Logo Soul Touching

kracht

Koukleum

Vroeger, als kind, was ik een stoer meisje. Ik ravotte met de jongens, droeg vaak jongenskleren, was altijd buiten en liet me niet snel de les lezen. Ik had het ook niet gauw koud. Zelfs toen we als tieners twaalf kilometer heen en terug moesten fietsen naar school, wist ik mijn moeder te overtuigen dat mijn oranje-blauwe Adidas-trainingsjack genoeg was, ook in de winter. Heerlijk.

Niet warm te krijgen

Wat is er veel veranderd. Ik kom uit een fase waarin ik het maar niet warm leek te kunnen krijgen. Ik kroop, waar mogelijk, bijna ín de radiator. Kruiken, elektrische dekens, warmtekussens; allemaal onderdeel van “help Nynke de winter door.” Zo erg is het niet meer, maar die periode was er zeker.
Hoe kan dat toch?

Kleine kinderen zijn vaak minder kouwelijk, en dat is niet zomaar. Hun innerlijk vuur brandt nog vrij en ongeremd. Nog niet vastgedraaid in het systeem dat we “samenleving” noemen, stroomt de levenskracht van een kind ongehinderd naar buiten, verwarmend voor zichzelf én de omgeving.

 

Koukleum
Afbeelding uit de Voyager tarot van James Wanless & Ken Knutson (The Seer)

Een waakvlam

Mijn eigen vlam was in die fase teruggebracht tot een waakvlam. Innerlijk vuur dooft nooit helemaal, maar het kan wel in ruststand gaan: nét genoeg om niet te verdwijnen, niet genoeg om te stralen.

Veel volwassenen trekken zich gaandeweg terug. We raken vervreemd van dat innerlijke vuur, vaak uit een onbewust wantrouwen in het leven zelf. Immers: overleven, geld verdienen, voldoen aan hoe het hoort… het wordt de norm. En geld lijkt dan, hoe illusoir ook, beter bruikbaar dan de rijkdom van onze ziel: onze inspiratie, genialiteit, onze geestelijke overvloed.

Maar zodra we dat innerlijke vuur temperen, zet verkilling in. We worden kouder (van binnen of in ons handelen), harder soms, scherper. Het lijkt krachtig, maar het is overlevingskracht, en daarmee tijdelijk en uitputtend.

Keer terug naar de moederhaard

De moraal, zoals van bijna elk verhaal: keer terug naar huis. Naar de moederhaard in jou, het vuur dat je ooit aanzette tot leven, jouw eigen vonk van de zon. Zodra je die wil tot léven weer aanraakt, laait het vuur in je op. Dan mag het buiten guur zijn, vijandig zelfs, maar jouw zonnecentrum blijft je voeden. En zoals dat krachtige kind van ooit, laat je je niet meer van je pad brengen.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – als je wel wat steun kunt gebruiken om jouw innerlijk vuur weer op stoom te brengen)

Kwetsbaarheid

Het woord alleen al roept vaak gemengde gevoelens op. In onze maatschappij streven we er meestal naar om sterk en onwankelbaar over te komen, zowel in ons werk als in onze persoonlijke relaties. We associëren kracht met acceptatie en succes binnen onze sociale kringen. Toch horen we in spirituele gemeenschappen vaak de uitdrukking ‘kwetsbaarheid als kracht’. Wat maakt kwetsbaarheid dan zo krachtig?​

Kwetsbaarheid

Afbeelding van Nel Botha via Pixabay

Kwetsbaarheid als kracht

De kracht van kwetsbaarheid wordt grappig genoeg meestal aangehaald wanneer we dit bij ánderen observeren. Denk aan iemand die een ingrijpende gebeurtenis doormaakt, zoals het verlies van een partner terwijl er jonge kinderen zijn, of iemand die geconfronteerd wordt met een ongeneeslijke ziekte en te horen krijgt dat de tijd als mens hier bijna om is.

Wanneer zo iemand niet vervalt in boosheid, depressie of ontkenning, maar met rechte rug de situatie aankijkt, zien we dat als kracht in kwetsbaarheid. Maar ervaren zij die kwetsbaarheid zelf ook als kracht, vraag ik me vaak af? Of is het misschien hun acceptatie en de overgave aan wat is, juist het volledig zijn met en in die kwetsbare gevoelens, die hen de kracht geeft?​

Hoe vind jij je kracht terug?

Wanneer voelde jij je voor het laatst echt kwetsbaar? Niet krachtig, maar nerveus, angstig of ronduit bang? Hoe ging je toen om met die gevoelens? Zocht je toevlucht in isolatie, of probeerde je je ongemak te maskeren door je sterker voor te doen dan je je voelde?

Hoe vond je uiteindelijk je kracht terug? En wat zorgde ervoor dat je omgeving je weer als ‘krachtig’ begon te zien?​

Als mensen blijven we streven naar verbetering, acceptatie en het gevoel erbij te horen. Is dit streven zelf niet een (krachtige) daad van pure kwetsbaarheid?
Immers, we zíjn ‘er’ al en kunnen onze plek in het geheel nooit verliezen, hoezeer we dat ook proberen.​

Gezichten van je ziel

Kwetsbaarheid, in al haar vormen, of het nu angstig en onzeker is, of in overgave en kracht, ze zijn zou je kunnen zeggen gezichten van je ziel. Speel ermee, praat ermee en verbind je met de fysieke sensaties die erbij horen. Dat zijn o.a. de wonderbaarlijke ervaringen van het mens-zijn.​ Liefs, Nynke

Ont-dek wat je denkt niet te weten

Een goede kennis van me klonk hopeloos, radeloos, depressief in haar app. Ik herkende wat ze zei: het maakte niet uit wat ze probeerde om in een positieve stroom te komen, in een stroom waarin ze zichzelf herkent en doet wat ze fijn vindt. Het lukt maar niet. Telkens opnieuw meldt ze zich aan voor een meditatie, een healing, een reading, een opstelling of ayahuasca-sessie. En telkens opnieuw hoort ze mensen vertellen over de kracht die ze heeft, hoe sterk haar licht is.

Als het leven je overkomt

Maar ze voelt het niet. Ze ervaart niets van die kracht. In plaats daarvan is haar dagelijkse leven een aaneenschakeling van zoeken naar wat goed voelt, wanhopige huilbuien tussen de alsmaar doorgaande wassen, stofzuig-sessies, boodschappen en eten koken door. Ze heeft drie kinderen en is gescheiden. Al sinds lange tijd ervaart ze dat het leven haar overkomt. Heeft ze hiervoor gekozen? En zo ja, waarom in godsnaam?

De trein gaat maar door. Ze voelt dat ze er niet af kan springen. Iets wat ze eigenlijk wel graag wil. Maar ja, de angst voor waar ze terecht komt, weerhoudt haar ook. Of is het haar gezonde verstand dat zegt: niet al je schepen achter je verbranden. Vind wat je zoekt in waar je nu bent. Je neemt jezelf immer overal mee naartoe?

Contact met je wijsheid

Ik nodig haar uit om samen te gaan zitten en te kijken wat er wil ontstaan. En dat is wat we doen. Wat er zal ontstaan, weet ik niet precies. Invoelen, daar woorden aan geven en de helende kracht via dit gesproken woord haar werk laten doen, is wat ik normaal gesproken doe met mijn klanten. Helende kracht brengt ontspanning. En ontspanning opent. Op het moment dat we ons openen, is er contact met ons innerlijk weten, onze wijsheid. Er ontstaat rust, helderheid en een gevoel van veiligheid: hèhè, weer aangehaakt bij het thuisfront.

Dit stuk is bekend. Maar er speelt door me heen dat het deze keer verder mag gaan. Ik heb haar immers al vaker hierover gesproken? En de weerstand tegen mijn woorden is best stevig. “Ja maar….” En dan volgt nieuwe bewijsvoering waarom het niet gaat werken voor haar. Ik herken het. Als er een lang lang lang opgebouwde angst in je zit, is je verdediging ook tot het uiterste gespitst: wat mag naar binnen? Niet veel, blijkt vaak in de praktijk. En zo is die stevige verdedigingslaag exact wat behalve donkerte, ook licht tegenhoudt. Dus klopt haar waarneming: niets helpt.

Ik besluit ‘gewoon’ maar te volgen wat er in me opkomt. Eerst praten we. Ik ervaar een mooie kracht bij mezelf, anders dan gewoonlijk wanneer ik met haar in gesprek ben. Meer rust ook. Vechten met haar verdediging is totaal nutteloos en ook niet nodig. Ik hoef haar niet te overtuigen. Ik hoef alleen maar woorden te geven aan de krachtige stroom van helderheid die ik ervaar. Het is best bijzonder omdat het ook voor mij niet iedere dag of ieder moment zo helder is. Het is alsof het in gesprek zijn met haar, mijn eigen voeding is. Ik praat tegen mezelf, lijkt het wel. Dus hoeft er niets, behalve dat wat licht voelt en vanzelfsprekend. Ik laat de woorden maar komen.

Luisteren, weten, thuiskomen

En grappig genoeg, waar ze meestal weerstand biedt en me met haar woorden het zwijgen oplegt, is ze nu stil. Ze luistert, intens. De momenten dat ze antwoordt, gaat ze naar binnen en huilt. Ze raakt haar pijn, angst en frustratie. Ik troost niet omdat ik weet dat dat niet is wat ze nodig heeft. Ik geef alle(en) ruimte aan haar huilen, haar boosheid, haar expressie. Het is goed. En na expressie volgt weer stilte. Rustiger, kalmer.

Waar ik over vertel is haar weten. En haar gewoonte daar geen contact meer mee te maken. Ik illustreer het door voorbeelden te noemen waar ze inderdaad handelde vanuit een dieper weten. Ze beaamt die momenten. Dan beseft ze dat er inderdaad ook momenten zijn waarop ze zich echt goed voelt. Waarop er lichtheid is in haar lijf en haar gedachten. Momenten waarin ze een flow beleeft. Ik nodig haar uit om zich dit te realiseren: ‘ook ik heb contact met mijzelf, ook ik heb een weten dat me leidt en de weg wijst’. We focussen op hoe ze iedere dag tijd en aandacht kan geven aan dit contact met zichzelf. Het is ‘huiswerk’. Het vraagt discipline. En het is onvermijdelijk. Wil ze ‘thuiskomen’, dan moet ze gaan erkennen dat ze een thuis in zich heeft en er contact mee kan maken. Want van buiten komt het niet, niet blijvend.

Het onaangestaste kind

Een stem in mij zegt nog wat dieper te willen gaan. Ik leg haar uit dat we door een gebed uit te spreken, kunnen vragen wijsheid te tappen uit haar Akasha kronieken. Ik ben hier zelf nog maar net mee begonnen en het voelt prettig, voedend en zuiver (bron: De Akasha Kronieken – Linda Howe). Ik beloof haar geen wonderen, geen reader die haar gaat zeggen wat ze moet doen of haar toekomst voorspelt, maar opnieuw: woorden met helende kracht vanuit een groot hart.

Ik ben niet heel beeldend ingesteld. Mijn helderheid gaat meestal via het weten en niet via wat ik zie of hoor. Al zou ik ook kunnen zeggen dat ik stemmen hoor maar voor mij zijn het ingevingen waar ik woorden aan geef. En toch kreeg ik een beeld. Ik zag een jonge versie van haar, heel jong. Het mooie was dat ze vol vreugde was, onaangetast door het leven dat ze heeft ervaren. Een wijs en speels kind, zorgeloos en tegelijk volledig aanwezig in de situatie. Een kind dat niet negeert of bagatelliseerd hoe heftig levenservaringen kunnen zijn. Een kind dat ook weet dat die ervaringen de voeding zijn van de zich alsmaar ontwikkelende ziel. Dit kind weet dat, glimlacht erom en nodigt uit de zwaarte van de levenslessen af te gaan ronden en weer te gaan leren en ontwikkelen vanuit vertrouwen, innerlijk weten en de bijbehorende lichtheid.

Dit resoneert. Vooral dat het kind zo duidelijk laat zien dat ze intact is, vol leven en klaar om naar een nieuwe bladzijde te gaan. Alle pogingen van zichzelf handhaven in de mallemolen van haar leven, rennend achter alles wat er gebeurt, mogen achterblijven op de al beschreven pagina’s. Het zijn allemaal donkere, zware lagen geworden waarmee ze het kind heeft toegedekt, begraven zo lijkt het. Maar het kind is niet dood, het leeft! Ze is niet boos, niet verdrietig. Ze vraagt geen excuus voor haar toedekking. Ze is vol begrip, inzicht en wijsheid, erkent alle voeding uit de geschreven pagina’s en beseft: het omslaan van de pagina is een keuze. En die keuze is te maken. Er staat niets in de weg.

Een nieuwe pagina

Wat mij bijblijft uit deze ontmoeting is hoe intact en vol leven wij zijn, onder alle lagen waarmee we ons hebben toegedekt. En hoe voedend die lagen zijn. Wanneer we alle voeding eruit hebben getrokken, is het tijd ze af te werpen. Dan hervinden we een levendig mens, vol inspiratie en wijsheid. Klaar om dat in daden om te zetten.

Ben jij zoekend naar je wijsheid, de rust van binnen om keuze te maken die goed voelen? Je bent heel welkom op een Losmaaksessie om te ervaren wat ik voor je kan betekenen. Meld je aan op https://www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie/

Wie weet ontmoeten we elkaar binnenkort. Lieve groet, Nynke

 

 

Dood is leven

Wat merk jij op dit moment in je leven aan verandering? Begin je anders naar dingen te kijken? Reageer je op situaties zoals je dat eerder niet deed? Of ben je misschien onrustig? Vind je dingen niet meer leuk die je wel leuk vond en andersom?

Waar gaat je leven op dit moment eigenlijk over? Wat is je realiteit?

Misschien hoor je om je heen over mensen die de wereld mooier (willen) maken. Hoe zit dat bij jou? Heb je daar een klik mee? Niet perse met die mensen maar met de inhoud, het idee, het concept? En wat komt er dan naar boven wanneer je daaraan denkt? Hoe zou jouw vorm daarvoor zijn? Doe je iets met je handen, het milieu, de natuur, iets creatiefs, schrijf je, zing je, masseer je, kook je, vind je kinderen begeleiden geweldig…?

De wereld mooier maken was niet direct het doel van onze ouders. Nou ja, misschien voor een aantal van jullie ouders wel. Maar de meeste mensen die ik ken zijn groot geworden met het idee spullen en geld te verzamelen via een goede baan of eigen bedrijf, zich te verzekeren tegen van alles en nog wat, pensioen op te bouwen en regels te volgen, veel regels. En ja, het pad lopen van school/studie, verliefd worden, trouwen, kinderen en carrière is nog steeds de meest geleefde (!niet geliefde) bezigheid.

Maar een groeiende groep mensen stapt hieruit.

Een groeiende groep mensen voelt en beseft dat dit voorbeeld niet per definitie hét leven is. Ze beseft dat het leven veel meer kan inhouden dan dat. Dat er een sprankel in het leven kan zitten die zoveel energie geeft, dat alles mogelijk lijkt. Hoe werkt dat dan?

Het hoeft niet eens helder te zijn waar al die energie en inspiratie vandaan komen om ze te ervaren en als het ware te surfen op de golven van je leven. Maar ga je op zoek naar de bron ervan, bijvoorbeeld via meditatie, dan kom je uit bij iets dat veel verder rijkt dan alles wat je tot nu toe ‘het leven’ noemde. Heb je dat ook ervaren? Hoe beleef jij dat?

“Er is leven, er is leven na de dood”

Dit zong Freek de Jonge al in ‘97. Wanneer je stopt met leven op de automatische piloot, ervaar je dit. In plaats van wat moet en niet mag, zo hoort of beter niet kan, richt je je in elk bewust moment op wat er ín je gebeurt en in beweging wil komen in plaats van op zaken buiten jou. Je richt je bewust op dat waar je instant van geniet, blij van wordt en een ‘ja’ bij voelt.

De bron die maar niet leeg wil lopen

Dat is het leven waarbij je tapt uit een bron, ook jóuw bron, die maar niet leeg wil lopen. Die bron geeft onophoudelijk energie in plaats van dat iets je energie kost. En als gevolg daarvan realiseer je dingen die je wellicht nog helemaal niet hebt geassocieerd met jezelf. De meest ‘gekke’ realiteiten kunnen onderdeel van je leven worden, wanneer je de doodsheid en sleur achter je laat en stapt in alleen dát wat je voedt.

Het kan zijn dat je een bijzondere tocht gaat maken door de natuur. Of je staat ‘opeens’ ergens op een podium te zingen en stijgt boven jezelf uit, zoals ze dat zo mooi zeggen. En wie weet, blijk je een magnifieke bouwer van, laten we zeggen, muziekboxen, ‘toevallig’ ontdekt, omdat je werd ontslagen. Dát is leven na de dood!

Afscheid nemen…

De dood is alleen vaak wel een dingetje. Afscheid nemen doet pijn, zeggen we. In eerste instantie ervaren we dat ook meestal zo. Dus wat weggaat, stopt en overgaat in iets anders, vraagt de komende tijd misschien even schakelen. En dat kan onrust en verwarring met zich meebrengen. Maar het leven dat eruit voortkomt, is bevrijdend. Althans, wanneer je niet vast blijft houden aan het oude. Dat ervaar ik zelf. En velen met mij.

Je hoeft niet te wachten

Je hoeft echter niet te wachten op iets dat stopt, zoals je ontslag, een scheiding, of een andere confronterende situatie. Je kunt ‘de dood’ ook zelf pro-actief opzoeken en dus stoppen met die dingen waar geen inspiratie in zit. Dat is misschien even wennen maar het geeft een gevoel van helderheid, inzicht, kracht en vooral ook plezier en vrijheid.

Stel jezelf vragen als: “Waar word ik telkens erg blij van? Wat geeft me iedere dag of zelfs ieder moment energie? Waar word ik als het ware naartoe getrokken en is zo natuurlijk voor me?”

Daarmee heb je meteen helder wat eigenlijk niet (meer) stroomt in je leven. Je realiseert je dat je situaties en activiteiten in stand houdt, terwijl je ergens wel weet dat ze niet voedend zijn. En over voeding gesproken: ook daarin groeit je bewustzijn. Dat wat je eet (en drinkt), geeft je of kost je energie. Wat kies je?

Wat is je nieuwe realiteit?

Volg je antwoorden. En merk daadwerkelijk verandering in je realiteit. Ik ben heel benieuwd wat er in jou leven gebeurt door dit te doen. Ik ben heel benieuwd wat het (laten) sterven van situaties, gewoontes, dingen etc. je oplevert. Fijn als je dit met me deelt.

En natuurlijk ben je ook heel welkom om met me in gesprek te gaan over het proces zelf: over wat je eigenlijk wilt laten gaan en hoe je deze veranderingen kunt realiseren. Lukt het je niet om dingen los te laten terwijl het je wel aanspreekt en je ergens voelt dat het nodig is om vooruit te komen? Meld je aan voor een gratis Losmaaksessie op www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie/ (via skype). Live kan ook. Dan kost het een tientje.

 

Voor extra inspiratie:

Kwetsbaar, wat is nou haar kracht?

Kwetsbaarheid is kracht, hoor je vaak.

Zelf krijg ik heel regelmatig te horen, dat ik zo kwetsbaar overkom. Een aantal mensen vertelt open en bloot dat ze me kwetsbaar vindt. Veel meer mensen vinden het, denken het, voelen het zo, zeggen niets maar dan ik pik het op via de non-verbale communicatie en hoor het later bijvoorbeeld via iemand anders alsnog.

Ik adem het uit geloof ik, kwetsbaarheid. Het is mijn ‘middle name’.

In de dikke Van Dale staat de volgende betekenis:Dikke van Dale

Emotionele wonden

Ja, dat lijkt nota bene wel op mij! Ik ben erg gevoelig en ik lijk inderdaad ‘vatbaar voor verwonding of ander onheil’ in mijn leven. Geen fysieke verwonding overigens. Het is meer emotioneel. Vatbaar zou ik kunnen uitleggen als: openstaand in mijn emotionele verwonding. Dat ik daar heel direct mee in contact sta, alsof die wond niet is afgesloten met de bekende ‘muur om me heen’. Dat ik daarmee emotionele verwonding aantrek, klinkt logisch.

Krachtig of kwetsbaar

Zoals het in de Dikke van Dale verwoord staat, lijkt kwetsbaar niet krachtig. Ook ik ervaar die kracht niet, wanneer ik me heel bewust ben van mijn emotionele wonden. Mijn gevoeligheid lijkt me dan eerder te hinderen. Omgekeerd, wanneer ik me wél krachtig voel, is kwetsbaarheid wel het laatste waarmee ik mezelf associeer. Dan ben ik niet zo vatbaar en mijn gevoeligheid is niet hinderlijk voor me.

Kwetsbaarheid verandert de energie

Dat kwetsbaarheid veel effect heeft in een ruimte, een groep, live of via een beeldscherm, kan kan ik niet ontkennen. De energie van mensen en hun omgeving verandert erdoor. Welbekende talentprogramma’s waar iemand wint die ogenschijnlijk een echte underdog is, zijn oa hierdoor heel populair: https://www.youtube.com/watch?v=BeTgtRdOt1I .

Ook ik had onlangs weer zo’n ervaring met een collega van mij. Ze komt vaak broos op me over, ook fysiek. In haar communicatie is ze eerlijk en heel open. Je krijgt bij haar niet het idee dat ze voor de bühne spreekt, dingen mooier maakt. What you see is what you get. Toen ze voor een groepje aan het spreken was, en ik naar haar luisterde en keek, ervoer ik in eerste instantie plaatsvervangende schaamte. Ik wilde haar beschermen voor haar publiek, de boze buitenwereld. “Stop!” wilde ik roepen maar dat deed ze natuurlijk niet.

Focus op jezelf

Ze ging door, ik bleef naar haar kijken en luisteren en haar kwetsbaarheid in die groep begon voor mij een beetje ondraaglijk te worden. Zij leek nergens last van te hebben. En opeens betrapte ik me erop dat ik, door mijn schaamte en angst voor haar kwetsure heen, bewondering voelde komen. Na aanvankelijke onrust in het zaaltje, begonnen mensen aan haar lippen te hangen. Langzaam maar zeker voelde ik pure kracht in de ruimte. Na afloop vroeg ik haar naar háár ervaring en ze antwoordde dat ze haar kwetsbaarheid wel voelde in het begin, via onzekerheid, schaamte en angst voor afwijzing. Maar na een aantal zinnen, loste dat op omdat ze focuste op wat ze wilde vertellen. En (haar) kracht was dus uiteindelijk wat ze heel sterk overbracht.

Voor mij werkt het zo dat wanneer ik me kwetsbaar voel, het me niet goed lukt om in mijn verhaal te blijven. In plaats van in contact te blijven met mezelf en wat ik aan het doen ben, ga ik naar de ander, wie dat dan ook is en laat angst en onzekerheid de overhand krijgen.

Door mijn ervaring met kwetsbaarheid besloot ik dit blog te schrijven om voor Nynke -069mezelf te duiden waar mijn kwetsbaarheid krachtig is. Mijn conclusie is dat we het hebben over verschillende krachten.

De kracht van níet meer kwetsbaar

Wanneer er in het algemeen gesproken wordt over ‘de kracht van kwetsbaarheid’, wordt volgens mij een andere kracht bedoeld: de kracht van het niet vatbaar of kwetsbaar zijn. De kracht die we ervaren waneer we in contact staan met onze kern en dus gevoed worden door ons zelfvertrouwen, onze puurheid, ons niet af te wijzen stuk. Deze kracht ontstaat door uit de eigen bron te tappen en dit uit te stralen. En door (dit) uit te stralen, kunnen energieën als oordelen, negatieve emoties etc, niet naar binnen.

Kwetsbaarheid opent!

Zónder zelfvertrouwen, verlegen, vol angst en schaamte, huist nog steeds die hele grote kracht in ons. Ons wezen, onze kern, is er gewoon. Dit heeft een groot effect, altijd. Maar we ervaren het niet als krachtig omdat we tappen uit de energielaag van onze persoonlijkheid. Die wil alleen maar bevestiging van de ander. En dan komen ook alle oordelen en negatieve emoties van die ander gratis en voor niks mee naar binnen. Dat is vatbaar zijn. Dát is kwetsbaar.

De kracht van dit kwetsbaar zijn, ligt volgens mij in de kracht van het openen. Kwetsbaarheid opent! Je ‘wonden’ van het leven tonen, zoals we die allemaal in bepaalde mate hebben, of je je er nou goed bij voelt of niet, raakt altijd het gewond zijn in de ander. Bij die ander opent zich dus iets. En openen, in mijn optiek, is goud waard, is prachtig en is zonder meer geweldig krachtig. Hoe kort het moment ook is. En hoe ongemakkelijk het moment ook is. Opengaan is pure heling. En deze vorm van heling, wanneer mensen zich, in gesprek met mij, openen, is mijn kracht.

Wat is jouw ervaring met kwetsbaarheid?

Zo werkt kwetsbaar zijn voor mij. En wat is jouw ervaring met kwetsbaarheid? Wanneer ervaar jij jezelf als kwetsbaar en wanneer als krachtig? Of vallen ze bij jou samen? Wil je hierover iets delen? Graag! Dat zou ik leuk vinden.

Of wil je juist ervaren wat er gebeurt als jij je opent in ons gesprek? Meld je aan voor een gratis Losmaaksessie (op locatie) en ervaar wat jouw kracht is dwars door je kwetsbaarheid heen. Ik spreek je graag. Groet van Nynke