Logo Soul Touching

licht

Ont-dek wat je denkt niet te weten

Een goede kennis van me klonk hopeloos, radeloos, depressief in haar app. Ik herkende wat ze zei: het maakte niet uit wat ze probeerde om in een positieve stroom te komen, in een stroom waarin ze zichzelf herkent en doet wat ze fijn vindt. Het lukt maar niet. Telkens opnieuw meldt ze zich aan voor een meditatie, een healing, een reading, een opstelling of ayahuasca-sessie. En telkens opnieuw hoort ze mensen vertellen over de kracht die ze heeft, hoe sterk haar licht is.

Als het leven je overkomt

Maar ze voelt het niet. Ze ervaart niets van die kracht. In plaats daarvan is haar dagelijkse leven een aaneenschakeling van zoeken naar wat goed voelt, wanhopige huilbuien tussen de alsmaar doorgaande wassen, stofzuig-sessies, boodschappen en eten koken door. Ze heeft drie kinderen en is gescheiden. Al sinds lange tijd ervaart ze dat het leven haar overkomt. Heeft ze hiervoor gekozen? En zo ja, waarom in godsnaam?

De trein gaat maar door. Ze voelt dat ze er niet af kan springen. Iets wat ze eigenlijk wel graag wil. Maar ja, de angst voor waar ze terecht komt, weerhoudt haar ook. Of is het haar gezonde verstand dat zegt: niet al je schepen achter je verbranden. Vind wat je zoekt in waar je nu bent. Je neemt jezelf immer overal mee naartoe?

Contact met je wijsheid

Ik nodig haar uit om samen te gaan zitten en te kijken wat er wil ontstaan. En dat is wat we doen. Wat er zal ontstaan, weet ik niet precies. Invoelen, daar woorden aan geven en de helende kracht via dit gesproken woord haar werk laten doen, is wat ik normaal gesproken doe met mijn klanten. Helende kracht brengt ontspanning. En ontspanning opent. Op het moment dat we ons openen, is er contact met ons innerlijk weten, onze wijsheid. Er ontstaat rust, helderheid en een gevoel van veiligheid: hèhè, weer aangehaakt bij het thuisfront.

Dit stuk is bekend. Maar er speelt door me heen dat het deze keer verder mag gaan. Ik heb haar immers al vaker hierover gesproken? En de weerstand tegen mijn woorden is best stevig. “Ja maar….” En dan volgt nieuwe bewijsvoering waarom het niet gaat werken voor haar. Ik herken het. Als er een lang lang lang opgebouwde angst in je zit, is je verdediging ook tot het uiterste gespitst: wat mag naar binnen? Niet veel, blijkt vaak in de praktijk. En zo is die stevige verdedigingslaag exact wat behalve donkerte, ook licht tegenhoudt. Dus klopt haar waarneming: niets helpt.

Ik besluit ‘gewoon’ maar te volgen wat er in me opkomt. Eerst praten we. Ik ervaar een mooie kracht bij mezelf, anders dan gewoonlijk wanneer ik met haar in gesprek ben. Meer rust ook. Vechten met haar verdediging is totaal nutteloos en ook niet nodig. Ik hoef haar niet te overtuigen. Ik hoef alleen maar woorden te geven aan de krachtige stroom van helderheid die ik ervaar. Het is best bijzonder omdat het ook voor mij niet iedere dag of ieder moment zo helder is. Het is alsof het in gesprek zijn met haar, mijn eigen voeding is. Ik praat tegen mezelf, lijkt het wel. Dus hoeft er niets, behalve dat wat licht voelt en vanzelfsprekend. Ik laat de woorden maar komen.

Luisteren, weten, thuiskomen

En grappig genoeg, waar ze meestal weerstand biedt en me met haar woorden het zwijgen oplegt, is ze nu stil. Ze luistert, intens. De momenten dat ze antwoordt, gaat ze naar binnen en huilt. Ze raakt haar pijn, angst en frustratie. Ik troost niet omdat ik weet dat dat niet is wat ze nodig heeft. Ik geef alle(en) ruimte aan haar huilen, haar boosheid, haar expressie. Het is goed. En na expressie volgt weer stilte. Rustiger, kalmer.

Waar ik over vertel is haar weten. En haar gewoonte daar geen contact meer mee te maken. Ik illustreer het door voorbeelden te noemen waar ze inderdaad handelde vanuit een dieper weten. Ze beaamt die momenten. Dan beseft ze dat er inderdaad ook momenten zijn waarop ze zich echt goed voelt. Waarop er lichtheid is in haar lijf en haar gedachten. Momenten waarin ze een flow beleeft. Ik nodig haar uit om zich dit te realiseren: ‘ook ik heb contact met mijzelf, ook ik heb een weten dat me leidt en de weg wijst’. We focussen op hoe ze iedere dag tijd en aandacht kan geven aan dit contact met zichzelf. Het is ‘huiswerk’. Het vraagt discipline. En het is onvermijdelijk. Wil ze ‘thuiskomen’, dan moet ze gaan erkennen dat ze een thuis in zich heeft en er contact mee kan maken. Want van buiten komt het niet, niet blijvend.

Het onaangestaste kind

Een stem in mij zegt nog wat dieper te willen gaan. Ik leg haar uit dat we door een gebed uit te spreken, kunnen vragen wijsheid te tappen uit haar Akasha kronieken. Ik ben hier zelf nog maar net mee begonnen en het voelt prettig, voedend en zuiver (bron: De Akasha Kronieken – Linda Howe). Ik beloof haar geen wonderen, geen reader die haar gaat zeggen wat ze moet doen of haar toekomst voorspelt, maar opnieuw: woorden met helende kracht vanuit een groot hart.

Ik ben niet heel beeldend ingesteld. Mijn helderheid gaat meestal via het weten en niet via wat ik zie of hoor. Al zou ik ook kunnen zeggen dat ik stemmen hoor maar voor mij zijn het ingevingen waar ik woorden aan geef. En toch kreeg ik een beeld. Ik zag een jonge versie van haar, heel jong. Het mooie was dat ze vol vreugde was, onaangetast door het leven dat ze heeft ervaren. Een wijs en speels kind, zorgeloos en tegelijk volledig aanwezig in de situatie. Een kind dat niet negeert of bagatelliseerd hoe heftig levenservaringen kunnen zijn. Een kind dat ook weet dat die ervaringen de voeding zijn van de zich alsmaar ontwikkelende ziel. Dit kind weet dat, glimlacht erom en nodigt uit de zwaarte van de levenslessen af te gaan ronden en weer te gaan leren en ontwikkelen vanuit vertrouwen, innerlijk weten en de bijbehorende lichtheid.

Dit resoneert. Vooral dat het kind zo duidelijk laat zien dat ze intact is, vol leven en klaar om naar een nieuwe bladzijde te gaan. Alle pogingen van zichzelf handhaven in de mallemolen van haar leven, rennend achter alles wat er gebeurt, mogen achterblijven op de al beschreven pagina’s. Het zijn allemaal donkere, zware lagen geworden waarmee ze het kind heeft toegedekt, begraven zo lijkt het. Maar het kind is niet dood, het leeft! Ze is niet boos, niet verdrietig. Ze vraagt geen excuus voor haar toedekking. Ze is vol begrip, inzicht en wijsheid, erkent alle voeding uit de geschreven pagina’s en beseft: het omslaan van de pagina is een keuze. En die keuze is te maken. Er staat niets in de weg.

Een nieuwe pagina

Wat mij bijblijft uit deze ontmoeting is hoe intact en vol leven wij zijn, onder alle lagen waarmee we ons hebben toegedekt. En hoe voedend die lagen zijn. Wanneer we alle voeding eruit hebben getrokken, is het tijd ze af te werpen. Dan hervinden we een levendig mens, vol inspiratie en wijsheid. Klaar om dat in daden om te zetten.

Ben jij zoekend naar je wijsheid, de rust van binnen om keuze te maken die goed voelen? Je bent heel welkom op een Losmaaksessie om te ervaren wat ik voor je kan betekenen. Meld je aan op https://www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie/

Wie weet ontmoeten we elkaar binnenkort. Lieve groet, Nynke

 

 

Ik voel me een zombie

“Tja, wat vind ik nou echt leuk? Ik weet het gewoon niet. Het komt niet in me op. Ik voel me af en toe net een zombie. Alsof niets me boeit.”

zombie

Zwaar

Dit is het begin van een gesprek met een nieuwe klant. Best een ‘zwaar’ begin. Je voelt de energie zakken, bijna alsof die naar beneden wordt gedrukt. En eigenlijk, heel eerlijk, is dat ook precies wat deze dame doet. Zélf doet. Zonder dat zij het in de gaten heeft. Ze drukt zichzelf de zwaarte in. En zie vanaf daar maar eens aan inspiratie te komen. Dat is een hele klus.

Toen ik begon met mijn werk, bijna 18 jaar geleden, toen nog gericht op mensen hun loopbaan, leerde ik dat je in een aantal sessies met mensen aan de slag gaat met tal van oefeningen, waardoor ze vanaf verschillende invalshoeken geprikkeld worden in wat hen motiveert en inspireert. Dat zou dan leiden tot de ideale nieuwe werksituatie. Die methode voelde al vrij snel zwaar voor me. De oefeningen zaten me in de weg. En dus stopte ik ermee.

Licht

Ik ontdekte dat oefeningen of de woorden die mensen zeggen en de resultaten die ze wensen, niet is waar het werkelijk om gaat. Wat echt belangrijk is, is wat ik in mijzelf ervaar dat de energie doet, dwars door woorden of verlangens heen. Primair de energie in mijzelf. En van daaruit de energie die ik ervaar van mensen, situaties of dingen. Voelt dat licht, blij, sprankelend, zoiets als energie met inspiratiebubbels, dan weet ik dat de situatie voor mij zuiver is. Of dat de persoon met wie ik in gesprek ben in zuiver contact is met zijn of haar wezen, kern of bron. Zuiver is dan niet zozeer een waarde-oordeel maar een indicator van een match van iets of iemand met die bron. Is die match er, dan ervaren we schoonheid, lichtheid, vanzelfsprekendheid, en gemak. En dat is dan ook waar mijn klanten zoeken.

Zelf aan de knoppen

Dus als zo’n binnenkomer van een klant haar energie meteen laat dalen, dan laat ik haar allereerst dát bewust worden in ons gesprek. Dat doe ik via mijn energie: door mijn woorden, mijn uitleg, mijn feedback. Zo ervaart ze wat ze met haar energie doet en de effecten ervan in haar lijf, haar emotie en haar gedachten. Al heeft ze niks met energie en vindt ze het maar zweverig gedoe, door dit te ervaren, kan ze er niet omheen dat zij zelf aan de knoppen draait van hoe ze zich voelt en de stappen die ze van daaruit zet. Dát is voor mij de essentie van het scheppen van je geluk, je ideale werksituatie, een fijne partner, minder stress etc.

Dus eenmaal bewust van je eigen inbreng, ervaar je dat jij je realiteit zwaar maakt wanneer je je energie laat dalen door bepaalde gedachten en beelden op te roepen. Gelukkig kun je je energie op dezelfde wijze in ómgekeerde richting sturen. Door in jezelf op te zoeken wat je inspireert, waar je lichaam bijvoorbeeld op reageert met fijne sensaties, laat je je energiepeil stijgen. Meteen ervaar je je werkelijkheid als licht(er) en ruimtegevend. Je voelt blijdschap, dankbaarheid, geluk, of welke andere fijne associatie ook.

In gesprek met deze dame is het totaal geen probleem samen aan te raken waar ze van gaat stralen. Vaak helpt het in het begin een situatie bij de kop te pakken die hele goede herinneringen oproept. Het maakt niet uit dat deze in het verleden ligt. Het gaat erom dat iemand zich opent voor een hoog energiepeil in zichzelf.
Zodra ze er contact mee maakt, en we, via mijn vragen en haar antwoorden, door-associëren, komen we van de ene inspiratie bij de andere. Net als iedereen, zit deze dame vol inspiratie, vol passie, vol ideeën. Er is niets dat ze niet weet als het gaat om wat ze fijn vindt om te doen. Maar door teleurstellingen op dat vlak, was het contact met haar inspiratie minimaal.

Iedere dag opnieuw

Je bewust zijn van je eigen energie-level en wat er van daaruit wel of niet mogelijk is, is eigenlijk het belangrijkste om mee te starten. Iedere dag opnieuw. Je merkt hoe je ermee kunt ‘spelen’. Het geeft je meteen een gevoel van kracht. De zombie in jou is onmiddellijk verdwenen. Niet dat die nooit terug is misschien, maar je hoeft je er geen slachtoffer van te voelen. Want dat ben je niet.

Even terug naar het begin: ‘het gaat niet om de woorden’, schreef ik. En dat geldt ook hier. Neem mijn woorden niet heel letterlijk door ze te analyseren. Maar voel terwijl je leest. Raakt dit iets in je? Wat gebeurt er in je lijf? Wat gebeurt er met je energie? Ik nodig je van harte uit, je (voortaan) bewust te zijn van waar je energie-peil van stijgt en daalt. Sta hier gedurende je dag bij stil. Wat hierbij helpt is dingen opschrijven die je ontdekt. Bundel de positieve dingen in een schrift bijvoorbeeld en ervaar hoe je energie omhoog gaat, telkens wanneer je leest wat je hebt geschreven. Het raakt je. Want dát is wie jij echt bent. Pure herkenning dus. Thuiskomen. Telkens wanneer je je verloren voelt en vastloopt, is dit iets om naar terug te keren.

Klaar ben je nooit. Maar de overstap naar je telkens opnieuw bewust goed voelen en van daaruit stappen zetten, ligt binnen handbereik. Lijkt dit je fijn? Ben je klaar met jezelf een zombie voelen en je onmacht om dat te veranderen? Boek een Losmaaksessie (https://www.soultouching.nu/gratis/losmaaksessie/). Je kunt live met me in gesprek (à 10,- euro) of via skype (gratis).

Pijn… Is fijn!

Nee, dit is geen sm-achtig verhaal. Tenminste niet zoals we gewend zijn daarover te praten. Ik bedoel in dit geval ook geen fysieke pijn maar emotionele pijn. Het is opmerkelijk hoe graag we daaraan vasthouden. Of jij niet?

Een kijkje in mijn keuken

Licht

Als jong kind was ik licht, blij en energiek. Als baby al gaf ik heel duidelijk aan hoe ik het licht in mijn leven wilde. Met mijn hoofd draaide ik consequent naar het buitenlicht. Hoeveel capriolen ik met mijn kleine lijfje daarvoor ook moest uithalen. Toen mijn ouders dit doorhadden werd mijn wiegje bij het raam gezet en dan nog sliep ik altijd met mijn hoofd in een draai, mijn ogen gericht naar waar het licht vandaan kwam, voor ik ze sloot.

Opgroeiend bleef ik ‘vechten’ voor het licht, ondanks de moeilijke omstandigheden thuis. Het leven was mooi, ik genoot en creëerde prachtige dingen voor mezelf: een bruisend en avontuurlijk tienerleven, vroege zelfstandigheid en gevoelsmatig onbegrensde vrijheid. School en studie waren, naast de zorg voor goede cijfers, vooral spel. Bijbaantjes dekten alle kosten. Reizen en werken in het buitenland, andere talen leren, avontuur, nieuwe mensen ontmoeten… mijn leven bruiste en ik genoot met volle teugen.

Schaduw

Er kwam wat schaduw over het zonnetje dat ik was, aan de start van mijn volwassen leven, met mijn eerste baan. Dat volwassen leven leek de zon wat minder geïntegreerd te hebben: serieus zijn, hard werken, geld verdienen, nog meer geld verdienen en competitie zetten de toon. En vooral doen wat je wordt gezegd, fouten maken is strafbaar en creativiteit… hmmm, liever niet.

Tot ik na wat omzwervingen mijn zonnetje gewoon meenam in mijn werk door in 2000 mijn eigen toko te starten en mensen te begeleiden, op zoek naar hún zon. Al pratend vonden we telkens opnieuw lichte wegen. Ze lieten schaduwen los en waren gelukkig met gemaakte keuzes. Ze kwamen thuis. Wat een kado, dit werk.

Toch werd mijn schaduw sterker: mijn lichaam vertoonde kuren en in 2005 kon ik door uitputting en pijn niet veel meer. Mijn bekken, ruggen- en nekwervels bleken allemaal te zijn doorgezakt. Dat moest worden rechtgezet. Mijn inkomstenstroom droogde op en tevens veel vriendenstromen.

zon licht

Heel

Maar alles, werkelijk alles heelt. Want alles wil naar het licht, net als die bloemen die nu weer overal opkomen en opengaan. De zon is ook hun ijkpunt. En zo heelde ik ook mezelf, ondersteund door bijzondere mensen. Het werd weer lichter. Een prachtige relatie kwam, en ging voorbij. En al die tijd heb ik mijn schaduw onderzocht, als vanzelfsprekend. Je moet het ‘spook’ in de ogen kijken, toch?

Wie ben je zonder schaduw?

En opeens was daar mijn realisatie: jee, wie ben ik eigenlijk zonder die schaduw? Blijft er dan wel iets van mij over? Tot mijn verbazing ontdekte ik bij mezelf hoe vergroeid ik was geraakt met die donkere kant. Hoe gehecht ik was en niet bereid die vertrouwde metgezel te laten gaan. Afscheid nemen valt niet mee… tenminste dat zegt die donkere kant. Die kant die uitgaat van verlies, van gemis, onvolledig zijn en behoeftig.

Gelukkig

Terwijl mijn grootste behoefte, mijn geluk, gewoon in mij zit. Het heeft er altijd gezeten en is niet weg te krijgen. Het is dat wat licht voelt. Het zijn die kriebels in je hartstreek, de stromen door je hele lijf. Het is het meest vanzelfsprekende, het dichtste bij van alles wat je in je leven hebt geleerd. Het is als het volgen van je adem en wat daaruit ontstaat. Het is zo makkelijk als onze meest natuurlijke beweging is, de beweging naar het licht, net als bij bloemen.

En jij?

Wie ben jij zonder je verdriet, je gemis, je onmacht, je boosheid, je angsten? Kun je je er een voorstelling van maken? Wat blijft er dan van je over? Hoe ziet je werk of je leven eruit als er niets meer is om over te klagen? Hoe is je relatie als de gerichtheid op (de onhebbelijkheden van) de ander wegvalt? Hebben jullie nog iets om over te praten? Wat is nog de lol als je niets meer goed kunt maken na een ruzie? Kortom: hoe ondragelijk is jouw bestaan als je kiest voor licht?

Gewoon wat vragen, die ik ook mezelf blijf stellen. Heb jij hier antwoorden op? Of nemen je vragen juist toe?

Als je voelt dat jij jezelf in de weg staat, ben ik graag even een metgezel voor jou.

Ik licht bij in wat je vertelt, verhelder je vraag en raak de vreugde in ons contact en dus de vreugde in jou. Laat je raken en ervaar hoe (en met wie) jij verder wilt op je pad. Het is makkelijker en dichterbij dan je misschien nu denkt. Voel je vrij om jouw gratis Losmaaksessie bij me te boeken. Je bent welkom op www.movente.nl/gratis

PS: aanstaande vrijdag 7 april tussen 14-18u zit ik weer op locatie in Amsterdam (De Plantage, Plantage Kerklaan 36) voor een live Losmaaksessie. Geef je op www.movente.nl/gratis en zet erbij dat je graag een live gesprek wilt.

Aan!

Warm bad

Gisteren was ik voor het eerst bij Bewust Amsterdam. Wat een fijne, betrokken club ondernemers. Wat me opviel is dat vrijwel iedereen zichzelf en zijn/haar werk introduceerde met zoiets als ‘je ware Zelf mogen zijn, ont-dekken of laten zien, …’ Voor het eerst heb ik ook het idee dat dat werkelijk zo is.

Voor het eerst ervaar ik een energie in bepaalde groepen en op bepaalde plekken die bijna gretig is om écht te ontmoeten, echt te zijn. Ik ervaar dat het oordeel wegvalt en dat er vriendelijkheid en speelsheid voor in de plaats komt, ook bij mij. Mezelf laten zien en kennen heb ik als een warm bad ervaren bij Bewust Amsterdam.

Als een kind zo vrij

Wanneer heb jij voor het laatst ervaren in een omgeving en bij mensen te zijn waar je volkomen ontspande? Dat je opeens zo’n moment had dat je je realiseerde dat je spontaan was. Dat er geen denken en afwegen zat in je handelen. Dat dit zo heerlijk voelde dat er een geluksstroom door je heen ging en je je als een kind zo speels en vrij voelde?

Spontaniteit

Spontaniteit ontstaat op die momenten dat we niet meer ter discussie staan. Dan is er geen interne criticus en geen extern persoon die de norm dicteert. Dan is er alleen maar voelen, handelen, ervaren vanuit eigen veiligheid en vrijheid. Zonder erbij na te denken. Dan is alles gewoon precies goed.

Mijn ervaring is dat dit me soms ‘overkomt’. Dan is er ineens een realiteit zonder dat ik daar de hele tijd bewust mee bezig ben of ervaar iets in te moeten doen. Wat me ‘overkwam’ bijvoorbeeld was mijn huidige woonplek. Ik was weggegaan uit Lemmer, logeerde tijdelijk ergens en stuurde mails rond in mijn netwerk om aan te geven dat ik woonruimte zocht. Mijn dagen waren gevuld en ik was met andere dingen bezig. En opeens kwam daar het telefoontje met het bericht van deze woning.

Bewuste keuze

En ik weet ook dat ik zelf heel bewust naar mijn spontaniteit toe kan gaan. Als ik mijn spontaniteit wil opzoeken, neem ik hier even de tijd voor. Meestal mediteer ik, om mijn lichaam goed te ervaren en me lichter en blijer te voelen dan daarvoor. Ik neem heel duidelijk mijn hartstreek waar als heel groot en rond. En met het ritme van mijn adem, word ik stil en kom ik in een heel stil gebied in mezelf.

Het ‘alles en niets’

Daar is alles en er is niets. Daar is geen twijfel, geen moeten, geen angst, geen geduw en getrek, geen kritiek en oordeel. Er zit geen ruimte meer tussen dat waardoor ik geïnspireerd ben en de Nynke die haar dingen doet. Ik hoef niet na te denken: wat er speelt in mijn leven is me volkomen helder. Op dat moment ben ik ‘aan’. Ik straal. Als ik dan naar buiten ga, groeten mensen me en glimlachen spontaan. Wat ik wil doen, gaat moeiteloos en met plezier. Geen todo-lijstjes of actieplannen. Dit voelt magisch.

Aan!

In 2016 zag ik om me heen een aantal mensen ‘aangaan’. En niet voor een moment maar als nieuwe realiteit. Alsof ze hun lichtknop hadden omgezet en technology-1575496_1280

hup, hun schijnwerper geeft licht. Ik zie het echt als een tipping point. De lichtknop omzetten is de keuze voor een nieuwe realiteit: doen wie je bent.

Tipping point

Een tipping point vindt plaats na een (heel) aantal stappen waarin je oefent met de nieuwe realiteit: het is er even en daarna weer niet. En dan is er het punt waarop het oefenen klaar is. Het nieuwe ís er gewoon. En soms val je er weer uit. Maar je weet dan in je nieuwe realiteit terug te stappen.

Nieuwe tijd

Ik ervaar deze tijd als eentje waarin steeds meer mensen ‘aangaan’ en daarin hun tipping point bereiken. Ze kiezen om (er) te Zijn. Op deze manier komt er steeds meer magie in de wereld en steeds meer licht(bundels).

Wat kies ik?

Mijn keuze is dit proces te ondersteunen bij mezelf en anderen, door te Soul Touchen: in gesprek met jou vinden we de ‘plek van alles en niets in jou’, telkens opnieuw. De plek zonder twijfel. Jouw plek van helderheid en ontspanning. Jouw plek van weten en energie voelen stromen om te doen wie je bent. Heel graag begeleid ik je, telkens opnieuw waar dit nodig is, tot jouw tipping point is bereikt. (En dan komt er weer een volgend punt….)

Wil je dit uitproberen?

Meld je aan voor een gratis Losmaaksessie van 45 min (tel/skype) om hiermee van start te gaan. Wie weet tot snel. Ik spreek je graag. Groet van Nynke

 

 

 

 

 

 

Hoe bang kun je zijn?

Vliegende start

Sinds 2000 werk ik nu vanuit mijn bedrijf Movente (wat per mei 2017 is omgedoopt in Soul Touching). Waar ik voortvarend en schijnbaar zonder angst begon, kukelde ik in 2003 een grote gapende afgrond in. En vanaf dat moment begon de klim terug naar boven, terug de wereld in. Ja, een afgrond is wel een mooie beeldspraak. Zo heb ik het ervaren.

Je kunt niet niet groeien

En als er een ding is wat ik echt heb geleerd, dan is het hoezeer je altijd vooruit gaat. Elke dag weer, is er groei. En eigenlijk is dat het enige dat telt.

Pas in het donker, kon ik licht zien

Wat ik ook leerde was dat sporten van de ladder omhoog uit de afgrond, bestonden uit pure herkenning. Door in het donker te zijn, kon ik licht herkennen wanneer het er was.

cave-1031499_1280

En licht waren voor mij al die mensen, situaties, dieren, muziek of wat dan ook, waar de liefde inzat. Geen methode, geen stappenplan, geen techniek kon daar tegenop. Daarmee zeg ik niet dat ik methodes en technieken afkeur. Maar zonder een persoon die zich er in liefde mee verbonden had, bracht het me geen lichtje.

Dankbaar

Tegelijkertijd: alles op mijn pad heeft me Iets gebracht, licht of donker, pijn en verdriet of vreugde, warmte of kou, het liet me ervaren wie ik ben door me te raken. Daar ben ik dankbaar voor.

Eer jezelf

Eer jouw stappen, iedere dag. Want je zet ze. Echt waar. Je bent leven en dus groei je. Je hoeft niet meer, niet beter. Het is precies goed. En morgen is er weer een dag… om precies zo, goed te zijn, goed te doen, voor jezelf, een ander. Wat wil je met die dag?

Wil je hierover in gesprek? Dat kan. Heel laagdrempelig en vrijblijvend. Houd tegen me aan wat je wilt en je zult merken dat het je helderheid en ontspanning geeft. Lijkt je dit fijn? Meld je aan voor een gratis Losmaaksessie (live of via skype).

Liefs van Nynke