Logo Soul Touching

soultouching verheldert

We zijn geen slachtoffers van het leven, wij zijn ingewijden

Deze uitspraak van de fantastische Marc Nepo (in mijn ogen althans), die ik hoorde in een podcast (link zie onder) vraagt om een heerlijke pauze in je dag. Even laten indalen.

Slachtofferschap

Slachtofferschap is zo’n groot woord. Het komt binnen. Misschien gaan je gedachten meteen naar oorlogen, zware misdrijven, misstanden en calamiteiten in de wereld. Dan lijkt het iets dat verder van je bed staat.
Maar is dat zo?

Hoe vaak gebeurt het niet dat je het gevoel hebt dat iets jou nou net moet overkomen? Een lekke band. Uitglijden over een bananenschil. Een gestolen mobieltje. Op zo’n moment denken de meesten van ons niet direct: ‘Ah, wat een leerzame situatie heb ik hier voor mezelf gecreëerd. Hoe kan ik dit optimaal benutten voor mijn groei?’
Nee, meestal voelen we ons, al is het maar even, een slachtoffer. En we gedragen ons daar ook naar.

Creator

Het is een oud adagium: je creëert je eigen leven. Daar kun je op verschillende manieren naar kijken. Want in hoeverre trekt die kleine mens werkelijk aan de touwtjes van het universum? Toch bepaalt het gevoel van slachtofferschap, bewust of onbewust, in grote mate hoe we ons leven vormgeven en hoe de werkelijkheid zich aan ons spiegelt.

Wat nu als je de komende dagen of weken eens experimenteert met een ander perspectief? Niet: ‘waarom overkomt mij dit?’ maar: ‘ik ben een ingewijde’.
Wat verandert er dan?

 

Afbeelding van Goran Horvat via Pixabay

Afbeelding van Goran Horvat via Pixabay

Ingewijde

Het begint al met je idee over wat een ingewijde is. Waarin ben je ingewijd? Wat vraagt dat van je?

Een ingewijde is iemand die bijvoorbeeld door lering en ervaring toegang heeft gekregen tot inzichten die voor anderen nog verborgen blijven. Stel dat jij een ingewijde bent van het Leven zelf. Dat betekent dan dat je, door je leven bewust te leven, inzicht hebt gekregen in de ordening onder het bestaan. En dus in hoe jouw zienswijze en grondhouding mede je realiteit bepalen.

Verantwoordelijkheid

Dat voelt eervol, én het brengt verantwoordelijkheid met zich mee. Ben je bereid die te dragen?

Het zijn geen gemakkelijke concepten, dit. Maar misschien wel heel erg rijp voor deze tijd. Liefs, Nynke
(soultouching.nu/contact – als je wilt onderzoeken hoe jij je meer kunt laten dragen door het leven)

Sounds True podcast:
Shining Brighter as You Age | Mark Nepo https://www.youtube.com/watch?v=_eJZSd9MWbs 

Dankbaarheid

Hoe meer we ervaren dat er een mist optrekt in ons leven, dat er heldere inzichten ontstaan over waarom dingen zijn gegaan zoals ze zijn gegaan, hoe meer rust er vaak ontstaat. Het gevoel te moeten overleven in een harde wereld, te moeten vechten voor je plek, je natje en droogje, een dak boven je hoofd, verzacht. Vanuit een groter perspectief zwakt de éénpuntigheid van een situatie af. Het is niet langer dit óf dat. Misschien herken je het?

Met zo’n inzicht of overzicht lijkt het alsof je verhuist naar een ander standpunt. Je staat niet meer midden in de arena waar het leven als een gevecht voelt, maar je kijkt van iets meer afstand. Je overziet het geheel.

Verruimd perspectief

De kunst is wel om jezelf daarin niet te verheffen boven anderen. Je blijft mens, met menselijke behoeften en verlangens. Je blijft verbonden aan de arena, aan het spel van menselijke krachten. Maar je gaat daarin niet meer kopje onder, omdat je doorziet hoe wat jij denkt, voelt en doet, impact heeft op jouw levenservaring. Je manier van kijken verandert, en daarmee verandert je ervaring.

Zo’n verruimd perspectief kan op vele manieren ontstaan: meditatie, contemplatie, tijd in de natuur, het volgen van authentieke wijsheidsleren. Soms via rituelen of (zuivere) verruimende middelen, die je uitnodigen anders te kijken.

Toewijding

Meestal vraagt het vooral toewijding en oefening, zeker wanneer het betekent dat je gehechtheden moet loslaten. Dat kan angst oproepen. Het is geen gemakkelijk pad.

Maar eenmaal geland in een ervaring van verruiming, al is het maar voor enkele minuten, lijkt er een nieuwe wereld open te gaan. Niet omdat de wereld per se is veranderd, maar omdat er in jou iets verschoven is. Wat we zien wordt immers bepaald door de bril die we dragen.

Hartopening

Wat werkelijk opent in zo’n staat, is je hart. Je kunt dat ook heel fysiek waarnemen in je borstgebied: als ruimte, als een druk, als iets wat zich daar opent.

En met die opening begint dankbaarheid te stromen. Een oerkracht waardoor een simpel ‘dank je wel’ als vanzelf je mond uitrolt, soms met tranen over je wangen. Het is het Leven zelf dat zich herkent als de grote stroom der dingen: als Liefde.

Dankbaarheid
Afbeelding van William Adams via Pixabay

Dankbaarheid

Dankbaarheid hoef je niet af te wachten. Je kunt haar ook uitnodigen. Juist temidden van strijd of verwarring. Ze herinnert je aan dat andere standpunt en kan je er naartoe leiden, mits je je eraan over durft te geven.

Liefs, Nynke
(soultouching.nu/contact – voor een ruimer perspectief, het perspectief vanuit je ziel)

Schuring en glans

In spirituele kringen hoor je net zo goed de tegeltjeswijsheden die je misschien vroeger van je oma meekreeg. Clichés zijn overal. En ze zijn vaak zo heerlijk waar. Hoe ergerlijk ze ook kunnen voelen.

Neem nou: zonder schuring geen glans. Ohh, wat kon die me irriteren als ’ie weer eens uit de kast werd getrokken als groots spiritueel inzicht. Duhh, dacht ik dan.

Clichés zijn glansrijk

Maar als we ze eens afstoffen, die clichés, en ze ontdoen van hun platgetraptheid, dan gaan ze zelf weer glanzen. Dan voel je ineens die eeuwenoude wijsheid eronder. Zoals precies deze, over schuring en glans.

Het leven valt niet mee wanneer alles stroef lijkt te lopen: in je relatie, je werk, je lijf… noem maar op. En soms rol je van het ene schurende levensgebied zo het andere in. Alsof het een besmettelijke ziekte is. Wat ergens ook een beetje zo werkt.

Schuring en glans

Afbeelding van Quang Nguyen vinh via Pixabay

Er zijn tijden van schuring en tijden van glans

Overigens geldt het omgekeerde net zo goed: ook lichtheid en flow werken aanstekelijk.
Er zijn tijden van schuring en tijden van glans. Ze horen bij elkaar. Ze dansen hun perfecte dans.

Schuring is wrijving. En wrijving hoort bij de vorm, bij ons dus. We ervaren dóór wrijving. Anders wordt iets eenvoudigweg niet ervaren. Daarom is wrijving niet per se iets om te fixen of weg te willen poetsen. Ik vertel je niets nieuws.

Glans is je ziel die straalt

Het is juist het ervaren van die schurende werking, op welk levensgebied ook, die iets toevoegt aan je leven. Die je levensverhaal vormt. Die maakt dat je aan het einde van dit leven iets te vertellen hebt. Zoals jaarringen in een boom.
Dát is glans.

Niet glamour of glitter. Geen schittering om applaus te krijgen. Maar een diepe, intieme uitstraling vanuit je ziel. Die ziel die straalt door de opening van je hart, omdat je het leven bent gaan vertrouwen, wat je pad je ook brengt.

Liefs, Nynke (soultouching.nu/contact – om je in schurende tijden telkens opnieuw je zielscontact te laten ervaren)

Durf jij alleen te staan?

Wanneer je mensen vraagt naar hun grootste angst in het leven, hoor je vaak de angst om te sterven (van zichzelf of een dierbare) of voor ouder worden, falen, of spreken voor publiek. Wat veel van die angsten gemeen hebben, is iets diepers: de angst voor isolatie. Voor niet meer deel uitmaken. Voor alleen komen te staan.

Sterven is daar, vanuit het perspectief van dit leven, misschien wel de meest letterlijke uitdrukking van. Je laat alles en iedereen achter en gaat, moederziel alleen, door die ene deur. Dat raakt aan iets heel fundamenteels in ons.

Er niet meer bijhoren

Alleen komen te staan, verstoten worden, er niet meer bij horen: het snijdt diep. Het maakt daarbij weinig uit of we die angst naar binnen brengen en onszelf klein maken, of haar juist maskeren door ons groot te houden of zelfs op te blazen en te doen alsof niets ons raakt. De angst blijft bestaan. Ze zit diep in onze cellen verankerd, totdat we haar durven aankijken en erkennen hoeveel impact het gevoel van isolement op ons heeft.

Durf jij alleen te staan?

Afbeelding via Pixabay

Tegelijk zijn we, hoe je het ook wendt of keert, altijd deel van het geheel. Niemand kan daar werkelijk buiten vallen. Hoe je dat geheel ook benoemt of ervaart, het verbindt ons altijd. Maar het is niet dat (mentale) besef, dat automatisch de basisveiligheid biedt waar ieder mens naar verlangt. Die veiligheid hebben we telkens opnieuw in onszelf te vinden.

Het zuivere midden

Elke keer wanneer we worden geraakt in oude pijn, wankelt die basis weer even. Dan worden we uit ons midden gehaald en voelen we opnieuw die ‘oude’ wiebeligheid. Het vraagt moed om daar niet van weg te bewegen, maar erdoorheen te zakken en opnieuw te landen in ons centrum.

Het is dat zuivere energetische midden, waar je mens-zijn overgaat in het onstoffelijke, én tegelijk het onstoffelijke weer vorm krijgt als jou, de mens. Hier huist je diepe oer-weten: losstaan van het geheel bestaat niet.

Oerangst is oer-wéten

Deze tijd vraagt ons precies om deze oerángst aan te kijken en vanuit dat oer-wéten onze visie te leven. Om onszelf authentiek uit te spreken, ook wanneer dat misschien niet goed zal landen. Maar zolang je spreekt en handelt vanuit je midden, blijft je verbinding met het geheel voelbaar. En dan, zelfs als iedereen om je heen je op dat moment afwijst, weet je innerlijk: wat ik doe klopt nu voor mij. En later zal helder worden waarom het zo moest gaan.

Liefs en kracht wens ik je. Nynke (soultouching.nu/contact – voor als je die diepe verbinding weer wilt voelen, zodat je durft te staan voor wie je bent)

Eenvoud…, zielsgraag

Deze tijd, die aan de buitenkant met de dag complexer lijkt te worden, is eigenlijk een enorme uitreiking naar eenvoud. Toch zijn we geneigd eenvoud te koppelen aan vroeger tijden. Hoe ver je ook teruggaat: vroeger was alles beter, gemakkelijker, simpeler, en dus, zo lijkt het, ook beter. Het is verleidelijk om het zo te zien. Ons brein kan zich daar heerlijk in verliezen, ronddraaiend in lussen van verlangen, waar we ongemerkt eindeloos in kunnen blijven hangen.

Kussens opschudden

De energie van nu gunt ons dat echter nauwelijks. Ze schudt onze kussens op, wil ons wakker maken, tot het gaatje duwen, en liefst nog daar doorheen. Dus wég met die hang naar andere tijden. Breng jezelf hiér en schouw wat er nu is: de tegenstellingen, de oordelen, de vastgeroeste patronen waarin we steeds opnieuw belanden.

Raap je moed bijeen en stap eruit. Zet de automatische piloot af en laat de stormen voor wat ze zijn. Zoom uit en ervaar de helderheid bóven de wolken. Vanuit dat perspectief wordt alles weer eenvoudig. Je slingert niet langer van het ene standpunt naar het andere, laat je niet meer verleiden tot ingegraven meningen, die een samenzijn in een oogwenk kunnen laten escaleren.

Je luistert. Met je hele lichaam.
Je voelt, tot diep in je wezen.
Je ervaart een stilte die doet denken aan zweven in de ruimte: volledig wakker, volledig aanwezig, terwijl er in jou alleen rust en verstilling is. Welkom in de ruimte van je ziel.

Eenvoud…, zielsgraag

Afbeelding van JennJenn via Pixabay

Alleen maar zijn

Vanuit de ziel wordt het leven weer simpel: al wat is, kenbaar gemaakt door jouw unieke lens, puur en heel. Meer is er niet. Geen strijd, geen verdediging, geen heen-en-weer geslinger. Geen teleurstelling, geen afwijzing. Alleen maar zijn. En van daaruit breng je jouw unieke licht ten tonele. Simpel. Direct. Stralend. Het is wat het is, en jij doet wat je doet.

Natuurlijk is dit nog vaak makkelijker gezegd dan gedaan. Toch nodigt deze tijd je meer dan ooit uit om te spelen met die laag van de ziel, jouw ziel, onze gezamenlijke zielsfrequentie. Neem haar waar. Ervaar het verschil met hoe je je meestal door de dag heen beweegt, vanuit de onbewuste hang naar grip en controle, waarmee je júist een speelbal bent van de elementen. Uitputtend…

Verstil en stem je af

Dus verstil, op willekeurige momenten in je dag. Stem bijvoorbeeld af met je ziel voordat je je bed uitstapt, en sluit je dag op dezelfde manier, voor je slaap bezit van je neemt. Je zult merken dat het leven simpeler wordt. Dat je niets méér hoeft te doen dan stralen vanuit die afstemming.

Liefs, Nynke
(soultouching.nu/contact – wanneer je wilt ervaren hoe afstemmen met jouw ziel voelt)