Logo Soul Touching

soultouching verheldert

Er is niet zoveel nodig

Veel mensen voelen tot diep in hun cellen de verwerkingsprocessen van hele, hele oude angsten. Onverklaarbare angsten misschien wel. Trauma dat lang niet altijd te linken is aan ervaringen in het leven dat je kent, dit leven.

Logica

En wij westerlingen, de zogenaamd ontwikkelde mens, duwen dit alles al snel in hokjes. We benaderen het vanuit logica, vanuit oorzaak en gevolg. En we proberen het te fixen, met medicatie, of met gesprekken waarin we zoeken naar verklaringen, wat we therapie noemen.
Misschien klinkt dat wat cynisch. En dat is niet mijn intentie. Er zijn zoveel prachtige, helende vormen van therapie. Niets ten nadele daarvan.

Diepere wijsheid

En toch… er is ook zoveel dat we in ons moderne mens-zijn niet meer betrekken. Of misschien simpelweg zijn vergeten. Een diepere wijsheid, waar de zogenaamd ‘primitieve’ volkeren ons vaak mijlenver in vooruit zijn. Soms zet modernisering ons niet per se vooruit, maar ook een paar stappen terug, weg van het oer-weten dat in ieder mens huist.

Mensen die dichter bij de natuur leven, en haar ritmes en wetmatigheden volgen, lijken het contact met die bron te hebben behouden. De bron van het leven, in al haar verschijningen. Vanuit die bedding krijgen angsten, trauma’s en diep ingesleten herinneringen een andere betekenis. Ze hoeven niet gefixt te worden, maar gezien en erkend.

De mens is een verhaal

Een mens is een verhaal in zichzelf. Of misschien wel een verhalenbúndel. En het leven is de vertelling daarvan, de expressie. Alles doet ertoe. Elk verhaal wil een stem, een plek, een vorm. Hoe die vorm eruitziet, is minder belangrijk. Wat telt, is dat we het in het licht brengen en eren. Dat alleen al draagt heling in zich.

Er is niet zoveel nodig
Afbeelding van Moshe Harosh via Pixabay

Wat in de diepte in mensen leeft, en wat hun levensstroom soms belemmert, vraagt misschien niet om zoveel. Misschien is het slechts gebaat bij een diepe luisteraar. Iemand die aanwezig is. Die, wanneer het verhaal even stokt, zacht een vraag stelt waardoor de stroom weer op gang mag komen.

Luisteren

De mens als verhalenbundel wil zichzelf vertellen, via het woord én de daad. En waar oprecht geluisterd wordt, waar een mens werkelijk gezien wordt, kan de ziel landen in de vorm en wortelen. En van daaruit het unieke zijn tot expressie brengen.

Misschien is dat waar het om gaat. Zo binnen, zo buiten. Er is niet zoveel nodig, als het maar oprecht is en in verbinding.

Liefs, Nynke
(soultouching.nu/contact – deel je verhaal en ervaar hoe je stap voor stap heelt)

I had a dream…

Bekende woorden van een bekende spreker, die in onze geschiedenis zijn gemarkeerd. Misschien staan ze wel symbool voor de visies, visioenen en dromen van velen. Of… zou je een droom ook een herinnering kunnen noemen? Is een visie wellicht dat wat al eens ervaren is, en nu terugkomt om opnieuw gezien en erkend te worden?

Wat is jouw droom?

Wat is jouw droom voor de komende 5 tot 10 jaar? Heb je visioenen van wat wil komen? Of… zijn je dromen zo waarachtig dat je ze bijna, al is het maar metaforisch, kunt aanraken?

De tijd waarin we leven staat, voor mijn gevoel, niet op zichzelf. Daar geloof ik niets van. En ja, wij leveren zeker een bijdrage aan hoe alles zich ontvouwt. Maar toch, misschien is het allemaal minder onvoorspelbaar dan het lijkt. In ieder geval niet vanuit mijn bril bekeken, en die van velen met mij.

I had a dream...

Afbeelding van ymyphoto via Pixabay

Een sprong in bewustzijn

Stel nu eens dat de geschiedenis die we samen schrijven, tot op zekere hoogte al in de sterren beschreven staat. Dat dat verhaal ons vertelt dat het onontkoombaar is dat we als mensheid een grote sprong maken in bewustzijn. Dat ons gewaarzijn zich in relatief rap tempo ontwikkelt richting het eenheidsprincipe waaruit we voortkomen.

Wat doet dat met hoe onze samenlevingen wereldwijd er nu uitzien?

Wat als onze kinderen en kleinkinderen een vorm van wijsheid openen die verder reikt dan wat wij als volwassenen kennen? Dat zij hun eigen vorming eisen, los van traditioneel onderwijs?
Hoe verandert onze medische zorg als mensen zich massaal wenden tot natuurlijke medicatie en bewustzijn, simpelweg omdat hun lichaam niets anders meer verdraagt?
Wat gebeurt er als gewaarzijn zo transparant wordt dat leugens, juist die binnen machtsstructuren, zoals onze overheden, grote organisaties en religies, instant worden doorzien waarmee hun effect nul wordt?

De wereld op z’n kop

Het kan voelen als een wereld op z’n kop. En dat brengt misschien ook onthandheid. Want wie staat dan aan het roer? Ergens is het ook comfortabel dat er leiders zijn die de richting aangeven, waar we lekker tegenaan kunnen schoppen, wanneer dingen anders lopen dan gehoopt.

Maar terug naar jou, naar mij, naar het niveau van het individu.
Wie ben jij als leider?
Waar leid jij je leven naartoe?
Waar committeer jij je aan, om via jou werkelijkheid te laten worden?

Wek je droom tot leven

Kortom… wat is jouw droom? En hoe wek je haar tot leven en tot vorm?
Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – als je voelt dat er een droom is, maar de beweging ernaartoe nog stokt)

Laat los

Wij mensen zijn razendknap in het analyseren, uit elkaar halen, uitpluizen van wat is wat. Je hoeft er geen hoog IQ voor te hebben: verreweg de meeste mensen vandaag de dag leven met een dominante linkerhersenhelft en analyseren de hele dag door. We rafelen de wereld en al haar wezens uiteen, en beginnen nu echt de gevolgen daarvan te merken. De roep om in alles de eenheid te hervinden, klinkt dan ook steeds luider. Maar dat is voor een volgend blog.

De oproep in deze titel verwijst naar iets anders: het loslaten van systemen, van leringen, van modellen. Kortom: alles wat ons helpt om uiteen te rafelen.
Gooi ze niet weg. Er zijn prachtige oeroude leringen en systemen: astrologie, het enneagram, de I Tjing. Ze zijn waardevol, dienend, nog steeds actueel. Fantastisch werkelijk.

Er komt een moment…

En toch… in ieders bestaan komt dat moment (al is het wanneer je sterft) waarop je die hulpmiddelen om te duiden los hebt te laten.
We voelen het vaak al eerder: een hang naar eenvoud. Naar één zijn, zonder meer.

Zonder uitleg. Zonder duiding. Alleen maar zijn.
Wat blijft er dan over van je? Wat destilleert zich uit de alchemie van jouw leven? Waarschijnlijk is het in één woord te vangen. Of twee. Krachtig en zuiver. Spot on.

Laat los

Afbeelding via Pixabay

Durf je?

Maar durf je dan te vertrouwen op wat er overblijft wanneer jij loslaat? Durf je in de figuurlijke leegte te springen, zonder parachute? Durf je je Zelf te ontmoeten: dat wat blijft, ook na je sterven? Die ziel, dat niet-fysieke, dat alles al in zich draagt, door alle tijden heen? Het vraagt moed.

De reis van de held(in) die we maken, vraagt moed. Ook in het werk van Joseph Campbell, die deze reis zo helder in kaart bracht, zien we structuur, stappen, betekenis. Het helpt. Het is loepzuiver en heeft ons veel gebracht.

Ergens komt dat moment, bij alle helden en heldinnen: het moment dat we alle verhalen laten varen. En rusten in ons Zijn. Het is het moment dat is wat is. Dat je bent wie je bent. Punt.

Eindelijk rust

Misschien begint daar pas het echte genieten van je heldenreis. Van je leven. Van de weg van je ziel. De rust daalt in. Je verstilt.
Niet omdat je doodgaat, maar omdat de gekte van de constante analyse eindelijk is uitgeraasd.

Omdat linker- en rechterhersenhelft elkaar weer vinden in een vredig samenzijn.
Grappig genoeg ontstaat daarin juist weer ruimte: voor levenslust, voor creativiteit, voor scheppingskracht. Heel natuurlijk. Dat is wie we in wezen zijn.
Dus… wanneer je voelt dat het moment daar is: laat met een gerust hart los.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – laten we kijken naar wat je los wilt laten, om een volgende stap te zetten in wie je werkelijk bent)

Een groter weefsel

Ook jij ervaart vast een groei in gewaarzijn. Het gewaarzijn van bewustzijn, aanwezig als jou. Misschien merk je dat er iets in jou is dat constant blijft, wat er ook gebeurt. Een stille aanwezigheid die niet verandert, ook niet wanneer het leven je uitdaagt. Wellicht voel je zelfs dat deze constante er nog zou zijn wanneer je sterft.

En terwijl dit gewaarzijn groeit, wordt het niet drukker maar juist rustiger.
Alsof je steeds vaker landt in het oog van de storm. Dat zuivere midden in jou, waar alles er mag zijn en waar tegelijk een diepe rust voelbaar is. Je hoeft nergens meer naartoe. Niets te bereiken. Je bént er al.

Je bent er al

Vanuit dit besef verandert ook de manier waarop je de wereld ervaart. Misschien begin je je meer één te voelen met een boom, een vogel, muziek, of… een ander mens. Dat wat constant is in jou, herkent zichzelf in alles om je heen, zonder dat je iets hoeft te doen of jezelf hoeft op te dringen. Er ontstaat een natuurlijke transparantie tussen jou en je omgeving.

Ook jij ervaart vast…

Afbeelding van djedj via Pixabay

Tegelijk kun je gaan merken dat niets in je dag zomaar gebeurt. Gedachten, keuzes, ontmoetingen, alles lijkt onderdeel van een groter weefsel. Alsof er een stille intelligentie is die alles met elkaar verbindt. Je ziel weeft, moment na moment aan elkaar, en hoe bewuster je wordt, hoe meer je dat patroon begint te herkennen.

Wat je ervaart krijgt een andere betekenis

Dat betekent niet dat alles altijd licht of gemakkelijk voelt. Maar wat je ervaart krijgt wel een andere betekenis: het nodigt je uit om te zien waar je nog sluit, afwijst of vasthoudt. Én waar er ruimte ontstaat om te openen.

Misschien is dat wat er overblijft: een steeds zachter openen in alles wat zich aandient.
Een bereidheid om het leven door je heen te laten bewegen, en op die manier je dag te leven.
Wakker in de kleine en grote verbindingen, in wat komt en weer gaat. De ervaring steeds minder te hoeven doen of bereiken.

Het gevoel dat alles er al is, in jou. Jouw unieke weefsel, precies zoals het zich vormt, onmisbaar is in deze wereld van vorm.

Liefs, Nynke (Wil je samen die verstilling in jezelf opzoeken? Je bent welkom. – soultouching.nu/contact)

Dat irritante filter

Inderdaad, ik heb er al eerder over geschreven. Het blijft ook zo’n boeiend onderwerp: dat filter waar we al onze ervaringen doorheen laten lekken, de hele dag door, en zelfs ’s nachts.

Hoe leuk het ook kan zijn om met foto’s of ander beeldmateriaal de look & feel wat te pimpen, zodra je datzelfde principe op je eigen leven betrekt, kan zo’n filter knap irritant worden. Ook in ons dagelijks leven leggen we immers voortdurend een laag over wie we werkelijk zijn.

We filteren onze ziel

Met andere woorden: we filteren ons wezen (onze ziel, zo je wilt) door een membraan van oud zeer, trauma’s, positieve ervaringen, overtuigingen, oordelen en alles wat ons tot nu toe heeft gevormd. En vaak volledig onbewust.

Dat irritante filter

Afbeelding van yusuf kazancı via Pixabay

We hebben meestal niet in de gaten dat we de wereld vormen naar onze eigen normen. Dat rijmt misschien mooi, maar er zit een diepe waarheid in. Hoe we onszelf door de tijd heen hebben gevormd, creëert een patroon, een raster, een filter. Deze manier waarop we energetisch zijn gaan staan, is hoe we naar de wereld kijken. Hoe bewuster je hiervan wordt, hoe meer het je gaat opvallen in je dagelijks leven.

Nu ben ik nooit zo’n fan geweest van “fake it till you make it” of andere manifestatieclaims. Er zit vaak veel kaf tussen het koren wanneer het over energie gaat. Maar wat geen kaf lijkt te zijn is dat het bewustzijn van waaruit je naar de wereld kijkt, een enorme invloed heeft op wat je ervaart.

Hoe vorm jij je wereld?

Dus kies eens een dag om dit experiment te doen. Stem eerst af op jezelf: voel hoe je erbij zit, merk de gedachten op die komen en gaan. Wees alert op gedachtenlussen waarin je blijft hangen. Let op angsten, verlangens en al die zo menselijke reacties die mede bepalen hoe we in ons vel zitten, en dus hoe we de wereld waarnemen. Laat de dag zich ontvouwen en merk op wat er gebeurt.

Herhaal dit experiment een aantal dagen. Zie je dat bepaalde patronen steeds terugkomen? Herken je hoe jouw ingeprente ideeën en overtuigingen telkens opnieuw dezelfde thema’s naar voren brengen?

Je ziet de wereld door jouw filter

Het geeft een bijzondere helderheid wanneer die filters zichtbaar worden. We zien de wereld namelijk nooit zoals die is. We zien de wereld altijd zoals wij zelf zijn gevormd. Daar is niets mis mee. Maar áls je de wereld mooier wilt maken, begin dan inderdaad bij jezelf.

Word je bewust van je filters. Leer ermee spelen. Voel hoe je ze kunt verschuiven, verzachten of vervangen. En merk op hoe je dagen langzaam mee veranderen. Eenmaal op gang, wordt het bijna een spel. En spelenderwijs maken we de wereld echt iedere dag een beetje mooier.

Liefs, Nynke (Zoek je een zuivere spiegel om je te reflecteren hoe jouw filter werkt? – soultouching.nu/contact)