Logo Soul Touching

authentiek

Durf jij alleen te staan?

Wanneer je mensen vraagt naar hun grootste angst in het leven, hoor je vaak de angst om te sterven (van zichzelf of een dierbare) of voor ouder worden, falen, of spreken voor publiek. Wat veel van die angsten gemeen hebben, is iets diepers: de angst voor isolatie. Voor niet meer deel uitmaken. Voor alleen komen te staan.

Sterven is daar, vanuit het perspectief van dit leven, misschien wel de meest letterlijke uitdrukking van. Je laat alles en iedereen achter en gaat, moederziel alleen, door die ene deur. Dat raakt aan iets heel fundamenteels in ons.

Er niet meer bijhoren

Alleen komen te staan, verstoten worden, er niet meer bij horen: het snijdt diep. Het maakt daarbij weinig uit of we die angst naar binnen brengen en onszelf klein maken, of haar juist maskeren door ons groot te houden of zelfs op te blazen en te doen alsof niets ons raakt. De angst blijft bestaan. Ze zit diep in onze cellen verankerd, totdat we haar durven aankijken en erkennen hoeveel impact het gevoel van isolement op ons heeft.

Durf jij alleen te staan?

Afbeelding via Pixabay

Tegelijk zijn we, hoe je het ook wendt of keert, altijd deel van het geheel. Niemand kan daar werkelijk buiten vallen. Hoe je dat geheel ook benoemt of ervaart, het verbindt ons altijd. Maar het is niet dat (mentale) besef, dat automatisch de basisveiligheid biedt waar ieder mens naar verlangt. Die veiligheid hebben we telkens opnieuw in onszelf te vinden.

Het zuivere midden

Elke keer wanneer we worden geraakt in oude pijn, wankelt die basis weer even. Dan worden we uit ons midden gehaald en voelen we opnieuw die ‘oude’ wiebeligheid. Het vraagt moed om daar niet van weg te bewegen, maar erdoorheen te zakken en opnieuw te landen in ons centrum.

Het is dat zuivere energetische midden, waar je mens-zijn overgaat in het onstoffelijke, én tegelijk het onstoffelijke weer vorm krijgt als jou, de mens. Hier huist je diepe oer-weten: losstaan van het geheel bestaat niet.

Oerangst is oer-wéten

Deze tijd vraagt ons precies om deze oerángst aan te kijken en vanuit dat oer-wéten onze visie te leven. Om onszelf authentiek uit te spreken, ook wanneer dat misschien niet goed zal landen. Maar zolang je spreekt en handelt vanuit je midden, blijft je verbinding met het geheel voelbaar. En dan, zelfs als iedereen om je heen je op dat moment afwijst, weet je innerlijk: wat ik doe klopt nu voor mij. En later zal helder worden waarom het zo moest gaan.

Liefs en kracht wens ik je. Nynke (soultouching.nu/contact – voor als je die diepe verbinding weer wilt voelen, zodat je durft te staan voor wie je bent)

Recht onder je neus

Als je, net als ik, talloze readings en sessies hebt ontvangen om jezelf te doorgronden en te ontdekken wat je hier, in Gods naam, komt doen, herken je vast die ene rode draad die telkens weer opduikt, wanneer je al die sessies naast elkaar legt.

Hoofdthema

Dit hoofdthema raakt je denk ik diep, resoneert sterk of heeft je vast uitgedaagd in je leven. Het is iets dat je niet loslaat, dat altijd aanwezig is geweest, zelfs in je vroegste herinneringen. Als kind had het misschien een andere vorm, maar je herkent het wellicht in oude foto’s, filmpjes of verhalen van je ouders over wat jou zo jou maakte.​

We kunnen niet om onszelf heen, hoezeer we dat ook proberen. Er is iets wat we als mens te leren, te doen, te verwerken hebben in dit leven. En dat ‘iets’ ligt vaak recht onder onze neus. Maar wil je het echt zien, is dan natuurlijk de vraag?

Recht onder je neus

Afbeelding van Esther Merbt via Pixabay

Weet jij wat het is?​

Waar keer jij steeds naar terug? Is het iets met kinderen, dieren, ouderen, werkenden, de natuur, opruimen, verfijnen, eten, gezondheid, schoonheid, beeld, geluid? Wat is het? Deze thema’s kunnen breed lijken, maar op een dieper niveau vragen ze om transparantie en het erkennen van je ware zelf.​

Wat staat zo dichtbij je dat je er meestal aan voorbijgaat? Wat vind je te gewoon, te vanzelfsprekend, misschien zelfs te saai? Of schrikt de intimiteit met jezelf en de kracht die in jouw thema verborgen ligt je af? Want één ding is zeker: ons licht laten schijnen vanuit de meest open versie van wie we zijn, is krachtig. En zodra dat licht aangaat, is er geen weg terug.​

Niet meer om jezelf heen

In deze tijd wíllen heel veel mensen niet meer om zichzelf heen. En het moment dat je toegeeft aan wat al die jaren al zo eigen was, brengt meteen verlichting. Hoeveel oordelen je er ook over hebt, je kunt en wilt niet anders meer dan je erin laten zakken, je eigenheid omarmen en het instrument zijn voor wat er uit je tevoorschijn wil komen.

De manier waarop jij vervolgens vormgeeft aan je overgave aan wat het leven met je wil, is uniek.​ Het label dat we aan ons thema hangen, is misschien handig bij een eerste kennismaking, voor een website of als opening van een gesprek. Maar jouw grote kracht ligt in je houding, je toewijding, je ziel en zaligheid die je bereid bent te leggen in dat wat je hart doet opengaan.

Recht het mysterie in

Sta jezelf toe je totaal te verliezen in wat je als kind diep van binnen al wist, wat altijd al onder je neus lag, maar waar de mitsen en maren tot nu toe de overhand hadden. Laat je meevoeren op de glijbaan van het leven, in volle glorie, recht het mysterie in.​ Liefs en mooi weekend, Nynke

In-gebed

Het gebed is niet meer zo ingebed in onze samenleving. In bepaalde streken van ons land vast nog wel maar veel mensen zijn inmiddels bereisd en hebben andere manieren leren kennen om zich te verhouden tot die diepgewortelde angst die in ieder van ons huist: de angst om niemand te zijn. Of de angst om niet iemand te zijn. En wie of wat ben je dan? Wat is dan je bestaansgrond hier?

Dit soort bestaans(recht)-vragen vinden vaak hun weg naar het gebed, een meditatieve of yoga-beoefening of welke andere vorm ook maar je voorkeur heeft.

Het simpele gebed

Hier breek ik een lans voor het gebed. Het is zo simpel en zo goed je eigen te maken. Zowel de inbedding in je dag als jouw authentiek gekozen woorden zijn heel laagdrempelig te realiseren. Je hoeft geen poses te beoefenen, geen teksten te reciteren en geen inwijding te ondergaan. Niet dat er ook maar iets mis zou zijn met welke van deze drie ook, maar het gebed is zo’n heerlijk makkelijk opstapje naar het hogere bewustzijn, zonder dat daar een lange ladder voor nodig is. Terwijl je tegelijkertijd dat hogere onmiddellijk toegang verschaft tot je dagelijkse realiteit.

Vroeger, als kind van niet echt christelijke ouders maar toch ondergebracht op een christelijke lagere school, kwam ik bij vriendinnetjes thuis waar men bad voor de maaltijd. Wat me altijd opviel, gevoelig als ik was, was dat niemand er echt met hart en ziel inzat, in dat gebed. Het was een routine, een herhaling van iets dat heiligheid zou moeten oproepen maar het niet deed. De kinderen aan tafel deden meestal iets ondeugends en de ouders probeerden bloedserieus het goede voorbeeld te geven. Alleen het inspireerde niet. Althans, zo ervoer ik het.

Dus dreef ik weg bij het gebed. Maar het is terug in mijn leven! En… nu zonder van buitenaf opgelegde regels. Sterker nog, het gebed heeft helemaal niets met ‘buiten’ te maken. Omdat er in feite niets buiten ons is. Alles ontspringt ín ons en het gebed kan voor mij dan ook alleen maar heilig zijn wanneer het uit mijn diepte naar boven komt. Daar waar niemand wat over te zeggen heeft en mijn ziel zo feilloos de weg wijst.

Dit maakt het zo simpel, zo krachtig en zo doeltreffend. Het enige dat nodig is, is een klein moment van afstemming om je buitenwereld even te verruilen voor je binnenwereld en te luisteren. Je sluit daarvoor het beste even je ogen, haalt een paar keer bewust en wat dieper adem en… de woorden die dan komen, zijn jouw gebed.

In-gebed

Afbeelding: MLeonAscimento via Pixabay

Kies je eigen woorden

Kies je eigen woorden voor dat wat groter is dan jouw mens zijn: God, Grote Geest, Moeder Gaia, Al wat Is, Lieve Jij… Het is allemaal treffend, wat uit jouw leegte komt. Daar kun je zonder meer op vertrouwen.
Voel hoe jij contact wilt maken met deze oerkrachten van de kosmos, waar je onontkoombaar onderdeel van bent.
En wat volgt is jouw hoogsteigen, hoogst intieme contactmoment mét die kosmos, met de Heiligheid van het Leven zelf.

Al is het één zin, een paar woorden, één woord (Help! bijvoorbeeld), het maakt niet uit. Maar misschien komt wel er een stroom op gang en volgt een gesprek dat je compleet verrast! Laat het komen, en laat het gaan. De kosmos (of God) luistert, zodra jíj werkelijk bereid bent te luisteren, in een klein (of groter) moment van stilte.

Wat levert dit me op?

En dan de hamvraag natuurlijk, voor de moderne Westerse mens die we zijn: wat levert dit me op? Ik kan daar natuurlijk geen antwoord op geven: het is tussen jou en God, tussen jou en de alwetende ‘jou’. Maar de vraag die ik je terug zou willen stellen is: heeft werkelijk luisteren je ooit níets opgeleverd?

Het gebed, jouw ongewone en toch alledaagse, meest fundamentele maar lichtdragende, zo intieme en doeltreffende gesprek, dat je zonder omwegen thuis brengt bij jouw reden van bestaan: gewoon maar de mens zijn die je nu voelt te willen zijn.

Liefs, Nynke

PS: loop je rond met vragen over jouw leven, wie je voelt te zijn of denkt te móeten zijn en zou je daarbij wel wat luisterkracht kunnen gebruiken? Wees welkom voor een kennismaking. In zo’n gesprek bied ik helderheid in je situatie en kijken we samen naar wat ik je zou kunnen bieden op je pad.