transparante tijdperk van ons vraagt is een primaire focus op wat er in het moment is en gebeurt. Wat vindt er plaats in de verbinding tussen mensen, hun wijze van contact maken en wat dat met ze doet. Het gaat over geraakt worden en laten raken, over beroeren en vervoeren… En producten en diensten raken daaraan meer en meer ondergeschikt.

Wat betekent dat in mijn geval als coach? De waarde van mijn diensten, met mijn prijskaartje daaraan, is niet het beschreven coachgesprek met verwacht resultaat zoals te lezen op mijn site of in mijn offerte. Het is de ervaring van wat er in het contact gebeurt tussen mij en mijn klant en wat daarin helder wil worden. Wat leeft er werkelijk tussen of binnen mensen aan spanning, respect, openheid? Hoe wordt er gecommuniceerd?

Het effect daarvan laat zich niet vooraf in een hokje persen als ‘resultaat’ op grond van wat een klant, werkgever of werknemer, wil.

Dat is transparantie: wat er leeft, wat er speelt, hoe de hazen lopen, wil worden gezien en gehoord en niet meer bedolven zijn onder verslagen, rapporten en jaarcijfers. Het wil telkens opnieuw, in een voortdurend proces, aanwezig mogen zijn en aangeraakt.

Wij kunnen in de transparante wereld van nu, niet meer om onszelf, noch om elkaar heen. Ontkennen wat er tussen ons speelt, lukt steeds minder. We hebben het met elkaar te doen. Is er boosheid, verdriet, afgunst, haat, liefde, compassie, vrede of oorlog? Het ligt steeds sneller open en bloot op tafel. En we hebben ons primair te verhouden tot hoe we dat met elkaar vormgeven op de beperkte fysieke ruimte en met de beperkte fysieke middelen die we hebben. Niets kan meer over de schutting. ‘Not in my backyard’, zal binnen no-time toch in je eigen achtertuin blijken te liggen. Griekse en Spaanse nationale begrotingen blijken niet te negeren, willen we zelf niet failliet gaan. En een massa-ontslag om een bedrijf te redden, snijdt ons als belastingbetaler onmiddellijk weer allemaal in de vingers.

Als je me nu aanspreekt op mijn website www.movente.nl omdat ook ik daar nog resultaten beloof in plaats van de waarde van de ervaring, dan heb je volkomen gelijk. Ja, daarin heb ik wat te doen en dat is gaande!

Walk out Walk on-bijeenkomst in de HUB

Gisteren was ik bij de presentatie van Deborah Frieze, die samen met Meg Wheatley het boek ‘Walk out Walk on’ heeft geschreven. Deborah nam een belangrijke stap in haar leven in 2001 door haar baan als ‘executive in the high-tech industry’, op te zeggen. In de daarop volgende jaren ontmoette ze gelijkgestemden, waaronder Meg: “…a community of pioneering leaders who, like me, were walking out of organizations and systems that were failing to contribute to the common good”.Lees verder →