Logo Soul Touching

soultouching

Laat los

Wij mensen zijn razendknap in het analyseren, uit elkaar halen, uitpluizen van wat is wat. Je hoeft er geen hoog IQ voor te hebben: verreweg de meeste mensen vandaag de dag leven met een dominante linkerhersenhelft en analyseren de hele dag door. We rafelen de wereld en al haar wezens uiteen, en beginnen nu echt de gevolgen daarvan te merken. De roep om in alles de eenheid te hervinden, klinkt dan ook steeds luider. Maar dat is voor een volgend blog.

De oproep in deze titel verwijst naar iets anders: het loslaten van systemen, van leringen, van modellen. Kortom: alles wat ons helpt om uiteen te rafelen.
Gooi ze niet weg. Er zijn prachtige oeroude leringen en systemen: astrologie, het enneagram, de I Tjing. Ze zijn waardevol, dienend, nog steeds actueel. Fantastisch werkelijk.

Er komt een moment…

En toch… in ieders bestaan komt dat moment (al is het wanneer je sterft) waarop je die hulpmiddelen om te duiden los hebt te laten.
We voelen het vaak al eerder: een hang naar eenvoud. Naar één zijn, zonder meer.

Zonder uitleg. Zonder duiding. Alleen maar zijn.
Wat blijft er dan over van je? Wat destilleert zich uit de alchemie van jouw leven? Waarschijnlijk is het in één woord te vangen. Of twee. Krachtig en zuiver. Spot on.

Laat los

Afbeelding via Pixabay

Durf je?

Maar durf je dan te vertrouwen op wat er overblijft wanneer jij loslaat? Durf je in de figuurlijke leegte te springen, zonder parachute? Durf je je Zelf te ontmoeten: dat wat blijft, ook na je sterven? Die ziel, dat niet-fysieke, dat alles al in zich draagt, door alle tijden heen? Het vraagt moed.

De reis van de held(in) die we maken, vraagt moed. Ook in het werk van Joseph Campbell, die deze reis zo helder in kaart bracht, zien we structuur, stappen, betekenis. Het helpt. Het is loepzuiver en heeft ons veel gebracht.

Ergens komt dat moment, bij alle helden en heldinnen: het moment dat we alle verhalen laten varen. En rusten in ons Zijn. Het is het moment dat is wat is. Dat je bent wie je bent. Punt.

Eindelijk rust

Misschien begint daar pas het echte genieten van je heldenreis. Van je leven. Van de weg van je ziel. De rust daalt in. Je verstilt.
Niet omdat je doodgaat, maar omdat de gekte van de constante analyse eindelijk is uitgeraasd.

Omdat linker- en rechterhersenhelft elkaar weer vinden in een vredig samenzijn.
Grappig genoeg ontstaat daarin juist weer ruimte: voor levenslust, voor creativiteit, voor scheppingskracht. Heel natuurlijk. Dat is wie we in wezen zijn.
Dus… wanneer je voelt dat het moment daar is: laat met een gerust hart los.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – laten we kijken naar wat je los wilt laten, om een volgende stap te zetten in wie je werkelijk bent)

Dat irritante filter

Inderdaad, ik heb er al eerder over geschreven. Het blijft ook zo’n boeiend onderwerp: dat filter waar we al onze ervaringen doorheen laten lekken, de hele dag door, en zelfs ’s nachts.

Hoe leuk het ook kan zijn om met foto’s of ander beeldmateriaal de look & feel wat te pimpen, zodra je datzelfde principe op je eigen leven betrekt, kan zo’n filter knap irritant worden. Ook in ons dagelijks leven leggen we immers voortdurend een laag over wie we werkelijk zijn.

We filteren onze ziel

Met andere woorden: we filteren ons wezen (onze ziel, zo je wilt) door een membraan van oud zeer, trauma’s, positieve ervaringen, overtuigingen, oordelen en alles wat ons tot nu toe heeft gevormd. En vaak volledig onbewust.

Dat irritante filter

Afbeelding van yusuf kazancı via Pixabay

We hebben meestal niet in de gaten dat we de wereld vormen naar onze eigen normen. Dat rijmt misschien mooi, maar er zit een diepe waarheid in. Hoe we onszelf door de tijd heen hebben gevormd, creëert een patroon, een raster, een filter. Deze manier waarop we energetisch zijn gaan staan, is hoe we naar de wereld kijken. Hoe bewuster je hiervan wordt, hoe meer het je gaat opvallen in je dagelijks leven.

Nu ben ik nooit zo’n fan geweest van “fake it till you make it” of andere manifestatieclaims. Er zit vaak veel kaf tussen het koren wanneer het over energie gaat. Maar wat geen kaf lijkt te zijn is dat het bewustzijn van waaruit je naar de wereld kijkt, een enorme invloed heeft op wat je ervaart.

Hoe vorm jij je wereld?

Dus kies eens een dag om dit experiment te doen. Stem eerst af op jezelf: voel hoe je erbij zit, merk de gedachten op die komen en gaan. Wees alert op gedachtenlussen waarin je blijft hangen. Let op angsten, verlangens en al die zo menselijke reacties die mede bepalen hoe we in ons vel zitten, en dus hoe we de wereld waarnemen. Laat de dag zich ontvouwen en merk op wat er gebeurt.

Herhaal dit experiment een aantal dagen. Zie je dat bepaalde patronen steeds terugkomen? Herken je hoe jouw ingeprente ideeën en overtuigingen telkens opnieuw dezelfde thema’s naar voren brengen?

Je ziet de wereld door jouw filter

Het geeft een bijzondere helderheid wanneer die filters zichtbaar worden. We zien de wereld namelijk nooit zoals die is. We zien de wereld altijd zoals wij zelf zijn gevormd. Daar is niets mis mee. Maar áls je de wereld mooier wilt maken, begin dan inderdaad bij jezelf.

Word je bewust van je filters. Leer ermee spelen. Voel hoe je ze kunt verschuiven, verzachten of vervangen. En merk op hoe je dagen langzaam mee veranderen. Eenmaal op gang, wordt het bijna een spel. En spelenderwijs maken we de wereld echt iedere dag een beetje mooier.

Liefs, Nynke (Zoek je een zuivere spiegel om je te reflecteren hoe jouw filter werkt? – soultouching.nu/contact)

En ze leefde(n) nog lang en gelukkig

Je kent vast de donkere nacht van de ziel… Die fase waarin je geen kant meer op lijkt te kunnen, waarin je de diepste donkerte in jezelf ontmoet en je je moet overgeven aan iets waarvan je de kracht nog niet kent maar waarbij je tegelijk voelt dat je geen keuze meer hebt.

Een beetje sterven

In vrijwel ieders leven komt zo’n crisis voorbij. Soms op jonge leeftijd, soms in de bloei van je leven, soms pas later. Je wordt teruggeworpen op jezelf. Zelfs al heb je fantastische vrienden, een liefdevolle relatie of een goede therapeut, er komt een punt waarop het lijkt alsof niets en niemand meer helpt.

Misschien voelt het een beetje als sterven: het leven zoals je het kende heb je los te laten, omdat het onder je handen afbrokkelt.

Het komt goed

Als we de moed hebben om ons hieraan over te geven, om ons te laten meenemen door die krachtige stroom die we ‘crisis’ noemen, komt er vaak een moment waarop we terugkijken op die donkere tijd en zeggen:
“Dát was de ommekeer in mijn leven. Daar vond een transformatie plaats die me werkelijk op mijn pad heeft gebracht.”
Kortom: je leefde nog lang en gelukkig.

Meestal stopt daar het boek of de film. We eindigen met een goed gevoel. Zie je wel: het komt goed. En in zekere zin is dat ook zo. Alles komt goed, misschien wel om de eenvoudige reden dat het gewoon is wat het ís.

Maar wat als een crisis zich herhaalt? Wat als het leven steeds opnieuw contrasten aandraagt en het ‘lang en gelukkig’ telkens maar van korte duur lijkt?

Alleen maar ervaren

Ik pretendeer niet de wijsheid van het leven in pacht te hebben. Maar wellicht kan ik iets bijdragen. Wat vaak een harde noot is om te kraken, is dat het leven niet gaat over het vinden van een definitieve oplossing voor het leed, maar over het leven met contrasten. Díe blijven komen, steeds opnieuw. Waar beweging en dus groei mogelijk is, is in onze houding naar die contrasten.

Voelt een ervaring als een crisis, dan is het voor jou een crisis. Voelt het als ‘gewoon’ een nieuwe ervaring, dan krijgt het op die manier zijn plek in je leven. We zijn altijd zelf aan zet.

En ze leefde(n) nog lang en gelukkig

Afbeelding van Aline Dassel via Pixabay

Lang en gelukkig

Naarmate we ervaringen accepteren, doorleven en integreren, kortom: gewoon ervaringen laten zijn, worden ze zachter. Zwart-wit, goed-fout, liefde-angst, ze verliezen hun scherpe randen. Het leven wordt niet grijzer, maar eenvoudiger en helderder.

Misschien ligt daar een andere betekenis van een lang en gelukkig leven: in onze bereidheid om wat we meemaken aan elkaar te rijgen, er een strik omheen te doen en te zeggen: precies zo wilde het gebeuren.

Liefs, Nynke
(PS: Wil je samen reflecteren op jouw levenspad? soultouching.nu/contact)

De herinnering zit zo diep

Je kunt oneindig veel leringen, verhalen en adviezen beluisteren over het helen van je trauma’s: waarom je doet wat je doet en waarom je juist niet doet wat je zo graag zou willen doen. Als je enig zelfonderzoek hebt gedaan en de wereld van spiritualiteit, dat ongrijpbare mysterie, bent binnengegaan, dan heb je vast allerlei aanwijzingen over jezelf gevonden. Misschien ken je zelfs verhalen over vorige levens die mede vormgeven aan wie je nu bent.

Dit alles is ontzettend waardevol. Het brengt meer rust in ons denken, en daarmee helderheid. Wanneer het denken kalmeert, ontspant ook je gevoelsleven. Vaak volgt het lichaam dan vanzelf: het ademt dieper, verzacht en laat spanning los.

Door de deur

Maar (je voelde de ‘maar’ vast al aankomen) we gaan nu een fase verder. Ik schrijf bewust we, omdat het in mijn beleving een collectieve beweging is, al gebeurt er op individueel niveau ontzettend veel. Het is alsof we door een deur gaan waardoor ons lichaam, voorbij al die leringen, therapieën en verhalen, ineens ervaart: hé, ik begin vaste grond onder mijn voeten te voelen.

De wereld van vorm, waarin we leven, begint een stabiele plek te worden voor de energie van de ziel. Dat is nieuw. En we zijn er klaar voor.
Niet dat zich plotseling de hemel op aarde manifesteert. Maar dwars door al het oorlogs- en natuurgeweld heen ontkiemt een nieuw zaadje dat voorzichtig zijn kop boven de grond uitsteekt. Het is het zaad van de onstoffelijke wereld, het goddelijke in de vorm, dat zich een weg baant om zijn plek in te nemen in onze wereld van vorm. Niet langer als een verborgen bijgerechtje, maar steeds meer als hoofdgerecht.

De herinnering zit zo diep

Afbeelding van Khusen Rustamov via Pixabay

Het is veilig

De cellen in ons lichaam beginnen te voelen dat het veilig is om hier te landen. Voor de een gebeurt dat eerder dan voor de ander, maar het moment is voelbaar. Veel mensen merken dat hun lichaam zich herijkt. Vervormingen die ooit ontstonden uit angst en overlevingsdrang beginnen te transformeren. Voeten willen anders worden neergezet, harten zoeken een rustiger ritme, en onze organen reageren gevoeliger op wat niet zuiver is.

Ons lichaam voelt haar thuis, en laat van zich horen.
Pas wanneer het lijf werkelijk z’n plek inneemt in de wereld van vorm, kan de hemel op aarde landen. Dan kan de energie door ons heen de vorm bezielen en naar buiten stralen als een vuurtoren.

De tijd is aangebroken

Ah, ons lichaam, misschien wel de meest wijze leraar, altijd binnen handbereik. Het weet: de tijd is aangebroken. We hoeven niet langer energetisch te verdwijnen om te schijnen. We kunnen stabiel aanwezig blijven met iedere cel in ons lijf.
En in die aanwezigheid voelen alle disbalansen in onze dag, zich telkens opnieuw uitgenodigd om terug te keren naar het zuivere midden.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – voor een goed gesprek als je jouw zuivere midden zoekt, om thuis te komen bij jezelf)

Vanwaar komt jouw beslissing?

We nemen dagelijks ontelbaar veel besluiten. Heb je dat in de gaten? Ben je je bewust van die razendsnelle denkprocessen, de ‘ja’s’ en ‘nee’s’ die voortdurend door je gedachtenwereld suizen? Veel gaat op de automatische piloot: ooit nam je een besluit, wat een routine werd, ingesleten raakte zonder er nog acht op te slaan.

Jouw besluiten

Tegelijkertijd vorm je ook nieuwe besluiten. Misschien juist wel in deze tijd, waarin veel op de schop gaat, waar iets nieuws voor in de plaats wil komen. Weet je nog welke besluiten je recent hebt genomen? Heb je een nieuwe gewoonte geïntroduceerd? Ben je anders gaan eten, drinken of bewegen? En wat was de aanleiding? Kun je je dat nog herinneren?

Wanneer je hier werkelijk bij stil gaat staan, echt vertraagt en naar binnen gaat, maak je misschien contact met de oorsprong van zo’n beslissing. Wees daarbij niet te snel tevreden met het eerste antwoord. Blijf afpellen. Blijf jezelf bevragen. Tot je voelt: ja, dit besluit is híer begonnen in mij.

Het kan zijn dat een idee via een vriend(in), een influencer of een trend op je pad kwam. Maar dat op zichzelf hoeft je nog niet in beweging te brengen. Dus onderzoek: op welk moment ontstond er momentum in jou? Waar werd er echt iets in jou wakker?

Vanwaar komt jouw beslissing?

Afbeelding van ponci via Pixabay

Uit angst of vertrouwen?

En dan een belangrijke vervolgvraag: kwam die beweging voort uit angst of uit vertrouwen? Vluchtte je ergens voor? Wilde je ergens bij horen, of juist niet afgewezen worden?
Óf bracht je besluit ruimte, helderheid en richting, hoe spannend het misschien ook voelde om te doen?

Voeling houden met je besluiten en hun bron is als het verzorgen van de wortels van je bestaan. Je cultiveert de bodem van waaruit je leeft en groeit. Zonder besef vanwaar je komt, is het lastig te voelen waar je naartoe beweegt. Je verliest dan gemakkelijk het contact met je waarden, met wie je wezenlijk bent en met jouw idee van betekenis.

De bron in jou

Waar je vandaan komt, is de spiegel van waar je nu staat én van de eerstvolgende stap die je zet. Dus zet die stap bewust, vanuit je diepste weten, je ziel, en weet dus wanneer het nodig is úit routines te stappen en het roer om te gooien.

Alle wegen leiden naar Rome: terug naar het universum in jezelf.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – als je helderheid zoekt over jouw richting)